Auteur: Puffinnest

(zie ook updates onderaan dit bericht)
Al een week thuis met een behoorlijke griep. Je kent het wel, snotter, snotter, kuch, kuch, dampen, neusspray, hoestsiroop voor vastzittend slijm, paracetamol, bekende geluiden die ineens heel vreemd je oor binnendringen, etc. In de nacht van woensdag op donderdag kwam er iets vervelends bij: een stekende, drukkende hoofdpijn. Overdag, zittend op de bank ging het wel, maar nog geen uurtje plat of de pijn was niet te harden. Het werd ook niet minder, maar alleen maar erger. Zaterdag kwam zitten op de bank al voor als een bezoeking. Uiteindelijk die avond maar naar de HuisArtsenPost (HAP) voor een check (dank Y. voor het rijden), want een beetje beangstigend werd het wel. Ik zal je op deze weblog de beelden van mijn angsten besparen.
Onderzoek heeft geleerd dat de hoofdpijn vrijwel zeker te wijten is aan een zeer hoge bloeddruk (bovendruk meer dan 200 en onderdruk 135 !). Aan iets ergers hoeft gelukkig niet gedacht te worden, leerde consultatie van een neuroloog. Met pillen (voor de kenners/liefhebbers: Metoprololsuccinaat Retard) moet de druk verlaagd worden, te beginnen met een �boost� van twee pillen nog op diezelfde zaterdag. Het werkt al een beetje: de hoofdpijn bleef afgelopen nacht, maar de druk was sterk verminderd. Maandag naar eigen huisarts voor een nieuwe meting.
UPDATE 23/1: bloeddruk 194/130. Nog niet in orde dus. Ben direct doorverwezen naar ziekenhuis om bloed te laten prikken. En verder morgen weer naar huisarts voor nieuwe meting. De ziekenboeg thuis blijft dus nog wel even in gebruik, want werken is er even niet bij, aldus de arts.
UPDATE 24/1: bloeddruk 165/115. Urine-onderzoek heeft geleerd dat er niks mis is met de nieren (te lang hoge bloeddruk kan tot nierprobleem leiden). Da’s een geruststelling. Het gaat dus langzaam de goede kant op.
UPDATE 26/1: Alles gaat de goede kant op, behalve de hoofdpijn. Vanmiddag was het zo onhoudbaar, dat ik huisarts weer heb gebeld. Die heeft nu Diclofenacnatrium voorgeschreven. Hopen dat dat helpt.
UPDATE 27/1 09.30 u: Bloeddruk 160/120. Iets omhoog dus, maar dat komt vrijwel zeker door de hoofdpijntabletten die ik gisteren heb gekregen. Arts heeft nu dosering bloeddrukverlager verhoogd (kun je het nog volgen?). Daar hoofdpijn blijft, worden vandaag nog foto’s van mijn hoofd gemaakt (laat maar, de grapjes heb ik zelf al bedacht!) in het Groene Hart Ziekenhuis. Uitslag lezen jullie hier wel weer.
UPDATE 27/1 11.15 u: Foto leert dat het een voorhoofdsholteontsteking is. Dus weer pillen (antibioticum) erbij. Hopen dat nu snel de tekenen van herstel zich aandienen.
UPDATE 28/1: Voor het eerst in anderhalve week weer een hele nacht achtereen geslapen. Wat knapt een mens daar van op. En gelukkig heeft arts me tijdig gewaarschuwd voor bij-effect antibiotica… inderdaad, diaree!
UPDATE 31/1: Het lijkt langzaam aan iets beter te gaan, hoewel de linker holte gisteravond weer is gaan dichtzitten, dus direct weer hoofdpijn, tot vanmorgen toe. Hoofdpijn zakt nu iets. Heb op internet ook maar even wat opgezocht over voorhoofdsholteontsteking. Lees dat ik toch voorlopig nog wel mijn gemak moet houden. Da’s moeilijk, want ik wil weer voor 100 procent aan het werk!
UPDATE 3/2: Bloeddruk: 150/110, het gaat dus steeds verder de goede kant op. En ook al heb ik nog hoofdpijn e.d. het gaat ook verder de goede kant op. Dokter zegt dat ik niet binnen een week wonderen moet verwachten. Het blijkt, nu definitieve uitslag er is, een forse voorhoofdsholte- en bijholte (kaakholte) ontsteking te zijn. Dat heeft dus wel even tijd nodig om te genezen. Dus gaan we nog door met de pillen, stomen en dergelijke. Als volgende week vrijdag (dan moet ik weer terugkomen) nog zo goed gaat, de hoofdpijn weg is, kan ik daarna weer aan het werk.
UPDATE 7/2: Na een goed weekeinde, kwam gisterochtend de hoofdpijn terug en die is gebleven tot in de loop van de afgelopen nacht. Als ik de uitleg van de dokter goed heb begrepen, zat dus tenminste een buisje richting voorhoofds- of bijholte weer verstopt. De hoofdpijntabletten helpen er niet tegen, dus blijven dampen boven bak heet water. Vanmorgen was het over. Ben je wel weer dag kwijt, want nacht slecht geslapen, dus gammel. En zo modderen we maar verder. Hoe lang nog?
UPDATE 10/2: Bloeddruk 156/100, weer wat omlaag dus. Tot zover het goede nieuws. De pijn in het hoofd duidt er op, zegt de huisarts, dat de voorhoofds- en bijholte ontsteking nog niet genezen is. En dus na een korte tussenstop, begin ik vandaag weer aan een 10 dagen durende antibioticakuur, met alle bijverschijnselen. Nog niet aan het werk dus maandag. Mocht in de loop van volgende week de pijn wel weg zijn, mag ik het gaan proberen. Maar dan niet gelijk hele dagen. Zucht! En met oplossen van de voorhoofds- en bijholteontsteking en het dalen van de bloeddruk is de race nog niet gelopen. Mijn cholesterol is ook te hoog. Dat wordt daarna aangepakt.
UPDATE 13/2: De vijfde week. Bezoek aan bedrijfsarts heeft weinig opgeleverd. Hij komt tot zelfde conclusie als huisarts: gewoon de tijd (en je gemak) nemen om te genezen van de voorhoofds- en bijholteontsteking. Zelf dacht ik in de loop van de week voorzichtig aan het werk te gaan, maar daar is bedrijfsarts geen voorstander van.
UPDATE 17/2: Bloeddruk is met 150/108 nog niet op orde. Medicatie is nu met 50 procent verhoogd. Ook nieuwe tabletjes tegen de hoofdpijn (voor de kenners: Tramadol), in de hoop dat deze wel werken. Aangezien pijn regelmatig aanwezig is, wordt volgende week opnieuw een foto van het hoofd gemaakt. Dus zit ik volgende week nog thuis. Dat wordt de zesde week!
Ook moet ik, vanwege te hoog cholesterol, volgende maand naar de di�tiste. Ik ben bang dat ik niet vrolijk word van haar advies…
UPDATE 18/2: Die Tramadol is me slecht bekomen: het helpt bij mij niet tegen de hoofdpijn en ik word er draaierig en misselijk van. Dan maar hoofdpijn! Na uurtje op de bank te hebben gezeten en aan het ontbijt te zijn begonnen, is de maaginhoud naar buiten gekomen. Wat een feest.
UPDATE 19/2: Gelukkig: de misselijkheid is voorbij. Sinds gisteravond niet meer overgegeven! Vanavond zelfs uit eten geweest bij R. en M. De visschotel rook heerlijk en zal dat ook geweest zijn, maar door de antibiotica heb ik nog nauwelijks smaak, dus…
UPDATE 21/2: Vandaag voor het eerst echt het gevoel dat ik opknap. Geen hoofdpijn, minder pijn in het hoofd, zit beter in mijn vel. Zou dan nu eindelijk het keerpunt zijn bereikt, of juich ik (weer) te vroeg? Maar afwachten wat x-ray foto uitwijst. De uitslag krijg ik vrijdag.
UPDATE 13/2: Bloeddruk 155/105. Weer wat omlaag, maar kennelijk niet genoeg gedaald, want dosering pilletjes is opnieuw verhoogd. Foto van mijn hoofd was gunstig. Ik mag dus maandag weer aan het werk, hoera! Wel dien ik me nog wat in acht te nemen, maar als ik deel van de dag thuis werk (kan ik gelijk ‘dampen’), moet dat geen probleem zijn. De ziekenboeg sluit dus na een periode van zes weken.
Dit is de laatste update in dit verhaal.

Vandaag is de knoop definitief doorgehakt: ik verlaat de Gereformeerde kerk en stap over naar Scots International Church in Rotterdam. Zojuist heb ik mijn attestatie of bewijs van lidmaatschap van mijn oude kerk opgevraagd. Wie mij kent, weet dat ik boos (sic!) ben geworden na de plotselinge sluiting van mijn Turfmarktkerk. Sindsdien hoor ik bij geen enkele wijk van mijn oude kerk, al sta ik om administratieve redenen te boek als behorend bij Goverwelle. Voor de goede orde: daar is geen kerkgebouw van �ons�, er wordt een letterlijk warme zaal gehuurd in een bejaardenhuis. De alternatieven zijn een wijk waarvan ik nog steeds vind dat daar geen kerk gebouwd had moeten worden of aansluiten bij de wijkgemeente waar de mensen zitten die mijn kerk vroegtijdig op slot hebben gedaan.
Gelukkig heb ik in de International Church of Scotland in Rotterdam een kerk die qua zondagse opzet nog het meest lijkt op de Turfmarktkerk uit mijn tijd: een prima predikant die veel gedaan krijgt, een kerk met heel veel vrijwilligers, een kerk met een fantastisch gebouw, een prachtig orgel, een kerk midden in de (Rotterdamse) samenleving, etc. De afgelopen twee jaar heb ik steeds meer het gevoel gehad dat ik hier thuishoor, dat ik hier mijn nieuwe geloofsgemeenschap heb gevonden.
Die kerk is, voor wie mij kent, ook anderszins geen onlogische stap. Tijdens vakanties in Schotland, woon ik op zondag de diensten bij van de Church of Scotland, een protestantse kerk. Bij die kerk in Fort William, heb ik al vele kennissen. En ook elders in Scotland, bezoek ik op de zondagen dat ik daar ben de diensten. Maar ik voel ik me tot nu toe bezwaard als ik de diensten bezoek in Rotterdam. Ik kpm er, maar ben geen lid. En betaal dus � behalve tijdens de collecte � geen bijdrage. Dat verandert nu. Volgende week zondag (DV !) is er voorafgaand aan de dienst de gelegenheid je aan te melden als lid. Dat gebeurt dus. Dan is het echt vaarwel Gereformeerde kerk en hello International Church of Scotland. Voor wie er ook eens wil kijken: de kerk staat aan de Schiedamsevest, tegenover het Oogziekenhuis.

Na vier maanden (hoewel, in werkelijkheid iets korter) ben ik nu thuis ook online met de laptop van de krant. Dat betekent dat ik verhalen rechtstreeks in het computersysteem van de krant kan zetten en �s avonds daar geen collega�s van de avonddienst meer mee hoef lastig te vallen. Grootste voordeel is echter dat ik thuis e-mail van de krant kan lezen (en beantwoorden) en ook ANP-berichten en �foto�s kan zien. Vooral bij spannende ontwikkelingen (zoals nu Sharon) is dat interessant. En ik kan het elektronisch archief van de huidige krant en van Rijn en Gouwe (teruggaand tot november 1991) raadplegen. Dat is zeker een groot plsupunt bij het schrijven van sommige artikelen. Voor dat soort voordelen heb ik het dagelijkse gesjouw met de laptop wel over.

Voor het eerst in 15 jaar een waterpolowedstrijd gezien. M., zoon van P. en I., moest in De Tobbe spelen. En ik had al eerder gezegd dat ik eens zou komen kijken, dus vandaar. Nou M. heeft me niet teleursgesteld. Zijn team EG1 van GZC-Donk heeft gewonnen. Ik heb hem niet zien scoren, maar wel een paar keer een mooie bal zien geven aan een medespeler.
Het deed me terugdenken aan 30 jaar geleden, toen ik bijna elke zaterdag met vriend B. naar het Spaardersbad ging. We trokken altijd samen op. En ook al sportte ik zelf niet (dat zit niet zo in de familie), ging ik wel altijd mee naar wedstrijden van zijn team bij GZC. Zo vaak zelfs, dat ik de spelregels leerde en uiteindelijk werd ingeschakeld als wedstrijdsecretaris. Merk nu dat in die drie decennia de spelregels behoorlijk zijn gewijzigd. Zo schijnt bijvoorbeeld de 45-secondenregel niet meer te bestaan. Voor ik nog een keer ga om M. aan te moedigen, ga ik eerst maar eens wat spelregels er op naslaan.

Microsoft, onder andere bekend van Hotmail, is gezwicht voor het Chinese regime. De journalist Zhao Jing (ook bekend onder de naam Michael Anti, heeft een chinese weblog bij Microsoft�s MSN Spaces. De toon van de artikelen op zijn weblog kan de goedkeuring niet wegdragen van het regime in Peking. Officieel is het niet zwichten, maar het toegeven aan de strenge chinese censuur. Direct aanleiding, melden De Volkskrant en nieuwsgroepen op internet, is het kritische verhaal van Zaho Jing (30) over het opstappen van journalisten van Beijing Daily News naar aanleiding van het ontslag van de hoofdredacteur. Dat ontslag was weer het gevolg van kritische artikelen in die krant over de politie die actievoerders in het zuiden van China.
Microsoft verdedigt het sluiten van de weblog van Jing (dus zelfcensuur) door te zeggen dat het bedrijf wereldwijd werkt en dat het er zeker van moet zijn dat de diensten van Microsoft aan internationale als lokele wetten voldoen. Buigen voor een regime vindt Microsoft dus belangrijker dan vrijheid van meningsuiting. Verwerpelijk!. Op verschillende internetpagina�s staan de gewraakte weblogbijdragen van Ahao Jing te lezen. En dus op mijn weblog ook maar:
Today, Beijing News produced as normal and there were 116 pages. News is not just about ideals, but also about making a living. I have no right to accse any ordinary reporter or editor to make the realistic choice, but I can at least express my highest regard for the few who chose the ideals of journalism.
I feel that the issue of Beijing News today is especially worthy to collect. You can see the hints for this major historical event in journalism. This issue will enter into the future history of freedom of press in China. By that time, the most excellent students of Chinese journalism will review this issue.
At the least, we can enjoy one expression of idealism: wisdom. Please look at the city photograph on page A32 about the weather. Yongan Road Number 106 is the address of Beijing News. The time: yesterday, December 29. The event: A leading bird leads the flock across the sky; although the sky was not very clear, they still head towards the distant target in their hearts.
I am going to turn and tell those friends who chose the reality. Nobody is going to blame you. But we are reporters, and reporters will use the oral history and lore as our highest truth. Our excellent Beijing News predecessors died for that ideal. You chose reality, but you have missed history.
Personal history are written by people themselves. Many years later, some people will say that they did not give up on that day. Other people can only evade repeatedly that they were not present then.
There are many job opportunities, but historical moments occur only once every few years. When the idealists travel, they will be welcomed the whole way. For those of you who choose reality, please take care because the road is long. In journalism, our reputation is more important than our jobs.

En het tweede artikel:
Today is December 29. 2006 will arrive in two days time. But we have already subscribed to the entire 2006 Beijing News. But before we even got to enjoy this present, the product has been switched. The perpetually lying Guangming Daily has taken over the newspaper that we paid for with our earned wages. To tell the truth, I would rather eat shit than buy Guangming Daily or any of its derivatives.
Those Guangming folks obviously do not care about readers like us. They treat us as compliant people and think that they can feed us any shit that they want. Unfortunately, we are not that stupid. So I ask all those people who don’t consider ourselves as shit to call Beijing News’ 6391000 number and ask them to refund our entire year’s subscription fee unconditionally.
If you subscribed as an organization, you ought to consider that in the commercialized world that everything is spent on the basis of cost and you would not be spending money on a pile of shit. I ask you to convince the employees in your information office to call 63190000 to ask for an unconditional refund of your annual subscription.
If you are an advertiser, please pay attention to your commercial losses. Your prepaid advertising expenditure on Beijing News will be spent on an Guangming Daily derivative. Your hypothetical quality reader would have left. So please call 63190000 to ask them to repay you for your advertising losses.
We are not pigs and we are not going to be slaughtered. We cannot let you take our money. Althought this is only just over 300 yuan, we demand the full service and promise. We will bravely reject any dishonest behavior.
Furthermore, we ask all our lawyer friends to assist the victimized readers to file a class action against Guangming Daily when we demand our reufnds. Against these deceptive practices, we demand not just compensation, but multiple damages.
For those readers who reufse to be cheated and insulted, we hope that you post this announcement to let others know how to protect their own interests.
This is not any big deal. It is not even about Beijing News. It is to prove that we are not pigs that can be slaughtered by tohers. If the Guangming people want to play political games, we don’t care. We only care about whether we should subscribe to the 2006 Guangming trash. This is a market society and we want to protect our wallets. This is our natural right as protected by the constituion.
Please forward this post.
En uit protest tegen het chinese bewind, hier de tekst in het Chinees:
今天新京報正常出版，116版。新聞不僅僅是理想，也是現實的飯碗。我沒有資格指責任何普通的記者編輯選擇現實，但我至少對選擇新聞理想的人表示我的最高敬意。
我覺得今天這期新京報是特別值得收集的，你可以看到如此重大新聞史事件的蛛絲馬跡。這是一期要載入未來中國新聞自由史教材的報紙，到時候，中國最優秀的新聞學子都必須回顧這一篇章。
我們今天至少能欣賞理想主義的體現之一：智慧。請看A32氣象新聞版的這張城市表情照片。永安路106號就是新京報的報社地址。時間：昨天，12月29日。事件：頭鳥帶領著群鳥飛過高空，天空雖然不是很晴朗，但它們依然會載著心中的目標飛向遠方。
回頭對選擇現實的朋友說幾句。沒人指責你們。只是說，我們這些人是記者，記者以傾聽和記錄歷史脈搏為我們的最高使命，我們的優秀《京報》前輩可以為這個理想去死。你們選擇了現實，但你們錯過了歷史。
每個人的歷史都是自己寫的。很多年之後，有些人可以自豪地說，那天，我沒有屈服。有些人只能一次次地回避自己曾經也在現場。
工作機會很多，但歷史時刻數年才會一次。理想者要遠行，他們以後一路受到歡迎。你們選擇現實的人，多保重，路還很長。在我們這個新聞行當，聲譽遠比職位要重要。
En het tweede artikel:
今天是12月29日，2006年還有2天才到來。可是我們已經訂閱了2006年整年的《新京報》。甚至在這份產品我們還沒有享受到的時候，我們的東西被掉包了。那個整天不說人話的《光明日報》接管了這張我們用自己的薪水買的報紙。說實話，我寧願去吃屎我也不要訂什麼《光明日報》和它的什麼變種。
這些光明摘桃派，當然也不會在乎我們這些讀者，他們也就當我們這些人是順民，以為他們拉什麼屎我們就應該接著。可惜我們沒有這麼賤。請所有還當自己是人不是屎殼郎的讀者，和我一起打《新京報》的63190000電話，要求他們立刻、不帶條件地退還我們整年的訂款。
如果你是一個集團訂戶，也請考慮在這個商業社會，任何花費都應該考慮成本，你們總不能花錢買調包的屎吧。請你們說服你們的資料室的同事，立刻打電話63190000，要求他們立刻、不帶條件地退還你們整年的訂款。
如果你是廣告客戶，請特別注意你們的損失，因為你們預付給新京報的廣告費用，明年會被登在一個奇怪的光明日報變種上，你們假想的優質讀者也都會憤而離開。也請你們立刻打電話63190000，要求他們給你們以廣告損失的補償。
我們不是豬，不能任人宰割，不能隨意把我們錢騙走。對，雖然就是300多元錢，但我們需要的是完整的服務和承諾。對任何不講信用的行為，我們要勇敢地而且理所當然地說不。
另外，我在這裏呼籲律師朋友，請幫助我們這些受害的讀者，在他們拒絕退款之後，向光明日報提起集體賠償訴訟，對這種欺詐行為，不但要賠償，而且要數倍賠償。
所有不願被耍、被欺騙、被侮辱的讀者，希望你們轉貼這個聲明，讓更多的人為了自己的利益立刻打電話給63190000。
這不是為了什麼大的東西，甚至都不是為了新京報，只是為了證明，我們不是任人宰割的豬頭。如果光明的人想玩政治玩權術，玩去吧我們不關心，我們只關心，我不要訂什麼2006年整年的破光明日報。這是市場社會，捍衛自己的錢包，是憲法保護的天生的權利。
請轉貼，請立刻打電話

Deze week avonddienst bij de krant en dan ga ik met de trein. Reden: het dorp Alphen heeft veel te weinig parkeerplaatsen, wat uitmondt � ik overdrijf wat – parkeren in Boskoop en lopen naar de redactie in Alphen. De RijnGouweLijn of lightrail is dan een prima alternatief. En ik denk niet te min over die trein. O, zeker, om de haverklap valt het tramsysteem uit en moet gewacht worden tot de NS een gewone boemel van stal heeft gehaald. Maar als de lightrtail wel rijdt, is het een feest. De trip wordt dan niet zelden een internationale reis. Echt waar, je rijdt een paar winterse minuten van Gouda weg en dan hoor je in het Zweeds de volgende halte � een een of andere vaag gehucht in het Scandinavische land waar die taal wordt gesproken � wordt omgeroepen. Schijnt een oud probleem te zijn, dat niet opgelost kan worden. De tamstellen komen uit Stockholm en de halteafkondiging zit in het computersysteem dat nog niet door een hacker is gekraakt. Alleen als de trambestuurder de software voor is, horen we dat de trein nu Waddinxveen, Boskoop of Alphen aan den Rijn aandoet. Ik hoop dat het nog vaak misgaat. De vaste reiziger kent de stopplaatsen toch wel en de Zweedse afkondiging geeft je tijdens de trip even een vakantiegevoel. Hert zouden natuurlijk alleen namen van Schotse treinstations moeten zijn: Inverness, Strathpeffer, Garve, Achanalt, Strathcarron, Plockton, Kyle of Lochalsh

Groot nieuws, dit weekeinde. Een aantal media, waaronder de NOS heeft besloten het nieuwe Groene Boekje niet te gebruiken. Iedereen op zijn achterste benen, want de nieuwe, of aangepaste lijst is wel de offici�le spellinglijst voor Nederland en Vlaanderen. Maar de NOS en de andere media die het Groene Boekje 2005 boycotten, wijzen op niet consequente wijzigingen in onze taal. Het lijkt nobel, maar als je dan op maandagavond het NOS Journaal kijkt en vooral beluistert, vraag je je af, wat de waarde is van zo�n actie. In een paar items hoor ik de meest rare fouten in wat wij vroeger zinsontleding noemden. Zo is er het onderwerp over de actie van de radiopresentatoren die actie voeren voor Kongo (of Congo?). De verslaggever heeft het over ‘het Rode Kruis� en �ze willen� in ��n zin. Bij het onderwerp over de nieuwe uitzending van militairen naar Afghanistan heeft de nieuwslezeres het over �het kabinet� en �ze nemen donderdag een besluit�. Als de NOS nou eerst eens zorgt dat het eigen personeel het Nederlands en daarbinnen de zinsontleding behoorlijk beheerst en zich dan druk maakt over de nieuwe spelling�

Mijn stad
Vandaag had ik iets prachtigs willen schrijven over het prachtige Gouda bij Kunstlicht en hoe jammer het is dat de mooie aanlichting van het stadhuis teniet wordt gedaan door muzak (Ennia, maar toch). En over de schaatsbaan op de Markt waar ik vanuit mijnhuis zicht op heb. Maar sinds vanmiddag ben ik even teleurgesteld in mijn stad. Het Joodse poortje aan de Jeruzalemstraat (een overblijfsel van de Joodse begraafplaats die moest wijken voor kantoorbouw) is beklad met een hakenkruis en met een tekst die ik hier liever niet herhaal. Dan schaam ik me ervoor Gouwenaar te zijn. Het is te hopen dat de gemeente morgenvroeg de twee stalen deuren van de poort opnieuw verft om deze misselijk makende bekladding onverwijld aan het oog te onttrekken.

Het concert van Jamie Cullum is er een om nooit te vergeten. Voor het eerst van mijn leven, zit ik in de Heineken Music Hall in Amsterdam, waar de paar cd�s die ik van deze jazzmuzikant, -zanger en andere stijlen beheersende Engelsman een �gezicht� krijgen. Het begint slecht, met een voorprogramma van de hiphopband Relax. Het zal misschien best goed zijn, maar ik vind het gewone een bak herrie. Als dit een opwarmertje is, werkt het niet voor mij. Ik krijg het er alleen maar kouder
Genoeg over het voorprogramma. Ik kom voor de hoofdact, Jamie Cullum. Hij speelt tal van nummers van zijn cd�s, dus de nummers komen me bekend voor. Nu krijgt die muziek, zoals hier boven gezegd, een gezicht. Zalig om nu nummers als What a difference a day make, Everlasting Love, All At Sea, Photograph, Batch the Sun en noem maar op nu eens in het echt te horen. Ik blijf kritisch, als het om deze jonge zanger gaat. Niet alles kan me behoren. Ik vind hem niet bijzonder gitaar spelen bij het nummer London Skies. Wel weer fijn is het om tijdens een concert een goede, minuten durende drumsolo mee te maken. O ja, dat heb ik nog niet verteld. Cullum heeft al jaren een Nederlandse drummer, Sebastiaan de Krom.
Tot ik vorig jaar of zo zijn eerste cd kocht, had ik nog nooit van Jamie Cullum gehoord. Nu ken ik zijn naam en is het een feestje hem aan het werk te zien en te horen. Ook de rest van de band is goed. Cullum blijkt ook een groot entertainer. Ik ken de verhalen dat hij zijn vleugel bijna sloopt, maar als ik hem nu de pianokruk op de toetsen van zijn instrument bijkans zie stukslaan (Cullum: ,,Het is mijn piano en ik mag ermee doen wat ik wil.�) en precies de in dit deel van het muziekstuk behorende toetsen hoor raken, ben ik onder de indruk. Dat geldt ook voor zijn tomeloze energie waardoor hij ruim twee uur lang aaneengesloten over het podium. Hij stuiterdanst, vliegt van vleugel naar de in het centrum staande microfoon, naar zijn medemuzikanten. Alleen tijdens de genoemde drumsolo heeft hij even tijd om op adem te komen. Fijn is het ook te zien dat een gevierd zanger in de propvolle hal (ik zit gelukkig op het balkon) zich een weg baant naar het centrum, het publiek daar laat zitten, om vervolgens twee (kerst)nummertjes te zingen. De grote afstand tussen podium en publiek valt in ��n keer weg. Hij maakt duidelijk dat het publiek er niet voor hem is, maar hij voor het publiek. Petje af.
Er zijn kranten die bij recensie een �sterrensysteem� hanteren. Nou, voor mij krijgt dit concert 5 uit 5 sterren. Nou, 4 dan, vanwege het beroerde voorprogramma waar ik me doorheen heb moeten bijten.

Terugreis naar Nederland is dit keer een aparte ervaring. Windkracht 9 � storm! De veerboot gaat behoorlijk tekeer, wat vooral te merken is tijdens het douchen als het water alle kanten opgaat, behalve richting putje. Nou ja, als de boot de goede kant overhelt, verdwijnt daar alsnog het sop in. En als je bij ontbijt loopt te slingeren met je bordje in melk gedrenkte cornflakes. Storm maakt hongerig (elk excuus voor een goed ontbijt is welkom voor mij) en na de cornflakes verdwijnen twee borden bacon and eggs (waarvan de eerste met zalm!) moeiteloos naar binnen.
Dan komt de melding dat de stroming/storm te sterk is voor de veerboot om zonder loods bij IJmuiden naar binnen te gaan. Er moet worden gewacht op een loods die per helikopter op het dek achter de brug zal landen. Maar de wachttijd op een loods bedraagt drie kwartier. Tijd genoeg dus om ontbijt te verorberen en daarna naar dek te gaan om de aankomst van de loods te zien. We staan eerste rang, maar moeten ons stevig vasthouden in de storm.
Voorbij de strekdammen, wordt nog de hulp ingeroepen van een sleepboot die helpt bij het manoeuvreren naar de kade van de DFDS Seaways.
Nog een weekend nagenieten en relaxen (en vanavond met L. naar concert Jamie Cullum in Amsterdam. Maandag weer aan de bak.