Categorie: Muziek

Weer klassiek en weer Bach. Johan Sebastian Bach blijft toch een van mijn favo componisten. En de vioolconcerten komen bij mij op nummer 3, na zijn orgelconcerten (en daarbinnen volgens mij zijn mooiste werk: Toccata en Fuga d moll BWV 565) en de Matthäus Passion. De opname van de vioolconcerten hieronder met Camerata en Emmy Verhey op de viool is van grote schoonheid.

Helaas valt er bij zo’n lange opname op YouTube niet te ontkomen aan reclame tussendoor. Dat moet je maar voor lief nemen. Een gegeven paard…

Prettig weekeinde!

Laatste Muziek voor het weekeinde van 2019 is Schafe können sicher weider van J. S. Bach uit 1713, uit de cantate Was mir behagt, ist nur die muntre Jagd (BWV 208), ook bekend als de Jachtcantate. Hier gespeeld door de broers Lucas en Arthur Jussen.

Ben al fan van het tweetal om zijn vertolkingen van veel werken van tal van componisten. Maar als het om Bach (favo componist voor mij als gereformeerde/ Calvinist) gaat, ben ik wel kritisch (mag ik dat als toch een leek zeggen?) op uitvoeringen. Dit is er een met een 10 op de schaal van 10.
Wie geen Bachfan is, zal het stuk toch wel herkennen en omarmen?
Geweldig werk, fantastisch uitgevoerd door de broers in de uitzending van Podium Witteman van afgelopen zondag. Even doorscrollen hier naar 09.42 minuten voor het betreffende stuk. Doe je ogen dicht en geniet.

Wie denkt dat de tekst slaat op de gelijkenis van de goede herder, heeft het mis. Het komt uit een wereldlijke jachtcantate die Bach in 1713 schreef voor zijn werkgever in Weimar, hertog Christian von Saxen-Weissenfels (31). De tekst, waarvan de aria van de muziek die je hoort in het tv-fragment hierboven staat, is van Salomon Franck, de hofdichter van Weimar.
Het werd op 23 februari 1713 voor het eerst uitgevoerd als tafelmuziek bij een banket in het jachtslot van hertog Christian, na een jachtpartij ter gelegenheid diens eerste verjaardag als hertog in functie, na het kinderloos overlijden van zijn  oudere broer in 1712.

Plezierig weekeinde. En alvast een goede jaarwisseling!

Hoorde afgelopen zondag bij Podium Witteman het 14 leden tellende Nationaal Jongenskoor onder leiding van Irene Verburg. De hoge stemmen zijn perfect voor het lied dat werd uitgevoerd in de uitzending: Sound the Trumpet (derde deel uit Come Ye Sons of Art) van Henry Purcell.
Het complete werk, gecomponeerd in 1694, staat ook bekend als Ode for Queen Mary’s birthday. Purcell was de hofcomponist van die koningin.
(Tekst gaat door onder het filmpje)

Vond op internet een in mijn ogen (of moet ik in dit geval oren zeggen?) mooiere opname van wat een countertenor duet is. Het tempo ligt net iets hoger, wat de uitvoering ten goede komt. Beluister ze allebei en oordeel zelf.

Prettig weekeinde!

Morning has broken. Denk dat iedereen deze uitvoering van Cat Stevens wel kent. Toch is het niet zijn nummer. Het staat in het liedboek van mijn kerk. Op de melodie Bunessan, gecomponeerd in de Schotse Hooglanden.
Het wer afgelopen zondag uit volle brost gezongen tijdens de kerkdienst in de Auditoire de Calvin, de Schotse kerk in Genève waar ik lang weekeinde vebleef.

Ik wens jullie een prettig weekeinde!

De muziek voor het vorige weekeinde was gekoppeld aan de fantastische muziek app Classical Radio. Dit keer is het Jazz Radio. Net als de klassieke app heb je de keus tussen stijlen jazz. Een genot. Je weet in welke stemming je bent en je kiest er de jazzmuziek bij.
Jazz maakt is een belangrijk deel van mijn muzikale leven. Geniet al van die muziek sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw.

Maakte in een vorig journalistiek leven Ed van Dantzig kennen tijdens een vaartocht op een botter vanwege iets met kaas. Later, toen ik werkzaam was in Gouda, kwam ik hem opnieuw tegen, nu als voorzitter van het Randstad Jazzfestival (RJZ).
Hij vroeg me een taak van hem over te nemen: het programmaboekje samen te stellen. En dat leidde weer tot een bestuursfunctie in de organisatie. Elk jaar een prachtig feest, met drie avonden lang dik 200.000 man in de binnenstad van Gouda. Op sommige plekken was er geen doorkomen aan. Incidenten waren al die jaren opgeteld met gemak op de vingers van één hand bij te houden.

Spiegeltent
Nooit spijt van gehad van die jaren. Leerde veel, heel veel van de muziek, maakte kennis met talrijke mensen in de jazzwereld. Bovenal was er de bijna jaarlijkse ontmoeting met de Engelse jazzzangeres Beryl Bryden. Vanwege de nabijheid van mijn woning tot de main venue, de Ronde Spiegeltent kwam ze altijd bij mij op bezoek op zich om te kleden en op te tutten. En ja, ik droeg haar schoenen met hoge hakken over de kinderkopjes van de Markt naar de Spiegeltent.
Ze leeft al lang niet meer, maar haar zang en haar spel op het was bord zal ik nooit vergeten. Ze pakte het publiek in. Jaar na jaar zag je ook steeds meer jongeren op haar afkomen. Iedereen wilde haar optreden en met jazz  meemaken.

Daarom dit weekeinde de melding van de jazzapp. En hieronder een zeer oude opname van Beryl Bryden.

Een niet alleweekelijkse Muziek voor het weekeinde van mij. Zelf gemaakte opname na afloop van reportage voor de krant over restauratie van het grote kerkorgel (1800 pijpen) van Bätz in de Petruskerk van Woerden. Organist Ad van Pelt wilde even laten horen hoe het orgel klinkt en speelde alvast een stukje van wat hij morgenmiddag speelt bij de feestelijke heringebruikenming van het orgel. Een van de werken op het programma is het bekende Nun danket alle Gott van Johann Kirnberger.Dat liet ik me geen twee keer zeggen. Het klonk heerlijk.

Prettig weekeinde!

Hoorde afgelopen zondag, maar dan in een strijkerssessie bij Podium Witteman, onderstaand nummer van Miles Davis. Heerlijke muziek die je moet beluisteren met niet teveel gedoe om je heen en met een glas met iets moois er in je hand.

Vanuit Parijs wens ik jullie een prettig weekeinde.