Puffinnest

Als � vrees ik � laatste der Mohikanen, moet ik voortaan in verhalen voornamen gaan gebruiken. Volstrekt vreemde mensen mag ik niet meer aanduiden met H. Jansen, het moet vooral Hans Jansen worden. Ons eigen stijlboek heeft geen bestaansrecht meer. Dan zullen de rest van de afspraken die daarin zijn vastgelegd ook wel niet meer gelden�
Wat is dat toch, dat te kust en te keur gebruiken van voornamen. Een popiejopiegedrag, wat bij lezers toch het beeld kan oproepen dat we me bij iedereen op schoot zitten. Ministers, wethouders en andere hotemetoten, het is een en al jijen en jouen. Weg is het beeld van onafhankelijkheid, van afstand. Het wordt inmiddels al zo volstrekt normaal gevonden in de media, dat wie prijs stelt op het afstand houden, wordt aangezien voor een fossiel. Ik moet me neerleggen bij het volstrekt verwerpelijke populisme, het is niet anders. Met walging noem ik volstrekt vreemden in de krant voortaan bij hun voornaam, alsof ik ze al jaren ken en vanmiddag nog een biertje met ze heb gedronken. Ik ben en blijf van mening dat niet alle veranderingen ons vak ten goede komen.

De meest vreemde gewaarwording op het Whiskyfestival Leiden in de voor dit doel zeer sfeervolle Pieterskerk in Leiden, is The Snow Grouse, een variant op The Famous Grouse, de bekende Schotse blend. Het licht goudgeel gekleurde The Snow Grouse drink je, net als Corenwyn, uit de vriezer. Een flinke slok en dan de smaak proeven. Het is grappig en omdat het de enige whisky is die je zo koud drinkt, te gek en grappig om een glas af te wijzen. Een leuk marketingdingetje. De smaak van deze grain whisky valt me wat tegen, ondanks de duidelijk aanwezige hint van vanille.
Met neef D. verder tal van glaasjes goudgeel vocht van een groot aantal producenten geproefd. De mooiste dit jaar? De vijf jaar oude Millstone Rye. Zodra de neus boven het glas wordt gehouden, stuift de geur je tegemoet. Eenmaal in de mond is sprake van een smaaksensatie die zijn weerga niet kent. Het zal aan het einde van de geweldige middag de whisky zijn die we nog een keer halen om als afsluiter te dienen.
Verder proeven we een 18 jaar oude Highland Park (niet te versmaden), een wat vlakke Ardmore, een feestelijke 17 jaar oude Port Askaig, een 15 jaar oude Balvenie, een Doublewood Dalwhinnie uit 1991 en de ook heel bijzondere Ardbeg Corryvreckan (57,1 procent). En we proefden de drie jaar oude Belgian single malt. Drie jaar oud en daarom geen whisky mag heten. Grappig en niet slecht. Deze malt is ook verkrijgbaar in de leeftijden 2, 1 en 0 jaar. En zo passeren nog wat whiskys. De Glenmorangie Lasanta (46 proc ABV, finished op Oloroso sherryvaten) drinken we bij een feestelijke sigaar van Balmoral (Corona Tubos), in de speciale rooktent die aan de Pieterskerk is neergezet.
Koken met whisky kan uitstekend. En North End, de op steenworp afstand van de Pieterskerk gelegen Engelse pub, bewijst dat uitstekend. We krijgen een Schotse aardappel-prei soep met in Ardbeg gebakken stukjes spek, een Schotse zalm met een kruidenjasje, geserveerd met heerlijke Glenfiddich 18 y saus (D) en Ierse runder entrecote met een Balvenie jus (ik) en een in whisky (weer Ardbeg, vermoeden wij) gestoofd peertje, vergezeld door een perensorbet. Moe en voldaan huiswaarts gekeerd, de monden nog vol van de smaaksensaties.

[UPDATE 17 november]:: Over whisky uit de diepvries gesproken: Het AD van heden maakt melding van de vondst van twee kratten met blend whisky McKinlay and Co, nabij Cape Royds op Antarctica. Daar verbleef honderd jaar geleden de poolreiziger Sir Ernest Shackleton. Hij was van 1907 tot 1909 op de Zuidpool voor een expeditie met de naam Nimrod. De hut is enkele jaren geleden al ontdekt, maar de flessen, voor een deel ingevroren in het ijs, zijn toen ongemoeid gelaten. Archeologen keren nu terug naar de vindplaats na een verzoek van drankenfabrikant Whyte & Mackay, eigenaar van het merk McKinlay and Co. Een aantal flessen wordt opgehald; de rest blijft liggen, afspraak in de erfgoedbepalingen van het Antarctica-verdrag. Een van de betrokkenen zegt niet zelf van de whisky drinken. Het is beter om te dromen van hoe het zou smaken dan om er daadwerkelijk van te drinken, vertelt de archeoloog in het AD. Dan blijft het ook een mysterie.
De master blender van Whyte & Mackay denkt dat de whisky nog altijd hetzelfde smaakt als honderd jaar geleden. Het wil testen of het mogelijk is het whiskytype van honderd jaar geleden. Het bedrijf hoopt ook dat er wat whisky kant terugkeren naar Schotland, waar hij �geboren� is.

Klik hier om naar de site te gaan.

Eerste les van dit seizoen van de IMC Weekendschool, was weer een feestje. Klas met 32 kinderen uit de Rotterdamse wijk Delfshaven die aan de lippen van de docenten hangen. Ze moeten direct aan de slag met de belangrijkste basisvragen van de journalistiek: wie, wat, waar, wanneer, waarom en hoe. Die blijken ze al te kennen en ze passen ze toen als meubelmaker Bruno vertelt over de liefde voor zijn vak.
Nog even hoofd om de deur getoond in klas van jaargang 2. Sommige kinderen herkennen me nog van vorig jaar. Leuk.

Zelfs al zou ik gitaar kunnen spelen, zou ik het zo nog niet kunnen… Kijk en geniet.

Altijd handig zo’n Google kaart op de weblog voor de vlugge, even tussendoor planning van de vakantie 🙂 Je kunt natuurlijk naar hartelus hier ook je eigen favoriete plek of je huis zoeken. Het werkt als de gewone Googlekaart.

Ben wat laat gebeld, maar toch ga ik weer lesgeven op de IMC Weekendschool op het Erasmus MC in Rotterdam. Weinig voorbereidingstijd, maar als het net als vorige jaren gaat, geven de kinderen (voornamelijk uit de wijk Delfshaven) me zoveel energie. Door de late bekendmaking, wordt het de komende zondagen wel een beetje dringen met de tijd, want in de kerk heb ik ook nog verschillende afspraken die ik niet zomaar kan afzeggen.
Deze zondag maar even in Rotterdam eten, want eenmaal per jaar hebben we een avonddienst, de internationale vredesdienst, met voorgangers, koren en kerkgangers uit verschillende internationale kerken in Rotterdam. Te weinig tijd om na school en voor de avonddienst nog even op en neer naar Gouda te gaan. Goh, zou ik dan misschien voor de maaltijd zomaar weer belanden in Bazar?

Zeg nou zelf, dit gaat toch veel te ver? Kom op, Balkenende, diep door het stof!

Brief van de Parlemenaire Pers Vereniging http://d1.scribdassets.com/ScribdViewer.swf?document_id=22170796&access_key=key-6615udqfmm34ma7f006&page=1&version=1&viewMode=list

Op 6 november komt de nieuwe cd van Jamie Cullum, The Persuit, uit. Zoveel mannelijke jazz- (OK, soms poppy jazz) zangers zijn er niet meer in de wereld, dus Culum is een welkome gast in mijn jazzverzameling. Om alvast in de stemming te komen, hier een opname uit het BBC1-programma Friday Night with Jonathan Ross van 23 oktober I’m all over it en let ook op de grappige toegift Hit the Road Jack met de Australische muzikale acteur en comedian Tim Minchin

Nostalgie: volgende weke bestaat de Alarmschijf veertig jaar. Volgens Broadcast Magazine was Fleetwood Mac met Oh Well als eerste Alarmschijf te horen op Radio Veronica. Dat zegt me niets; de naam van de band vaag nog wel iets.
De alarmschijfjingle was geknipt uit Liebestraum Twist van Wama’s met de stem van Tom Mulder.
Het doet me terugdenken aan die tijd, eind jaren zestig, begin jaren zeventig dat ik elke week de gedrukte versie van de Top 40 haalde bij platenzaak Nobel op de Kleiweg of de Markt haalde. Kijken aar de stijgers en dalers, met �stip� binnengekomen en natuurlijk de alarmschijf. Overigens was die Top 40 al enkele jaren eerder ge�ntroduceerd door dj Joost den Draaijer (pseudoniem voor Willem van Kooten), die het idee in de Verenigde Staten had opgedaan. En omdat de Top 40 van Veronica was, luisterde ik daar � je kunt het je nu niet meer voorstellen � ook steevast elke zaterdagmiddag naar. Er werd muziek gedraaid die in die tijd niet of nauwelijks te horen was op de reguliere radiozenders Hilversum 1 en 2. De eerste zender met een station call, waarvan ik mij er nog ��n herinner: Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, Tieneke!, naar een van de presentatrices op het toen nog illegale zendschip, Tineke de Nooy.
De Top 4, die nu wordt uitgezonden op de zender Radio 538, blijkt weer te bestaan en is sinds een aantal jaren ook weer in gedrukte vorm te verkrijgen bij Music Store. Die hebben we in Gouda. Vandaag maar eens kijken of daar een exemplaar te bemachtigen is. Niet omdat ik de muziek die in de lijst sta zal herkennen, maar gewon, uit nostalgische overwegingen. Ach, een mens wordt ouder h�.

Vandaag wordt in de uitzending van de Top 40 de veertigste verjaardag herdacht bij Radio 538. Het radioprogramma is wekelijks tussen 14.00 uur en 18.00 uur op Radio 538 te beluisteren en wordt gepresenteerd door Jeroen Nieuwenhuize.