Kerstmuziek van een groep waarvan ik deze week via een Facebookmelding voor het eerst over hoorde. Goedklinkende a capella groep uit de VS: Pentatonix.
Hier de link naar de officile website.
Meer horen? Kijk/luister op YouTube
Sibbehuis
Vandaag voor het eerst van mijn leven in Sibbe geweest. Het dorp is net zo klein als de naam… Ligt tegen Valkenburg aan. In die bekendere plaats met de kabelbaan omhoog gegaan naar de Wilhelminatoren en vandaar naar Sibbe gekuierd. Leuke wandeling, grappig dorp. Fraai woongebouw/hoeve, het Sibbehuis. En het weer was, afgezien van de koude wind, zeer aangenaam. Het dagje Zuid-Limburg afgesloten in het voormalige treinstation van Valkenburg (nu brasserie) met een 7,5 procent zware Brand Sylvester.
Meer fotos hier
Mijn huis gereed voor Kaarsjersavond/Gouda bij
Kaarslicht (c) Andr Bomhof 2013
Etenstijd
Voor het eerst van mijn leven vandaag bezoek gebracht aan Artis. Reden; gratis kaartje via mijn bedrijf. Maar na bezoek weet ik n ding zeker: ik ga nog een keer terug als betalende bezoeker. Mooie dieren en vooral mooie gebouwen en beelden. Alles een lust voor het oog.
Voordeel van bezoek vandaag: het is op zon maandag in december heerlijk rustig. Alle tijd om alles op je gemak te bekijken. Nadeel: groot onderhoud en vernieuwingen worden juist in deze stille maanden gedaan, zodat niet alles is te bezoeken. Maar een kniesoor die daar op let. Ik heb me fantastisch vermaakt.
Op deze weblog twee fotos. De andere kiekjes zijn hier
Vis in het fraaie Aquarium van Artis
Literair theater Branoul in Den Haag, een prima setting voor de whiskyproeverij
Bijzonder smaakvolle en gezellige whiskyproeverij in Den Haag bijgewoond. Een toeval, want ik was gevraagd na het binnenbrengen van de haggis (een mens kan niet bij whisky alleen leven…) na de pauze de Adress to a Haggis uit te spreken. Leuk om te doen en natuurlijk mocht ik meegenieten van de whiskys. Voor de pause was er nog een whiskyverhaal, verteld door Cara Taylor.
Cara Taylor vertel een whiskyverhaal
De binnenkomer was een Ierse malt, Cooley en vervolgens een Ierse blend die ook niet te versmaden was, Teeling.
Daarna was het tijd voor het echte werk en zo proefde ik een heerlijke Auchentoshan Springwood, een Dalmore, ene Glenfarclas en tot slot het beste bewaar je voor het laatst de Laphroaig triple wood, met 48 procent de zwaarste whisky van deze avond.
Een bijzonder leuk initiatief deze proeverij en ik heb er graag aan meegewerkt.
Vanavond de, althans voor mij, eerste theatervoorstelling van dit seizoen, Baantjer. Een echte Baantjer (Peter Tuinman als De C-O-C-K zou zo in een vervolg van de tv-serie passen), met de bekende namen en zelfs de muziek van de tv-serie. Een moord in het theater, met het publiek als getuige, inclusief enkele ondervragingen vanaf het podium. En spelers die gaande de voorstelling vanuit het publiek hun spel beginnen.
Goed verhaal, leuk gebracht (op wat te lange stiltes tussen wat zinnen na) en spannende interactie met het publiek. In de trailer hieronder zie je dat Tuinman zijn hoedje niet op de kapstok weet te laten belanden, maar in de Goudse Schouwburg lukte het vanavond wel. Dat levered hem, logisch, applaus op.
Goed geslaagde flash backs om de twee moorden en de aanleidingen daartoe in beeld te brengen.
Kortom, een fantastische voorstelling. 
Een van de mooiste liederen voor Mandela, door Diederik van Vleuten en Erik van Muiswinkel, It’s a long walk to Freedom
Overzicht Whiskyfestival in de Grote Kerk Den Haag
Als elk jaar weer het geweldige Whiskyfestival in Den Haag bijgewoond. Het is d kans om mooie whiskys te proeven die je niet zo snel zult kopen, voornamelijk omdat je niet weet of ie jouw smaak is, of misschien zelfs niet te pruimen is (medebezoekers D. en M. hadden er met The GlenDronach zo eentje), of omdat ie gewoon onbetaalbaar is. En ook leuk: de ruimte (de Grote Kerk) vol is met mensen die dezelfde passie hebben: genieten van een mooi glas whisky.
Drie proefflessen van Glenmorangie
De grote ontdekking was voor mij een whisky die (nog) niet op de markt komt, een Glenmorangie die enige tijd gelagerd is geweest in een vat van een Bourgogne wijn. Lekkerder dan de tweede die we in deze serie proeven, gelagerd op een Bordeauxvat en zeker lekkerder dan die het uiteindelijk tot de Limited ediion heft geschopt, die in Manzanilla sherryvat opgeslagen is geweest. De laatste is mij te waterig van smaak.
Glenmorangie 18 y
Dan bevalt de 18 jaar oude Glenmorangie me stukken beter. Een zeer mooie whisky, die ik op mijn verlanglijstje zet. Mooie volle, ronde smaak. Niet te zwaar, maar ook geen wegdrinkertje.
Glenrothes Robu Reserve
Eveneens zeer smakelijk is Robur Reserve van Glenrothes. Drink twat gemakkelijekr weg dan de hierboven genoemde Glenmorangie9s), maar is bepaald geen verkeerde keus om thuis een fles van te willen hebben.
Millstone 1999 px cask
Op aanraden van W., een vriend van M., nippen we ook van een Millstone 1999 px cask. Me al vaker verbaasd over hoe het Nederlandse bedrijf Zuidam er in slaagt zulke mooie whiskys te maken. En deze 1999 PX is daar geen uitzondering op. Ook iets voor het verlanglijstje.
Even tussendoor. Een mooie animatie over maken van whisky is hier te zien.
Whisky en sigaar gaan goed samen
Na twee uur proeven even gepauzeerd met een mooie whisky (Laphroaig Qarter cask) en een heerlijke sigaar.
Octomore van Bruichladdich
Al eerder geproefd, maar, maar kon het niet laten. Genieten van een glaasje Octomore van Bruichladdich. Niet te versmaden!.
En dan is er nog een zeer fraaie niduwkomer die mij kan bekoren, de Talisker Storm (45,8 procnet). Zeker zo fraai als de in alcohol zwaardere Talisker 57 North (57 procent), die ik nu maar oversla.
Bij het sluiten van het festival een miniflask gevuld met een lekkere Bruichladdich.
Whisky en zalm
Whisky en zalm gaan ook goed samen. De whisky is in dit geval een 10 jaar oude Talisker.
Weer even geleden dat ik hier Muziek voor het weekeinde plaatste. Nu mooie pianomuziek van Ludovico Einaudi. Van deze componis is werk te horen op de nieuwe cd van harpiste Lavinia Meijer
http://c.brightcove.com/services/viewer/federated_f9?isVid=1&isUI=1
Trail of murger: Indonesias bloody retreat
Journaliste Step Vaesen heeft voor El Jazeera een persoonlijke, indrukwekkende documentaire gemaakt over haar door het Indonesische leger op Oost-Timor vermoorde collega Sander Thoenes. Nier per ongeluk gedood, maar echt afgemaakt; in de rug geschoten en in een greppel achtergelaten. De daders zijn nooit opgespoord, l;aat staan berecht. Indonesi doet er ook geen moeite voor
In de Volkskrant vertelt Vaessen over haar beweegredenen om de documentaire te maken.
Puffinnest 