Puffinnest

Vanavond onverwacht naar de schouwburg geweest. Op uitnodiging van H. (dank nogmaals), die een kaartje extra had gekregen voor de Engelstalige solovoorstelling (toneel) van de Brit Pip Utton, die in de huid kroop van Charlie Chaplin. Eenmaal getransformeerd zag je bijna geen onderscheid tussen de speler en de filmacteur van de tientallen (zwart-wit)films. Voor het extra effect zorgden twee mini filmpjes, zodat je even kon beleven hoe zo�n Charlie Chaplin film er ook al weer uitzag. In 70 minuten kwamen de bekende loopjes (met ronddraaiende wandelstok) voorbij, maar ook de levensloop, zijn trieste ervaringen de in de VS, enzovoorts naar voren. Maar toch het motto in het verhaal: A day without laughter is a day wasted. Utton heeft met zijn voorstelling een prachtige blik gegeven op Chaplin.

En hoe het weer daar is, zie je hier:

Vandaag een � voor mij � bijzondere gebeurtenis meegemaakt. Schoonzus Greetje is gepromoveerd tot dr. in de Godgeleerdheid, op een proefschrift Geen recht de moed te verliezen. Leven en werken van dr. H.M. de Lange (1919-2001) . Het werk handelt over de econoom die veel betekend heeft voor de oecumene. Greetje was al ruim tien jaar geleden zo onder de indruk van zijn werk en zijn gedachten, dat ze daar iets mee wilde doen.
De dissertatie is een lijvig boekwerk (zonder pagina�s vol verwijzingen al 561 pagina�s, inclusief samenvattingen in het Engels en Duits) geworden. En al was het al gedrukt en wel, formeel moest het proefschrift nog wel worden verdedigd. Dat gebeurde vandaag in het academiegebouw van de Universiteit van Utrecht, recht onder de Domtoren. Een indrukwekkende, stijlvolle, maar feestelijke, humoristische, door zo�n 150 man bijgewoonde bijeenkomst van precies drie kwartier. Midden in het antwoord dat ze gaf aan een van haar hooggeleerde opponenten (onderwie Jan Pronk en Bas de Gaay Fortman), kwam de pedel binnen, die ,,Hora est��, riep en daarmee was de sessie ten einde. Voor de vorm trok de onderzoekscommissie (alle leden daarvan onder wie de bovengenoemden in toga) zich nog even terug voor beraad. Daarna kreeg ze haar graad, met het daarbij behorende diploma.
Het is geen toeval dat ze juist op het leven en werken van Harry de Lange is gepromoveerd. Na haar studie theologie in Kampen heeft ze zich bijna 25 jaar beziggehouden met vraagstukken rond globalisering, een eerlijke verdeling van inkomen en welvaart, een �geloofwaardige economie� en schuldenkwesties. Tot juni vorig jaar werkte ze bij Oikos. Voor haar Oikos-tijd was zij sinds 1983 werkzaam voor de stichting Oecumenisch Studie- en Actie Centrum voor Investeringen (OSACI). In 1988 ging OSACI samen met IKVOS (Interkerkelijk Vormingswerk Ontwikkelings-samenwerking) op in Oikos, met Utrecht als vestigingsplaats.
Jammer dat mijn vader het niet meer heeft mogen meemaken. Toen hij een paar jaar geleden hoorde dat Greetje zou promoveren en de datum naderde, had hij zich er op verheugd bij de bijeenkomst te kunnen zijn.
Op de feestelijke lunch na afloop in de Geertekerk nog eens gekeken hoe mooi mijn schoonzus zich weer had gekleed in zelfgemaakte kledij. Al met al een ware hoogtijdag.

De kilometerteller van mijn ouwe, trouwe, rode Mazda 626 coup� (2.0i, 16V GT, bouwjaar 1988) is vanmiddag de 300.000 km gepasseerd. Om 12.25 uur op de A20 tussen Capelle en Nieuwerkerk. Welk automerk en -type doet dat mijn voertuig na? En nee, ik koop nog geen andere auto. Ben veel te blij met deze trouwe vierwieler! Met dank natuurlijk aan de dealer/garagebedrijf Van Vegten die het onderhoud altijd punctueel verzorgt.

M en R zijn voor 25-jarig huwelijksviering {8/3} in Egypte (Luxor) aangekomen. Zie hier hun weerbericht:

De voorstelling Urban Myth � Echte Liefde in de Goudse Schouwburg vanavond heeft me niet kunnen boeien. Het is aangekondigd als een verrassende muziektheatervoorstelling gebaseerd op de liefdessonnetten van William Shakespeare, in nota bene hertalingen van onder andere Freek de Jonge, Sara Kroos en Jan Rot. Het zal wel, maar behalve wat leuke grappen, blijft het teveel los hangen in de (slecht bezette) zaal. Ik zit niet een keer op het puntje van mijn stoel. Zo wordt aan het begin van de voorstelling een tweetal schouwburgbezoekers op het podium gezet aan een tafeltje met champagne. Wat het doel is van die twee op die plek, wordt geen enkele keer duidelijk. Het zal wel zijn dat ze een relatie hebben en Urban Myth � Echte Liefde daarover gaat. En het gelach en het spelen van de spelers zijn me iets te gemaakt. Geef mij maar echte Shakespeare! Maar goed, ik moet ook niet elke keer vijf sterren uitdelen�

Met K en R (hun verjaardagscadeau 2007) een fantastiche jazzavond gehad in de schouwburg. Een optreden van het quartet Michael Varekamp. Fantastische nummers van Louis Armstrong en Duke Ellington. Met die heerlijke rauwe trompetklanken die die muziek uit de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw zo kan kenmerken. Genoten van nummers als Basin Street Blues en tal van andere bekende en ook minder bekende werken. Dus swingend op de stoelen en nauwelijks stil kunnen zitten tot de laatste noot.

Vandaag eens niet een voorstelling van een zeer ervaren toneel- of theatergezelschap bezocht, maar een van een groep jonge honden : het acteurs collectief Wunderbaum (voorheen Jonghollandia), met zijn voorstelling Kamp Jezus. Het is het verhaal van een generatie die alles heeft, maar toch een leegte ervaart. Wunderbaum: ,,We willen christelijke rituelen, beelden en muziek opnieuw betekenis geven. We gaan op zoek naar de krant in verhalen zoals het passiespel, of dat van Jezus die de uitgestoten tollenaar Zacheus omarmt.�� De schouwburg is een gebeds- en vierignsruimte (compleet met kerkbanken en twee kerkklokken), een theatrale kathedraal. Een aardige, anderhalf uur durende voorstelling, die het zeker waard was in een grote zaal (voor het eerst voor deze groep) als de Rotterdamse Schouwburg. Aardig, want een duidelijke lijn of rode draad ontbrak naar mijn mening. Het was iets te veel los zand. Wel zand met heleboel mooie korrels. De spelers (allemaal afgestudeerd aan de toneelacademie in Maastricht) hebben het vak in hun vingers, hun spel is naturel, humoristisch; de zang klinkt zeer zuiver. De muziek (het �werk� van toetsenist (o.a. een Hhammond), William Bakker en drummer Jens Bouttery varieert van Liszt tot Jim White en Hallo Venray. Ben benieuwd naar een volgende, misschien meer volgroeide voorstelling van Wunderbaum.
het gebouw van de Rottereamse Schouwburg hoeft voor mij niet zo nodig meer. Misschien dat ik in Gouda verwend ben, maar wat een lelijk gebouw is dat zeg. Niks gezelligs af. De zaal is een betonnen doos met stoelen er in. Functioneel zal dat wel heten, of Rotterdams. Ook de hal met garderobes en dergelijke nodigt niet uit na de voorstelling nog even gezellig te blijven zitten. Dat hoeft misschien ook niet, omdat in de omgeving genoeg leuke tentjes zijn voor een versnapering, maar toch..
O ja, hoe ik bij deze voorstelling terecht ben gekomen? Als ik in Rotterdam ben, pak ik nog wel eens het uitgaansblad NL10, met daarin dit keer een interview van mijn oud-collega Ellen Mannens met een van de acteurs, Matijs Jansen.

De kinderen van de IMC Weekendschool in Rotterdam hebben vandaag minister Plasterk (OCW) het hemd van het lijf gevraagd. Als gastdocent (voor het derde achtereenvolgende jaar) heb ik, net als enkele collega�s van Ad Rotterdams Dagblad en NRC Next, de kinderen in groepjes voorbereid op hun persconferentie met de minister in hun leslokaal in het faculteitsgebouw van het Erasmus MC. Drie vragen per groepje (de minister heeft niet veel tijd), dus komt het er op aan de juiste vragen te stellen en de antwoorden uiteraard op te schrijven. Het leverde vragen (en antwoorden) op over waarom hij minister is geworden, door wie hij is gevraagd voor de baan, wat hij doet voor het onderwijs in achterstandswijken, wat hij wil doen als hij geen minister meer is, maar ook naar zijn huisdieren (hij heeft twee leguanen in de serre thuis en twee ratten) en nog een spervuur. Aan de verslagjes te zien die de kinderen hebben gemaakt, blijkt dat er veel is blijven hangen. En dat was ook een van de belangrijkste doelen. Volgende week zondag (mijn laatste les alweer voor dit jaar), gaan de kinderen de verhalen op een voorpagina van hun eigen krant zitten bij AD Rotterdams Dagblad.