Puffinnest

Natuurlijk is het erg wat er in Spanje is gebeurd. Maar drie minuten stilte? Dagelijks sterven er meer mensen aan ondervoeding, aids, in het verkeer en noem maar op. Maar ja, die doden halen de media niet of in ieder geval in mindere mate. Spanjaarden zelf houden, denk ik, terecht enkele minuten stilte in acht. Ook stille tochten, zoals die van afgelopen vrijdag in Madrid en bijvoorbeeld Alcal� de Henares, kunnen zeer goed zijn voor de collectieve verwerking van die gebeurtenis. Wij hebben alleen de beelden � heel veel beelden; er gebeurde weer eens wat voor de lenzen van cameramensen – van Madrid in de krant en op tv gezien. Drie minuten stilte in Nederland om een aanslag in Spanje die veel media exposure heeft gehad, gaat mij veel te ver. Daarom werk ik gewoon door om twaalf uur. UPDATE: ‘k Moest wel drie minuten stilte in acht nemen: de krant besteedt aandacht aan o.a. scholen die meedoen aan de idioterie, dus…

De arrogantie van Albert Heijn begint groteske vormen aan te nemen. De Zaanse grootgrutter misbruikt de Bonuskaart (een kortingskaart, maar dat klinkt zo gewoontjes) om brieven te sturen dat ik toch alleen maar Kanis & Gunnik koffie gebruik, omdat die goedkoop is en dat ik dus net zo goed kan overstappen op het huismerk Perla. En mocht ik daar al over twijfelen, word ik in de supermarkt keihard met de neus op de feiten gedrukt: Kanis & Gunnik verdwijnt uit de schappen. Ik kan dus niet eens meer K&G kopen. AH laat mij die keus niet meer. Maar goed, dat mag. Een supermarkt hoeft niet allen tienduizenden producten en merken aan te bieden die er bestaan. Dan ga je als klant maar ook elders shoppen, bijvoorbeeld om je vertrouwde afwasmiddel te verkrijgen of wijn die niet zoals bij mijn AH in de Goudse binnenstad in het volle zonlicht (kookwijn?) staat.
Wat mij wel uitermate irriteert is dat AH mij gaat uitleggen waarom ik best zonder een bepaald merk kan of dat een bepaald merk vlees stukken beter voor mij is. Albert Heijn gokt er � waarschijnlijk met succes – op dat veel klanten inderdaad zo dom zijn en zich die Perla laten aansmeren, of te beroerd om een stukje verder te rijden om op zoek te gaan naar een alternatief. Ik doe dat soms. Als ik in een naburige wijk een supermarkt bezoek voor mijn afwasmiddel, neem ik ook vuilniszakken of limonade mee: ik ben er nou toch En als ik drinkbare wijn wil hebben, kom ik overal, behalve bij Albert Heijn. En die keren dat ik brood eet, wil ik grofvolkoren, maar dan zonder maanzaad, zonnebloempitten en dat soort flauwekul. En tja, dat verkoop Appie niet
Maar goed, daar valt nog mee te leven. Het meest irritante is, zoals in het begin gezegd, dat AH de kortingskaart misbruikt om reclamebrieven te sturen aan klanten. Zon kortingskaart heb je bij AH nodig, wil je bepaalde producten voor een lagere dan de gewone prijs verkrijgen. Veel klanten zijn inderdaad zo dom geweest om bij het aanpakken van die kortingskaart hun naam en adres te geven. En dan zit je met de gebakken peren: Big Brother is watching you. Zelf heb ik nooit mijn echte naam en adres opgegeven, maar zoiets als Pipo de Clown, Mammeloestraat 3hoogachter Het liefst vraag ik eens per week een nieuwe kortingskaart bij de kassa.
Het leuke is dat alleen in Zaandam kennelijk nog heilig geloofd wordt in het nut va die kortingskaart. In de praktijk krijg je de kortingen ook zonder zon kaart. Er is altijd wel een aardige klant die de zijnet even aanreikt, of een caissi�re heeft er een in haar zak. En er is nog de mogelijkheid om bij een zeer chagrijnige kassajuf net voordat je wilt afrekenen te zeggen: ,,Even wachten, dan haal ik even een kortingskaart bij de �servicebalie Ik weet het, het is een klein verzet, dat zich totaal niet verhoudt tot acties van krakers, de roemruchte bezetting van het Maagdenhuis in Amsterdam. Toch loop ik na zon daad altijd vrolijk fluitend de winkel uit.
Daar AH mijn gegevens niet heeft, heb ik de aanmatigende brief over K&G niet ontvangen. Ik baseer me op een artikel in Rijn en Gouwe van heden. De krant is voor zoiets natuurlijk veel leuker om te lezen, al is het maar omdat het artikel is voorzien van een foto van dat geweldige duo op de K&G-reclame. O ja, en ik gebruik geen K&G, want ik haal mijn koffie bij Simon Levelt. Daar heb je een keus waar AH nooit aan zal kunnen tippen! (voorkeur: Alta Verapaz Smaak: pittig; herkomst: Guatemala Bijzonderheden: een traditionele koffie met een vol en rond bouquet die hoog in de vulkanische bergen van Guatamala groeit. Een zeer complete koffie: aromatisch, rins, fris met een vleugje cacao

Zojuist aangeschaft, de 3CD-box Verzameld werk van Rogier van Otterloo . Thuis heb ik veel van de werken van deze componist/dirigent (Metropole Orkest) op grammofoonplaten, maar een verzameling van zijn beste (?) werken op cd zet je toch eerder, zo niet gemakkelijker aan/op dan het oude vinyl. Je hoort filmmuziek van onder and er help de dokter verzuipt, Grijpstra en de Gier, Turks Fruit, Op hoog van zegen en natuurlijk Soldaat van Oranje. Belangrijker echter zijn de werken als Rondo, On the move, Go on forever, Munich 1974, Focus, Ack v�rmeland du sk�na en Sweet Lorraine. Toen werd de muziek van Van Otterloo omschreven als easy listening, nu zouden we het lounge muziek noemen. Voor een completere tracklist, moet je maar op de website (klik hierboven op �Verzameld Werk van Rogier van Otterloo�) kijken.
Na de aanschaf heb ik natuurlijk direct even een paar nummers beluisterd. En toen kwam het beeld direct weer boven van het concert dat ik in 1978 met vrienden heb bijgewoond in de Goudse Schouwburg: Musica 78 . Alsof het concert nog niet geweldig was, kwamen er tal van toegiften, uitgekozen door Jean ‘Toots’ Thielemans, omdat concert aan vooravond van zijn verjaardag was. Thijs van Leer dirigeerde, Rogier van Otterloo nam achter de Fender plaats, Liesbeth List zong gezeten op het podium wat nummers mee, enzovoorts. Het werd een geweldig feestje.
Voor een recensie van de 3CD-box/Rogier van Otterloo, zie het artikel in Het Parool

Met dank aan neefje E. nog een paar prachtige foto�s van papegaaiduikers op Google gevonden. Wie nou nog niet gelooft dat papegaaiduikers de vrolijkste watervogels zijn� De moeite waard om even te kijken.

Gisteravond in de Goudsche Schouwburg de prachtige voorstelling Cyrano de Bergerac van Het Nationale Toneel (schrijver Edmond Rostand �1868 – 1918) gezien. Ik ben weer eens bevestigd in mijn opvatting dat toneel zo veel mooier is dan televisie.
Stefan de Walle zette een prachtige Cyrano neer, maar ook de rollen van Roxanne (Carol van Herwijnen), banketbakker Ragueneau (Peter Tuinman), Le Bret (Dries Vanhegen), Christian (Arent Jan Linde) en natuurlijk die van alle cadetten werden goed vertolkt.
Cyrano, een man van eer, die verliefd is op zijn nichtje Roaxanne. Hij durft haar dat niet te vertellen, uit angst dat ze hem weigert om zijn grote neus. Met woorden weet hij wel weg, vandaar dat hij als souffleur optreedt voor de knappe Christian de Neuvilette die juist zijn tegenpool is.
Cyrano is ook musical gewest in Nederland, maar voor mij is toneel toch het meest wezenlijke, vooral omat het stuk zo het dichtst bij het geschreven origineel blijft. Na bijna drie uur spel (ex pauze) verliet ik bevestigd in het eerder genoemde oordeel de zaal. Ik kan niet wachten tot het volgende toneelstuk in de schouwburg.
Hieronder nog een sc�ne uit de voorstelling:
Cyrano: ,,Dagdromen, lachen, vrij en ongebonden zijn. Mijn blik afziende en mijn timbre soeverein. Mijn hoed, als ik dat wil, achterstevoren: strijden. Om niets, of alles � of daar een gedicht aan wijden! Zonder op geld of op prestige acht te slaan. Mij voorbereiden op een reisje naar de maan! Niets schrijven wat niet stoelt op eigen vaardigheden. Mijzelf bescheiden voorhouden: wees maar tevreden. Want elke bloem, vrucht, ja: elk blaadje is een pracht, zolang die in je eigen tuin is voortgebracht! En mocht �t je overkomen dat je wordt gehuldigd, dan ben je dat succes alleen jezelf verschuldigd. Oog in oog met jezelf verbleekt de glorie niet. Kortom: ben je geen kruiper, klimop, parasiet. Dan reik je, ook al ben je niet zo fors en krachtig als een eik, misschien niet hoog, maar je reikt eigenmachtig!�

Al geruime tijd heb ik op mijn website (onder deel media) een tekst staan over Britse kranten en door wie ze worden gelezen. Tot vanavond had ik geen idee waar het vandaan kwam, maar werd het mysterie onderwacht opgelost. In de serie Britain�s Best Sitcom (BBC2) kwam het gedeelte echter naar voren op de vraag of de minister de �mediakaart� wel doorheeft. Hij lepelt dan de onderstaande tekst op, met de laatste (The Sun) uitgesproken door zijn secretaris.
THE TIMES
wordt gelezen door de mensen die het land runnen;
THE DAILY MIRROR
wordt gelezen door de mensen die denken dat ze het land runnen;
THE GUARDIAN
wordt gelezen door de mensen die denken dat zij het land zouden moeten runnen;
THE MORNING STAR
wordt gelezen door de mensen die vinden dat het land door een ander land zou moeten worden gerund;
THE DAILY EXPRESS
wordt gelezen door de echtgenotes van de mensen die het land runnen;
THE DAILY MAIL
wordt gelezen door de mensen die vinden dat het land gerund moet worden zoals vroeger;
THE DAILY TELEGRAPH
wordt gelezen door de mensen die denken dat het land nog zo wordt gerund als vroeger;
THE FINANCIAL TIMES
wordt gelezen door de mensen die het land bezitten;
THE SUN
wordt gelezen door de mensen die het aan hun reet zal roesten wie het land runt � als ze maar grote tieten heeft.

Kortelings hoorde ik in het tv-programma van Michael Parkinson (in tv-uitzending zie je ook wat, maar dat is voor dit verhaal onbelangrijk) de jonge jazzpianist/-zanger Jamie Cullum spelen. Het was een geweldig optreden en � belangrijker dan mijn mening � Parkinson was bijzonder onder de indruk Sterker nog, het was de tweede keer dat Cullum bij Parkinson in de uitzending kwam en dat wil heel wat zeggen. Als oud-bestuurslid van het Randstad Jazz Festival raakte ik ge�nteresseerd. Vandaag heb ik via Amazon de cd�s Twenty Something en Pointless Nostalgic ontvangen en meteen opgezet. Geweldig, wat een fantastische cd�s. Die worden nog heel wat keertjes afgespeeld de komende tijd.
Los van het feit dat het een verademing is naar Cullum te luisteren, zijn er nog wat punten in zijn voordeel. In de jazz hoor je al decennia lang eigenlijk alleen vrouwen zingen. Dat nu een man zingt, is bijzonder te noemen. Zijn zang roept herinneringen op aan Frank Sinatra, Harry Connick jr. Je hoort werk van onder ander Cole Porter, Jimi Hendrix, Gershwin.
Cullum (1980) begon als kind al piano te spelen. Als teenager verruilde hij pop voor jazz, be�nvloed door de grote collectie jazzplaten van zijn ouders en daar binnen aangetrokken door zangers als Ella Fitzgerald en Frank Sinatra. Tijdens zijn studie verdiende hij bij als zanger-pianist in bars. Zijn voorliefde voor jazz groeide verder en hij zag muzikanten als Bill Evans, Erroll Garner, Herbie Hancock en Thelonious Monk als zijn voorbeelden.
Zijn doorbraak kwam in 2002, door zijn optredens op BBC Radio 2. Binnen een jaar na het uitkomen van zijn debuut-cd had hij een lucratief cd-contract en maakte hij plannen voor een concertenserie in de Verenigde Staten.
Een stukje Hollands Glorie: op zijn cd�s (en bij zijn live-optredens) worden de drums bespeeld door de Nederlander Sebastiaan de Krom.
Nieuwsgierig geworden? Op de site van de BBC kun je enkele nummers beluisteren, zoals You’re Nobody Til Somebody loves You en Pointless Nostalgic en staan er luisterbare nummers op de al genoemde site van Amazon. Enjoy!

Paus Johannes Paulus II heeft vandaag tijdens zijn eerste audi?ntie van 2004 100 clowns en andere leden van internationale circusgroepen, die momenteel in Rome bijeen zijn, ontvangen. Dan waren die clowns op de juiste plek, want die hele katholieke kerk is natuurlijk ��n groot circus…

Dat Amerikanen parano�de, wereldvreemd zijn en echt geloven in de kerstman en pas sinds 9/11 er achter zijn dat de wereld helemaal niet ��n groot Disneypark is zoals ze steeds dachten, was bekend. Het land is ��n grote nep, net als die kalkoen die de oliedomme president-cowboy Bush zijn op eten wachtende troepen in Bagdad op Thanksgiving Day aanbood, tijdens zijn shock and aaaaahhhhhbezoek. En toch blijf ik me verbazen over de uitingen van de domheid van dat land en zijn leiders.
Vandaag is er een nieuwe antiterreurmaatregel door de Amerikaanse luchtvaartautoriteiten afgekondigd. Volgens deze richtlijn mogen passagiers op vluchten naar de VS niet meer in groepjes bijeenkomen in het vliegtuig en zeker niet in de buurt van de toiletten. Welke �dreiging� er van zo�n samenscholing uitgaat, ontgaat me en met mij denk ik het gehele weldenkende deel van de wereld. De zoveelste bevestiging van de vreselijke domheid van de VS is wel vreselijk lachen natuurlijk.
Wat is de volgende stap? Glas in de deur van het toilet, zodat de stewardess kan zien wat een passagier daar doet? Het klinkt heel onwaarschijnlijk, maar geef toe: het zou je niks verbazen als daadwerkelijk tot die maatregel komt�En samenscholing voor de kassa van McDonalds in New York en Washington, hebben de autoriteiten daar wel eens over nagedacht? En waarom loopt in Disneyland Mickey Mouse nog zomaar rond? Zit er niet een aanhanger van Saddam Hoessein in verstopt?
Is er dan niemand op deze wereld naar wie Bush luistert en die hem kan zeggen: ,,Doe eens effe normaal�?

Hier nog een aanvulling op een eerder verhaal op deze weblog.
De vanuit Frankrijk opererende journalistenorganisatie Reporters sans fronti�res (RSF) (Verslaggevers Zonder Grenzen) heeft niet alleen (afwijkende) getallen over gedode journalisten, maar ook over journalistenvervolgingen. Ten minste 766 journalisten werden in 2003 aangehouden, ongeveer 70 meer dan in het voorgaande jaar. Het aantal verslaggevers dat werd bedreigd of aangevallen bleef met 1460 ongeveer gelijk, constateert RSF. Zeker 500 media waren in 2003 onderhevig aan censuur (389 in 2002).