Zo, deze bijdrage komt vanaf de boot, de King of Scandinavia, dat betekent dat de vakantie er bijna op zit. Het is nog een prachtige week geweest. Maandag van Mull> naar Kinlochleven vertrokken, omdat daar zeer rustige camping is en je van daar allerlei kanten op kunt voor een leuke wandeling.
Dinsdag bij het ontwaken, rond zes uur, besloten maar weer eens de Ben Nevis te beklimmen, met 1244 meter de hoogste berg van Groot-Brittanni. Het is niet voor het eerst dat ik deze dagtocht onderneem, maar wel een belangrijke. Ben begin dit jaar drie maanden uit de running geweest en af en toe heb ik het gevoel dat ik nog niet ‘de oude’ ben. De bergwandeling (8 uur, inclusief stops) zou het bewijs moeten leveren dat het allemaal in orde is. Nou, het is me gelukt, maar het was een beproeving. Al om 08.15 uur bij het vertrek scheen de zon en was het warm. Pas een kwartier voor de top moest de fleecetrui er aan te pas komen. De terugreis was pas echt een beproeving. De keien die het pad vormen bleken funest voor mijn 10 jaar oude bergschoenen (Meindl, Iceland), want drie uur lang ben ik een berg afgedaald met twee loszittende hakken. Niet alleen hinderlijk bij het lopen, maar ook gevaarlijk, maar een schuiver is zo gemaakt en een schuiver hier kan heel vervelende gevolgen hebben. Het is gelukkig allemaal goed afgelopen en om 17.15 uur was ik bij de auto terug. En wat denk je: de spierpijn de volgende ochtend viel erg mee. En het allerbelangrijkste: ik heb de voor mij altijd al zware beklimming van de Ben Nevis (je begint enkele tientallen meters boven zeeniveau, dus je stijgt bijna 1200 meter) wederom volbracht. Nu weet ik het zeker: I’m back!
Woensdag een prachtige autorit gemaakt met een voor mij nog onbekende route over het westelijk deel van Lochaber. Zo zie je maar, zelfs na bijna 25 jaar vakantie in Schotland valt er nog genoeg te ontdekken.
De laatste dagen in Edinburgh doorgebracht bij vrienden K. en L. . Donderdagmiddag met L. naar de Oxford bar gegaan, de pub waar Inspector Rebus, de hoofdfiguur in de gelijknamige politiecrimi van Ian Rankin altijd komt. Heb alle boeken gelezen (nou ja, bijna, in de laatste ben ik nog bezig) en dan ‘de kroeg’ bezoeken is belangrijk voor me.
Vrijdag is boodschappendag. Kalenders, koffie bij Starbucks bij far de beste koffietent in het Verenigd Koninkrijk, naar de andere stamkroeg The Last Drop, etc. ’s Avonds – op verzoek- lamsvlees met rozemarijn klaargemaakt bij K en L thuis. En zaterdag de grote boodschappen (bier, veel bier en limonade) ingeslagen en koers gezet naar Newcastle. Vakantie is nu bijna voorbij. Bijna, want de bootreis hoort er nog bij. Al een aantal jaren vaar ik Commodore Class en geniet van de luxe, zoals een aparte lounge met gratis (sterke) drank, een hutsteward die je tafelreservering regelt, enzovoorts. Vooral die lounge is lekker, want het vermaak in de andere bars (met van die bands die verveeld hun vaste repertoire spelen), kan me na zoveel jaar niet meer boeien. Zo, nu op naar het Scandinavisch buffet met een fles heerlijke Chablis. Cheer!
Puffinnest 