Wederom een heerlijk International Whisky Festival meegemaakt in Den Haag vanmiddag. Heerlijk, omdat dit festival vooral is bedoeld om te proeven. Whisky’s uit tal van landen.
Toen ik ruim 40 jaar geleden begon met whisky was dat (ik denk vanwege eerdere vakantie in Canada) Black Velvet, een Canadese blend. Bestaat nog steeds. In 1982, mijn eerste bezoek aan Schotland kwam de liefde voor de èchte whisky. En die is nooit weggegaan.
Toch is het fantastisch om op dit jaarlijkse festival in de Grote kerk in Den Haag te ontdekken wat andere landen soms voor mooie whisky’s produceren. Twee zijn er wat dat betreft uitgesprongen voor mij.
De eerste, Nomad, is een blend waarin 30 malts zijn verwerkt. De barrels met malt whisky zijn overgebracht naar Spanje om daar te worden geblend. Een beetje een Spaanse whisky dus. Uiteraard geproefd – ik was er toch. Heerlijke blend, mooie afdronk van fruit. Geen doordrinkwhisky, maar wel bijzonder om een maaltijd mee te besluiten bijvoorbeeld.
De tweede komt van honderden kilometers oostelijk, van de Israelische (Tel Aviv) distilleerderij M&H: melk en honing, hoe Bijbels. Bij de stand op het festival onder andere geproefd van de Young single malt. Zo’n bijzondere,
uitdagende smaaksensatie in de mond en op de tong, dat ik gelijk besloten heb een fles te kopen. Is verder uitverkocht, dus een fles om zuinig aan mee te doen.
Wat is er verder nog naar binnen gegleden? Wel, een whisky die op rumvaten is gelagerd, de Caribbean cask 14 y van Balvenie, de hoogst gelegen distilleerderij van Schotland. Verrassend hoe de invloed van de rumvaten je een totaal andere whiskybeleving kan geven. En dan was daar de Vault edition van Bowmore. Mooi, maar voor minder geld heb je ook een prachtige whisky van deze Islay.
Mooi waren ook 12 years sherry wood en de Glen Dronach 12 years original. Grappige is dat je dus twee bijna identieke whisky’s hebt (12 y, sherry wood), die toch verschillend smaken.
En met Highland Park Dragon Legend waande ik me weer even terug op Orkney. Dit soort whisky’s van HP zijn een marketingdingetje, maar je proeft het er wel aan af. Maar 
om al die verschillende typen aan te schaffen gaat mijn begroting te boven…
Ook nog iets Nederlands geproefd vandaag? Ja, Cley whisky uit Rotterdam. Een whisky op basis van mout en rogge. Van een micro distilleerderij. Begonnen in 2015 in samenwerking met het Jenevermuseum in Schiedam. Leuk om geproefd te hebben een whisky van om de hoek, maar niet echt mijn smaak.
Niet geproefd op het festival, maar wel meegenomen is de Glenfarclas Festival botteling. Een mix van twee maltvaten uit mei (re-fill sherry hogshead) en september (1st fill sherry hogshead) 2009. Denk dat ik hier woensdag 12 december een glaasje van neem, om mijn verlate zomervakantie die dan begint te vieren.
Ga ik volgend jaar weer naar dit whiskyfestival? Jazeker, kaartje al gekocht via internet.
Slàinte!
Een vergelijking van Schotse whisky en Ierse whiskey op deze proeverij. Ben bekend met en liefhebber van Schotse whisky’s, maar weet dat er ook buiten God’s own country fraaie whisky’s worden gemaakt. Vanavond is dat weer eens bewezen.
steeds een Schotse en een vergelijkbare Ierse whiskey geproefd. Met dank aan Huub en Richard voor de uitleg over whisky in het algemeen en informatie over de verschillende merken.
de jaren 1880 stamt.
Deze week heb ik nog twee wandelingen op mijn programma staan. De eerste is naar Peters Rock, op Rannoch Moor/Corrour Estate. Op Peters Rock is een plaquette aangebracht, ter herinnering aan 
De plaquette heeft een tekst die al jaren mijn levensmotto is:
Dat laatste is een van de twee redenen voor het jaarlijkse bezoek aan Applecross. De tweede reden is de 
Deze avond wel de pub in. Het is toch druk. De eigenaresse, die ziet dat ik alleen ben, vraagt me even geduld te hebben. Ik zeg dat ik geen haast heb en eerst en pint neem. Een paar tellen later haalt ze het bordje ‘reserved’ weg en laat me aan een 4-persoonstafel plaats nemen. Dat betekent wel dat er later nog een paar vreemden kunnen aanschuiven. Dat gebeurt ook: een stel uit Perth en even later nog een man van Orkney. Binnen de kortste keren ontstaat een geanimeerd gesprek. ,,Dat zie ik graag’’, zegt de eigenaresse even later.
De volgende dag, als ik Applecross weer verlaat, rijd ik nog even langs de pub en geef de vrouw een pakje Echte Goudse Kamphuijsen stroopwafels. Dat wordt op prijs gesteld, merk ik.
Bij de vuurtoren ben ik al vaak gewest, maar vorig jaar heb ik een plateau ontdekt waar het heerlijk toeven is. Ook nu met de heerlijke zon is het er fraai wandelen en gewoon zitten.
Goedkope plek, maar meer nog een zeer stille plek. Het meeste verkeer op de uiteindelijk doodlopende weg is ‘s morgens het forensenverkeer richting Kirkwall en ‘s avond de terugkeer. Verder wat landbouwverkeer. En verder musicerende vogels en de wind.
Ben hier een week en het verveelt na al die jaren nog geen moment. Zoveel te zien, zoveel te horen, te ervaren… Uiteraard mag de 
OK, ook even de toerist uitgehangen. Vrijdagmiddag in Kirkwall de 
Het is hier altijd thuiskomen. De schoolvakanties zijn nog net niet begonnen in Scotland, dus mijn 
Een spiritueel uitje is het herhalingsbezoek aan de distilleerderij van 
Zeer betrokken, zeer aardig. Je krijgt amper de gelegenheid zelf een deur naar de zaal te openen. Fantastische mensen die maar één doel hebben: zorgen dat alles gladjes verloopt voor de commissioners of deelnemers aan de assembly. De meesten waren er de gehele week en ik heb ze nooit kunnen betrappen op een vermoeide, of verveelde blik!
Puffinnest 