Puffinnest

Dag lezers en lezeressen van mijn weblog. Ben paar dagen in Edinburgh. Schiterend om hier weer eens in de winter te zijn. De stad is in kerstsfeer. Eerste middag al pret: goed weer (strakblauwe lucht), wel koud. Maar dat laatste is alleen maar een excuus om in een pub op te warmen. En ja, met R. bij me die hier voor het eerst is, moet ik toch alle bekende pubs langs om hem alle verschillende soorten ales en 80 /. te laten proeven. We vermaken ons hier dus wel tot en met donderdag.

Hoera, vakantie. Er even een weekje tussenuit. Door daadwerkelijk weg te gaan, voorkom ik dat ik in die week toch weer op een verhaal stuit en dat ga uitwerken voor de krant. En een paar dagen Edinburgh is bepaald geen straf, zeker niet als er een goede vriend meegaat die er nog nooit is geweest en die ik de mooiste plekjes van Auld Reekie kan laten zien. Lekker door die stad struinen, pubje in, pubje uit, heerlijk boek (Inspector Rebus, zeg maar de Schotse Baantjer) lezen, pubje in, pubje uit (o, had ik dat al geschreven), beetje slenteren door de oude wijk, boekwinkel in, cd-zaak uit, pubje in, pubje uit.
En als the icing on the cake is er volgende week vrijdag het concert van Jamie Cullum in Amsterdam. Volgens mij kan ik er daarna weer een tijdje tegenaan.

Ja, je leest het goed. In januari en februari sta ik vier zondagen (ja, ook dat lees je goed) voor de klas. Niet zomaar een schoolklas. Het gaat om gastlessen op de IMC Weekendschool in Rotterdam. IMC Weekendschool zorgt dat jongeren uit achterstandswijken tussen 10 en 14 jaar drie jaar elke zondag les krijgen van professionals met passie voor hun vak. In Amsterdam bestaat IMC Weekendschool acht jaar. Vijf nieuwe vestigingen openen 15 januari 2006, onder meer in Rotterdam, Den Haag en Utrecht. De nieuwe scholen gaan met tussen de 30 en 40 leerlingen van start. In Rotterdam zijn kinderen van scholen uit de wijk Delfshaven en Spangen geselecteerd die les krijgen in een ruimte van het Erasmus Medisch Centrum.
In de Nieuwsbrief van mijn krant heeft de hoofdredactie ons gewezen op het bestaan van de school en daarin collega�s opgeroepen eens na te denken om de gastlessen te verzorgen. Na wat zoekwerk in ons krantenarchief heb ik verhalen uit de Volkskrant en NRC Handelsblad gevonden die beschrijven wat de Weekendschool in de praktijk inhoudt.
Het spreekt me wel aan iets te kunnen doen voor kinderen in achterstandswijken, zeker als je de mogelijkheden hebt. Het kost me drie zondagen, zonder verdere verplichtingen. Je �tekent� dus niet voor nog meer lessen daarna. Maar ja, misschien vind ik het �net als anderen die zich er aan hebben verbonden- wel zo leuk, dat ik doorga. Dat lees je dan ook hier op de weblog.
Onderstaande tekst over de Weekendschool komt uit het Rotterdams Dagblad van december 2003. Copyright AD NieuwsMedia BV.
Amsterdam – Midden jaren negentig maakte Amsterdam zich zorgen over de lage Cito-scores en vele drop-outs onder jongeren in de Bijlmer. De psychologe Heleen Terwijn onderzocht de motivatie van deze kinderen om naar school te gaan. Ze ontdekte dat zij juist gemotiveerder waren dan leeftijdgenootjes uit welgestelde buurten. Maar na de Citotoets in groep 8 ging het mis. “Dan werden ze heel somber over hun mogelijkheden. Als ze naar het vmbo moesten, dachten ze dat dat het einde was. En ze gaven zichzelf de schuld van dat ‘falen’. Je zag ze afglijden.”
De gemeente Amsterdam vroeg Terwijn om na te denken over een aanbod voor deze groep. De kinderen wezen zelf de richting aan. “Ze zeiden: goh, u zit op de universiteit h�? Hoe bent u daar gekomen? En kan je dan nooit meer naar feestjes? Ik dacht: dat soort kennis missen ze dus.” Ze bedacht de Weekendschool , waar kinderen in contact komen met uiteenlopende beroepen. Met opvallend gemak verzamelde ze chirurgen, wiskundigen en economen die vrijwillig zondagen wilden opofferen. Ze zocht mensen die liefde voor hun vak uitdragen. “Kinderen hebben niet geleerd dat werk leuk kan zijn. Werk, dat betekent dat je moet schoonmaken.”
De Weekendschool wil het gat opvullen dat voor deze kinderen gaapt tussen school en thuis. “Een moeder zei het zo: ik wil graag dat mijn zoon verder komt, maar zou niet weten hoe ik dat moet doen. Ik kan hem dit niet allemaal geven, ik heb geen netwerk.” Belangrijk is ook dat kinderen hun eigen talenten ontdekken. “Een jongetje bleek waanzinnig goed te kunnen organiseren. Bij de workshop film wierp hij zich op als producer. Hij belde kinderen thuis om te zeggen dat ze een uur eerder moesten komen, en dat deden ze dan ook.”

Lunasa
Geweldig concert bijgewoond gisteravond in de Goudse Schouwburg van de Ierse formatie L�nasa. Het was een hernieuwde kennismaking, want de formatie heb ik in 2002 gehoord op het Skyefestival F�is an Eilein. Nee, inderdaad niet Schots, maar voor de goede Keltische sound maak ik zonder problemen een uitstapje naar Ierland. Bovendien maakt de groep zelf ook graag muzikale uitstapjes. Er klonken tunes uit Schotland, Frankrijk (Bretagne) en Spanje (Galici�). Om in de sfeer te blijven, draai ik de komende tijd in de woonkamer, slaapkamer en badkamer de cd�s van deze fantastische groep. In februari komt nieuwe cd S� (zes) uit. Het concert krijgt van mij

Neef D en nicht J zijn vandaag om 13.18 uur de trotse ouders geworden van Lisa Jolie. Geboortegewicht: 3700 gram; lengte: 51 cm. Heb de kleine Lisa nog niet gezien, maar deze trotse oudoom gaat er blind van uit dat het een wolk van een dochter is voor D&J.
UPDATE 24/11, 13.55 u: In meest rechterkolom op deze weblog vind je de weblog van D. Daar kun je de eerste foto’s zien.
UPDATE 24/11, 18.25 u: Ben op kraamviste geweest. Wat een wolk van een kleine meid! Terecht dat D&J apetrots zijn.
UPDATE 25/11, 20.02 U: Mijn vader heeft vandaag zijn achterkleindochter bezocht

Hier nogmaals het Gedacht Liefde en liefde

Liefde en liefde
-geen bloemetje en bijtje-
vormden jou tot
vrucht in de moederschoot

Liefde en liefde
-geen worp zonder omzien-
zetten jou op deze wereld,
hoop voor de toekomst

Liefde en liefde
-geen standaardprogramma-
zullen je vormen op je weg
naar zelfstandigheid

Liefde en liefde
-geen wetten en regels-
zullen je beschermen
op je lange levensweg

Liefde en liefde
-geen boeken en films-
zullen je leren
zelf liefde te geven

Liefde en liefde
-geen loze beloften-
blijven van je houden
nu en tot in eeuwigheid

� Ruud F. Witte 2004
Uit Gedacht, een serie op gedichten lijkende gedachten

Een internetcrimineel, Kamurangous@freegiemail.net, heeft gemeend op tal van mijn weblog bijdragen een eensluidende infantiele (maar ja, wat wil je van iemand met een I.Q van 0,0) reactie te moeten plaatsen. Die zieke geest maakt het noodzakelijk dat ik de opzet iets verander: na korte tijd is het niet meer mogelijk te reageren op een bijdrage. Jammer natuurlijk, maar criminelen denken zelden na over de gevolgen van hun handelingen.

In december is in het Verzetsmuseum Zuid-Holland in Gouda aandacht voor de Dag van de Mensenrechten. Aan 20 Gouwenaars is gevraagd een bijdrage te leveren voor een gedicht van evenzoveel verzen en dat op 10 december in het museum voor te dragen. Onderstaand mijn bjdrage:

Wie herinnert zich nog de namen van doden
in goud gegrift in de muur van ons stadhuis
Gestorven voor de rechten van mensen
Nog voor een Dag van de Mensenrechten

Het reisgezelschap voor de trip naar Edinburgh in december (zie bericht Edinburgh here I come van 25 oktober) is verdubbeld: R. gaat mee. Zucht, dat zal wel betekenen dat we elke dag mintens 1 pint drinken in een pub�
Hoe dan ook, het is wel gezellig om iemand mee te hebben aan wie je de prachtige, gezellige stad Edinburgh kunt tonen.

Ruim een dag vergaderd met mijn sectiebestuur van de NVJ in hotel 1900 in Bergen (NH). Heftig, vermoeiend, maar ook leerzaam. Praten over de dagbladsector die in zwaar weer verkeert, onderwerpen die ik soms behoorlijk ingewikkeld vind (prepensioen, pensioen, herziening cao), maar met collega-bestuursleden die zich net als ik met overtuiging inzetten voor de paar duizend collega�s in het land. Luisteren naar en discussi�ren met mensen (van buiten) die je een spiegel voorhouden, die je �dwingen� keuzes te maken, meningen te vormen, enzovoorts. Soms duizelt het me, maar uiteindelijk vallen de puzzelstukjes in elkaar.
De andere kant van zo�n bestuursconferentie (zo heet zo�n meerdaagse ontmoeting nu eenmaal) is de ontspannen sfeer van vergaderen. En tijdens de borrel en het diner kun je de bestuursleden die uit het gehele land komen weer eens nader leren kennen. Het kost een paar centen uit de clubkas� maar het is de enige �beloning� die je (ongevraagd) krijgt voor een jaar inzet voor het vakbondswerk.
Juist die goede onderlinge band en het besef dat je iets kunt doen voor je collega�s maken het dat ik me graag blijf inzetten voor deze vakbond.

Vandaag met neef D. naar het Whiskyfestivalin de Pieterskerk in Leiden geweest. Het is het walhalla voor de liefhebber van Schotse malt whisky. Malt whisky dus h�, niet de blend die je mixt met cola, of waar je ijsblokjes bij doet.
In de prijs van de entreekaart (maar wij hadden vrijkaartjes � met dank aan J.) zit onbeperkt whisky drinken. Alleen voor de exclusieve whisky�s moet extra worden betaald. Nee, we zijn niet dronken geworden, verre van dat. We willen genieten van mooie whisky�s.
Zo proeven we de speciale Talisker die op de markt is gekomen ter gelegenheid van het 175-jarig bestaan van de distilleerderij en een 19 jaar oude single cask van Highland Park, die speciaal ter gelegenheid van het whiskyfestival voor Nederland is gebotteld. Dit type zal vrijwel niet in de winkel verkrijgbaar zijn, want Highland Park verwacht dat de 1120 flesjes (35 cl) uit dit vat 2793 allemaal zijn verkocht aan liefhebbers voor het goed en wel bekend is. Dus driemaal raden wat ik tijdens het festival heb gekocht�
En dan is er nog de Compass Box, een bedrijf dat overal mooie vaten whisky koop en mengt, zodat je een vatted whisky krijgt, een �blend�, maar dan alleen van malt whisky�s. Wij proeven achtereenvolgens de Spice Tree en de Peat Monster. Bijzondere whisky�s, omdat ze licht van kleur zijn. Er wordt geen caramel toegevoegd (zoals steeds vaker het geval is zelfs bij malt whisky�s) en ook het gebruik van vaten is anders. Het betekent wel dat de whisky die je nu koopt anders van kleur kan zijn dan die je volgend jaar koopt. De ware liefhebber maalt er niet om. Dit is whisky, zoals whisky is bedoeld! Kort naspeurwerk ter plekke leert dat Compass Box in Gouda verkrijgbaar is bij Drankenservice Gouda aan de Willem en Marialaan in mijn woonplaats. Die slijter krijgt mij vast en zeker als klant.
Halverwege het festival hebben we een rookpauze ingelast in de speciale tent van Balmoral. Heerlijk, een lekkere sigaar waar je bijna drie kwartier mee doet.
Complimenten aan de organisatie van het festival. Op inlevering van een coupon op je entreebewijs krijg je een gratis whiskyglas, waarmee je langs de stands gaat. Overal in de sfeervolle kerk (echt een perfecte locatie voor een bijeenkomst als deze) staan watercoolers, waar je de glazen kunt omspoelen, water kunt drinken. Er zijn volop pipetjes die je kunt meenemen, om water uit een kan te halen en wat druppels te laten vallen in je glas whisky. Mandjes met stukjes stokbrood worden constant aangevuld. Aan een garderobe is gedacht, het is werkelijk af. Het is mijn eerste bezoek aan dit festival, maar zeker niet het laatste. Zelfs als ik een kaartje moet kopen, ga ik nog. Zeg nou zelf: 40 euro voor een middag (of avond) genieten, genieten en genieten.