Auteur: Puffinnest

Alleen de naam al: Antoine de Saint-Exup�ry . De in 1900 in Lyon geboren Fransman was schrijver en vliegenier. Hij schreef De kleine prins een jaar voor zijn dood. Ook is hij de auteur van Terre des Hommes.
Een groot vrouwenliefhebber, misschien een groot schrijver, en beslist g��n groot vliegenier, schreef De Volkskrant in 2000 over hem. Een politiek warhoofd met duistere vrienden, geen liefhebber van de Republiek en tegenstander van De Gaulle. Maar toch: schrijver �n ‘mort pour la France’. Een oorlogsheld die in een desperate behoefte voorziet.
In dienst van de geallieerden werd hij op 31 juli 1944 na een verkenningsvlucht boven het Rh�nedal, op weg naar zijn thuisbasis Borgo neergeschoten. Dezer dagen is dat weer nieuws, omdat het vliegtuigwrak van de Lockheed Lightning P38J is gevonden, op 60 meter diepte, in de Middellandse Zee, nabij Marseille.
De kinderrechtenorganisatie Terre des Hommes is naar het gelijknamige boek vernoemd. In het logo van de organisatie staat misschien wel de bekendste zin uit Terre des Hommes: Een gestaag vallende druppel holt zelfs de hardste steen uit.
De kleine prins (Le Petit Prince) wordt over de hele wereld tot de klassieken gerekend en kent ruim 100 vertalingen, waaronder die in het Nederlands. Ter viering van het 100ste geboortejaar van ‘Saint-Ex’ is in april 2000 een nieuwe vertaling verschenen van de hand van Ernst van Altena.
De verteller, een piloot, verhaalt hoe hij na een noodlanding in de woestijn de kleine prins ontmoet. De wijze en betoverende verhalen die de kleine prins vertelt over zijn planeet waar hij woont met een ijdele roos, over de andere planeten en hun bewoners en over zijn gevecht met de zaadjes van de apebroodboom, maken de kleine prins tot een verrukkelijke en onvergetelijke figuur.
Bij Vara Laat hoorde ik gisteravond een prachtige zin uit het boek, die een wijze les is en ik de lezers van de weblog niet wil onthouden:
,,Vaarwel, zei de vos. Dit is mijn geheim, het is heel eenvoudig: Alleen met het hart kun je goed zien; het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar.“
Een gedeelte uit het boek (met bovenstaande zin), vind je op deze pagina

Dan hoor je behoudende gereformeerden en behoudende hervormden ruziemaken over de kerkenfusie. Ze willen hun eigen clubje houden, want die eigen clubjes vormen de enige ware kerk! En dan is er de uitvaartdienst van prinses Juliana, van het Huis van Oranje, waar beide kerkgroeperingen zo hoog van opgeven. En wat blijkt: de prinses was wars van dat soort dogma�s. Dan moet je je als behoudende gereformeerde en behoudende hervormde toch de ogen uit de kop schamen?

Only Fools And Horses is gisteravond uitgeroepen tot de beste Britse tv-comedy. Wel dat was niet mijn keus. Ik ging voor Fawlty Towers. Maar ja, het is net als bij Idols h�: niet stemmen, omdat je denkt dat je favoriete kandidaat er toch wel komt� Met 22 procent van de stemmen bleef Only Fools and Horses, over de twee sjacheraars Del boy en Rodney Trotter, Blackadder (18,3 procent) en de Vicar of Dibley (13,8) voor.
De Britten konden in eerste instantie kiezen uit een lijst met 100 series. Daarvan bleven er 10 over voor de finaleronde.
Het ook bij ons eindeloos herhaalde Fawlty Towers gold als de grootste concurrent van Only Fools and Horses. In de finale kwam de serie met John Cleese niet verder dan de vijfde plek (11,2 procent � 170.901 stemmen), net achter Dad’s Army – Daar komen de Schutters – (11,3 procent).
Via onderstaande lijst kun je naar de verschillende (Engelstalige) pagina’s van elke comedyserie uit de top 10 gaan. Have fun!
1. Only Fools and Horses
2. Blackadder
3. The Vicar of Dibley
4. Dad�s Army
5. Fawlty Towers
6. Yes Minister
7. Porridge
8. Open all Hours
9. The Good Life
10. One Foot in the Grave
Pas op, de bovenstaande �links� verwijzen naar BBC-pagina�s die wellicht over enige tijd worden verwijderd van de BBC-site. Goede kans dus dat je over enkele weken of maanden niet meer naar die pagina�s kunt gaan via mijn weblog.

Op de commerci�le zenders heb ik het niet zo. De ene presentatrice is nog dommer dan de andere en dan heb ik het nog niet eens over die randdebiele belspelletjes, waar zelfs de eerste de beste Geuk nog met de hoofdprijs kan weglopen. Maar goed, vandaag dan de uitzondering: op Yorin zag ik een presentatrice van een vakantieprogramma met echte humor. Ze mocht in Brugge op het carillon van een kerktoren spelen (Vader Jacob). En daarna �letterlijk rond de klok van twee uur- liet ze een �donkere� klok vier keer slaan� ,,Even de mensen beneden in de war maken.� Een 10 en een griffel voor die meid voor haar humor, althans voor deze zaterdag. Misschien doet ze volgende keer wel weer zo dozendom als van een presentatrice van een commerci�le omroep verwacht wordt.

De kleine lettertjes (zeg maar: Arial 10 en kleiner!) zijn wat moeilijker te lezen, dus de (eerste) stap gezet naar een bril. Niet op recept of zo, dat kan altijd nog. Nee, een gewoon dingetje van de Hema. Eens kijken hoe het bevalt. De eerste ervaringen zijn bemoedigend.

Gisteravond de prachtige voorstelling gezien van Helmert Woudenberg en Felix Strategier: Leefbaar. Het is geen toeval geweest, dat ik deze voorstelling in mijn schouwburgabonnement heb genomen. Vorig jaar heb ik Woudenberg al � solo – zien spelen in de prachtige produktie Jezus.
Leefbaar is het verhaal van de Jood (Felix Strategier) en de NSB-er Brandwacht (Woudenberg). Het eerste bedrijf speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog en zit de Jood bij de NSB-er omgedraaid. Na de pauze is ere de periode kort na de bevrijding en zijn de rollen omgedraaid: de NSB-er heeft nu onderdak gevonden bij de Jood. Het is een komedie en er zit dan ook volop, soms verstopte humor in. Zoals de Jood een dagboek bijhoudt. De NSB-er houdt hem voor dat na de oorlog heus niemand ge�nteresseerd zal zijn in het dagboek van een ondergedoken Jood�
Aanvankelijk zou de rol van de Jood worden gespeeld door Ren� Eljon, maar het thema bleek hem emotioneel te zwaar, werd ons vlak voor de voorstelling op een briefje meegedeeld.
Niet alleen het verhaal wordt prachtig gebracht. In het eerste bedrijf worden de sc�nes onderbroken door liedjes van de Jood op zijn trekharmonica. Je hoort (in het begin voor het verhaal aangepaste) liedjes van Louis Davids, zoals De grote kleine man:
Het is op ons kleine wereldje een beetje raar gesteld
Want de ene mens neemt veel te grote happen
De een woont in een villa en de ander bij de belt
En die moet zich op z’n teentjes laten trappen
De een slaat z’n slag, doet wat ie soms niet mag
En de andere, dat is een feit, betaalt steeds het gelag
Dat is de kleine man, die kleine burgerman
Zo’n hele kleine man met een confectiepakkie an
De man die niks verdragen kan blijft altijd onder Jan
Zo’n hongerlijer, zenuwelijer van een kleine man
Na de pauze worden de sc�nes afgewisseld door moppen, zoals die Komt Saar bij de dokter…

Natuurlijk is het erg wat er in Spanje is gebeurd. Maar drie minuten stilte? Dagelijks sterven er meer mensen aan ondervoeding, aids, in het verkeer en noem maar op. Maar ja, die doden halen de media niet of in ieder geval in mindere mate. Spanjaarden zelf houden, denk ik, terecht enkele minuten stilte in acht. Ook stille tochten, zoals die van afgelopen vrijdag in Madrid en bijvoorbeeld Alcal� de Henares, kunnen zeer goed zijn voor de collectieve verwerking van die gebeurtenis. Wij hebben alleen de beelden � heel veel beelden; er gebeurde weer eens wat voor de lenzen van cameramensen – van Madrid in de krant en op tv gezien. Drie minuten stilte in Nederland om een aanslag in Spanje die veel media exposure heeft gehad, gaat mij veel te ver. Daarom werk ik gewoon door om twaalf uur. UPDATE: ‘k Moest wel drie minuten stilte in acht nemen: de krant besteedt aandacht aan o.a. scholen die meedoen aan de idioterie, dus…

De arrogantie van Albert Heijn begint groteske vormen aan te nemen. De Zaanse grootgrutter misbruikt de Bonuskaart (een kortingskaart, maar dat klinkt zo gewoontjes) om brieven te sturen dat ik toch alleen maar Kanis & Gunnik koffie gebruik, omdat die goedkoop is en dat ik dus net zo goed kan overstappen op het huismerk Perla. En mocht ik daar al over twijfelen, word ik in de supermarkt keihard met de neus op de feiten gedrukt: Kanis & Gunnik verdwijnt uit de schappen. Ik kan dus niet eens meer K&G kopen. AH laat mij die keus niet meer. Maar goed, dat mag. Een supermarkt hoeft niet allen tienduizenden producten en merken aan te bieden die er bestaan. Dan ga je als klant maar ook elders shoppen, bijvoorbeeld om je vertrouwde afwasmiddel te verkrijgen of wijn die niet zoals bij mijn AH in de Goudse binnenstad in het volle zonlicht (kookwijn?) staat.
Wat mij wel uitermate irriteert is dat AH mij gaat uitleggen waarom ik best zonder een bepaald merk kan of dat een bepaald merk vlees stukken beter voor mij is. Albert Heijn gokt er � waarschijnlijk met succes – op dat veel klanten inderdaad zo dom zijn en zich die Perla laten aansmeren, of te beroerd om een stukje verder te rijden om op zoek te gaan naar een alternatief. Ik doe dat soms. Als ik in een naburige wijk een supermarkt bezoek voor mijn afwasmiddel, neem ik ook vuilniszakken of limonade mee: ik ben er nou toch En als ik drinkbare wijn wil hebben, kom ik overal, behalve bij Albert Heijn. En die keren dat ik brood eet, wil ik grofvolkoren, maar dan zonder maanzaad, zonnebloempitten en dat soort flauwekul. En tja, dat verkoop Appie niet
Maar goed, daar valt nog mee te leven. Het meest irritante is, zoals in het begin gezegd, dat AH de kortingskaart misbruikt om reclamebrieven te sturen aan klanten. Zon kortingskaart heb je bij AH nodig, wil je bepaalde producten voor een lagere dan de gewone prijs verkrijgen. Veel klanten zijn inderdaad zo dom geweest om bij het aanpakken van die kortingskaart hun naam en adres te geven. En dan zit je met de gebakken peren: Big Brother is watching you. Zelf heb ik nooit mijn echte naam en adres opgegeven, maar zoiets als Pipo de Clown, Mammeloestraat 3hoogachter Het liefst vraag ik eens per week een nieuwe kortingskaart bij de kassa.
Het leuke is dat alleen in Zaandam kennelijk nog heilig geloofd wordt in het nut va die kortingskaart. In de praktijk krijg je de kortingen ook zonder zon kaart. Er is altijd wel een aardige klant die de zijnet even aanreikt, of een caissi�re heeft er een in haar zak. En er is nog de mogelijkheid om bij een zeer chagrijnige kassajuf net voordat je wilt afrekenen te zeggen: ,,Even wachten, dan haal ik even een kortingskaart bij de �servicebalie Ik weet het, het is een klein verzet, dat zich totaal niet verhoudt tot acties van krakers, de roemruchte bezetting van het Maagdenhuis in Amsterdam. Toch loop ik na zon daad altijd vrolijk fluitend de winkel uit.
Daar AH mijn gegevens niet heeft, heb ik de aanmatigende brief over K&G niet ontvangen. Ik baseer me op een artikel in Rijn en Gouwe van heden. De krant is voor zoiets natuurlijk veel leuker om te lezen, al is het maar omdat het artikel is voorzien van een foto van dat geweldige duo op de K&G-reclame. O ja, en ik gebruik geen K&G, want ik haal mijn koffie bij Simon Levelt. Daar heb je een keus waar AH nooit aan zal kunnen tippen! (voorkeur: Alta Verapaz Smaak: pittig; herkomst: Guatemala Bijzonderheden: een traditionele koffie met een vol en rond bouquet die hoog in de vulkanische bergen van Guatamala groeit. Een zeer complete koffie: aromatisch, rins, fris met een vleugje cacao

Zojuist aangeschaft, de 3CD-box Verzameld werk van Rogier van Otterloo . Thuis heb ik veel van de werken van deze componist/dirigent (Metropole Orkest) op grammofoonplaten, maar een verzameling van zijn beste (?) werken op cd zet je toch eerder, zo niet gemakkelijker aan/op dan het oude vinyl. Je hoort filmmuziek van onder and er help de dokter verzuipt, Grijpstra en de Gier, Turks Fruit, Op hoog van zegen en natuurlijk Soldaat van Oranje. Belangrijker echter zijn de werken als Rondo, On the move, Go on forever, Munich 1974, Focus, Ack v�rmeland du sk�na en Sweet Lorraine. Toen werd de muziek van Van Otterloo omschreven als easy listening, nu zouden we het lounge muziek noemen. Voor een completere tracklist, moet je maar op de website (klik hierboven op �Verzameld Werk van Rogier van Otterloo�) kijken.
Na de aanschaf heb ik natuurlijk direct even een paar nummers beluisterd. En toen kwam het beeld direct weer boven van het concert dat ik in 1978 met vrienden heb bijgewoond in de Goudse Schouwburg: Musica 78 . Alsof het concert nog niet geweldig was, kwamen er tal van toegiften, uitgekozen door Jean ‘Toots’ Thielemans, omdat concert aan vooravond van zijn verjaardag was. Thijs van Leer dirigeerde, Rogier van Otterloo nam achter de Fender plaats, Liesbeth List zong gezeten op het podium wat nummers mee, enzovoorts. Het werd een geweldig feestje.
Voor een recensie van de 3CD-box/Rogier van Otterloo, zie het artikel in Het Parool

Met dank aan neefje E. nog een paar prachtige foto�s van papegaaiduikers op Google gevonden. Wie nou nog niet gelooft dat papegaaiduikers de vrolijkste watervogels zijn� De moeite waard om even te kijken.