Puffinnest

Hoor en lees net van een kabelbaanongeluk in Schotland. Ken het bewuste gebied heel goed. Ben ook �niet dit jaar � regelmatig met de gondola omhoog gegaan. Zelfs het genoemde ziekenhuis in Fort william kan ik me voor de geest halen, want passeer het gebouw als ik van mijn camping in Kinlochleven naar Glen Nevis ga. Wie het bericht op Teletekst leest, daar staat een grote fout in. Bericht meldt dat ongeluk plaatshad op de Ben Nevis. Nou daar heb ik nog nooit een kabelbaan of gondola gezien. En ik kan hete weten, want ruim een week geleden ben ik nog naar de top van de Ben Nevis gelopen. Kabelbaan brengt je voor ca. 13.50 euro (retour) in ruim 10 minuten naar plateau met restaurant, vlakbij Aonach Mor, ca 122 meter lager dan de nabij gelegen Ben Nevis.
Meer info over het ongeluk en achtergronden over kabelbaan hier en meer over Nevis Range kun je hier vinden.

Amper een jaar na de vorige reorganisatie, gaat de krant alweer op de schop. Zo�n 75 fte�s op de redactie moeten verdwijnen. De redactie als zodanig valt niets te verwijten dat de reorganisatie noodzakelijk maakt. Het is overal in het bedrijf misgegaan, behalve bij de redactie. Maar tja, de redactie is de grootste personeelsgroep, dus daar wordt gesneden. En de regioredactie worden veel en veel harder gepakt dan de centrale redactie, zeg maar het �oude AD�. Als je denkt dat het onlogisch klinkt en dat de mensen die er een puinhoop van hebben gemaakt zo buiten schot blijven, heb je volkomen gelijk.
Het snijden in de redactiegemeenschap gaat diep. Geen kwaliteitsselectie zoals vorig jaar, maar lifo (last in, first out) per leeftijdsgroep (‘afspiegeling’) en per vestiging. Dat laatste heeft te maken met nieuwe (maart 2006) wetgeving. Hoewel, CWI weigert op vragen van mijn vakorganisatie uitspraak te doen of de wetsregel wel op de organisatie van het AD van toepassing is. Mijn redactie valt onder Rijswijk en �wij� verliezen opgeteld 22 fte�s. Of ik er uit vlieg of mag blijven? Ik weet het nog niet. Net als een jaar geleden blijft de knagende onzekerheid nog even bestaan. En als je mag blijven is het volgens mij uitstel van executie, want het Plan van Aanpassing biedt geen toekomstperspectief, hebben we vanmiddag met onze vakorganisatie geconstateerd. Het gedoe kan zich dus volgend jaar weer herhalen.
Net als in 2005, houd ik jullie via de weblog op de hoogte.

Binnenkort begint het Sk�tsjesilen in Friesland weer. Als mede-donateur van de sk�tsje van Leeuwarden (Kloatclub)hoop ik natuurlijk dat �onze� boot wint dit jaar. Zaterdag 29 juli ga ik met vrienden op het Pikmeer bij Grou kijken of de lummel dit jaar heel blijft! Net als vorig jaar zet ik de uitslagen per dag op mijn weblog.
O ja, en Kloatclub komt van kloat, een houten balletje rond de mast van een sk�tsje. Het beschermt het touw waarmee het zeil gehesen wordt. De Kloat club is een vereniging Vrienden van… en heeft banden met de sk�tsje van Leeuwarden. Door het lidmaatschap voel je je betrokken bij het skutsjesilen, de jaarlijkse wedstrijd in Friesland. En je hebt natuurlijk de jaarlijkse Kloatdag, een middagje varen op de sk�tsje Leeuwarden. En raad eens wat ik drink aan boord? Juist! Geen Sonnema, maar Weduwe Joustra.
UPDATE 27/7:
Programma SKS Sk�tsjesilen 2006:
zaterdag 29 juli, Grou
maandag 31 juli, De Veenhoop
dinsdag 1 augustus, Earnew�ld�s
woensdag 2 augustus, Terhorne
donderdag 2 augustus, Langweer
zaterdag 4 augsutus, Stavoren
maandag 7 augustus, Woudsend
dinsdag 8 augustus, Elahuizen
woensdag 9 augustus, Lemmer
donderdag 10 augustus, Lemmer (Leeuwarden)
vrijdag 11 augustus, Sneek.

Hier het overzicht van de voorstellingen waar ik seizoen 2006/2007 heen ga:
22/09: Alexander (toneel)
18/10: Montezuma�s Revenge
21/10: Cantabile
15/11: Othello (toneel, Shakespear)
21/11: Ajax (toneel)
06/01: De stille kracht (toneel, Louis Couperus)
09/01: Sexual Perversity (toneel)
27/01: Dutch Swing College Band
08/03: Blof
11/03: Zes suites voor cello solo (Bach)
24/03: De geschiedenis van de familie Avenier (toneel)
10/04: Wie is er bang voor Virginia Woolf (toneel)
12/05: Monty Pythons Flying Circus
30/05: Erik van Muiswinkel en Diederik van Vleuten
06/06: NUHR

Was het helemaal vergeten te vermelden in de vakantiebijdragen, maar de verzameling puffins in mijn raamkozijnen is behoorlijk uitgebreid.

Zo, deze bijdrage komt vanaf de boot, de King of Scandinavia, dat betekent dat de vakantie er bijna op zit. Het is nog een prachtige week geweest. Maandag van Mull> naar Kinlochleven vertrokken, omdat daar zeer rustige camping is en je van daar allerlei kanten op kunt voor een leuke wandeling.
Dinsdag bij het ontwaken, rond zes uur, besloten maar weer eens de Ben Nevis te beklimmen, met 1244 meter de hoogste berg van Groot-Brittanni�. Het is niet voor het eerst dat ik deze dagtocht onderneem, maar wel een belangrijke. Ben begin dit jaar drie maanden uit de running geweest en af en toe heb ik het gevoel dat ik nog niet ‘de oude’ ben. De bergwandeling (8 uur, inclusief stops) zou het bewijs moeten leveren dat het allemaal in orde is. Nou, het is me gelukt, maar het was een beproeving. Al om 08.15 uur bij het vertrek scheen de zon en was het warm. Pas een kwartier voor de top moest de fleecetrui er aan te pas komen. De terugreis was pas echt een beproeving. De keien die het pad vormen bleken funest voor mijn 10 jaar oude bergschoenen (Meindl, Iceland), want drie uur lang ben ik een berg afgedaald met twee loszittende hakken. Niet alleen hinderlijk bij het lopen, maar ook gevaarlijk, maar een schuiver is zo gemaakt en een schuiver hier kan heel vervelende gevolgen hebben. Het is gelukkig allemaal goed afgelopen en om 17.15 uur was ik bij de auto terug. En wat denk je: de spierpijn de volgende ochtend viel erg mee. En het allerbelangrijkste: ik heb de voor mij altijd al zware beklimming van de Ben Nevis (je begint enkele tientallen meters boven zeeniveau, dus je stijgt bijna 1200 meter) wederom volbracht. Nu weet ik het zeker: I’m back!
Woensdag een prachtige autorit gemaakt met een voor mij nog onbekende route over het westelijk deel van Lochaber. Zo zie je maar, zelfs na bijna 25 jaar vakantie in Schotland valt er nog genoeg te ontdekken.
De laatste dagen in Edinburgh doorgebracht bij vrienden K. en L. . Donderdagmiddag met L. naar de Oxford bar gegaan, de pub waar Inspector Rebus, de hoofdfiguur in de gelijknamige politiecrimi van Ian Rankin altijd komt. Heb alle boeken gelezen (nou ja, bijna, in de laatste ben ik nog bezig) en dan ‘de kroeg’ bezoeken is belangrijk voor me.
Vrijdag is boodschappendag. Kalenders, koffie bij Starbucks bij far de beste koffietent in het Verenigd Koninkrijk, naar de andere stamkroeg The Last Drop, etc. ’s Avonds – op verzoek- lamsvlees met rozemarijn klaargemaakt bij K en L thuis. En zaterdag de grote boodschappen (bier, veel bier en limonade) ingeslagen en koers gezet naar Newcastle. Vakantie is nu bijna voorbij. Bijna, want de bootreis hoort er nog bij. Al een aantal jaren vaar ik Commodore Class en geniet van de luxe, zoals een aparte lounge met gratis (sterke) drank, een hutsteward die je tafelreservering regelt, enzovoorts. Vooral die lounge is lekker, want het vermaak in de andere bars (met van die bands die verveeld hun vaste repertoire spelen), kan me na zoveel jaar niet meer boeien. Zo, nu op naar het Scandinavisch buffet met een fles heerlijke Chablis. Cheer!

Groot deel van de week doorgebracht op het eiland Mull. Hoewel,… ik ben nog even teruggekeerd naar Kinlochleven op het vasteland. De eerste ochtend bij het ontwaken, wil ik mijn bloeddrukmedicijn innemen en wat denk je: doosje leeg. In Kinlochleven de verkeerde box in de container gegooid. Dus teruggegaan (2 veerboten) en in de container gedoken. Gelukkig zat mijn schone afval keurig in een plastic zak verpakt, maar wel helemaal onderin de container. Ik weet nu een beetje hoe een vuilnisman zich ’s avonds moet voelen. Al met al wellicht toch sneller en goedkoper dan naar een dokter gaan en recept zien te krijgen en dan hopen dat de apotheek hete spul in voorraad heeft.
Belangrijk doel van de trip naar Mull was doorreizen naar Lunga, voor een bezoek aan de papegaaiduikers/puffins. Het zijn er niet zovel als twee jaar geleden. Kapitein van het bootje zegt dat er al weer meer puffins zijn dan twee jaar geleden. Te weinig sandeel, een belangrijke voedselbron voor de puffin, aanwezig. Toch een paar mooie foto’s gemaakt en wat gefilmd.
Vandaag, zondag, naar Iona gevaren, het eiland waar de Ierse monnik St. Columba 1400 jaar geleden het christendom bracht, dat van daar is uitgewaaierd over het noorden van Europa. Aardig om weer eens een dienst hier bij te wonen.
Donderdag veel regen gehad, maar daarna is het verbeterd. Het is hier niet zo warm als ik Nederland, naar ik begrijp, maar met 17 graden en een zonnetje op een boot varen is ook goed voor een bruine kleur.

Net gehoord dat M. en E. weer vader en moeder zijn geworden, van een zoon dit keer: Daan. Van harte gefeliciteerd!

De vakantie zit er voor de helft op. Maar het glas is halfvol of half leeg, dus je kunt ook zeggen dat ik nog twee weken heerlijk vakantie heb. Over het slechte weer op Skye heb je hieronder al kunnen lezen, dus dat sla ik verder over. Skye zelf blijft een heerlijk eiland. Het is compact en de routes zijn overzichtelijk.
Uiteraard even een bezoek gebracht aan de pottenbakker in Uig, die paar weken voor mijn komst ernstig motorongeluk heeft gehad. Been geamputeerd. Hij ligt nog steeds in het ziekenhuis in Inverness. Hij heeft, zegt zijn vrouw, inmiddels prothese, maar die mag hij nog niet hele dag dragen.
Een aantal van jullie heeft het al per e-mail vernomen, maar laatste nacht in de jeugdherberg van Broadford zal ik niet licht vergeten. Dwars door de oordoppen (‘herriestoppers’) heen klonk lawaai uit de kamer naast de mijne. Vechtpartij met gebonk tegen de muren. Ik heb noot geweten dat je het ‘f**-woord’ zo vaak kunt gebruiken in een zin… De politie kwam opdraven met drie auto’s. Uiteindelijk een man gearresteerd. Daarna kon er weer geslapen worden.
Inmiddels in Fort William (nou ja, eigenlijk Kinlochleven), de plaats waar ik in 1982 kennismaakte met de Church of Scotland. De contacten met die kerk zijn altijd hartelijk gebleven. Jammer te horen dat in september volgend jaar de kerk sluit en fuseert met de Church of Scotland vestiging, elders in Fort William. Tegen die tijd gaat de predikant (A. R.) ook met pensioen. Hij moet verhuizen (want pastorie), maar blijft wel in Fort William of omgeving wonen. Gaat dan wel naar een andere kerk, om te voorkomen dat parochianen hem aanspreken over kerkzaken. Waar ken ik dat van…?

Het stormt, het regent, het is herfst in Schotland op de langste dag van het jaar. Donkere wolken hebben zich samengepakt boven Skye en ze worden uitgewrongen als een natte dweil. Met veel windgeraas stroomt de regen op alles en iedereen beneden. Alleen de schapen gaan onverstoorbaar verder met grazen, het liefst in de berm, totdat ze ontdekken dat het gras toch groener is aan de overkant. Het watervalletje van vorig jaar is gezwollen en het water zoekt zich beukend en kreunend een weg naar beneden. Even lijkt zich het wolkendek te breken en piept de zon er voorzichtig doorheen. Hij lijkt te vragen aan de Old man of Storr of het al tijd is om echt door te breken. Het antwoord van de pinakel gaat verloren in de wind. De zon trekt zich schielijk terug. En voort raast de wind, de regen zijwaarts stuwend om alles en iedereen langdurig natter en natter te maken en de toerist er nog eens nadrukkelijk op te wijzen dat je nooit naar Schotland moet komen voor het mooie weer.