Vanmiddag bij boekhandel Donner in Rotterdam de presentatie van het vierde boek van oud-collega Mary-Ann Sandifort, De buren van Obamas oma (uitgeverij Kosmos) bijgewoond. Handelt over haar belevenissen in de sloppenwijk van Narirobi, Kenia. Goed boek (ben eerlijk gezegd nog maar paar paginas gevorderd, dus echte recensie volgt later), maar Mary-Ann is dan ook een goede schrijfster. En zoals ik van haar gewend ben, schrijft ze zon boek niet voor eigen portemonnee. De netto-opbrengst gaat naar de stichting Parking Boys. Leuk theater ook in de kelder bij Donner voor dit soort presentaties. De inleidingen worden dan niet gestoord door winkelend publiek.
Achternichtje L. is zaterdag met haar ouders uiteraard op de fiets vanuit Achterwillens naar de binnenstad gekomen. En ze was niet moe, vertelde ze. Maar of ze toen ook wist dat ze dezelfde route nog moest terugfietsen Hoe dan ook, de kleine meid wordt groter!
De Markt en vooral de Waag zijn vanavond tot drie keer toe het decor van de voorstelling Analemma, door Het Zuidelijk Toneel. Een voorstelling op het plein, waarbij de bezoeker (staand of gezeten voor de Burgerhal) via een koptelefoon de via piepkleine microfoons uitggesproken dialogen hoort. Winkelend publiek gaat intussen zijn gewone gang en heeft niet in de gaten onderdeel te zijn van een theatervoorstelling. Nou, hoewel 100 man voor de Burgerhal met een koptelfoon op, dat trekt wel de aandacht hoor Analemma wordt een van de spannendste voorstellingen van het seizoen bij de Goudse Schouwburg genoemd. Matthijs Rmke, artistiek leider van Het Zuidelijk Toneel, mag zich de uitvinder noemen van dit verborgen straattheater. Midden op de Markt staat een jonge man met een rode capuchon. Hij leest een boek en om onverklaarbare redenen wordt hij telkens aangesproken door mensen die iets met hem willen drinken. Maar hij kan nu eenmaal niet op al die uitnodigingen tegelijk ingaan. Het verhaal is niet ijzersterk, misschien zelfs dun. De voorstelling moet het vooral hebben van de locatie.
Vanavond bij DWDD de grootmeester op de mondharmonica, mr Jazz himself, Jean Toots Thielemans. Prachtig, maar waarom kan die vreselijke Matthijs van Nieuwkerk dan niet even een paar minuten zijn bek houden? Nou ja, in juni horen RdeR en ik Toots (ook nog niet onverdienstelijk gitarist) in het echt, tijdens het The Hague Jazz. Tijd geleden dat ik hem live gehoord heb. Kan er dus nu al naar uitkijken. De toegangskaarten liggen al geprint en wel in huis. Onderstaand het nummer waar Van Nieuwkerk vanavond doorheen wauwelde: Ne me quitte pas (Verlaat me niet), het beroemde nummer uit 1959 van Jacques Brel. Uiteraard hoor je hier niet de mooie tekst Moi, je t’offrirai des perles de pluie venues de pays o il ne pleut pas (Ik geef je parels van regendruppels uit het land waar het nooit regent). En voor wie denkt, waar ken ik die melodie ook alweer van? Het is gebaseerd op de Hongaarse rapsodie nummer 6 van Frans Liszt.
Dan gaan mijn gedachten (en ongetwijfeld ook die van bezoeker op deze site K van der H en A en W van der W) terug naar eind jaren zeventig, het mooiste schouwburgprogramma aller tijden in Gouda (de oude schouwburg, uiteraard), Musica 78. Alsof het concert nog niet geweldig was, kwamen er tal van toegiften, uitgekozen door Toots, omdat concert aan vooravond van zijn verjaardag was. Thijs van Leer dirigeerde, Rogier van Otterloo nam achter de Fender plaats, Liesbeth List zong gezeten op het podium wat nummers mee, enzovoorts. Letty de Jong deed mee, Louis van Dijk. Het werd een geweldig verjaardagsfeestje.
Een naam die ruikt naar de goede oude tijd, toen het songfestival ook nog iets voorstelde. De zangeres Teddy Scholten (Dorthea Margaretha, 1926, Rijswijk) is, naar vanavond is bekend geworden, afgelopen donderdag overleden. In 1959 was ze n Cannes winnares van het Eurovisie Songfestival met het lied Een beetje… (zie onderstaand filmpje), een van de bekendste Nederlandse inzendingen ooit.
Zal de komende dagen ook wel veel op televisie worden vertoond.
De tekst:
Ik wou dat je hart een kast was met een deurtje. En dat ik kon kijken in het interieurtje. Dan moest je oprecht zijn, goed of slecht, maar echt zijn. En dan zei je al gauw, als ik vroeg, ben je trouw?
’n Beetje, verliefd is iedereen wel eens, dat weet je. Je wilt verstandig zijn, maar dat vergeet je. Zodra je naar wat amor fluistert, luistert, dan weet je, dat wordt weer net zoiets als Faust en Greetje. Met rendez-vous’tjes in een klein cafeetje, en slent’ren in de maneschijn. Met rozengeur, en kussen bij het afscheid aan de deur. De nacht is blauw, je fluistert mond aan mond ik zweer je eeuwig trouw.
’n Beetje, verliefd was je wel meer, meneer, dat weet je. Je hart kwam wel eens meer op een ideetje. Dat speet je, maar ach weet je, soms vergeet je wel een beetje gauw je eedje van trouw.
Maar toch ben ik blij dat mijn hart ook geen deur heeft. Want je weet nooit wat daar in het interieur leeft. Wel wil ik beloven, als we ons verloven, en je vraagt, ben je trouw, zeg ik nooit tegen jou: een beetje
Met rozengeur, en kussen bij het afscheid aan de deur. De nacht is blauw, je fluistert mond aan mond ik zweer je eeuwig trouw. ’n Beetje, verliefd was je wel meer, meneer, dat weet je. Je hart kwam wel eens meer op een ideetje. Dat speet je, maar ach weet je, soms vergeet je wel een beetje gauw je eedje van trouw.
auteur: Willy van Hemert componist: Dick Schallies publisher: Broadcaster: NOS on PHILIPS records
Na de Tweede Wereldoorlog was Scholten (meisjesnaam Van Swieteren) een korte tijd aan het toneel verbonden (Residentie Toneel in Den Haag, waaraan ook Paul Steenbergen was verbonden. Daarna ging ze de lichte kant op. Ze werkte onder andere aan een van de eerste cabaretprogrammas van Toon Hermans. In 1951 vormde ze met Henk Scholten een duo dat al snel bekendheid verwierf dankzij radio en tv en het paar was ook lang verbonden aan het ABC-cabaret (Wim Kan) en de Sleeswijk Revue. Na het songfestival kregen het echtpaar zijn eigen tv-show bij de KRO, Zaterdagavondakkoorden, een van de eerste grote muziekshows op de televisie met een groot orkest en een ballet.
Met voetbal in het bijzonder of sport in het algemeen (OK, 6 Nations en de Boat Race daargelaten) heb ik drie keer niks, maar zelfs ik weet dat een wedstrijd Ajax Feijenoord is als Nederland Duitsland, iets dat de gemoederen. Aartsrivalen, Moeder Aller Tegenstanders, Maar Hoe ver kun je zinken als je de tegenstander met een wapen als dat van de Ajax-supporter te lijf gaat? De wedstrijd tegen Feijenoord mag toch nooit reden zijn je zo te verlagen dat je terugverlangt naar het bombardement op Rotterdam van 1940. Schandalig, stuitend, beneden elk denkbaar peil, beschamend voor de oprechte Ajacied en met geen enkel excuus verdedigbaar. k Mag toch hopen dat Ajax en de voetbalbond dit zo ernstig opvatten, dat geen enkele Ajax-supporter de wedstrijd tegen Feijenoord kan bijwonen en dat de makers van de site verantwoordelijke worden gehouden voor deze publicatie. Vrijheid van meningsuiting kent een grens. Ik weet het, die goeden die onder de kwaden moeten lijden bij Ajax, maar dit is te ernstig om schouderophalend af te doen. Toch? En die Afca-site moet toch per omgaande uit de lucht worden gehaald1
Jelmer van Lenteren uit Delft heeft op donderdag 8 april 2010 de voorronde van de schrijfwedstrijd Write Now! Gouda gewonnen. Marijn Sikken uit Utrecht eindigde als tweede en Sebastiaan Andeweg uit Nijmegen als derde prijswinnaar. Tijdens een feestelijke avond in De Gonz werden de winnaars bekend gemaakt. Er deden in totaal 32 jongeren tussen de 15 en 24 jaar mee aan deze voorronde. Zij stuurden voornamelijk proza en pozie in. De eerste prijs bestond uit 250 euro aan boekenbonnen en een plek in de finale, op 20 juni in Watt te Rotterdam. De tweede en derde prijswinnaars ontvingen boekenbonnen ter waarde van 125 en 75 euro. De jury van Write Now! regio Gouda bestond uit Wiegertje Postma (juryvoorzitter, auteur Vijf strippen), Vinod Singh (Passionate Bulkboek), Ruud Witte (AD Groene Hart), Yannick Maltha (Jongerenraad Gouda) en Maarten van Diesen (Toneelschrijver). De prijsuitreiking vond plaats in De Gonz te Gouda. Voordat de winnaars bekend werden gemaakt, waren er optredens van DJ Thelonious, Daniel Dee en Naomi Sijmons. Ook werd de animatiefilm Vos (stand van de unie) vertoond. De presentatie was in handen van Oscar Kocken.
Passionate Bulkboek organiseert de schrijfwedstrijd Write Now! voor de tiende keer. De schrijfwedstrijd bestaat uit vijftien voorronden in Nederland en drie voorronden in Vlaanderen. Met een totaal van 1.372 inzendingen uit Nederland en Vlaanderen is het record van vorig jaar gevenaard. Van deze 1.372 deelnemers plaatsen zich er 21 voor de finale, op 20 juni in Rotterdam. Dit zijn de winnaars van de achttien voorronden en drie wildcards. De finalisten schrijven een nieuwe bijdrage die beoordeeld wordt door een uit het Nederlandse taalgebied samengestelde jury. Wie de finale wint, mag zich het grootste Nederlandstalige schrijftalent noemen. Daarnaast wint deze schrijver een MacBook ter waarde van 1.500 euro, een masterclass van Uitgeverij Augustus, optredens op GDMW Festival in Rotterdam en Den Bosch en De Nachten in Antwerpen.
De uitreiking heb ik bijgewoond. Leuke gelegenheid om De Gonz eens te bezoeken tijdens een activiteit. k Behoor natuurlijk niet tot de doelgroep (,,jawel hoor, De Gonz is voor 16+), maar de pret was er niet minder om. Op mijn leeftijd nog eens in een jongerensociteit met een biertje in mijn hand. Begin ik nu te klinken als mijn vader? Nog met een van de afvallers in de wedstrijd gesproken. Hij wilde wat tips om een volgende keer met een nog betere bijdrage te komen. Thuis zijn inzending nog eens bekeken, om daarna de opbouwende kritiekpunten naar hem te e-mailen. Jury bleek inhoudelijk weinig kritiek te hebben op zijn verhaal. Alleen het was niet af. Bijdrage mocht maar een bepaalde lengte hebben en kennelijk om aan de limiet te voldoen, stopt het verhaal midden in een zin. En tja, een verhaal dat niet af is, kan natuurlijk niet voor een prijs in aanmerking komen.
Puffinnest 