Puffinnest

Vanmiddag heerlijke whisky geproefd op het Whiskyfestival in de Pieterskerk Leiden, samen met J. en D. Zo kwam er onder andere een 15 jaar oude Laphroaig (een dikke 10) in het glas en later een Loch Ness uit de Speyside (een tegenvaller, mij te zoet) en de geweldige festivalbotteling, Bunnahabhain 1997 �heavily peated�, cask strength 57,3 procent (ook een dikke 10). En zo gaat de lijst nog even door. Daarna nog nagenietend heerlijk gegeten in North End Pub. Gelukkig met de trein en tram terug naar huis, want autorijden zou vanavond zeer onverstandig zijn geweest�

Het is elk jaar weer wachten of het gebeurt. En ja hoor, het is weer raak. Volgens een persebricht dat de krant vanmiddag heeft ontvangen, wordt op Kaarsjesavond de kerstboom ontstoken. Zou natuurlijk een geheel nieuwe invulling geven aan het traditionele evenement, maar het geeft ook een hoop gedoe. Ik bedoel, de brandweer heeft het al druk genoeg die avond. Dus beter om toch maar de lichtjes te ontsteken.
Nou, om man en paard te noemen, u moet de groeten hebben van de pyromaan van het pr-bureau The PR Factory in Utrecht, dat het bericht heeft verzonden namens de organisatie van Gouda bij Kunstlicht (dat daags na Kaarsjesavond begint), mede namens de sponsoren gemeente Gouda, Goudse Verzekeringen en de provincie Zuid-Holland.

Naar vandaag bekend is gemaakt, heeft een ministerie ingebroken in het computersysteem van een Nederlandse persdienst. Vanaf Sociale Zaken is een jaar lang ongemerkt rondgeneusd in de teksten van GPD (Geassocieerde Pers Diensten) en in de redactie-agenda�s. Om binnen te komen, zijn gebruikersnamen en wachtwoorden van ex-collega�s van de GPD gebruikt en zelfs van journalisten die er nog werkzaam zijn. Dat laatste is uiterst laakbaar; een journalist onwaardig. Het eerste is ronduit misdadig. Ik dacht dat dit alleen in bananenrepublieken gebeurde. Een vorm van criminaliteit die per direct tot op de bodem moet worden uitgezocht. Ik weet niet wat men vanaf het ministerie nog meer heeft bekeken dan niet-gepubliceerde artikelen. Misschien zijn er ook namen en telefoonnummers van �bronnen� gezocht en gevonden.
Ik verwacht niet anders dan dat minister Donner (Sociale Zaken) zijn verantwoording neemt, samen met premier Balkenende diep door het stof gaat, er alles aan doet om herhaling te voorkomen. En uiteraard moeten ze alles in het werk stellen dat de verantwoordelijken binnen het ministerie worden opgepakt en aan Justitie worden overgedragen.
Alle media en ook mijn eigen vakorganisatie NVJ zullen vandaag hun afschuw uitspreken over de gebeurtenis. Komende woensdag is de Verenigingsraad (het �parlement�) van mijn vakbond. Daar zal het onderwerp verwacht ik uitvoerig aan de orde komen. Hoe meer ophef, hoe beter. Wat gebeurd is, is stuitend!
O ja, als (ex-)journalisten van de GPD doelbewust hun gebruikersnamen en wachtwoorden het afgestaan, moet ze �als ze lid zijn � het lidmaatschap van de NVJ afgenomen worden. Deze knipmessen van de overhead en van overheidsvoorlichters zijn het vak onwaardig.

Er is maar weinig muziek die kan tippen aan de Afrikaanse. Zang, dans, ritme, de muziek die vanavond in de schouwburg klonk, heeft het allemaal. �k Zat bij de show van The African Mama�s. Tien fantastische vrouwen met stuk voor stuk een geweldige stem. En het was een groot genoegen naar ze te kijken. Wil je iets van de muziek horen? Klik dan op de link hierboven. O ja, dan hoor je ook een klein stukje van een puike, zevenkoppige begeleidingsband. En het was een gezelschap uit Zuid-Afrika, dus het concert werd afgesloten met het Zuid-Afrikaanse volkslied: Nkosi Sikelele/Heer, Zegen Afrika, het vroegere ANC-lied. Een show waar absoluut niets op valt aan te merken, dus:

Vanmiddag vor het eerst EHBO, moeten toepassen. Dit keer geen oefening dus, maar voor het echie. Ging goed, iemand (L.) flauwgevallen, stabiele zijligging (terecht, want braken later). En dan ook nog iemand met een recente (= enkele uren) operatiegeschiedenis vanwege knie. Wat je niet leert met de ehbo-les: het gewicht van iemand die niet meewerkt. Toch eens op wijzen op de volgende les. Maar verder: helemaal volgens het boekje. Operatie geslaagd, pati�nt leeft nog!

Ineens drie weken vrij in januari. En driemaal raden waar ik dan heenga�
Rond de jaarwisseling heb ik al vrij, omdat ik in de kerstweek piketdienst draai en voor beide kerstdagen en het aansluitende weekeinde alleen al voor het feit dat is voor klussen inzetbaar ben, ‘krijg’ ik vier dagen vrij. De compensatie van die dagen is in de week erna. Met 1 januari erbij is dat een week vrij. ‘k Wilde ook nog zo�n anderhalf tot twee weken vakantie opnemen ergens in de winter en vanwege andere verplichtingen kan dat eigenlijk alleen in januari. Dus die maar aan de vrije week geplakt. Na paar dagen uitrusten (en genieten van Gouda bij Kunstlicht vertrek ik zondag 6 januari naar de overkant, om twee weken later terug te keren. Wat een heerlijk vooruitzicht. Wat een voorpret, nu al!

De winter is in aantocht, althans ik moest vanochtend de autoruiten schoonkrabben. Niet leuk, maar aan de andere kant: wintertijd is Berenburgtijd

Schotse muziek blijft mijn voorkeur houden, maar een avondje met Franse chansons is niet te versmaden. En het is helemaal geweldig als de nummers worden gebracht door een Franse zanger (Philippe Elan, die overigens al 18 jaar in Nederland � de Jordaan woont), begeleid door twee toppianisten: Louis van Dijk en Cor Bakker. En ook al waren het geen Franse chansons geweest, dan nog blijft het een genot om naar Van Dijk te luisteren. Hij is van alle markten thuis en dat is ook vanavond weer gebleken. Het trio trakteerde de uitverkochte zaal op alle bekende, maar ook minder bekende nummers van Charles Aznavour, Barbara (�een stem van verzilverd prikkeldraad�), Gilbert B�caud, Jacques Brel, Georges Brassens en Charles Trenet. En dan ook zomaar een paar prachtige liedjes van Ramses Shaffy en mooie bewerkingen van twee nummers van Frans Halsema. En wat te denken van een door Ernst van Altena in het Frans vertaalde lied Waarom, waar Jules de Corte zo beroemd mee is geworden. Geen smetje te ontdekken en dus:

2,5 uur lang echt je aandacht erbij houden. Dat de belangrijkste conclusie bij het kijken naar de toneelvoorstelling Het Licht door het Noord Nederlands Toneel. Namen als zo afgekeken van In de ban van de ring vliegen om je oren. Het verhaal: Een jonge boer uit Kadis gaat naar de stad om daar de vrouw uit zijn dromen te zoeken. In plaats van met haar, komt hij terug met een drachtig konijn. De boer sterft nog diezelfde dag: het konijn is besmet. Slechts zes dorpsbewoners overleven de epidemie die vervolgens in het dorp uitbreekt. En dan begint de ellende pas goed in Kadis. Want hoe moeten de bezittingen van de talloze doden verdeeld worden? Elke overlevende heeft goede gronden de nalatenschap van deze of gene op te eisen, en als hij die gronden niet heeft verzint hij ze wel. In Kadis ontstaat een nieuwe ordening die geheel gebaseerd is op leugens en bedrog. De chaos gaat de natuurlijke orde lijken en alle wetten en vanzelfsprekendheden staan ter discussie. De waarheid bestaat niet meer, alles lijkt mogelijk. Met de dag vinden er steeds wonderlijker gebeurtenissen plaats. Het taalgebruik hierboven (overgenomen van de website van NNT), is ook dat van de voorstelling zelf. Het betekent, zoals in de eerste zin gezegd, dat je je aandacht er goed moet bijhouden. Nu meer dan ooit was ik blij dat er geen pauze in de voorstelling zit. Je zal na je biertje en praatje in de pauze opnieuw in het verhaal moeten geraken� Van de negen spelers, viel dat van Wolter Muller het meeste op. Hij weet de chaos in tekst en mimiek bijzonder goed weer te geven. En complimenten voor de special effects in de voorstelling: vuur, water, �sneeuw�, herfstbladeren en een groot levend konijn. Kortom, een voorstelling om als toneelliefhebber met groot genoegen op terug te kijken.

Wat een slechte beurt van de PTT zeg. Moet ik eens een keer een kaart naar het buitenland versturen, kan de PTT me niet goed helpen, op het postkantoor noch in een ansichtkaartenwinkel. ‘k Heb ��n postzegel (Prorityzegel) nodig, maar die verkopen ze niet. Je wordt voor ��n kaart verplicht om vijf van die zegels te kopen. Daar zakt toch je broek van af. Wat een opgrijperij, wat een afzetterij. OK, de commerci�le kaartenwinkel heeft een andere doelstelling, maar het postbedrijf zelf� Tijd dat daar eens mensen gaan werken die vanuit de klant gaan redeneren in plaats vanuit de gedachte hoe de klant bedot kan worden.
Nou, uiteindelijk maar vijf van die zegels gekocht en ze voor het gezicht van die baliegleuf ook alle vijf op de kaart geplakt. Want je dacht toch niet dat ik de vier overgebleven postzegel tot Sint Juttemis in mijn portemonnee ga bewaren h�?