(Geen reden voor de datum hierboven. Die is puur bedoeld om banner bovenin weblog te houden. RFW)
http://www.heelnederlanddeeltuit.nl/l/library/download/210891
(Geen reden voor de datum hierboven. Die is puur bedoeld om banner bovenin weblog te houden. RFW)
http://www.heelnederlanddeeltuit.nl/l/library/download/210891
http://c.brightcove.com/services/viewer/federated_f9/28107384001?isVid=1
Ik vind concert van Jamie Cullum, komende maandagavond in de Heineken Music Hall nu al leuk, want deze dame, Lauren Pritchard staat in het voorprogramma. Of ze kan zingen? Who cares!
Fotoverslag jaarlijkse zeildag (vandaag) van de Kloatclub, de donateursclub van het Ljouwerter skûtsje, op de Wijde Ee bij Grou. Goed weer, prima wind om flink te keer te gaan op het water. Hoogtepunt was de aanbieding van een fraaie scheepsbel aan de bemanning van het skûtsje door de Goudse ‘afdeling’ van de Kloatclub, die om en nabij de tien jaar bestaat. Bel -met toepasseljike inscriptie – is in dank aanvaard door de schipper van ‘onze’ Rienk Ulbesz, Jappie Meeter en krijgt plek op de volgboot Vrouwe Nieske.
24 Juli, 31 juli en 2 augustus zijn we opnieuw in Friesland (Grou, Stavoren en Woudsend), om ons skûtsje aan te moedigen bij enkele SKS-wedstrijden.





Vanmiddag/-avond bij Wijnhoeve De Kleine Schorre, in het Zeeuwse (Schouwen-Duiveland) Dreischorre weer eens kunnen genieten van een optreden van de Dutch Swing Society (DSS) onder leiding van Ed van Dantzig, goede vriend die me begin jaren tachtig de voorliefde voor de jazzmuziek bijbracht. We kenden elkaar al van boottocht op IJsselmeer, in de tijd dat ik in Amsterdam werkzaam was. Daarvoor – maar dat was dus voor mijn tijd – was de band al een veel geboekte gig in de voor liefhebbers enige jazztent in het Goudse, ’t Vaantje in Reeuwijk.
Hoe dan ook, de banjospeler van het orkest, Ed van Dantzig, kwam ik weer tegen in mijn Goudse tijd. Hij benaderde me voor het samenstellen van het programmaboekje voor het Randstad Jazz Festival waar hij voorzitter van was en na een paar jaar belandde ik in het bestuur van de organisatie van het festival. Het waren prachtige jaren. Allemaal mensen met maar één doel: een leuk jazzfeest neerzetten voor Goudse regio. Veel beroemde jazznamen die op Nederlandse jazzpodia schitterden deden Gouda aan. Grote Amerikaanse namen, Nederlandse gezelschappen en all time favorite Engelse zangeres Beryl Briden. Een dijk van een zangeres, met een geweldig bos hout voor de deur, waaruit de vingerhoedjes te voorschijn kwamen die ze gerbuikte voor het bespelen van het wasbord. Haar show trok de jeugd in groten getale. Er kan met recht gezegd worden dat mede door haar in ieder geval een deel van de Goudse jeugd de liefde voor de jazz is bijgebracht. En anders gebeurde dat wel op de zaterdagmiddag bij de finale van het Rabobank Streetparade Concours. Ed zelf trad ook heel vaak (meer dan tien jaar) op (ook als begeleiding voor Briden) en het publiek hing aan de lippen van de sound van zijn orkest.
Het waren de tijden dat het drie dagen durende festival per avond meer volk trok dan Kaarsjesavond (Gouda bij Kaarslicht). Het was de tijd van het gemakkelijk iets kunnen regelen. De vergunningen voor het festival kwamen meestal tegen de zomer van het volgende jaar… Gratis podia in de binnenstad en in of bij de kroegen en als enige betalende punt de zeer in trek zijnde Ronde Spiegeltent. Een geweldig iets. De tent (hier op foto’s van de huidige eigenaar, maar het is echt onze tent) kwam altijd op dinsdag (twee dagen voor het begin van het festival!) in Gouda aan, na weken in gebruik te zijn geweest als podium voor het boekenfestival in de Schotse hoofd- en festivalstad bij uitstek: Edinburgh. Altijd toch weer zenuwachtig, dus – toevallig!!! – moesten alle bestuursleden van ons festival die dinsdagochtend op de Markt zijn…
Waar was ik? O ja, die herinneringen dus. Broer en schoonzus op zaterdag ook in de stad om te helpen, neefjes hielpen met rondbrengen van drank voor de musici naar de podia. Hele zondag gebroken (de enige dag in het jaar dat ik de kerkgang oversloeg), maar een ervaring die ik voor geen goud had willen missen. Jammer dat we zo’n festival niet meer hebben in Gouda. Gelukkig is de jazzliefde niet bekoeld. Jarenlang ben ik met enkele vrienden naar Wageningen gegaan waar de sfeer van het jazzfestival deed denken aan dat van Gouda. En sinds vorig jaar is er het bezoek aan het The Hague Jazz.
Dat dus over het verleden. Het borrelde allemaal op tijdens het luisteren naar de DSS in Zeeland vandaag.
The Dutch Swing Society trad in het verleden veelvuldig op voor televisie en radio en in het buitenland. Zo was het de eerste Nederlandse band, die van de Amerikaanse vakbonden toestemming kreeg om op te treden in de authentieke jazzclubs in en rondom het bekende Bourbon Street in de bakermat van de jazz, New Orleans. De toen gescoorde successen waren aanleiding om een half jaar later te worden uitgenodigd voor een optreden tijdens het wereldvermaarde New Orleans Jazz and Heritage Festival. Hier werd gespeeld op het binnenveld van de paardenrenbaan van New Orleans, the Fairgrounds, voor een 80.000-koppig publiek. Naar aanleiding van dit concert werd Ed van Dantzig op feestelijke wijze benoemd tot ereburger van New Orleans.
In het Goudse begeleidde de band bekende musici als Buddy Tate, Billie Butterfield, Bud Freeman, Wild Bill Davidson, Peanuts Hucko, Teddy Wilson, Rita Reys (eveneens ereburger van New Orleans), Pim Jacobs en Beryl Briden.
Het orkest heeft zeven jaar lang niet gemusiceerd. Omdat bloed echter kruipt, waar het niet gaan kan werd besloten toch de instrumenten maar weer uit het foedraal te halen en een optreden te verzorgen. De bezetting in Dreischor bestond uit Hans van den Heuvel (trompet en zang), Louis Bink (trombone en zang), Jan-Wouter Alt (klarinet), Karel Fray (sax en zang), Frans van Eijk (piano), Ed van Dantzig(banjo), Jos van Bueren (bas) en Willem Huurman(drums).
Eneco beschouwt me als ‘nieuwe klant’. Hoe zot wil je het hebben, maar het systeem zit nu eenmaal zo in elkaar. Per 16 augustus…, staat te lezen in de welkomstbrief. Net even gecheckt, maar de kachel in de badkamer doet het gewoon, dus ik krijg gas cadeau van een ander bedrijf. Cadeau ja, want ik heb een ander bedrijf nooit opdracht gegeven mijn gasleverancier te worden. Benieuwd hoe het afloopt?
Wordt vervolgd
Vandaag dan de eindafrekening van Eneco voor mijn gasverbruik. Ben dus voor wat betreft gas geen klant meer bij Eneco. Het is het vervolg op de spookoverstap ( o nee, dat heet switch in de terminologie van de energiebedrijven) naar Nuon. Voor de goede orde: ik ben dus niet overgestapt naar Nuon. Nuon heeft mij zonder mij daarvan in kennis te stellen en zeker zonder mijn toestemming weggekaapt bij Eneco. Een misdadige actie van dat energiebedrijf dus. Gemakkelijkste oplossing is dat Eneco mij weer klant maakt, maar die administratieve handeling duurt wel een paar weken, zegt de vriendelijke dame die me te woord staat.
Het moet een financieel voordeeltje opleveren. Eneco stort twaalf euro op mijn rekening (teveel betaalde voorschotten) en de komende weken kan niemand gasgeld bij me innen. Als Nuon dat probeert, zal dat bedrijf toch eerst moeten hardmaken dat ik klant bij ze ben gewotfrn. En dat kan Nuon niet. Eerder contact met Nuon leverde niks op (men kon mij niet vinden in de administratie), dus nu zal men dan toch met de billen bloot moeten. Eneco zegt dat ik een eventueel boetebedrag kan terugvragen via Eneco. Zover laat ik het niet komen. De eventuele brieverij van Nuon gaat linea recta naar een klachten- of geschillencommissie en naar de Consumentenbond.
Heb inmiddels begrepen dat ik niet de enige ben die door een energiebedrijf zonder toestemming wordt overgeschreven. Dat laat onverlet dat het van de zotte is dat dit switchsysteem bestaat zonder controlemiddel (meneer, wilt u echt klant bij ons worden? Zo ja, wilt u dan dit formulier ondertekenen en terugsturen?), dus zonder bewijs zwart op wit dat de klant met de overstap akkoord gaat.
Wordt ongetwijfeld vervolgd
De oud-secretaris van de NVJ Hans Verploeg is afgelopen nacht in het Erasmus MC in Rottedam overleden, is zojuist bekendgeworden. De geboren Zeeuw (en ook wilde weten dat zijn roots daar lagen) heeft veel heel veel voor de Nederlandse Vereniging van Journalisten betekend in de 25 jaar dat hij er leiding aan heeft gegeven. Als algemeen secretaris gaf hij leiding aan de bond en stond hij besturen met raad en daad terzijde. Zelf heb ik ook veel van hem geleerd. Hij leerde me verder kijken dan mijn dagbladneus lang was. Zijn niet aflatende aandacht voor persvrijheid in de wereld is velen tot voorbeeld. Zo was hij voorzitter van Free Voice, een organisatie die persvrijheid stimuleert. Hij was bestuurslid van de IFJ, de Internationale Federatie van Journalisten en van Reporters Respond, dat noodhulp aan journalisten in het buitenland geeft. Voor al zijn inspanningen werd hij in 1994 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje Nassau.
Iets van zijn werkmethode dat ik nog steeds toepas is het bijhouden van een ‘dagboek’. Geen verslagen van vergaderingen, maar meer korte notitie, kreten, leuke opmerkingen die nimmer in de notulen verschijnen, jaartallen, namen en noem maar op. Ook tijdens zijn ziekbed bleef hij geïnteresseerd in het wel en wee van de journalistiek. Hans zal binnen en buiten de NVJ en aanverwante organisaties worden gemist.
Lees hier een interview in De Journalist van september 2005 met Verploeg naar aanleiding van zijn afscheid als algemeen secretaries van de NVJ.
Op deze plek wens ik Inge Brakman veel sterkte toe. Ze heeft haar Hans tot het laatste toe verzorgd. Het moet zwaar zijn geweest, vooral de laatste tijd. Hans was al zo verzwakt dat hij zelfs een levertranspantatie niet meer had kunnen ondergaan.
De crematie is dinsdag 1 juni, om 14.15 uur in Driehuis.
Door de openstaande ramen klinkt vanuit mijn achtertuin de beiaard van de St.-Jan. Heerlijke muziek, dus tv-geluid staat uit nu. Vast een oefening voor Torenmuziek 2010, dat op 12 juli begint. Een aantal weken lang, elke maandagavond. Het beste te beluisteren in de schitterende Catharinatuin aan de Achter de Kerk.
Voor wie komt luisteren, hier het programma:
12 juli, Gideon Bodden (Oudewater)
19 juli Jan Verheyen (Hasselt, België)
26 juli Midori Conneman (Waddinxveen)
02 augustus Boudewijn Zwart (Gouda)
09 augustus Gerda Peeters (Hillegom)
16 augustus Boudewijn Zwart (Gouda)
23 augustus Roy Kroezen (Zwolle)
30 augustus Boudewijn Zwart (Gouda)
Hier een opname van onze stadsbeiaardier Boudewijn Zwart (hij zal wel het wel zijn die ik nu hoor reperteren): met de Toccata en Fuga in D moll BWV 565 van Johann Sebastian Bach:
Er is er weer een. Wie er intrapt, verdient niet beter dan opgelicht te worden door deze crimineel. Leest u even mee?
Dit bericht is afkomstig van de IT Service Webmail messaging centrum voor Webmail-gebruikers. We zijn momenteel verbetering van onze databank en e-centrum te wijten aan een ongewone activiteiten geïdentificeerd in onze e-mail systeem.
Wij zijn het verwijderen van alle ongebruikte Webmail-accounts. U bent nodig is om uw webmail-account te verifiëren door te bevestigen Webmail van uw identiteit.
Dit zal voorkomen dat uw Webmail account is gesloten tijdens deze exercise.In om uw Webmail te bevestigen identiteit, bent u de volgende gegevens te verstrekken;
Voornaam:
Achternaam:
Gebruikersnaam / ID:
Wachtwoord:
Toekomst Wachtwoord:
* Belangrijk * Gelieve al deze informatie volledig en correct andere wijze te wijten aan de veiligheid redenen die we kunnen hebben op uw rekening af te sluiten temporarily.We dank u voor uw snelle aandacht voor deze kwestie.
U zult begrijpen dat dit een veiligheidsmaatregel bedoeld om u te helpen beschermen en uw Webmail account.
Wij zijn excuses voor het eventuele ongemak.
Met vriendelijke groet,
Webmail IT Service
Nou, mijn Toekomst Wachtwoord mag hij weten. Het luidt: voortaanverschoondteblijvenvanjouwidiotecriminaliteit!
Heerlijk vertoefd in Susteren, Zuid-Limburg, met vrienden voor het 18+ Pinksterweekeinde, het overblijfsel (uit langvervlogen tijden, ik geef het onmiddellijk toe!) van de Goudse jongerenvereniging 18+. Nu (de meesten) 50+, maar nog steeds een prima sfeer. Bonte avond, speurtocht dan wel dropping hebben plaatsgemaakt voor kleppen, lezen, de kinderen vermaken, maar nog net zoveel drank als toen. Wat verder gebleven is, is de vriendschap en natuurlijk op zaterdagavond de barbecue.
Sinds vorig jaar brengen we dit weekeinde door in Susteren, op camping Hommelheide. Luxe park, compleet met zwem- en visvijver en zwembad. O ja, en er hoort ook een restaurant bij. Vorig jaar redelijk goed kennis meegemaakt. Redelijk goed, want kaart meer dan in orde, maar bediening… Nu dus weer. Een Limburgs restaurant in deze tijd van het jaar en dan geen aspergemenu op de kaart… OK, maar de bediening zal aan de keuken vragen of A. B. en ik toch een aspergemaaltijd kunnen krijgen. Vol verwachting begin ik alvast aan een goede, droge witte huiswijn. Wat er vervolgens ook komt (de mooiste jonge moeders passeren mijn netvlies), geen eten! Tot drie keer toe de ober gevraagd of de asperges nog voor St.-Jan (het einde van de aspergetijd) danwel Kerst komen. Dan geef ik het na twee uur wachten op. Boos meld ik me bij de bediening om op luide toon te vertellen dat dit geen behandeling is. Wat blijkt uiteindelijk, onze bestelling is niet eens aan de keuken doorgegeven! Een blamage die haars gelijk niet kent. Een dikke onvoldoende, ondanks de kwijtschelding van de rekening voor de reeds genoten drankjes.
Doet me denken aan de grap die ooit begon met Gerard Cox en Frans Halsema, in de conference Raden maar. Presentator Kees Schilperoort, werd daarin door de deelnemer Kees Schil genoemd. ,,Hallo, de naam is Schilperoort hoor!’’. ,,O, kunt u nagaan hoe snel wij de radio thuis uitzetten…’’.
Jaren geleden hebben A en ik die in Schotland nog eens gedaan rond een vals spelende accordeonist, Willy Rus. ,,Hallo, de naam is Willy Russell hoor’’. ,,Kunt u nagaan hoe snel wij de pub verlaten als u gaat spelen…’’. Het is, tussen ons, nu een running gig.
Daarom nu de Susterse variant, die we op het terras hebben bedacht:
Landgoed Hommelheide, Hommelweg 2, 6114 RT Susteren, telefoon: 046-4492900, http://www.landgoed-hommelheide.nl.
Hallo, alleen ‘Hommelheide’ is voldoende hoor!
Nou, kunt u nagaan hoeveel tijd we hebben zitten wachten op ons eten…
Hier, ter vermaak, de conference van Gerard Cox en Frans Halsema: