Scotland voorjaar 1/4

De, voor mijn doen, korte zomervakantie begint met een weekeinde Edinburgh. K. is naar Nederland, maar met L. vermaak ik me prima. Vrijdag gaan we onze eigen gang (zo vaak heeft hij geen super lang weekeinde: vrijdag vanwege huwelijk William en Kate en maandag Bank holiday). Rond vijven ontmoeten we elkaar in Deacon Brodie’s op de Royal Mile. En na wat omzwervingen komen we hier weer uit voor het diner (fish and chips en Cranagan toe).
Zaterdag is boodschapppendag: kijken of Clarks nog iets leuks in de aanbieding heeft (nee dus), after shave halen bij Crabtree and Evelyn in Hannover Street. Ook langs Vodafone voor simkaart voor mijn Britse dongel. Dat is nog niet zo eenvoudig. Wel 25 pond lichter, maar om die simkaart werkend te krijgen op een laptop die op Linux werkt… De instellingen moet ik ophalen bij de telefonische helpdesk. Die verwijst me door naar de winkel en de winkel weer naar de helpdesk. Inloggen via WiFi brengt me op internet niet veel verder dan methoden om de dongel van een Linux driver te voorzien. Dat is niet nodig. Dongel werkt, simkaart doet het ook, zie ik aan melding. Het enige dat moet gebeuren is de juiste instellingen in het Vodafoneprogramma op de laptop, zoiets als office.vodafone.co.uk (dat is ‘m niet, ook de gevonden pp.internet is niet de goede instelling. Klusje voor de komende dagen dus. Wie iets kan vinden: ik houd me aanbevolen.
Nederlandse Vodafone zegt voor mijn NL-smartfone dat ik Dagbundel internet kan gebruiken, maar als ik de opdracht stipt uitvoer, zegt een sms�je dat ik terugkrijg, dat ik 1 GB web eerst moet uitzetten. Pardon??? Die ergernis verdwijnt s avonds met bezoek aan Nederlands consulaat in Edinburgh, waar ik welkom word geheten door de niet-Nederlandse honorair consul, mr. Gul.. Op de Koninginnedagborrel ontmoet ik enkele Nederlanders die me vertellen waarom ze hier wonen. Zo is daar Chris, die drie jaar geleden min of meer op goed geluk naar Edinburgh is gegaan en hier een baan in de IT-sector heeft gevonden. Waarom Edinburgh? De relaxte sfeer van de stad en Schotland is gewoon een heerlijk land. Daar herken ik me wel in. Voor het eerst ook de Lord Provost (ceremoni�le burgemeester) gezien. Niet alleen hij, maar ook zijn vrouw draagt een ambtsketen.
Na afloop van de twee uur durende ontvangst nog afzakkertje gehaald in bar 99 Hannover Street, tegenover onze bushalte, dus wel zo gemakkelijk.

De volgende ochtend (zondag) na ontbijt en laatste dingen, auto weer ingeladen en koers richting Durness, in het noorden van Sutherland. Tot voorbij Inverness verloopt de reis zeer voorspoedig, maar op 1/3 in Sutherland, kom ik in file terecht. Eindje voor me is ernstig ongeluk gebeurd en de traumaheli landt op de weg, vlak voor ik daar aankom. Maar ach, de zon schijnt en de sfeer onder alle wachtenden in uitmuntend

Rit over Sutherland naar het noorden

.De camping in Durness is gelukkig niet veranderd. Mooie strandlocatie zonder veel poespas. Barmeal met uitzicht op zee. Wat wil een mens nog meer.
De volgende ochtend (maandag) fraaie route door Sutherland nar Gills Bay, voor de ferry naar Orkney. Moet deze route eerder hebben gereden met G. P., maar ik herinner me er niets van. Schitterende route met prachtige uitzichten. Regelmatig gestopt om stukjes film te ‘schieten
op tijd n Gills Bay voor de ferry naar St. Margarets Hope, Orkney), met de catamaran van Pentland Ferrys. Fraaie overtocht en tegen half drie zie ik de pier al opdoemen. Na boodschappen in hoofdplaats (stad is teveel eer) Kirkwall, naar de camping op Deerness. Nou ja, camping…. grasveld naast het dorpshuis. Maar wel stroomaansluiting en de gebelde beheerster komt langs om geld (5 pond all in) te innen en me de sleutel voor het dorpshuis te brengen. Deel dorpshuis dat ik mag gebruiken (vooral om naar de keuken te gaan), Donderdagochtend zal het al vroeg druk zijn, wordt gezegd, want dan is het dorpshuis ballot office (stemlokaal) voor de Schotse parlementsverkiezingen.
Dorp ziet het belang in van de inkomsten die het grasveld genereert voor de exploitatie van het dorpshuis (en de kassa van de dorpwinkel natuurlijk), dus iedereen is zeer vriendelijk. Wie langsrijdt, zwaait. Kinderen die op het grasveld verstoppertje spelen, vragen elke dag of het OK is als ze zich achter mijn tent verstoppen. Ga je even naar het toilet, hoef je je auto niet af te sluiten. Moet je in Gouda eens proberen…
Tent opzetten is weer hele kunst, want het waait als een gek. Toch lukt het me. Rest middag doorgebracht met de nog niet uitgelezen zondagskranten, een borrel (de eerste pub is op 10 autominuten, dus dat wordt niks, want ik rijd niet als ik drink) in de auto. Prachtig,, helder uitzicht op zee. Wat wil een mens nog meer. Koeien dartelen in de wei, het wordt allengs kouder, tijd dus om de warme slaapzak op te zoeken. Morgen is er weer een dag.

Drie redenen heb ik dit keer voor bezoek aan Orkney. De eerste is rust en zeeeer langzaam tempo met alles. Ben zo moe, zo druk in lijf en hoofd, dat het de hoogste tijd is even paar dagen goed gas terug te nemen. Dat lukt hier voortreffelijk.
De tweede reden is het hoofdeiland beter te verkennen. Vorig jaar rotsachtige (rode steensoort nog van de tijd van 400.000 miljoen jaar geleden, toen Orkney nog ten zuiden van de evenaar lag) westkust ontdekt bij Yesnaby en daar wil ik wandeling maken. In de ochtend wandeling naar het noorden, richting Hole O’Row en ’s middags na tukkie in de zon op een groot rotsblok, naar het zuiden, eindje voorbij een grote stac in het water, Yesnaby Castle. Prachtige vergezichten, want geen wolkje aan de lucht.

Yesnaby, westkust Orkney mainland

De derde reden is Orkney Wine Company, van de Nederlander Emile van Schaik. Ben er eerder geweest en van zijn assortiment ben ik fan geworden van de portachtige Elderberry Borealis. Vorig jaar was die er niet. Nu tevoren gemaild of ik niet voor niks zou komen. Er is voldoende voorraad, dus er gaan 20 flessen de auto in. Eentje wordt deze vakantie al leeggedronken, de meeste andere flessen gaan thuis de garage in om te rijpen en te bewaren voor bijzondere gelegenheden..
Donderdag, laatste dag op Orkney, op tijd op, om nog paar uur hier te kunnen rondrijden, voor ik me kort na elven op de pier moet melden voor de bootreis terug naar het vaste land.

Ring of Brodgar, Orkney mainland