De rit naar het zuiden is relaxed. Weinig verkeer en sinds ik nu alle onderdelen van de cruise control van de nieuwe auto onder de knie heb, is het hier heerlijk autorijden. Niet al teveel verkeer, zoals gezegd dus genoeg gelegenheid om rond te kijken. Vooral het stuk langs de Crommerty Firth blijft boeiend. De verleiding is groot voor een hernieuwde kennismaking met de distilleerderij van Glenmorangie, maar ik verman me. Het wordt een stop in Inverness, met bezoekje aan Starbucks in de Eastgate Shopping Centre.
Koffie bij Starbucks inverness
Na nog eens veertig minuten in de auto, arriveer ik op de vertrouwde camping van Cannich aan het begin an Glen Affric. Tent staat snel, het weer is fantastisch en na zo’n lange reisdag smaakt de whisky meer dan prima.
Op vrijdag wordt uiteraard eerst koers gezet naar vertrouwde plekken in de glen. Fraai stukje lopen. Weinig wind (wel fris), maar geen midges. Niet dat die beestjes me nog erg hinderen, maar het loopt wel zo prettig. Uitzicht hier blijft me boeien. Voordeel van een vakantie in mei is, dat het heel rustig is met bezoekers. Ik kom bijna geen mensen tegen.
Glen Affric
Na het avondeten uiteraard naar mijn stamkroeg, de Slaters Arms. Stamgasten Duncan (voor al uw vistochten en Bill (gepensioneerde politieman van de Met in Londen herkennen me direct bij binnenkomt. Hi Ruud, how are you doing Het voelt als thuiskomen. En ik weet dat na de eerste bestelling, Scott de landlord voortaan bij binnenkomst direct mijn pint 80/- tapt. Ik hoef niet meer aan te wijzen wat ik drink. Dat weet hij gewoon…
Bijpraten over het dorp, de roddels en uiteraard de parlementsverkiezingen. Het noordwesten van het vasteland van Scotland is altijd een LibDem gebied geweest, maar ook hier heeft men massaal op de SNP van Alex Salmond gestemd. Die heeft voor het eerst sinds de vorming van het Schotse parlement in 1999 de meerderheid (69 van de 129 stemmen) behaald.
Salmonds grootste uitdaging komen over zo’n drie jaar. Dan komt het door hem beloofde referendum over de Schotse onafhankelijkheid. Wie er nu naar vraagt, hoort verdeelde geluiden. De SNP is echt Schots, heeft het goed gedaan de afgelopen periode, maar onafhankelijkheid… Een belangrijke inkomstenbron moet de olie worden (de olievelden op de Noordzee liggen in de Schotse wateren), maar Londen zal die nooit uit handen geven. En Schotland heeft weinig andere ‘sterke’ inkomstenbronnen. Van alleen het toerisme kan de schoorsteen niet roken.
In de loop van de avond raakt de pub voller. Voor de jeugd is het weekeinde begonnen en veel meer dan deze pub, heeft Cannich niet. De eerste echte stad is Inverness en dat is, zoals gezegd, 40 autominuten weg. En na een paar pinten met de bus terug is er niet bij. Die rijdt een paar keer per dag, maar niet ’s avonds. En gelet op de reistijd is een taxi onbetaalbaar. de landlord heeft gelukkig een voorraad drank die de jeugd aanspreekt, leuke biertjes, mixdrankjes, enzovoorts. En zoals eerder, wordt de Nederlandse toeristen meegenomen in de conversaties. Ik hoor er helemaal bij. Ik hoor de geheimen over het omzeilen van de belasting op brandstof. Gewoon de goedkoper landbouwdiesel tanken. Dat is verboden en net als in Nederland is er een kleurtje aan toegevoegd, maar in Glen Affric is de politie wegbezuinigd, dus de kans om gepakt te worden, is verwaarloosbaar. Met wat rondjes uitdelen en terugkijken, zit ik zo aan zeven pinten (ruim 3,5 liter!) bier… Maar een leuke avond.
Zaterdag met de kranten koers gezet naar de waterdam bij Loch Mullardoch.(ochtend) en Flodda Falls (middag).
Flodda Falls
De avond voor me laten koken in de pub: lamsbout. Uiteraard weggespoeld met den pint 80/-.
Op zondag niet zoals voorgaande jaren, naar de kerk in Beauly, maar via website van mijn kerk de fraaie Cown Church in Inverness ontdekt. Door samenloop van omstandigheden moet de predikant vandaag ook het orgel bespelen. Het gaat het goed af. Dat klopt, zegt tijdens kopje thee na afloop, een kerkganger tegen me. Hij is een begenadigd musicus, met zelfs een voorliefde voor jazz. Inspirerende predikant, die door zijn verhaaltrant mij geen moment ‘verliest’.
Daarna even verfrissing genuttigd in pub Johnny Foxes, aan de oever van de river Ness.
Pub Johnny Foxes, Inverness (foto speciaal geplaatst voor G.P.)
Inverness en pub Johhny Foxes
Na ommetje op tijd terug op de camping met twee hele dikke zondagskranten, de Scotland on Sunday en de The Sunday Times. Glaasje ingeschonken en een paar uur heerlijk genieten an dit Britse fenomeen. Daarna eten koken (rijst, met Kip Korma uit blik) en eten aan de picknicktafel. Als de zon achter de bomen verdwijnt, is het gelijk uit met de pret. Tering wat koud.
De pub is vanavond veel stiller. Ja, zegt landlord Scott, de mensen moeten morgen werken en dan is het dus altijd rustiger…
Morgen opbreken en naar Applecross.
Puffinnest 