Lavinia Meijer
Muziek voor het weekeinde is van de harpiste Lavinia Meijer. Met dit werk, Metamorphosis, van de Amerikaanse componist Philip Glass is ze doorgebroken. Geen toeval dit werk als keuze voor mijn ‘Muziek voor het weekeinde’, want ik ga vanavond naar haar optreden in Gouda.
Na drie jaar opnieuw opvoering gezien van De Kersentuin van Anton Tsjechov uit 1904. Het laatste stuk dat hij schreef voor zijn dood.
De recensies in verschillende kranten voor deze bewerking van regisseur Gerdjan Rijnders waren niet niet al te best (niet overdeven slecht, maar toch). De Kersentuin is het laatste deel van de trilogie TSJECHOV3 van Hummelinck Stuurman Theaterbureau. Het is het verhaal van de weduwe Ljoebov die treurt om de ontrouw van haar Parijse minnaar. Zij komt uit Parijs om de zomer door te brengen bij haar broer op het landgoed waar ze is opgegroeid. Daar wachten haar echter andere problemen. Wegens financile nood moet het landgoed worden verkocht, tenzij er zomerhuisjes op gebouwd worden voor vakantiegangers uit de stad. Ljoebov weigert de werkelijkheid en de veranderende tijd onder ogen te zien. Maar de werkelijkheid is meedogenloos
Toegegeven, ik heb beter toneelwerk gezien. Carina Crutzen als Ljoebov Ravenevskaja, overtuigt niet voortdurend. Wel prachtig werk van Jules Croiset als landeigenaar Boris Pisjtsjik en zeker Reinier Bulder als de 87-jarige bediende Firs (grappig en aandoenlijk). En ook de zakenman Jermolaj Lopachin wordt door Paul Kooij goed neergezet. Dat het om een landgoed, huis en kersentuin gaat, komt niet uit de verf. Het decor bestaat uit wat gordijnen, twee stoelen en twee krukken en een voorraadkast die in een studentenkamer niet zou misstaan..
(Klik hier voor weblogverhaal vorige opvoering in Gouda door Het Nationale Toneel, op 5 januari 2010)
Het dessertbuffet. Niet te versmaden
Uitstekend gegeten vanavond in Het Wapen van Zoetermeer. Buffet met voor elck wat wils, zoals dat dan heet. Vlees, vis, warm, koud en de lekkerste toetjes. Een aanrader voor wie eens wat anders wil. Prima locatie voor wie een feestje te vieren heeft, of gewoon lekker uit eten wil. Dank aan de gastheer van vanavond.
Aan de fotos bij dit verhaal en ook die in de verhalen hieronder, is het al met al een culinaire vakantieweek geweest.
Vanavond pannekoeken. Ja, ik weet dat je tegenwoordig pannenkoeken moet schrijven, maar pannekoeken smaken veel beter
Een klein deel van het uitgebreide buffet
Paardenbiefstuk
Leuke, welbestede dag Groningen. Bijgepraat met oud-bestuurscollega F. P. over de journalistenvakbond en over ons vak. Daarna geborreld met R. de R. en gegeten bij Goudkantoor. De paardenbiefstuk hier is een aanrader. Het gebouw ook.
Het was weer gezellig in Maastricht
>
De trofee voor de winnaar van The Boat Race
Tradities moet je in ere houden, dus gisteren The Boat Race in Londen bijgewoond. Neef D. zou meegaan, maar moest op laatste moment wegens familieomstandigheden verstek laten gaan. A. B. werd vervanger. Hij was er ook de eerste keer bij dat ik naar deze beroemde roeiwedstrijd tussen Oxford an Cambridge ben geweest.
Vreselijk koud aan de oever van de Thames (van Tamesis, wat donker water betekent) bij Putney, maar het was het staan waard. Prima plek bij de locatie waar de roeiers van Oxford.
De Oxfordboot van dit jaar draagt de naam Acer, een verwijzing naar Acer Nethercott, die afgelopen januari aan een hersentumor overleed op 35-jarige leeftijd. Acer was enkele keren de stuurman of cox van Oxford (ook van Isis) die zijn acht naar overwinningen leidde.
De race dit jaar tussen de reserveploegen, Isis en Goldie werd door de mannen van Oxford gewonnen en dat was een gunstig voorteken. Ook The Boat Race werd door Oxford gewonnen, met 1 bootlengte verschil. En de lightweight, de womens, de Reserveboat en de Boat Race. Alle vier dit jaar door Oxford gewonnen. Een whitewash heet dat in de sportwereld. Het overwinningsbier smaakte prima na afloop.
Prachtige wedstrijd- en sfeerfotos hier bij The Guardian.
O ja, ook de maaltijden in Londen en aan boord de Stena Hollandia smaakten uitstekend.
Jammer alleen dat cafetaria vlakbij Victoria Coach Station gesloten was, voor de traditionele, foute (want vette hap hier) bacon and eggs gesloten was. Het alternatief in Da Scalzo was uitmuntend! Een adres om te onthouden.
Voor D: Theres always next year, in tweerlei opzicht
Instappen Oxford
Oxford naar de start
Oxford ligt voor op Cambridge en zal die voorsprong niet meer prijsgeven
Full breakfast at Da Scalzo
Cheers (nee, niet bij het ontbijt gedronken…
Mattheus Passion
Hoe kan het anders voor vandaag, de Mattheus Passion. Alleen dat applaus aan het slot is volstrekt ongepast!
Voor mij nu al een van de mooiste voorstellingen van dit theaterseizoen: Het Jubileum door toneelgezelschap Het Volk. Heb al eerder voorstellingen gezien van dit Haarlemse gezelschap van Bert Bunschoten en de broers Wigbolt en Joep Kruyver, maar dit is het beste. En hoe bizar, want Het Jubileum is gelijk het einde van het gezelschap in deze vorm. Minder subsidie en een van de drie vaste spelers stopt er vanwege de leeftijd voor. In afgeslankte vorm brengt Het Volk volgend seizoen Herfst in Schoorl. Die wil ik ook weer zien.
Maar goed, Het Jubileum dus, komisch toneel met revue-elementen. Het verhaal in kort bestek. Het zit drie wezen, die later de namen Anton, Albert en Alfred krijgen, niet mee. Ze kunnen niet zonder elkaar, doen altijd alles samen en hebben in het weeshuis afgesproken dat ze nooit zullen sterven. Oom Bulthuis haalt ze uit het weeshuis om in zijn revue te laten spelen. Oom Bulthuis is streng, maar zorgzaam en kan heerlijke koolraapsoep koken. Door een mislukte doorzaagact, komt oom Bulthuis te overlijden, maar de drie gaan door met de voorstellingen, ook al is de laatste bezoeker al lang in zijn stoel overleden.
Het voert te ver om het hele verhaal hier te vertellen. Maar de scnes zijn hilarisch (zeker als Bunschoten een man speelt met drie benen), de mimiek zorgt dat er vrijwel geen minuut voorbijgaat, zonder dat er bedaarlijk gelachen kan worden. De liedjes zijn vermakelijk, het decor zeer treffend. Kortom, een voorstelling waarbij je denkt: maar waarom wil de Nederlandse staat dit soort gezelschappen niet meer subsidiren. Het Volk moet in theaters te zien blijven.
Puffinnest 