Puffinnest

Prachtig concert bij gewoond vanavond van Lavinia Meijer met Theo Nijland. De laatste is een singer/songwriter, van wie ik nog nooit had gehoord. Maar goed, ik ging ook niet zozeer naar de schouwburg voor zijn liedjes, maar om het harpspel van Lavinia Meijer. Het samenspel van de twee is leuk, maar de solostukken van de veelzijdige � en ook mooie – Meijer het allermooiste. Maar misschien is ruim anderhalf uur alleen maar harpmuziek ook wel teveel van het geode.
Vanaf zeer gunstige plek in de kleine zaal van de Goudse Schouwburg kon ik op haar handen kijken als ze soms in ijltempo met haar vingers over de snaren ging. Ze vertelde wat persoonlijke verhalen (onder andere over haar ontmoeting met haar biologische, Koreaanse vader in Seoul) en ze zong een liedje. Dat laatste moet ze maar niet meer doen. Veel meer waardering heb ik voor haar zachte spel, wat klassieke muziek. Schitterend om te horen. De mooiste, heldere tonen vulden de zaal. Bijzonder mooi was ook Variaties op Arirang aan het slot. Het is zelf gecomponeerd, maar gebaseerd op een bestaand Koreaans volksliedje.
De getalenteerde en gelauwerde, nog jonge (29) Meijer is vooral bekend door het werk Methamorphoses (eigenlijk geschreven voor piano) van Philip Glass, dat ook op haar inmiddels platina cd staat, samen met andere werken van Glass. Maar Methamorphosis, of een deel ervan, klonk niet vanavond. Jammer, maar niet onoverkomelijk. Heb zeer genoten van haar optreden.

Lavinia Meijer

Muziek voor het weekeinde is van de harpiste Lavinia Meijer. Met dit werk, Metamorphosis, van de Amerikaanse componist Philip Glass is ze doorgebroken. Geen toeval dit werk als keuze voor mijn ‘Muziek voor het weekeinde’, want ik ga vanavond naar haar optreden in Gouda.

Na drie jaar opnieuw opvoering gezien van De Kersentuin van Anton Tsjechov uit 1904. Het laatste stuk dat hij schreef voor zijn dood.
De recensies in verschillende kranten voor deze bewerking van regisseur Gerdjan Rijnders waren niet niet al te best (niet overdeven slecht, maar toch�). De Kersentuin is het laatste deel van de trilogie TSJECHOV3 van Hummelinck Stuurman Theaterbureau. Het is het verhaal van de weduwe Ljoebov die treurt om de ontrouw van haar Parijse minnaar. Zij komt uit Parijs om de zomer door te brengen bij haar broer op het landgoed waar ze is opgegroeid. Daar wachten haar echter andere problemen. Wegens financi�le nood moet het landgoed worden verkocht, tenzij er zomerhuisjes op gebouwd worden voor vakantiegangers uit de stad. Ljoebov weigert de werkelijkheid en de veranderende tijd onder ogen te zien. Maar de werkelijkheid is meedogenloos�

Toegegeven, ik heb beter toneelwerk gezien. Carina Crutzen als Ljoebov Ravenevskaja, overtuigt niet voortdurend. Wel prachtig werk van Jules Croiset als landeigenaar Boris Pisjtsjik en zeker Reinier Bulder als de 87-jarige bediende Firs (grappig en aandoenlijk). En ook de zakenman Jermolaj Lopachin wordt door Paul Kooij goed neergezet. Dat het om een landgoed, huis en kersentuin gaat, komt niet uit de verf. Het decor bestaat uit wat gordijnen, twee stoelen en twee krukken en een voorraadkast die in een studentenkamer niet zou misstaan..

(Klik hier voor weblogverhaal vorige opvoering in Gouda door Het Nationale Toneel, op 5 januari 2010)

Het dessertbuffet. Niet te versmaden

Uitstekend gegeten vanavond in Het Wapen van Zoetermeer. Buffet met voor elck wat wils, zoals dat dan heet. Vlees, vis, warm, koud en de lekkerste toetjes. Een aanrader voor wie eens wat anders wil. Prima locatie voor wie een feestje te vieren heeft, of gewoon lekker uit eten wil. Dank aan de gastheer van vanavond.
Aan de foto�s bij dit verhaal en ook die in de verhalen hieronder, is het al met al een culinaire vakantieweek geweest.
Vanavond pannekoeken. Ja, ik weet dat je tegenwoordig pannenkoeken moet schrijven, maar pannekoeken smaken veel beter�

Een klein deel van het uitgebreide buffet

Paardenbiefstuk

Leuke, welbestede dag Groningen. Bijgepraat met oud-bestuurscollega F. P. over de journalistenvakbond en over ons vak. Daarna geborreld met R. de R. en gegeten bij Goudkantoor. De paardenbiefstuk hier is een aanrader. Het gebouw ook.

Het was weer gezellig in Maastricht

>
De trofee voor de winnaar van The Boat Race

Tradities moet je in ere houden, dus gisteren The Boat Race in Londen bijgewoond. Neef D. zou meegaan, maar moest op laatste moment wegens familieomstandigheden verstek laten gaan. A. B. werd vervanger. Hij was er ook de eerste keer bij dat ik naar deze beroemde roeiwedstrijd tussen Oxford an Cambridge ben geweest.
Vreselijk koud aan de oever van de Thames (van Tamesis, wat donker water betekent) bij Putney, maar het was het staan waard. Prima plek bij de locatie waar de roeiers van Oxford.

De Oxfordboot van dit jaar draagt de naam Acer, een verwijzing naar Acer Nethercott, die afgelopen januari aan een hersentumor overleed op 35-jarige leeftijd. Acer was enkele keren de stuurman of cox van Oxford (ook van Isis) die zijn �acht� naar overwinningen leidde.

De race dit jaar tussen de reserveploegen, Isis en Goldie werd door de mannen van Oxford gewonnen en dat was een gunstig voorteken. Ook �The Boat Race� werd door Oxford gewonnen, met 1 � bootlengte verschil. En de lightweight, de womens, de Reserveboat en de Boat Race. Alle vier dit jaar door Oxford gewonnen. Een whitewash heet dat in de sportwereld. Het overwinningsbier smaakte prima na afloop.
Prachtige wedstrijd- en sfeerfoto�s hier bij The Guardian.

O ja, ook de maaltijden in Londen en aan boord de Stena Hollandia smaakten uitstekend.
Jammer alleen dat cafetaria vlakbij Victoria Coach Station gesloten was, voor de traditionele, foute (want vette hap hier) bacon and eggs gesloten was. Het alternatief in Da Scalzo was uitmuntend! Een adres om te onthouden.

Voor D: There�s always next year, in twee�rlei opzicht�

<p
Boothuis van Oxford tijdens The Boat Race

Instappen Oxford

Oxford naar de start

Oxford ligt voor op Cambridge en zal die voorsprong niet meer prijsgeven

Full breakfast at Da Scalzo

Cheers (nee, niet bij het ontbijt gedronken…

Mattheus Passion

Hoe kan het anders voor vandaag, de Mattheus Passion. Alleen dat applaus aan het slot is volstrekt ongepast!

The Piano Guys