Al mijn schouwburgwensen voor het nieuwe seizoen zijn gehonoreerd:
12/09: Vanavond komt Visscher zingen 10/11: Eline Vere (toneel) 21/11: Scrum 09/01: Nieuwjaarsconcert Residentie Orkest 27/02: Il Trovatore; (opera, Staatsopera van Tatarstan) 08/03: Op bezoek bij meneer Green (toneel) 09/03: Helmert Woudenberg (toneel) 23/03: Het Volk in Dothan (toneel) 13/04: Diederik van Vleuten 12/05: Youp van ’t Hek
12/09: Vanavond komt Visscher zingen 10/11: Eline Vere (toneel) 21/11: Scrum 09/01: Nieuwjaarsconcert Residentie Orkest 27/02: Il Trovatore – Staatsopera van Tatarstan (opera) 08/03: Op bezoek bij meneer Green (toneel) 09/03: Helmert Woudenberg (toneel) 23/03: Het Volk in Dothan (toneel) 13/04: Diederik van Vleuten 12/05: Youp van ’t Hek
En nu maar afwachten of mijn bestellingen worden gehonoreerd.
Kwam bovenstaande brief tijdje terug tegen, toen ik wat oude spullen van mijn vader sorteerde. Toch weer leuk om even te herlezen. Een bedankje van prins Bernhard aan mijn vader. Pa was vast niet de enige met zo’n brief, maar bijzonder blijft het.
Weer een toppertje in de Goude Schouwburg vanavond. De Vrek naar de karakterkomedie van Molière. Een klassieker, maar door de zeven Suriaamnse/Antilliaanse spelers, onder wie Kenneth Herdigein van moderne accenten voorzien. Vol humor, goed gespeeld. Kortom, een heerlijke avond.
De laatste voorstelling in mijn abonnement voor dit theaterseizoen in de Goudse Schouwburg, krijgt van mij
Leuke klus gedaan vanmiddag voor de krant. Met enkele eerste bewoners (de “pioniers”) van de toekomstige woonwijk Westergouwe in Gouda naar/over de plek gevlogen waar hun huizen komen. Tja, als de makelaar vraagt of je meegaat, zeg je geen nee natuurlijk tegen zo’n helikoptervlucht! It’s a hell of a job, but…
Wel bijzonder om vanuit de lucht de zandcontouren te zien van de wijk, waarover ik al ruim dertig jaar schrijf. Ben benieuwd naar de foto’s van de professionele fotograaf van de krant die ook meevloog.
Tja, als je dan toch boven Gouda vliegt…. Hier de wijk Korte Akkeren, met
de sportvelden van ONA
Terwijl de boot voor The Boat Race in het water wordt gelegd, passeert
de crew van de Reserve Race
Zeer leuk weekeinde gehad in Londen. Met neef Dimitri per bus (lijndienst Eurolines, retourtje 20 euro!) naar de Britse hoofdstad om er de moeder aller roeiwedstrijden bij te wonen, The Boat Race. Sinds 1829 strijden de beste roeiers (8 met stuurman) van de universiteiten van Oxford en Cambridge om niets meer dan de eer. Er nemen geen andere teams aan deel. Dit is iets tussen die twee.
Een mooie traditie in goede harmonie. Supporters van beide teams lopen gemoedelijk langs de Thames met drank in de handen. Geen onvertogen word. De toch wel massaal aanwezige beveiliging heeft niets te doen.
We staan al jaren op een vaste locatie, daar waar de roeiers in de boten gaan. Het is geen doen de hele wedstrijd te volgen van start tot finish. Het parcours is zeven km lang. En ergens halverwege kijken is maar een paar seconden leuk. Op onze plek komen de roeiers vlakbij. Hier zie je sjouwen met de boten. Hier is de toss. Terugkijken van de hele wedstrijd doe ik later wel via You Tube.
De Big Ben
We hoeven pas rond 15.00 uur aan de waterkant te zijn, dus we hebben tijd genoeg om paar uur van de stad te genieten. Eerst lekker full English breakfast, daarna Starbucks bij Covent Garden en mijn aftershave, West Indian Lime Cologne , bij Crabtree & Evelyn, in Covent Garden Market, een bezoek aan deWestminster Abbey, even kijken naar een demonstratie bij het parlementsgebouw en een biertje (OK, 2) in de Sherlock Holmes Pub.
Moeilijk kiezen in de pub
Daarna naar Putney voor de races, want daar is het allemaal om begonnen. Voor The Boat Race begint, is er als opmaat – eerst de vrouwenwedstrijd, gevolgd door de Isis vs Goldie. De laastste is tussen roeiers van Oxford (waar het stukje Thames Isis heet, vandaar de naam) en Cambridge (naar de legendarische president van de CUBC, John Goldie), die eigenlijk reserve zijn voor de echte wedstrijd, mocht iemand van die ploeg ziek worden bijvoorbeeld. Ze trainen dus net zo hard mee. En om het allemaal niet voor niets te laten zijn, is er voor deze heren sinds 1965 ook een race. En nu ik het toch over namen heb: het deel van de Thames waarop The Boat Race geroeid wordt, heet de Tideway.
We hebben sta-plek vlakbij BBC podium, waarop wedstrijdpresentatrice
Claire Baulding al klaar staat
Had ik al verteld dat ik, sinds het eerste jaar dat ik voor de wedstrijd naar London ben geweest, ik me tot Oxford fan reken? Dus juich ik voor de Dark blues. En het juichen helpt. Oxford wint vandaag alle drie de wedstrijden! En The Boat Race niet zo zuinig ook: met vijf bootlengtes. Niet zoveel als vorig jaar (toen 11 lengtes), maar de clean sweep van vandaag maakt dat meer dan goed.
Het parcours
Bij begin ligt Cambridge (onderste boot) nog op kop, maar de rollen zijn
spoedig omgedraaid
Drukte langs de waterkant. Langs het gehele parcours staat 250.000 man
Uiteraard moest ik dit jaar weer naar een voorstelling van Helmert Woudenberg. Geweldige acteur, die ik vooral bewonder om de mooie monologen. Ook in Kuyper & Wilhelmina stelt hij me niet teleur. Het verhaal gaat over de eerste premier van AR-huize, Abraham Kuyper die in het begin van het stuk net premier is en voor het eerst op audintie gaat bij koningin Wilhelmina (Merel Bald). Zij vindt hem heerszuchtig en een leugenaar. Hij vindt het als gereformeerde politicus maar niks: een vrouw op de troon. Het stuk toont de strijd tussen de twee in mooie monologen en een enkele dialoog.
Ook leerzaam. Wist weinig van Kuyper, behalve wat ik ooit in de geschiedenisles over hem heb gehoord. DeLintjesaffaire kende ik niet. Het ontdekken van het schenken van het lintje en de daarop volgende politieke rel leidde tot Kuypers uitspraak Het boetekleed ontsiert den man niet. En ik wist evenmin dat Wilhelmina, voor Juliana werd geboren, nog een zoon heeft gehad die al snel na de geboorte is overleden. Nog wel ff gecheckt of het een feit of een fable is. Het blijft tenslotte toneel Maar het is waar.
In 2003 zag ik Woudenberg bij toeval voor het eerst in de Goudse Schouwburg met de solo-voorstelling Jezus. Hoewel, toeval In Schotland had ik daarvoor een solo-voorstelling gezien en vond het prachtig hoe je in zon stuk wordt getrokken. Een jaar later zag ik Woudenberg opnieuw, nu met de voorstelling Leefbaar, dat ich afspeelt tijdens en kort na de oorlog. Sinds die tijd probeer ik elk jaar in mijn schouwburgabonnement een voorstelling met Woudenberg te boeken. Benieuwd wat Woudenberg volgend jaar speelt.
Mooie voorstelling gezien vanavond: Een Sneeuw, een klassieker (ook al dateert het uit 1983) van Willem Jan Otten. Knap gespeeld. Was vooral natuurlijk onder de indruk van het spel van de geweldige actrice Anne Wil Blankers en ook van de man die niet kan praten, Joop Keesmaat. Alles goed geacteerd, humor. Bij elkaar opgeteld: indrukwekkend.
Het stuk: Er wordt een verjaardag gevierd van een man die niet kan praten. Misschien zijn laatste verjaardag. Maar daarover praat niemand. Zijn vrouw organiseert nog een fijne bootreis met zn tweetjes naar het hoge noorden. Er is meer waarover niet gepraat wordt. Over de herinneringen aan het kamp in Indi bijvoorbeeld. En dan is er de generatie die de oorlog niet heeft meegemaakt. Zij hebben een leven dat beheerst wordt door een verleden dat niet van hun is. De laatste oorlog is een doem over alles wat gezegd en vooral niet gezegd wordt. En iedereen in Een Sneeuw verlangt naar troost.
De koortsboom (zie verhaal als je op de onderstaande link Sint Walrick klikt)
Bij het ochtendgloren vandaag concert bijgewoond van het Schola Cantorum Karolus Magnus bij de rune van de kapel Sint Walrick. Mooie Gregoriaanse muziek op eenbijzondere plek. En ondanks de regen is er toch veel volk op afgekomen, dat in stilte geniet van de zang van het twaalfkoppige mannenkoor.
Twee nujmmers van het koor, helas met getik van de regen
Voor de liefhebbers die hun Latijn willen ophalen, hieronder de teksten (met de vertaling) van de gezongen liederen.