Puffinnest

De nieuwe weblog krijgt langzamerhand meer vorm. Vandaag (maandag) zijn de links die op de oude weblog stonden geplaatst. De links heb ik er primair voor mezelf opstaan, opdat weblog zo ook handiger startpagina wordt. Maar iedereen mag ze natuurlijk aanklikken. Alleen die waar redactie achter staat, heeft geen zin om te proberen. Die zijn alleen via intranet (dus op de redactie van mij en andere PcM-kranten) toegankelijk.
Nieuw op deze weblog is een zoekfunctie. Vooral handig (ook voor mezelf!) om oudere bijdrage terug te vinden. Voorwaarde is natuurlijk wel (dat geldt voor elke zoekmachine) dat je een trefwoord weet.
De komende dagen/komende tijd worden nog meer veranderingen doorgevoerd door Martijn, dus keer regelmatig terug om een kijkje te nemen naar de verfraaiingen.

47, bijna 48.
30 Jaar geleden kon ik naar de toen net opgerichte jongerenvereniging 18+ van onze kerk. Een van de hoogtepunten was de seizoensluiting met een kampweekeinde. Dat werd Pinksteren, want een dag extra.
De vereniging bestaat al lang niet meer, maar de vriendschappen zijn gebleven. De groep dunde uit, er kwamen kennissen van andere groepen (zoals koffiebar) bij, het pinksterkamp bleef. Aanvankelijk –dus bij 30+ of zo- bestond het kamp alleen uit mezelf, maar met het bijtrekken van anderen, kunnen we al weer jarenlang spreken van een succesvol, drukbezocht pinksterkamp in Elspeet op de Veluwe.
Ook het afgelopen weekeinde waren er 21 volwassenen en 16 kinderen. Bijzonder gezellig, met als hoogtepunt de enige georganiseerde activiteit, de barbecue op zaterdagavond.

Ook dit jaar hoop ik weer enkele concerten bij te wonen van het folkfestival F�is an Eilein op het Schotse eiland Skye. Het programma vermeldt concerten van Da�mh, Cliar en Emily Smith Band. Daarna is het snel richting Edinburgh (vernachten bij vrienden), om zaterdagavond 17/7 terug te gaan naar Nederland. Tja, ik kan er maar drie dagen zijn (tegen 2 weken de afgelopen 2 jaar), maar alles beter dan niets. Da�mh (spreek uit: Daiv) heb ik al eerder gehoord en ik verheugd me er op de band opnieuw te horen spelen. Clair (spreek uit: Clear) en Emily Smith ken ik niet. Maar ach, het eerste jaar op het festival, kende ik nog geen enkele band en kwam steeds dolenthousiast en met een tas vol cd�s terug naar Nederland.

Afgelopen vrijdag in Amsterdam naar de voorstelling Dralion van Cirque du Soleil geweest. Net als de vorige voorstellingen die ik heb gezien (Saltimbanco, Allegria en Quidam) was het weer een groots spektakel. Vergeet al je gedachten aan een circus. Geen leeuwen en olifanten of rondjes lopende paardjes, maar �vegetarisch� vermaak. Dit is acrobatiek en clowneske humor van de bovenste plank. De �kunstjes� zijn prachtig en indrukwekkend, de lichtshow is perfect, de muziek (een echte band) uit de kunst. Het kost een paar centen (sic!), maar dan heb je ook wat!

Voor wie het leuk vindt om te weten: voor de onderstaande voorstellingen in het nieuwe schouwburgseizoen in Gouda heb ik kaarten aangevraagd. Er geldt een lotingsysteem, dus naar welke voorstellingen ik echt ga, is pas later bekend.
Bert Visscher (“Hatseflats“)
Jozef in Egypte (Joost van den Vondel, Het Toneel Speelt)
Othello (Shakespeare, Toneelgroep Amsterdam)
Lebbis & Jansen
Oom Wanja (Tsjechov, Toneelgroep Amsterdam)
Ivanov (Tsjechov, Het Nationale Toneel)
En toen waren er nog maar� (Agatha Christie, Het Thriller Theater)
Glenn Miller Orchestra
Bright Colours Only (Engelstalig solotoneel, Pauline Goldsmith)
The African Mama�s (muziek, dans, zang uit Zuid-Afrika)
Max Havelaar (toneel Multatuli, cast met Thom Hoffman en Bram van der Vlugt)
Je ziet dat toneel �mijn grootste theaterliefde- weer de boventoon voert. Het nieuwe theaterseizoen kan me niet snel genoeg beginnen�

Mary Dresselhuys (97) is overleden. Een actrice in hart en nieren. Ze stond tot haar 90ste op het podium! Ze heeft grote rollen gespeeld, zoals -om maar ��n voorbeeld te noemen- Herfst in Riga. Mede door haar spel ben ik in mijn jeugdjaren geboeid geraakt door toneel. Ik vind het nog steeds een van de mooiste theatervormen. In de Telegraaf heeft ze ooit gezegd: ,,Wat een acteur kan, of kon, is na zijn dood helemaal weg. Even blijf je hangen in de herinnering van de mensen die je gezien hebben. Zijn die ook dood, dan ben je voorgoed vergeten.” Wel, ik hoop haar prachtige spel nog heel lang in herinnering te houden.

Een bijzondere ervaring is vandaag het zingen op het Brabants conservatorium in Tilburg geweest. Eigenlijk gaat het niet om de zangers en zangeressen, maar om de dirigenten. Niet minder dan 14 lieden �onder wie �mijn eigen� Op Weg-dirgent R. uit Schoonhoven- doen hun eindexamen koordirectie vocale lichte muziek en dat kan natuurlijk alleen als er een koor op het podium staat. En met 14 dirigenten betekent dat opgeteld zo�n 250 zangers en zangeressen. Bijzonder inspirerend om aan zoiets te mogen meewerken �je doet toch wat meer je best dan bij een gewoon optreden- en leuk om ook eens zoveel verschillende andere koren te horen. Het kost je een dag, maar dan heb je ook wat. Ongemerkt put je uit zo�n dag muziek ontzettend veel energie. Juist op zo�n dag voel ik hoeveel ik van zingen houd en hoe jammer het is dat ik niet elke week (het werk gaat voor) de repetitie van mijn koor kan bijwonen. Maar zo�n leuke dag in Tilburg pakt niemand me meer af. Zodra het technisch mogelijk is op deze weblog foto�s te plaatsen, komt er een foto van deze dag bij dit bericht

De nieuwe weblog is actief. Dit weekeinde zet ik aantal recente oude bijdragen over op de nieuwe weblog. Binnen een week of zo, is ie al aardig gevuld. Aan de layout wordt later gewerkt.

Per vandaag (of eigenlijk zaterdag) ben ik niet langer gereformeerd, maar behoor ik tot de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). 40 Jaar heeft het geduurd voor hervormden, gereformeerden en lutheranen daadwerkelijk zijn samengegaan. Er is nog verzet in behoudende hervormde en gereformeerde kringen. Het is jammer dat er mensen zijn die liever de verschillen opzoeken dan wat ons bindt. Maar goed, het is niet anders.
Zelf ben ik groot voorstander van de kerkenfusie. Dat ik boos was om de sluiting van de Turfmarktkerk en al mijn kerkelijke functies heb neergelegd, heeft niets met het Samen-Op-Weg proces te maken gehad. Het ging louter om de manier waarop gemaakte afspraken werden verkwanseld. Een man een man, een woord een woord werd zonder pardon ingeruild voor doordrammen.
Het nieuwe kerkelijke instituut omarm ik, al zal ik -het zal wie mij kent niet verbazen- veelvuldig de diensten in de Scots International Church in Rotterdam blijven bijwonen.
Nu dan wat regels uit het Fusielied van de Protestantse Kerk in Nederland:
,,Hoe taai het ongerief! Hoe moedig het vertrouwen!
We namen veel voor lief, ’t elan mocht niet verflauwen.
Niet iedereen is blij, niet iedereen wil samen.”

Als ik nog een greintje positief gevoel had voor de bezetting van Irak door de Amerikanen, is dat nu geheel weg. Gisteravond is publiekelijk geworden dat Amerikaanse soldaten vorig jaar Irakese �collega’s � hebben gemarteld. Een Amerikaanse soldaat die dit schandalig vond, heeft er foto’s van gemaakt en die zijn nu getoond. De beelden -gisteravond op tv en vanmorgen in de Volkskrant– zijn een niet te ontkennen bewijs van deze oorlogsmisdaad. Natuurlijk zullen de voor de misdagen verantwoordelijke militairen worden bestraft, maar dat poetst niet weg wat het werkelijke gezicht is van de Amerikanen in Irak. En het is gebeurd door een leger dat in de president van de Verenigde Staten de hoogste commandant heeft. Onder zijn gezag is de Geneefse conventie terzijde geschoven. Dat soldaten die worden uitgezonden de regels van het �oorlogsrecht’ niet kennen is erg, dat hun bazen ze kennelijk die regels niet vooraf hebben voorgehouden, is minstens zo erg. En dat hun opperbevelhebber zich alleen maar druk maakt over het op de foto gaan als hij een nepkalkoen presenteert op Thankgivingday en zich minder bezig houdt met de internationaal vastgestelde regels voor een oorlog is onvergeeflijk. Martelingen met elektriciteitsdraden, een piramide bouwen met naakte gevangenen die een zak over hun hoofd hebben, naakte gevangenen bij wie met verf kwetsende teksten op het lijf zijn geschreven. En het gaat niet om een incident; het schijnt een wijdverbreide praktijk te gaan. Daarmee mag van mij gerust gesteld worden dat George W. Bush een oorlogsmisdadiger is.