Puffinnest

Na een eerdere ervaring, was het nauwelijks een verrassing toen ik vanochtend werd gekozen als elder (ouderling) in mijn kerk. In totaal werden – bij acclamatie – zes ouderlingen en vijf diakenen (deacon) gekozen.
Wanneer de bevestiging is, is nog niet bekend.

De voorstelling Oidiepoes, vanavond in de Goudse Schouwburg, een beetje als een tegenvaller ervaren. O, er viel genoeg te lachen, maar als je het echte klassieke stuk van Sofocles denkt te zien (Oidiepoes die zijn vader vermoordt, met zijn moeder trouwt en kinderen bij har verwekt), kom je bedrogen uit. Het stuk is verwerkt in een repetitie van een schoolopvoering. Docenten, inclusief de rector en ook zijn dochter spelen de rollen voor de met leerlingen gevulde aula. O, en hoe blij is de rector niet dat docent/classicus Kampschuur meedoet, net terug van acht maanden alcoholkliniek� En bij klassieke stukken werd nogal eens gebruik gemaakt van maskers, hier dus ook. En zo herkennen we Gordon en Joling� De aanpak schijnt bij toneelgroep Het Volk te horen. Het zal heel goed, maar dat had ik me tevoren niet beseft. Toch een beetje een domper dus.

Haha, dat moet Wilders vies tegenvallen: als buitenlander niet welkom zijn in een land…

De komende weken plaats ik op deze plek de tussenstanden in het rugbytoernooi
6 Nations, waaraan naast Scotland, Engeland, Wales, Ierland, Frankrijk en Itali� deelnemen. Niet dat ik iets met sport heb, integendeel. Maar de sfeer er omheen spreekt me wel aan. Zo is er op 21 maart (de laatste speeldag van het onderlinge toernooi) de wedstrijd Engeland � Scotland, de oudste twee deelnemers. Die strijden dan om de eigen Calcutta cup. De cup is in bezit van Scotland, door vorig jaar de Engelsen met 15 � 9 te verslaan. Het is meer da het winnen alleen, het is het verslaan van de Old Enemy, de eeuwige rivaal in alles.

Klassement:
Engeland
Wales
Ierland
Frankrijk
Scotland
Itali�

Nog niet gemeld, maar toch wel leuk om te weten. Eind mart ga ik (met L. L.) een weekeinde naar London. De altijd lekkere wereldstad met volgens mij de beste, mooiste, heerlijkste boekenzaak ter wereld, Foyle�s, Fortnum and Mason, een snufje Harrods, een museum misschien, dolen langs de Thames, een pint in de Sherlock Holmes pub, of…
Maar dat is allemaal extra het komende bezoek. De echte reden is �s wereld beroemdste roeirace (8 met stuurman), The Boat Race. Aan de ongeveer twintig minuten durende race op de Thames bij Putney Bridge doen twee teams mee: Oxford en Cambridge. O ja, vooraf is nog een race met de reserveboten van beide universiteiten (Isis, Goldie)en eerder is er ook nog de wedstrijd tussen vrouwenteams van beide. Maar uiteindelijk is er maar ��n Boat Race en dat is die tussen de heren acht van beide. Een race met een lange historie (zie de website) op zondagmiddag 29 maart, aanvang 16.40 uur Nederlandse tijd. Even wat feitjes: de race bestaat al sinds 1829. De eerste jaren bij Henley en het huidige parcours sinds 1845. �k Heb drie keer niks met sport (de bal is rond en dan heb je mijn hele kennis van sport ook al weer gehad), maar de sfeer, daar gaat het hier om. Helaas is de wedstrijd niet live te zien in Nederland, tenzij je ITV1 kunt ontvangen. Nou ja, het zal �s avonds wel in een van de (sport)journaals zijn te zien.
Zelf zie ik in Londen van de wedstrijd ook niet veel. We staan, zoals gebruikelijk bij Putney Embankment, waar de roeiers hun boten te water laten. Zodra de wedstrijd begint, duiken we de pub in om op tv te kijken. Erg? Nee hoor, het is heerlijk toeven in een pub waar supporters van beide teams broederlijk met een glas bijeen zijn.
En voor wie het nog niet weet: ik ben voor Oxford! Ooit tijdens het eerste bezoek aan de race, met A. B. zo bepaald. A. vond dat we wel voor de een of de ander moesten zijn en ik koos Oxford. Was prima keuze, want de ploeg van die universiteit won aantal jaren op rij. En om A en D voor te zijn: ja, ik weet het: Cambridge leidt nog met 79 overwinningen tegen 74.
Delen van de race van vorig jaar, zoals ik die aantrof op YouTube zijn hieronder te zien.

In plaats van lastige leerlingen de klas uit te sturen, laten docenten van het Sweelinck-college in Amsterdam hen sinds kort pedagogische strafregels, meldt het AD. De eerste resultaten zijn hoopgevend. Leerlingen die kauwgom eten, een petje ophouden of propjes gooien krijgen eerst een waarschuwing. Maar lesverstorend gedrag, zoals schreeuwen, levert hen sinds de kerstvakantie meteen een portie strafwerk op. ,,Door dit lik-op-stukbeleid is het aantal leerlingen dat uit de klas wordt gestuurd drastisch gedaald,�� zegt teamleider bovenbouw Martine Uleman. De daling bedraagt ongeveer negentig procent.
Toen ik dat las, dacht ik meteen: h�, waren de strafregels afgeschaft dan? Nou, ik heb ze in het grijze verleden ook wel eens moeten maken. Uit nostalgische overwegingen daarom:
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas
Ik moet mij gedragen in de klas

Nee, niet met drie pennen tegelijk geschreven, zoals ik vroeger wel eens deed, maar copy paste 🙂

Op het puntje van mijn stoel gezeten vanavond in de Goudse Schouwburg bij de voorstelling Op Hoop van Zegen, het beroemde werk van Herman Heijermans. Heel bijzonder om dit toneelstuk te zien, omdat het in het begin van de jaren zeventig een van de eerste, zo niet allereerste toneelstukken is die ik heb gezien. In die periode in ieder geval is mijn liefde voor toneel begonnen. Toen met Beppie Nooy sr. als Kniertje, nu Marisa van Eyle. Een prachtige, geloofwaardige Knier, aan wie het zware leven van het gezicht is af te lezen. Ze heeft al een man en twee zoons verloren op zee. Hoe overtuigend speelt ze de moeder die nu haar jongste zoon dwingt te gaan varen. Barend, een schitterende rol van Maarten Heijmans, klampt zich op het toneel letterlijk vast om maar niet te hoeven uitvaren met het, naar verhalen willen, in slechte staat verkerende visserschip Op Hoop van Zegen. Hij schreeuwt het uit van angst als hij toch naar de haven wordt gesleept. De rillingen lopen over mijn rug. Die scene maakte vanavond op mij de meeste indruk. Zo knap gespeeld, dat je bijna echt gelooft dat hier een jongen vanaf het toneel door zijn moeder naar zee wordt gestuurd. Maar ook indrukwekkend is de scene waarbij de achtergebleven vrouwen, moeders, een grootmoeder en vriendinnen op een stormachtige avond bij elkaar kruipen en de verhalen vertellen over omgekomen dierbaren. En de scene waarin de radeloze vrouwen, mensen in de klauwen van het noodlot, het kantoor van reder Bos binnendringen en het verscheurde verdriet voelbaar is, als bekend is dat ‘de 47’, ‘De Hoop’, op zee gebleven is. Alleen een luik met het scheepsnummer en het lichaam van Barend zijn aangespoeld. De voorstelling houdt je van het begin tot het einde geboeid. Een knappe prestatie, maar ja, wat zou je anders verwachten van een van Nederlands beste theatergezelschappen Het Toneel Speelt. En natuurlijk ook verrassend dat het boek uit 1900 anno 2009 nog to zo een geweldige opvoering kan zorgen.
O ja, en weer een voorstelling zonder pauze!
Op hoop van zegen is voorgedragen voor de Toneelpublieksprijs, dus ik breng zo mijn stem uit op die site. En hier alvast mijn eigen toneelprijs: +

Hieronder twee YouTubefilmpje. De eerste bestaat uit interviews met spelers, de tweede bevat een scene uit de repetities

Als je net zo�n fan van Monty Python bent als ik, dan is deze YouTube site iets voor jou!

Vorige week beanderd door mijn predikant Robert Calvert met de vraag om elder (ouderling) te worden in onze kerk. Heb er de afgelopen dagen goed over nagedacht en Calvert vanochtend laten weten dat ik het doe. Geen idee wat ik me echt op de hals haal misschien (het zal als met zoveel klussen zijn dat het meer is dan wordt voorgespiegeld), maar vind ik dat ik het ook een beetje verplicht tegenover de kerk waar ik mij zo thuisvoel. Gelukkig is het werk en de werkomgeving, me niet helemaal vreemd, want ik ben al een tijdje actief als deacon of diaken.
Al zijn er nooit genoeg ambtsdragers, er is officieel nog een verkiezing, tijdens de gemeentevergadering op zondag 15 februari. De bevetiging (toen ik deacon werd, was dat niet nodig, nu wel) is op een van de zondagen daarna. Je leest het hier later wel.

Burns Supper van mijn Schotse vereniging Caledonian Society ging wegens hoge kosten niet door als een apart feestje. Daarom is dit jaar aansluiting gezocht bij een Schots gezelschap in Tilburg. Gezellig, maar door het kleine aantal eigen leden vanavond (voor de meeste ouderen leden is een avondbezoek aan Tilburg kennelijk te bezwaarlijk) en het ontbreken van enige relatie met de Tilburgse etensgasten (wel hoorbaar allemaal van Schotse afkomst), toch een beetje een domper.
Wel heel leuk dat lopend van het station richting restaurant De Kerktuin, bij het naderen van de straat Heuvelring ik de onmiskenbare doedelzak hoor. Zoeken is dan niet meer nodig, je gaat gewoon op de muziek af. Aangekomen bij het restaurant ontwaar ik een oude bekende: Frank van der Schoot , een Tilburger die ik jaren geleden op het eiland Skye heb ontmoet tijdens het F�is an Eilein in Sabhal M�r Ostaig, vlakbij Armadale. We volgden er allebei een workshop cl�rsach, Keltische harp, Bij het voorstellen van de deelnemer, bleek het kleine gezelschap ineens uit twee Hollanders te bestaan. We zijn elkaar tijdens het twee weken durende festival nog een paar keer tegengekomen en een paar jaar later nog eens op toen hij met zijn
doedelzakbank optrad op het folkfestival Folkwoods in Eindhoven.
En dan is er natuurlijk de haggis, het zeer rijke schapengerecht. Die wordt niet zomaar op tafel neergezet, maar binnengebracht door de kok, voorafgegaan door een piper. Het diner omvatte, zoals de traditie voorschrijft, de kip/preisoep cock-a-leekie en afgesloten met trifle.
O ja, zoals op dit soort feestjes wel vaker was er een loterij. Dus ook ik voor vijf euro aan lootjes gekocht. En raadt eens wie er met de hoofdprijs (een fles twaalf jaar oude Highland Park) vandoor is gegaan? Jawel!