Zoveelste keer Blijdorp

Vrije week. Eerst paar dagen helemaal niks gedaan (OK, op een avondje vergaderen in Rotterdam na dan). Luieren, bank hangen, zappen, beetje computeren. En dat allemaal zonder tijdsdruk. Heerlijk!

Vandaag boodschappen gedaan, flyer kleinvoor kerkmanifestatie in Edinburgh gemaakt. En even van de zon genoten tijdens paar uur durend bezoek aan Blijdorp. Altijd een feestje om daar rond te lopen. Niet alleen de dierenpracht, maar ook de fraaie architectuur van Sybold van Ravesteyn

Zo, wat ga ik morgen doen? Het werk roept pas maandagochtend weer.

Hieronder een filmische impressie van het bezoek aan Blijdorp vanmiddag.

 

Muziek voor het weekeinde

Kan natuurlijk niet anders op de ze Goede Vrijdag. Iets uit de Mattheus Passion. En dan ook maar het slotkoor:
Wir setzen uns mit Tränen nieder
und rufen dir im Grabe zu,tranen
ruhe sanfte, sanfte ruh.
Ruht, ihr ausgesognen Glieder,
euer Grab und Leichenstein
soll dem ängstlichen Gewissen
ein bequemes Ruhekissen
und der Seelen Ruhstatt sein,
höchst vergnügt schlummern da die Augen ein.

Goed paasweekeinde allemaal

Niet helemaal mijn smaak

3-sterren

In de schouwburg vanavond de voorstelling South African Road Trip (SART) bijgewoond. Fraaie voorstelling, maar in mijn herinnering waren de concerten van Ladysmith Black Mambazo.

Kom er al vrij snel achter wat het is. Ladysmith was alleen het (mannen)koor. Bij SART is er ook nog de Zuid-Afrikaanse gitarist annex rapper Jitsvinger. En daar heb ik niks mee. Hij wordt omschreven als groot talent, maar het is niet mijn smaak. Het doet – voor mij – afbreuk aan de voorstelling. Maar de nummers van SART zelf klinken heerlijk. Prachtige zang die niet alleen door je oren binnenkomt.weblog1

Was alles prachtig? Nee, om het publiek te behagen deden ze een versie van Het Dorp van Wim Sonneveld. Grappig bedoeld dus, maar voor mij voegt het helemaal niets toe. De zanggroep (mannenkoor Khayelitsha United Mambazo, aangevuld met de prachtige Xhosa-zangeressen Lungiswa Plaatjies en Nomapostile Nyiki) had zich wat mij betreft mogen beperken tot een typische Zuid-Afrikaans repertoire, als er zoiets bestaat. Over de jaren heen moeten dit soort gezelschappen toch een heel dikke map met nummers hebben.

Het was de laatste voorstelling die ik dit seizoen heb bijgewoond in de Goudse Schouwburg. Maar niet getreurd. Later deze maand is er het Tipje van de sluier, de jaarlijkse presentatie van het aanbod voor het volgende seizoen in dit theater. De schouwburg kent mijn voorliefdes op theatergebied en liet me vanavond al weten dat er zeker heel veel voor mij bij zit in 2017/2018.

Ik kan niet wachten.

Hieronder een kort filmpje van de voorstelling vanavond.

Muziek voor het weekeinde

Lijdenstijd is Bachtijd.

Maar dit keer geen Mattheus Passion als Muziek voor het weekeinde, maar iets anders. Kende het al, maar hoorde het afgelopen dagen een paar keer op de (internet)radio. De Prelude van de eerste cello suite.

Als je het hoort, herken je het uit duizenden, al leg je mogelijk niet de link met de naam van het stuk.

Het blijft een heel bijzonder cellowerk. Hoop dat je er net zo van geniet als ik altijd.

Prettig en zonnig weekeinde!

Toerist in eigen stad

Vrije ochtend zoetgebracht als toerist in eigen stad. Jarenlang beroepsmatig de toeristische Kaasmarkt bezocht, of er verder geen aandacht aan besteed. Nu dan toch kasmarkt met stadhuis kleinmaar eens een tijdje op de Markt rondgekeken.

Weer blij met de mooie binnenstad van Gouda: het stadhuis, de Waag en nauturlijk de kaasmarkt zelf. kaasmarkt kleinEn dat allemaal in mijn voortuin! Genoeg te zien en te beleven.

Voor Gouwenaars en niet-Gouwenaars een aanrader!

 

Hieronder een kort filmpje van de kaasmarkt.

Whisky Galore!

Het het boek van Compton Mackanzie gelezen en de oude film gezien. Schitterend whiskyverhaal. Kan dus niet wachten tot de nieuwe filmversie van Whisky Galore uitkomt.

Het is het verhaal van een Schotse eilanden Great en Little Todday dat in de oorlog hevig gebukt aan onder het tekort aan whisky. Dan loopt een met 50.000 flessen whisky geladen vrachtschip, de ss Cabinet Minister, aan de grond. De bewoners azen op de whisky, maar op de streng gelovige eilanden mag standjutten natuurlijk niet op zondag, de sabbat.

Het verdere verhaal is een wedloop tussen het leger (dat de vracht voor de rechtmatige eigenaren wil behouden, maar van het niveau van Dad’s Army is) en de eilanders die alles doen om de zeer welkome aanspoeling voor zichzelf te houden.

De nieuwe film komt in Schotland uit op 5 mei, twee weken later in de rest van de UK. Zet ik dus op mijn lijstje voor de zomervakantie. Ik kom vast wel ergens een bioscoop tegen.

Hieronder de tailer:

Oxford it is!

Ja hoor, de roeiers van Oxford (“Dark Blue”) hebben de aloude race tegen Cambridge (“Light Blue”) gewonnen. In 16.59 minuten en met 1,25 bootlengte verschil. Al vanaf het crewbegin had Oxford de leiding. Prachtige wedstrijd (8 met stuurman) om te zien. En mooi dat er Nederlander (Olivier Siegelaar, op plek 5,”the engine room“) zat.

Dit jaar niet naar de oever van de Thames in London zelf gegaan om het begin van het spektakel (de toss, BBC-presentatrice Claire Baulding, het naar buiten dragen van de ranke boten, het instappen en het voorbij zien komen van de twee ploegen bij het begin van de wedstrijd. De race begint om 17.30 u (Engelse tijd) en als de lijnbus naar Nederland al om 21.30 u vertrekt, blijft er weinig tijd over voor het volgen van de wedstrijd of een overwinningspintje (of 2) in de pub.

Vandaar met neeft Dimitri (die net als vriend André voor Cambridge is) naar Ierse pub O’Caseys in Den Haag om de wedstrijd op een groot scherm te volgen. Niet hetzelfde, maar second best. En ook een pint Kilkenny smaakt prima.

Vergeet ik nog te melden dat ik voor Oxford ben. Waarom? Jaaaren raamgeleden met André voor het eerst de wedstrijd bijgewoond. Hij vond dat we dan wel voor de een of de ander moesten zijn. Gewoon, voor de spanning en de leut. Ik koos Oxford. EN OXFORD WON….

De overall stand is Cambridge 82, Oxford 80.

Bekijk de race hier:

Muziek voor het weekeinde

Tijd voor de Mattheus Passion. Als muziek voor het weekeinde daarom het openingskoor. Binnenkort hoop ik het complete werk weer te horen en te zien tijdens Cantatedient in de St. Laurenskerk in Rotterdam.

Als kind moesten we vroeger op Goede Vrijdag stil zijn als onze vader het beluisterde via de radio. Toen vreselijk natuurlijk, maar inmiddels net zo verknocht aan dit werk als hij toen was. En, ik heb het paar keer met hem mogen meemaken in diezelfde Laurenskerk.

Meesterwerk van Bach!