Puffinnest

De titel zal je de wenkbrauwen doen fronsen, maar weest gerust, ik ben niet naar het voetballen geweest. Je kent me toch? De titel slaat op de Griekse oorlogsveteraan (gevochten bij Troje) van die naam. Gelukkig wat ingelezen, zodat de namen van Ajax, de godin Athena, Odysseus (oorlogsveteraan) en Agamemnoom (aanvoerder van de Griekse legers) niet meer vreemd klinken.
Ajax is een stuk dat zo�n 2,5 eeuw geleden is geschreven door Sophocles. Het Noord Nederlands Toneel (NNT) brengt dit oude verhaal in een moderne setting, die van de oorlog in Bosni�, Libanon en Rwanda. Ajax, Odysseys en Agamemnoom zijn verkleed als Nederlandse soldaten/officieren. Ajax leidt � net als veteranen van nu � aan het post traumatisch stress syndroom (PTSS), al heet het in het werk van Sophacles dat Ajax aan waanzin ten onder gaat. Van de site: Getraumatiseerd door de gewelddadige dood van Achilles, zijn beste vriend, draait Ajax aan het einde van de Trojaanse Oorlog volledig door. Hij voelt zich door de legerleiders zo in de steek gelaten dat hij hen wil vermoorden. Om dat te voorkomen maakt de godin Athena Ajax voor ��n nacht krankzinnig, waarna hij niet zijn medestrijders, maar een kudde schapen afslacht. Als hij -badend in het schapebloed- weer tot zichzelf komt, is deze schande teveel voor hem. Ajax pleegt zelfmoord. Boeiend om te zien hoe er eigenlijk in 2,5 eeuw niets is veranderd. Een meeslepend spel (met als figuranten enkele echte veteranen) dat gelukkig is opgevoerd zonder een hinderlijke drankpauze.
Veel scholieren in de zaal en dat maakt me altijd een beetje moedeloos. Het zal wel onrustig zijn. Maar nee. Leerlingen van het Coornhert Gymnasium; Ze zijn doodstil. Een compliment in hun richting. En misschien vinden ze een toneelvoorstelling wel zo mooi, dat ze later nog eens naar een stuk gaan kijken. Er is nog hoop voor het Nederlands toneel! Maar het grootste compliment is natuurlijk aan de spelers, die een bijzonder prachtige tragedie op de planken hebben gezet.

Niet gedacht nog eens het glas te heffen in een studentensoci�teit. Maar vandaag is dat dan gebeurd in Utrecht. Maar wel om een bijzondere reden. Nichtje P. (dochter van broer H en schoonzus G) is in het huwelijk getreden met haar Limburgse vriend � al vijf jaar – R. Het stel woont in Utrecht, vandaar dat de feestelijkheden in de Domstad waren. De huwelijksvoltrekking in het Werftheater aan de Oudegracht en het diner en feest dus in de soci�teit Geele Kasteel aan het Janskerkhof. Leuke dag met heel veel mensen. Maar ja, ik moest wel met de auto terug, dus het is bij een glas champagne en anderhalf glas witte wijn gebleven. Netjes voor mijn doen h�?

Voor de tweede keer in een paar jaar tijd Othello van William Shakespeare gezien. Een coproductie van Annette Speelt en Het Nationale Toneel. Een spel vol liefde en jaloezie, zoals vaker bij Shakespeare: de Moor Othello (opgeklommen van slaaf tot gevierd militair) kan het niet verkroppen dat zijn vrouw en senatorsdochter Desdemona het misschien met een ander doet. De intrigant Jago stookt het vuurtje vaak op.
Een totaal andere produktie dan de vorige keer, maar dat komt vooral door het decor dat modern is, met rijen gestapelde zeecontainers in een ECT-achtige omgeving. Al herinner ik het me niet meer: de vertaling moet gelijk zijn aan die eerdere voorstelling door Toneelgroep Amsterdam, want de tekst van toen is gebruikt, lees ik in een recensie van De Volkskrant. Hoe dan ook was het heerlijk om weer een goedbezochte Shakespeare voorstelling mee te maken. En er was natuurlijk de mooie Anniek Pheifer als Desdemona.

Het 75-jarig bestaan van de Breepleinkerk in Rotterdam is vandaag gevierd met een re�nie. Ook mijn vader (die er tweede helft jaren vijftig koster is geweest) heeft er genoten. Vooraf wist hij niet zeker wat hij daar moest doen. ,,Ik ken er niemand meer. Al die mensen van mijn tijd zijn allang dood��� Eenmaal binnen was het een feest der herkenning. Ook al is de kerk na zijn vertrek nog eens grondig gemoderniseerd, veel was herkenbaar. Een zoon van een andere kosten kwam met hem praten over die verrekte stookketel van toen, een andere bezoeker herinnerde hem er aan dat hij altijd op de gaanderij zat te donderjagen onder de kerkdienst en dat mijn vader hem dan tot rust kwam manen, enzovoorts. En er waren nog kennissen uit zijn tijd in leven en op de re�nie. Kortom, het was leuk om toch in die oude kerk (waar in de aanpalende kosterswoning mijn wiegje eens stond) te zijn deze dag met mijn vader, zus en broer.

Dit huis van hout en steen, dat lang
de stormen heeft doorstaan
waar nog de wolk gebeden hangt
van wie zijn voorgegaan

dit huis dat alle sporen draagt
van wie maar mensen zijn

(Tussentijds, lied 1 vers 2, 3a)

Vanochtend in Rotterdam de jubileumdienst bijgewoond van de 75 jaar bestaande Breepleinkerk, de kerk �op Zuid� waar in 1957 mijn wiegje stond. Mijn vader was koster van die kerk en ons huis stond tegen de kerk aan geplakt. �k Was drie, toen we naar Gouda verhuisden, dus ik heb niets met die kerk. Wel leuk was het om na afloop van de dienst even met mijn dus de kosterswoning te betreden en het kamertje te zien waar mijn wiegje stond.
Volgende week is de re�nie van de kerk. Daar ga ik met mijn vader heen. �k Hoop dat hij nog wat bekende gezichten tegenkomt.
Bovenstaand lied is afkomstig uit de liturgie van de dienst van heden.

Na bijna 25 jaar is mijn krant gestopt met het samenstellen van een kabelkrant. Het tv-product was niet ons eigendom, maar is een niet-commerci�le activiteit van de kabelstichting Rekam en sinds kort formeel van de lokale omroep. Ingewikkeld werk was het nooit; er werd geput uit het bestand aan artikelen voor de �papieren krant�. En sinds de komst van de computer was het ook in tijd niet veel werk. Na de fusie van een aantal kranten, waaronder de mijne, heeft de hoofdredactie besloten de medewerking aan de kabelkrant te staken. Het nieuwe bedrijf wil zich volledig richten op de papieren krant en de website. Mij lijkt het niet verstandig. Je haalt er nu een concurrent bij. Je kunt in berichten niet meer verwijzen naar de papieren krant (Dat deed ik heel vaak, zo van �Het complete verhaal staat vandaag te lezen in�� En elk bericht werd voorzien van het logo van de krant. Gratis reclame dus.
Vandaag is de eerste dag dat ik geen �berichten� meer doorstuur. Een gekke gewaarwording. Benieuwd hoe de Kabelkrant er nu uitziet�

Mijn vader (88) wilde nog een keer met de boot naar Engeland varen. Hebben we dit weekeinde gedaan. Tweemaal een boottocht en een dagje York. Hij vond het vermoeiend, maar was toch blij de reis nog eens gemaakt te hebben. De rolstoel bood goede diensten. Hij genoot van het varen, de luxe van de eersteklas hut en dito lounge, van het (vis)buffer, nog eens de Minster in York bekijken en de algemene voor- en napret van een reis. ,,Maar dit is wel de laatste keer geweest, hoor!��, was zijn reactie aan het slot. Tuurlijk pa. En in het voorjaar begint het weer te kriebelen�

Opnieuw een a capellaconcert bijgewoond deze week. Vanavond ging het om Cantabile, the London Quartet. A capella is de enige vergelijking met het concert van afgelopen woensdag van Montezuma�s Revenge. Het Londense viertal (nou ja, drie Engelsen en een Belg) is van een hoger, nee, ander niveau. Geweldige zang, grote toonverschillen en heerlijke nummers uit Cats en ook van Billy Joel. Leuke interactie met het publiek. Al luisterend naar de muziek vergeet je alle tijd. pauze, nu al? k Heb grote bewondering voor zulk vakmanschap. Jammer alleen dat de zaal niet vol zat. Gek is dat. Montezuma�s Revenge heeft de naam � dus volle bak – , maar Cantabile is zangtechnisch een groter kunststukje.

Hoor net dat ik weer oudoom ben geworden. E en A hebben een kleine. Nadere gegevens ontbreken nog. Blijf dus terugkeren naar deze weblog voor het vervolg.
UPDATE 08.40 uur: Het is een meisje: Elianne Lo�s, geboren om 01.36 uur vandaag, meldt de trotse vader. En uiteraard is het de mooiste baby van de hele wereld.
UPDATE 22/10: Zie op foto’s van de kleine dat het kind bij geboorte 3550 gram woog.

Na alle, al weken durende drukte rond de reorganisatie bij het AD (gelukkig, vooral dankzij anderen een aanvaardbare vertrekregeling tot stand gekomen en ook kennisgemaakt met de kruidenietsmentaliteit van onze aandeelhouders) en de voorbereidingen voor de invoering van een nieuw �loongebouw� bij de krant, vanavond even heerlijk alles achter me kunnen laten. Ben met M. naar de schouwburg geweest voor de heerlijke zang van Montezuma�s Revenge. A capella nummers, waarvan de meeste nieuw voor me waren. Maar ja, ik ben zo iemand die de naam Marco Borsato wel kent, maar niet weet welke songs bij hem horen� Dat doet niets af aan het luistergenot bij �M.R.�. �k Weet nu gelijk weer waarom ik zingen zo leuk vind en dat ik het te weinig doe. Morgen maar weer eens repeteren�