Mijn keuze voor het nieuwe schouwburgseizoen. Geen opera dit keer. Het geweldige gezelschap Staatsopera Tatarstan, brengt er twee in het nieuwe seizoen. De ene heb ik al 1 of 2 keer gezien, de nieuwe is op een datum dat ik niet kan. Volgende keer beter.
Al met al een mooie lijst met (solo)toneel, cabaret en muziek.
Even afwachten wat wordt toegewezen in de tombola
In bioscoop (Cinema Gouda in dit geval) via satelliet live meekijken naar voorstelling ‘Shakespeare Live! From the RSC’ rond 400ste sterfdag van William Shakespeare, is toch indrukwekkender dan thuis op de buis.
Was gelokt door de melding over de opzet van de voorstelling in Stratford upon Avon en de keur aan acteurs, actrices (onder wie Shakespeare-vertolkers), het Royal Ballet en nog veel meer. De met sterren overladen voorstelling eert de toneelstukken van Shakespeare en de blijvende invloed die zijn werk heeft op muziek, dans, opera, muziektheater en komedie.
En dat voor 12.50 euro. Deze ‘once in a lifetime’ voorstelling was het geld dubbel en dwars waard, wat in dit geval niet moeilijk is. In 2,5 uur passeerden grote namen als Dame Judi Dench, David Tennant, Dory Kinnear, Benedict Cumberbatch, Paapa Essiedu, Sir Ian McKellen, Helen Mirren, Gregory Porter, John Lithgow en zo gaat de lijst nog wel even door. En ook prachtig ballet, geïnspireerd op werken van Shakespeare (Romeo and Juliet), liederen gebaseerd op zijn werken (sonnetten, maar ook het mooie Tonight uit de West Side Story), muziek van Berlioz (in de ban van Shakespeare na een voorstelling in Parijs en muziek gebaseerd op zijn werken gecompnoneerd) en zelfs Shakespeare in een hip-hop presentatie. Historische ditjes en datjes over Shakespeare (23 april 1564 – 23 april 1616), ach, wat is er eigenlijk niet voorbijgekomen.
Alles prachtig, maar één van de hoogtepunten vond ik toch de sketch rond de beroemdste Shakespearezin: To be, or not to be, that is the question, uit Hamlet. Zie onderstaand filmpje (voor zolang het op YouTube online blijft).Wel uitkijken tot het eind, want de clou is heel leuk.
To be or not to be
Cinema Gouda is ook een fantastische locatie om zo’n live-voorstelling ‘bij te wonen’. Goede zit, ruimte bij je stoel om een glaasje wijn neer te zetten. En bovenal de techniek. Als in een van de opgevoerde delen van een werk van Shakespeare aan een deur wordt geklopt en de acteur naar links achter in de Goudse zaal kijkt, komt dat geluid ook daar vandaan.
O ja, en je voelt je echt gast. Bij de zaal neemt een van de medewerkers je jas aan (,,Zal ik uw jas even ophangen?”) . Super!
Soms heb je van die theaterpareltjes waar je met meer dan heel veel genoegen op terugkijkt. Zo’n pareltje is de voorstelling Mijn nachten met Churchill, van Diederik van Vleuten. Vooraf gedacht dat het alleen maar over Churchill zou gaan, met de hoop op veel citaten. Een geschiedenisles derhalve. Niets is minder waar. OK, veel feitenkennis, veel mooie citaten – geciteerd met de stem die echt heel veel weg heeft van Churchill – en vertellende beeltenissen van de man. Maar in de voorstelling van de anglofiel Van Vleuten (,,als er geen verkeer is, wil ik nog wel een slinks rijden’’) verweven met zijn eigen familie. Over zijn vader – die Churchill zeer goed kon imiteren – en zijn oom Dick, die tijdens de Boerenoorlog in Zuid-Afrika bewaarder was van de gevangenis in Pretoria waar de oorlogsverslaggever Churchill was geïnterneerd. Heel – lang – verhaal hoe oom Dick even niet keek, waarop Churchill kon ontsnappen en uiteindelijk premier van Groot-Brittannië werd. ,,Als dat niet was gebeurd, zou de wereld er heel anders uitgezien hebben.’’ Om dat mooie verhaal te b3sluiten met de opmerking dat hij in het archief in Den Haag alle kranten uit die tijd heeft nageplozen, foto’s heeft bekeken en voor dat hele verhaal over oom Dick niet met minste bewijs had gevonden.
En zo gaat deze geweldige voorstelling nog even door. Uiteraard hier en daar een link met de actualiteit. Hij citeert Churchill: The best argument against democracy is a five-minute conversation with the average voter’’ ,,Nou, daar hebben we vorige week,’’ doelend op het Oekraïne-referendum, ,,het bewijs van gemerkt.’’ En natuurlijk ontbreekt een van de bekendste citaten van Churchill niet: We shall defend our island, whatever the cost may be, we shall fight on the beaches, we shall fight on the landing grounds, we shall fight in the fields and in the streets, we shall fight in the hills; we shall never surrender.’’
Dan even Amsterdam. Dat hij de tram instapt en aan de bestuurder vraagt om deze tram naar het Leidseplein gaat. In plat, onvervalst Amsterdams luidt het antwoord: ,,Als ik hem in zijn achteruit zet, wel.’’ ,,O, dus had kan ik bete de tram in de andere richting nemen.” ,,Ja, dat lijkt me wel, Columbus.’’ De zaal ligt plat.
Of over het Nederlands elftal dat in 1988 Duitsland in de halve finale van het EK verslaat. ,,De tweede keer dat Duitsland op eigen bodem is verslagen’’. En dan weer een historisch Churchillfeitje en een verhaaltje over zijn jong overleden zus (,,zij besloot voor altijd 23 te blijven’’) die stemmen in haar hoofd hoorde. Of over de Amerikaanse soldaten die op Margraten begraven liggen.
Verhalen, waarbij het soms zo stil is in de volgepropte grote zaal van de mooie Goudse Schouwburg, dat je een speld kunt horen vallen.
Van Vleuten bewijst voor mij met deze voorstelling een historyteller pur sang. Je mocht willen dat je zo vroeger geschiedenisles had gekregen. De voorstelling – in een regie van Berend Boudewijn – duurt bijna twee uur en ik heb nog nooit zo lang, zo stil aan iemands lippen gehangen.
… bij de aanblik van de kerk meer dan 40 jaar mijn spiritual home is geweest. De Turfmarktkerk (1931, architect J. Groenendijk) in Gouda ziet er zeer bouwvallig uit. Gaten in plafond, waterschade, scheuren in de muren. Behalve wat er over is van de preekstoel, de kleuren van d vloerbedekking en de gebrandschilderde ramen – nog niet ten prooi gevallen aan Het Verval – herinnert niets meer aan de fantastische tijd die ik hier gehad heb.
Als kind van net drie jaar, kwam ik hier al. Vanuit onze bank in de zijbeuk keken we links naar de preekstoel, waar predikanten als Seegers, Hengeveld (met altijd kinderpraatje over Peter) en Kunst onbegrijpelijke woorden over mijn hoofd heen uitspraken in te lange – althans zo voelde het – preken.
En later, met de jongerenvereniging 18+ op de grote gaanderij van het middenschip nog actie gevoerd (met een beschilderd laken), om afstoten van die zitplaatsen tegen te gaan. En op het podium staande zingen met The Griffin Singers. En natuurlijk nog weer later het beheer over de geluidsinstallastie, inclusief de live-uitzendingen van Kerkradio.
Nadat dik tien jaar geleden werd besloten het kerkgebouw af te stoten, heb ik de Gereformeerde kerk van Gouda verlaten. Heb gelukkig een fantastisch ander spiritueel onderkomen gevonden bij de Schotse kerk in Rotterdam.
Maar toch, als je dan na zoveel tijd even terugkeer top het oude nest, doet de aanblik toch wat pijn. Per Aspera ad Astra. Die Goudse wapenspreuk staat in een van de gebrandschilderde ramen van de Turfmarktkerk. Door het duister naar de sterren. Ik vrees dat dat er voor dit voormalige godshuis niet in zit…
Het liturgisch centrum voor de jongste verbouwingHet orgel van de Turfmarktk, dat na de sluiting naar Kroatië is gegaan
Bij het ochtendgloren concert bijgewoond van Schola Cantorum Karolus Magnus bij de ruïne van de St. Walrick kapel in Overasselt (bij Nijmegen). Vroeg uit de veren dus, want concert begon om even na zeven uur vanochtend.
Al vaker gedaan. Het is de moeite waard. Bij het ochtendgloren komen vanuit het niets de zangers in hun monnikspij zingend naar de kapel gelopen. Daar wacht al een menigte fans van de Gregoriaanse zang die hier in de buitenlucht ten gehore wordt gebracht.
De organisatie is perfect. Een aantal vrijwilligers loopt rond en deelt een programmaboekje uit met daarin alle liederen in het Latijn en het Nederlands. Zo klinkt het psalm 14 Domine, quis habitat in tabernaculo tuo? Aut quis requiscet in monte Sancto tuo – Heer, wie zal mogern wonen in uw tent? wie rusten op uw heilige berg? Het Kyrie Eleison is in deze opzet de ‘Litanie van de glorierijke Sint Walrick’.
Het concert is niet bij toeval begin april. De sterfdag van Sint Walrick, of eigenlijk St. Valéry, is 1 april 622. Hij zou als prediker wonderen hebben verricht,. Koortslijders zouden door hem van hun kwaal zijn verlost. Zijn volgelingen hebben in 952 een Benedictijnerklooster gesticht. Het kloostergebied bestond verder uit twee boerderijen. De huidige kapel stamt uit de 15e eeuw.
Al in de vijftiende eeuw zijn er bedevaarten naar St. Walrick. Sinds het begin van de vorige eeuw fungeert een eik als koortsboom. Door een kledingstuk van een zieke in de boom te hangen, zou de zieke genezen.
Kledingstuken aan de koortsboom
Honderd jaar geleden stond er nog een veel grotere ruïne overeind. Juist toen er opgravingen werden gedaan en de ruïne gerestaureerd zou worden, brakde Tweede Wereldoorlog uit. De geallieerden gingen niet zo netjes om met de ruïne, waar weinig meer van overbleef. Na de oorlog is de kapel deels weer opgemetseld met oude stenen van het voormalige kasteel van Balgoij.
De ‘8’ van Oxford heeft verloren dit jaar. The Boat Race, de moeder aller roeiwedstrijden, is gewonnen door Cambridge. Klopt, meer dan deze twee namen zijn er niet. OK, er is de race tussen de teams van de reserveboten en er is de vrouwenrace, maar The Boat Race is toch van oudsher de wedstrijd tussen de beste mannenroeiteams van Oxford en Cambridge. In de wereld van het (internationale) roeien gaat het nergens over, maar de wedstrijd en de voorbereidingen staan bol van de Britse tradities. Alleen al de uitdaging en de wil om je als sporter maanden- en maandenlang te ontzien voor een circa 20 minuten durende onderlinge wedstrijd tussen de teams van beide universiteiten.
‘k Ga er al jaren heen. Niet dat is verstand heb van sport in het algemeen, of roeien in het bijzonder. De traditie en de sfeer (dik 200.000 man langs het parcours en er valt geen onvertogen woord of erger), het is geweldig. Je kunt nog relatief overal dichtbij komen, bij het instappen in Putney. OK, niet meer zo als in het begin dat je moest bukken als de boot bij het uit het Boat House dragen werd gedraaid, maar toch. Als er op tijd bent, sta je nog letterlijk dicht bij de roeiers en hun materiaal.
OK, het moet een geintje blijven voor me, zoiets. Dus busretourtje 39 euro (all in) van Nederland naar Londen, betekent afzien. Twee nachten in de lijnbus, een middag langs de waterkant. Ik ben kapot als ik weer thuis ben, maar het is het weer waard geweest. Zeker als je meerekent dat je weer ff lekker door Covent Garden kunt rondstruinen, pubje hier, pubje daar, boodschappen, gewoon … Londen!
Ben tijdens de wedstrijd voor Oxford. Waarom? In 1992 – de eerste reis – vond vriend A. B. dat je wel voor een van de twee moest zijn. Ik koos voor Oxford en de 8 met stuurman won dat jaar. Dus ben het aan de traditie verplicht Oxford elk jaar aan te moedigen.
Volgend jaar aan de oever van de Thames hoor je mij weer mijn Come on Oxford! roepen.
O ja, bij de vrouwen heeft Oxford wel gewonnen. Een Nederlands overwinningstintje: in de vrouwen 8 zat de Nederlandse Joanneke Jansen.
Deze slideshow vereist JavaScript.
Het nuttige met het aangename verenigen. Voor niks naar Covent Garden gegaan met de metro. Winkels dicht op Eerste Paasdag en mijn favo koffietent Starbucks niet meer te vinden. Gelukkig maakte de mooie muziek – Covent Garden heeft fraaie akoestiek – veel goed…
De roeiers van Oxford stappen in hun boat (kort filmpje)
En natuurlijk het nuttige met het aangename verenigd.Prtima (Italiaans) restaurant vlakbij Victoria Coach Station war prima full englishBreakfast wordt geserveeerd.
En de pub van dit jaar is Dirty Dick’s, vlakbij Liverpool Street Station
Fantastische voorstelling Het Volk in Dothan gezien van de Haarlemse toneelgroep Het Volk. Het aloude Bijbelse verhaal van Jozef die door zijn broers in een put geworpen wordt en vervolgens als slaaf wordt verkocht aan een handelskaravaan op weg naar Egypte.
In de setting van vanavond is het treurspel van Joost van den Vondel Jozef in Dothan uit 1640, docententoneel. De rector en de docenten Kampschuur en Van Velzen (nog herstellende van een prostaatoperatie) repeteren het stuk, dat later opgevoerd moet worden voor 800 leerlingen. ,,Jullie gaan kijken en luisteren, althans dat gaan jullie proberen, naar het toneelstuk Jozef in Dothan.Het origineel is voor ons te hoog gegrepen, dus schreef Meneer Kampschuur, de leraar Nederlands, een eigentijdse bewerking.”
,,Gaat het goed of gaat het knudde? Vertel: hoe staat het met de kudde?” Leuke rijm in het ‘stuk in het stuk, maar het gaat eigenlijk om de ‘strijd’ tussen de autoritaire rector (,,Tirannosaures rector’’) en de beide docenten Nederlands en biologie.De rollen van Jozef en zijn broers zoijn eigenlijk ‘leeg’, het gaat om de mensen er achter. De rector is gedreven het stuk goed op de planken te brengen. Doorspelen, wat er ook gebeurt, is zijn motto.
Heb al eerder stukken van Het Volk gezien. Begon ooit met de voorstelling Oidipoes (ook al verhaal rond een schoolvoorstelling’) en vanwege het geweldige spel van de acteurs, vrijwel al hun volgende stukken in de Goudse Schouwburg bezocht. Vorig jaar nog Dwaallicht.
Jozef in Dothan is een reprise van het stuk (1996), vanwege het 40-jarig bestaan van Het Volk. De drie acteurs hebben eer van hun werk. De kleine zaal van de schouwburg is uitverkocht en het applaus na afloop van het anderhalf uur durende stuk, luid en langdurig. Ik hoop dat er nog meer voorstellingen mogen volgen. Het Volk behoort tot mijn favoriete toneelgezelschappen.
Indrukwekkend om oudheden te zien. Colosseum kende ik van de plaatjes en de verhalen tijdens de geschiedenisles op school (heel, heel lang geleden, zowel het Colosseum als mijn schoolopleiding -:) ). Maar om dan oog in oog met dit historische bouwwerk te staan en er rond te lopen, is geweldig.
De stad
Het nuttige met het aangename verenigd de afgelopen dagen. Had kerkvergadering (International Presbytery of the Church of Scotland) in Rome, maar voldoende tijd om nog iets van de Italiaanse hoofdstad zelf te zien. Donderdagochtend al vroeg aangekomen in Rome en gelijk maar koers gezet naar Vaticaanstad. Leuk om plein te zien waar de paus elk jaar met Pasen “Nederland bedankt voor de bloemen” uitspreekt.. En dan de pracht en praal van de St. Pieter. Grootgebracht in de Calvinistische, Nederlandse traditie, vind ik het overdone. Maar toch ook wel mooi om deze basiliek met eigen ogen te aanschouwen.
Middagbezoek aan het Colosseum mislukt. Ben er rond half vier en vanaf dat tijdstip worden geen nieuwe bezoekers meer toegelaten. De vrijdagmiddag (heb alleen die ochtend en avond vergaderingen) onder betere weersomstandigheden (droog en zonnig en een gtraad of 15) wel naar binnen. Prachtig om te zien. Heb ook volop foto’s en filmpjes gemaakt (zie hieronder een selectie).
Aansluitend via hotel naar het Pantheon gelopen, langs de Trevi fontein. Na de St. Pieter komt het Pantheon wat gewoontjes over. De Trevi fontein is echter indrukwekkend. En in het zonlicht lijkt het witte marmer, nog witter.
Eten
Wat eten betreft niet teleurgesteld dit weekeinde. Op vrijdagavond en zondagmiddag zijn ons op meer dan uitstekende wijze verrukkelijke maaltijden voorgezet in de pastorie (vrijdagavond) en dakterras (zondagmiddag) van de kerk, met uitsluitend Italiaanse en Afrikaanse invloeden. Het presbytery diner op zaterdagavond in restaurant Target heeft mijn stoutste verwachtingen overtroffen. Onderstaan menu op voorhand uitgekozen vanwege het toetje. Maar de andere gerechten waren ook likkebaardend lekker.
Vegetable pasty with melted cheese Mezze maniche (type of pasta) with pecorino cheese and pepper Strips of beef with rocket salad, tomatoes and balsamic vinegar Roast potatoes Tiramisù ‘Target’
De vergadering
Tja, daar ga ik niemand mee vermoeien op deze weblog. Maak nog wel verslagen voor mijn kerkblad en voor de kerkenraad.
De reis
Gelukkig kon ik weer vanaf Zestienhoven vertrekken. Niet alleen dichtbij Gouda, maar vanaf aankomt tot instappen vliegtuig is alles zeer dichtbij. Na landing op zondagavond, was ik als een van de eerste uit vliegtuig en al met vijf minuten was mijn koffer op de bagageband. Paar tellen later in de auto van zus Y. Ruim 20 minuten later stapte ik mijn huis binnen. Filmpje:
En natuurlijk het nuttige met het aangename verenigd.Prtima (Italiaans) restaurant vlakbij Victoria Coach Station war prima full englishBreakfast wordt geserveeerd.
Puffinnest 