Auteur: Puffinnest

Microsoft, onder andere bekend van Hotmail, is gezwicht voor het Chinese regime. De journalist Zhao Jing (ook bekend onder de naam Michael Anti, heeft een chinese weblog bij Microsoft�s MSN Spaces. De toon van de artikelen op zijn weblog kan de goedkeuring niet wegdragen van het regime in Peking. Officieel is het niet zwichten, maar het toegeven aan de strenge chinese censuur. Direct aanleiding, melden De Volkskrant en nieuwsgroepen op internet, is het kritische verhaal van Zaho Jing (30) over het opstappen van journalisten van Beijing Daily News naar aanleiding van het ontslag van de hoofdredacteur. Dat ontslag was weer het gevolg van kritische artikelen in die krant over de politie die actievoerders in het zuiden van China.
Microsoft verdedigt het sluiten van de weblog van Jing (dus zelfcensuur) door te zeggen dat het bedrijf wereldwijd werkt en dat het er zeker van moet zijn dat de diensten van Microsoft aan internationale als lokele wetten voldoen. Buigen voor een regime vindt Microsoft dus belangrijker dan vrijheid van meningsuiting. Verwerpelijk!. Op verschillende internetpagina�s staan de gewraakte weblogbijdragen van Ahao Jing te lezen. En dus op mijn weblog ook maar:
Today, Beijing News produced as normal and there were 116 pages. News is not just about ideals, but also about making a living. I have no right to accse any ordinary reporter or editor to make the realistic choice, but I can at least express my highest regard for the few who chose the ideals of journalism.
I feel that the issue of Beijing News today is especially worthy to collect. You can see the hints for this major historical event in journalism. This issue will enter into the future history of freedom of press in China. By that time, the most excellent students of Chinese journalism will review this issue.
At the least, we can enjoy one expression of idealism: wisdom. Please look at the city photograph on page A32 about the weather. Yongan Road Number 106 is the address of Beijing News. The time: yesterday, December 29. The event: A leading bird leads the flock across the sky; although the sky was not very clear, they still head towards the distant target in their hearts.
I am going to turn and tell those friends who chose the reality. Nobody is going to blame you. But we are reporters, and reporters will use the oral history and lore as our highest truth. Our excellent Beijing News predecessors died for that ideal. You chose reality, but you have missed history.
Personal history are written by people themselves. Many years later, some people will say that they did not give up on that day. Other people can only evade repeatedly that they were not present then.
There are many job opportunities, but historical moments occur only once every few years. When the idealists travel, they will be welcomed the whole way. For those of you who choose reality, please take care because the road is long. In journalism, our reputation is more important than our jobs.

En het tweede artikel:
Today is December 29. 2006 will arrive in two days time. But we have already subscribed to the entire 2006 Beijing News. But before we even got to enjoy this present, the product has been switched. The perpetually lying Guangming Daily has taken over the newspaper that we paid for with our earned wages. To tell the truth, I would rather eat shit than buy Guangming Daily or any of its derivatives.
Those Guangming folks obviously do not care about readers like us. They treat us as compliant people and think that they can feed us any shit that they want. Unfortunately, we are not that stupid. So I ask all those people who don’t consider ourselves as shit to call Beijing News’ 6391000 number and ask them to refund our entire year’s subscription fee unconditionally.
If you subscribed as an organization, you ought to consider that in the commercialized world that everything is spent on the basis of cost and you would not be spending money on a pile of shit. I ask you to convince the employees in your information office to call 63190000 to ask for an unconditional refund of your annual subscription.
If you are an advertiser, please pay attention to your commercial losses. Your prepaid advertising expenditure on Beijing News will be spent on an Guangming Daily derivative. Your hypothetical quality reader would have left. So please call 63190000 to ask them to repay you for your advertising losses.
We are not pigs and we are not going to be slaughtered. We cannot let you take our money. Althought this is only just over 300 yuan, we demand the full service and promise. We will bravely reject any dishonest behavior.
Furthermore, we ask all our lawyer friends to assist the victimized readers to file a class action against Guangming Daily when we demand our reufnds. Against these deceptive practices, we demand not just compensation, but multiple damages.
For those readers who reufse to be cheated and insulted, we hope that you post this announcement to let others know how to protect their own interests.
This is not any big deal. It is not even about Beijing News. It is to prove that we are not pigs that can be slaughtered by tohers. If the Guangming people want to play political games, we don’t care. We only care about whether we should subscribe to the 2006 Guangming trash. This is a market society and we want to protect our wallets. This is our natural right as protected by the constituion.
Please forward this post.
En uit protest tegen het chinese bewind, hier de tekst in het Chinees:
今天新京報正常出版，116版。新聞不僅僅是理想，也是現實的飯碗。我沒有資格指責任何普通的記者編輯選擇現實，但我至少對選擇新聞理想的人表示我的最高敬意。
我覺得今天這期新京報是特別值得收集的，你可以看到如此重大新聞史事件的蛛絲馬跡。這是一期要載入未來中國新聞自由史教材的報紙，到時候，中國最優秀的新聞學子都必須回顧這一篇章。
我們今天至少能欣賞理想主義的體現之一：智慧。請看A32氣象新聞版的這張城市表情照片。永安路106號就是新京報的報社地址。時間：昨天，12月29日。事件：頭鳥帶領著群鳥飛過高空，天空雖然不是很晴朗，但它們依然會載著心中的目標飛向遠方。
回頭對選擇現實的朋友說幾句。沒人指責你們。只是說，我們這些人是記者，記者以傾聽和記錄歷史脈搏為我們的最高使命，我們的優秀《京報》前輩可以為這個理想去死。你們選擇了現實，但你們錯過了歷史。
每個人的歷史都是自己寫的。很多年之後，有些人可以自豪地說，那天，我沒有屈服。有些人只能一次次地回避自己曾經也在現場。
工作機會很多，但歷史時刻數年才會一次。理想者要遠行，他們以後一路受到歡迎。你們選擇現實的人，多保重，路還很長。在我們這個新聞行當，聲譽遠比職位要重要。
En het tweede artikel:
今天是12月29日，2006年還有2天才到來。可是我們已經訂閱了2006年整年的《新京報》。甚至在這份產品我們還沒有享受到的時候，我們的東西被掉包了。那個整天不說人話的《光明日報》接管了這張我們用自己的薪水買的報紙。說實話，我寧願去吃屎我也不要訂什麼《光明日報》和它的什麼變種。
這些光明摘桃派，當然也不會在乎我們這些讀者，他們也就當我們這些人是順民，以為他們拉什麼屎我們就應該接著。可惜我們沒有這麼賤。請所有還當自己是人不是屎殼郎的讀者，和我一起打《新京報》的63190000電話，要求他們立刻、不帶條件地退還我們整年的訂款。
如果你是一個集團訂戶，也請考慮在這個商業社會，任何花費都應該考慮成本，你們總不能花錢買調包的屎吧。請你們說服你們的資料室的同事，立刻打電話63190000，要求他們立刻、不帶條件地退還你們整年的訂款。
如果你是廣告客戶，請特別注意你們的損失，因為你們預付給新京報的廣告費用，明年會被登在一個奇怪的光明日報變種上，你們假想的優質讀者也都會憤而離開。也請你們立刻打電話63190000，要求他們給你們以廣告損失的補償。
我們不是豬，不能任人宰割，不能隨意把我們錢騙走。對，雖然就是300多元錢，但我們需要的是完整的服務和承諾。對任何不講信用的行為，我們要勇敢地而且理所當然地說不。
另外，我在這裏呼籲律師朋友，請幫助我們這些受害的讀者，在他們拒絕退款之後，向光明日報提起集體賠償訴訟，對這種欺詐行為，不但要賠償，而且要數倍賠償。
所有不願被耍、被欺騙、被侮辱的讀者，希望你們轉貼這個聲明，讓更多的人為了自己的利益立刻打電話給63190000。
這不是為了什麼大的東西，甚至都不是為了新京報，只是為了證明，我們不是任人宰割的豬頭。如果光明的人想玩政治玩權術，玩去吧我們不關心，我們只關心，我不要訂什麼2006年整年的破光明日報。這是市場社會，捍衛自己的錢包，是憲法保護的天生的權利。
請轉貼，請立刻打電話

Deze week avonddienst bij de krant en dan ga ik met de trein. Reden: het dorp Alphen heeft veel te weinig parkeerplaatsen, wat uitmondt � ik overdrijf wat – parkeren in Boskoop en lopen naar de redactie in Alphen. De RijnGouweLijn of lightrail is dan een prima alternatief. En ik denk niet te min over die trein. O, zeker, om de haverklap valt het tramsysteem uit en moet gewacht worden tot de NS een gewone boemel van stal heeft gehaald. Maar als de lightrtail wel rijdt, is het een feest. De trip wordt dan niet zelden een internationale reis. Echt waar, je rijdt een paar winterse minuten van Gouda weg en dan hoor je in het Zweeds de volgende halte � een een of andere vaag gehucht in het Scandinavische land waar die taal wordt gesproken � wordt omgeroepen. Schijnt een oud probleem te zijn, dat niet opgelost kan worden. De tamstellen komen uit Stockholm en de halteafkondiging zit in het computersysteem dat nog niet door een hacker is gekraakt. Alleen als de trambestuurder de software voor is, horen we dat de trein nu Waddinxveen, Boskoop of Alphen aan den Rijn aandoet. Ik hoop dat het nog vaak misgaat. De vaste reiziger kent de stopplaatsen toch wel en de Zweedse afkondiging geeft je tijdens de trip even een vakantiegevoel. Hert zouden natuurlijk alleen namen van Schotse treinstations moeten zijn: Inverness, Strathpeffer, Garve, Achanalt, Strathcarron, Plockton, Kyle of Lochalsh

Groot nieuws, dit weekeinde. Een aantal media, waaronder de NOS heeft besloten het nieuwe Groene Boekje niet te gebruiken. Iedereen op zijn achterste benen, want de nieuwe, of aangepaste lijst is wel de offici�le spellinglijst voor Nederland en Vlaanderen. Maar de NOS en de andere media die het Groene Boekje 2005 boycotten, wijzen op niet consequente wijzigingen in onze taal. Het lijkt nobel, maar als je dan op maandagavond het NOS Journaal kijkt en vooral beluistert, vraag je je af, wat de waarde is van zo�n actie. In een paar items hoor ik de meest rare fouten in wat wij vroeger zinsontleding noemden. Zo is er het onderwerp over de actie van de radiopresentatoren die actie voeren voor Kongo (of Congo?). De verslaggever heeft het over ‘het Rode Kruis� en �ze willen� in ��n zin. Bij het onderwerp over de nieuwe uitzending van militairen naar Afghanistan heeft de nieuwslezeres het over �het kabinet� en �ze nemen donderdag een besluit�. Als de NOS nou eerst eens zorgt dat het eigen personeel het Nederlands en daarbinnen de zinsontleding behoorlijk beheerst en zich dan druk maakt over de nieuwe spelling�

Mijn stad
Vandaag had ik iets prachtigs willen schrijven over het prachtige Gouda bij Kunstlicht en hoe jammer het is dat de mooie aanlichting van het stadhuis teniet wordt gedaan door muzak (Ennia, maar toch). En over de schaatsbaan op de Markt waar ik vanuit mijnhuis zicht op heb. Maar sinds vanmiddag ben ik even teleurgesteld in mijn stad. Het Joodse poortje aan de Jeruzalemstraat (een overblijfsel van de Joodse begraafplaats die moest wijken voor kantoorbouw) is beklad met een hakenkruis en met een tekst die ik hier liever niet herhaal. Dan schaam ik me ervoor Gouwenaar te zijn. Het is te hopen dat de gemeente morgenvroeg de twee stalen deuren van de poort opnieuw verft om deze misselijk makende bekladding onverwijld aan het oog te onttrekken.

Het concert van Jamie Cullum is er een om nooit te vergeten. Voor het eerst van mijn leven, zit ik in de Heineken Music Hall in Amsterdam, waar de paar cd�s die ik van deze jazzmuzikant, -zanger en andere stijlen beheersende Engelsman een �gezicht� krijgen. Het begint slecht, met een voorprogramma van de hiphopband Relax. Het zal misschien best goed zijn, maar ik vind het gewone een bak herrie. Als dit een opwarmertje is, werkt het niet voor mij. Ik krijg het er alleen maar kouder
Genoeg over het voorprogramma. Ik kom voor de hoofdact, Jamie Cullum. Hij speelt tal van nummers van zijn cd�s, dus de nummers komen me bekend voor. Nu krijgt die muziek, zoals hier boven gezegd, een gezicht. Zalig om nu nummers als What a difference a day make, Everlasting Love, All At Sea, Photograph, Batch the Sun en noem maar op nu eens in het echt te horen. Ik blijf kritisch, als het om deze jonge zanger gaat. Niet alles kan me behoren. Ik vind hem niet bijzonder gitaar spelen bij het nummer London Skies. Wel weer fijn is het om tijdens een concert een goede, minuten durende drumsolo mee te maken. O ja, dat heb ik nog niet verteld. Cullum heeft al jaren een Nederlandse drummer, Sebastiaan de Krom.
Tot ik vorig jaar of zo zijn eerste cd kocht, had ik nog nooit van Jamie Cullum gehoord. Nu ken ik zijn naam en is het een feestje hem aan het werk te zien en te horen. Ook de rest van de band is goed. Cullum blijkt ook een groot entertainer. Ik ken de verhalen dat hij zijn vleugel bijna sloopt, maar als ik hem nu de pianokruk op de toetsen van zijn instrument bijkans zie stukslaan (Cullum: ,,Het is mijn piano en ik mag ermee doen wat ik wil.�) en precies de in dit deel van het muziekstuk behorende toetsen hoor raken, ben ik onder de indruk. Dat geldt ook voor zijn tomeloze energie waardoor hij ruim twee uur lang aaneengesloten over het podium. Hij stuiterdanst, vliegt van vleugel naar de in het centrum staande microfoon, naar zijn medemuzikanten. Alleen tijdens de genoemde drumsolo heeft hij even tijd om op adem te komen. Fijn is het ook te zien dat een gevierd zanger in de propvolle hal (ik zit gelukkig op het balkon) zich een weg baant naar het centrum, het publiek daar laat zitten, om vervolgens twee (kerst)nummertjes te zingen. De grote afstand tussen podium en publiek valt in ��n keer weg. Hij maakt duidelijk dat het publiek er niet voor hem is, maar hij voor het publiek. Petje af.
Er zijn kranten die bij recensie een �sterrensysteem� hanteren. Nou, voor mij krijgt dit concert 5 uit 5 sterren. Nou, 4 dan, vanwege het beroerde voorprogramma waar ik me doorheen heb moeten bijten.

Terugreis naar Nederland is dit keer een aparte ervaring. Windkracht 9 � storm! De veerboot gaat behoorlijk tekeer, wat vooral te merken is tijdens het douchen als het water alle kanten opgaat, behalve richting putje. Nou ja, als de boot de goede kant overhelt, verdwijnt daar alsnog het sop in. En als je bij ontbijt loopt te slingeren met je bordje in melk gedrenkte cornflakes. Storm maakt hongerig (elk excuus voor een goed ontbijt is welkom voor mij) en na de cornflakes verdwijnen twee borden bacon and eggs (waarvan de eerste met zalm!) moeiteloos naar binnen.
Dan komt de melding dat de stroming/storm te sterk is voor de veerboot om zonder loods bij IJmuiden naar binnen te gaan. Er moet worden gewacht op een loods die per helikopter op het dek achter de brug zal landen. Maar de wachttijd op een loods bedraagt drie kwartier. Tijd genoeg dus om ontbijt te verorberen en daarna naar dek te gaan om de aankomst van de loods te zien. We staan eerste rang, maar moeten ons stevig vasthouden in de storm.
Voorbij de strekdammen, wordt nog de hulp ingeroepen van een sleepboot die helpt bij het manoeuvreren naar de kade van de DFDS Seaways.
Nog een weekend nagenieten en relaxen (en vanavond met L. naar concert Jamie Cullum in Amsterdam. Maandag weer aan de bak.

Dag lezers en lezeressen van mijn weblog. Ben paar dagen in Edinburgh. Schiterend om hier weer eens in de winter te zijn. De stad is in kerstsfeer. Eerste middag al pret: goed weer (strakblauwe lucht), wel koud. Maar dat laatste is alleen maar een excuus om in een pub op te warmen. En ja, met R. bij me die hier voor het eerst is, moet ik toch alle bekende pubs langs om hem alle verschillende soorten ales en 80 /. te laten proeven. We vermaken ons hier dus wel tot en met donderdag.

Hoera, vakantie. Er even een weekje tussenuit. Door daadwerkelijk weg te gaan, voorkom ik dat ik in die week toch weer op een verhaal stuit en dat ga uitwerken voor de krant. En een paar dagen Edinburgh is bepaald geen straf, zeker niet als er een goede vriend meegaat die er nog nooit is geweest en die ik de mooiste plekjes van Auld Reekie kan laten zien. Lekker door die stad struinen, pubje in, pubje uit, heerlijk boek (Inspector Rebus, zeg maar de Schotse Baantjer) lezen, pubje in, pubje uit (o, had ik dat al geschreven), beetje slenteren door de oude wijk, boekwinkel in, cd-zaak uit, pubje in, pubje uit.
En als the icing on the cake is er volgende week vrijdag het concert van Jamie Cullum in Amsterdam. Volgens mij kan ik er daarna weer een tijdje tegenaan.

Ja, je leest het goed. In januari en februari sta ik vier zondagen (ja, ook dat lees je goed) voor de klas. Niet zomaar een schoolklas. Het gaat om gastlessen op de IMC Weekendschool in Rotterdam. IMC Weekendschool zorgt dat jongeren uit achterstandswijken tussen 10 en 14 jaar drie jaar elke zondag les krijgen van professionals met passie voor hun vak. In Amsterdam bestaat IMC Weekendschool acht jaar. Vijf nieuwe vestigingen openen 15 januari 2006, onder meer in Rotterdam, Den Haag en Utrecht. De nieuwe scholen gaan met tussen de 30 en 40 leerlingen van start. In Rotterdam zijn kinderen van scholen uit de wijk Delfshaven en Spangen geselecteerd die les krijgen in een ruimte van het Erasmus Medisch Centrum.
In de Nieuwsbrief van mijn krant heeft de hoofdredactie ons gewezen op het bestaan van de school en daarin collega�s opgeroepen eens na te denken om de gastlessen te verzorgen. Na wat zoekwerk in ons krantenarchief heb ik verhalen uit de Volkskrant en NRC Handelsblad gevonden die beschrijven wat de Weekendschool in de praktijk inhoudt.
Het spreekt me wel aan iets te kunnen doen voor kinderen in achterstandswijken, zeker als je de mogelijkheden hebt. Het kost me drie zondagen, zonder verdere verplichtingen. Je �tekent� dus niet voor nog meer lessen daarna. Maar ja, misschien vind ik het �net als anderen die zich er aan hebben verbonden- wel zo leuk, dat ik doorga. Dat lees je dan ook hier op de weblog.
Onderstaande tekst over de Weekendschool komt uit het Rotterdams Dagblad van december 2003. Copyright AD NieuwsMedia BV.
Amsterdam – Midden jaren negentig maakte Amsterdam zich zorgen over de lage Cito-scores en vele drop-outs onder jongeren in de Bijlmer. De psychologe Heleen Terwijn onderzocht de motivatie van deze kinderen om naar school te gaan. Ze ontdekte dat zij juist gemotiveerder waren dan leeftijdgenootjes uit welgestelde buurten. Maar na de Citotoets in groep 8 ging het mis. “Dan werden ze heel somber over hun mogelijkheden. Als ze naar het vmbo moesten, dachten ze dat dat het einde was. En ze gaven zichzelf de schuld van dat ‘falen’. Je zag ze afglijden.”
De gemeente Amsterdam vroeg Terwijn om na te denken over een aanbod voor deze groep. De kinderen wezen zelf de richting aan. “Ze zeiden: goh, u zit op de universiteit h�? Hoe bent u daar gekomen? En kan je dan nooit meer naar feestjes? Ik dacht: dat soort kennis missen ze dus.” Ze bedacht de Weekendschool , waar kinderen in contact komen met uiteenlopende beroepen. Met opvallend gemak verzamelde ze chirurgen, wiskundigen en economen die vrijwillig zondagen wilden opofferen. Ze zocht mensen die liefde voor hun vak uitdragen. “Kinderen hebben niet geleerd dat werk leuk kan zijn. Werk, dat betekent dat je moet schoonmaken.”
De Weekendschool wil het gat opvullen dat voor deze kinderen gaapt tussen school en thuis. “Een moeder zei het zo: ik wil graag dat mijn zoon verder komt, maar zou niet weten hoe ik dat moet doen. Ik kan hem dit niet allemaal geven, ik heb geen netwerk.” Belangrijk is ook dat kinderen hun eigen talenten ontdekken. “Een jongetje bleek waanzinnig goed te kunnen organiseren. Bij de workshop film wierp hij zich op als producer. Hij belde kinderen thuis om te zeggen dat ze een uur eerder moesten komen, en dat deden ze dan ook.”

Lunasa
Geweldig concert bijgewoond gisteravond in de Goudse Schouwburg van de Ierse formatie L�nasa. Het was een hernieuwde kennismaking, want de formatie heb ik in 2002 gehoord op het Skyefestival F�is an Eilein. Nee, inderdaad niet Schots, maar voor de goede Keltische sound maak ik zonder problemen een uitstapje naar Ierland. Bovendien maakt de groep zelf ook graag muzikale uitstapjes. Er klonken tunes uit Schotland, Frankrijk (Bretagne) en Spanje (Galici�). Om in de sfeer te blijven, draai ik de komende tijd in de woonkamer, slaapkamer en badkamer de cd�s van deze fantastische groep. In februari komt nieuwe cd S� (zes) uit. Het concert krijgt van mij