Oxford it is!

Ja hoor, de roeiers van Oxford (“Dark Blue”) hebben de aloude race tegen Cambridge (“Light Blue”) gewonnen. In 16.59 minuten en met 1,25 bootlengte verschil. Al vanaf het crewbegin had Oxford de leiding. Prachtige wedstrijd (8 met stuurman) om te zien. En mooi dat er Nederlander (Olivier Siegelaar, op plek 5,”the engine room“) zat.

Dit jaar niet naar de oever van de Thames in London zelf gegaan om het begin van het spektakel (de toss, BBC-presentatrice Claire Baulding, het naar buiten dragen van de ranke boten, het instappen en het voorbij zien komen van de twee ploegen bij het begin van de wedstrijd. De race begint om 17.30 u (Engelse tijd) en als de lijnbus naar Nederland al om 21.30 u vertrekt, blijft er weinig tijd over voor het volgen van de wedstrijd of een overwinningspintje (of 2) in de pub.

Vandaar met neeft Dimitri (die net als vriend André voor Cambridge is) naar Ierse pub O’Caseys in Den Haag om de wedstrijd op een groot scherm te volgen. Niet hetzelfde, maar second best. En ook een pint Kilkenny smaakt prima.

Vergeet ik nog te melden dat ik voor Oxford ben. Waarom? Jaaaren raamgeleden met André voor het eerst de wedstrijd bijgewoond. Hij vond dat we dan wel voor de een of de ander moesten zijn. Gewoon, voor de spanning en de leut. Ik koos Oxford. EN OXFORD WON….

De overall stand is Cambridge 82, Oxford 80.

Bekijk de race hier:

Muziek voor het weekeinde

Tijd voor de Mattheus Passion. Als muziek voor het weekeinde daarom het openingskoor. Binnenkort hoop ik het complete werk weer te horen en te zien tijdens Cantatedient in de St. Laurenskerk in Rotterdam.

Als kind moesten we vroeger op Goede Vrijdag stil zijn als onze vader het beluisterde via de radio. Toen vreselijk natuurlijk, maar inmiddels net zo verknocht aan dit werk als hij toen was. En, ik heb het paar keer met hem mogen meemaken in diezelfde Laurenskerk.

Meesterwerk van Bach!

 

 

Nostalgische treinrit

hoofdfoto

Zag eerder deze week de aankondiging van speciale treinritten op de Hoekse Lijn, het treintracé Rotterdam Centraal – Hoek van Holland Strand. Reden: de lijn (althans het deel Schiedam – Hoek van Holland) wordt na 1 april omgebouwd tot de verlengde RET-metrolijn B naar Nesselande.

Nou heb ik niet zoveel met die 125 jaar bestaande lijn, maar een rit met de Mat ‘46 (‘Muizenneus’) is het vandaag wel waard. coupe klein 1De trein ken ik uit mijn eerste jaren van mijn journalistieke loopbaan. Nog geen rijbewijs, dus elke dag met dit treintype op en neer van Gouda naar Amsterdam CS (de lijn Woerden – Breukelen). Ja, lieve kijkbuiskinderen dat was de tijd ver voor de Intercity Direct, Thalys.

Maar: in mijn beleving reden de treinen altijd op tijd. Wel elke ochtend vlak voor de aansluiting met de lijn Utrecht – Amsterdam een paar minuten stil staan in stukje niemandsland. En als je bijna te laat op het perron was, kon je de deur nog cabine staandopentrekken en in de trein springen. En als je trek had, liep er op perron Gouda een ‘railcateraar’ met een dienblad vol dampende koffie die je kon kopen via het coupéraam dat met een zwengeltje nog gewoon geopend kon treinkaartje Hoekse Lijnworden.  Hoezo airco? Arko!: alle ramen kunnen open.

Heb de trein overigens de afgelopen jaren nog wel van dichtbij gezien: in het Spoorwegmuseum. Maar er in stilstand naar kijken, is toch iets anders dan er weer eens in meerijden. Dus dank Nederlandse Spoorwegen voor een middagje nostalgie.

Hieronder een filmische impressie van de rit:

Muziek in Maastricht

hoofdfoto weblog

Dagje Maastricht en het leek wel carnaval. Overal muziek. Blijkt te gaan om het dubbeljubileum van carnavalsorkest De Kachelpijpen. In het Maastrichts: Dobbel Zjubilei 6×11 jaor Rizzjemint – 50 jaor Börgerkorps Garderizzjemint De Kachelpiepers.
De muziek is aan mij niet besteed. Wel de twee reuzenpopen. De Engel van Maastricht ( naar het stadswapen van Maastricht) en Gigantius. Dat maakt het tot een ander dagje Maastricht dan anders.
wijnMaar laat ik het hoofddoel niet uit het oog verliezen. Natuurlijk glaasje knisperende Chardonnay op zeer zonnig en vrij windstil terras op het Onze Lieve Vrouweplein, bij café Charlemagne. Gelukkig de reuzenparasols niet uitgeklapt, zodat met volle teugen van de zon kan worden genoten.

Filmische impressie hieronder:

Muziek voor het weekeinde

Hoorde deze muziek gisterochtend op weg van Gouda naar Alphen a/d Rijn. Rustig op de weg, zonnetje speelt in het gezicht. En dan een heerlijk werk van Bach. Cantate 140 (BWV 645, Wachet auf, ruft uns die Stimme). Dan kan je dag toch niet meer stuk? Ik snapte direct weer waarom ik toch zo’n liefhebber ben van Bach. Tears in my eyes.

Het is de uitvoering die het dichtst komt bij die op Britse Classic FM die ik donderdag in de auto hoorde. Daar meer strings (cello, bas) in plaats van koperwerk (hoorn) in dit koraal. En ook een fractie langzamer, ‘dragender’, gespeeld. Maar niet te min een fantastische instrumentale uitvoering, deze YouTube versie.

Volume omhoog en een prettig weekeinde!

(voor de jeugd die een hippe uitvoering wil: scroll naar beneden)

Wachet auf, ruft uns die Stimme
Der Wächter sehr hoch auf der Zinne,
Wach auf, du Stadt Jerusalem!
Mitternacht heißt diese Stunde;
Sie rufen uns mit hellem Munde:
Wo seid ihr klugen Jungfrauen?
Wohl auf, der Bräutgam kömmt,
Steht auf, die Lampen nehmt!
Alleluja!
Macht euch bereit
Zu der Hochzeit,
Ihr müsset ihm entgegengehn! 

Bach 1Bach 2

De hierboven beloofde moderne uitvoering:

En om de mond te spoelen, hieronder een uitvoering op het orgel van de kathedraal van  Forcalquier in Frankrijk:

Muziek voor het weekeinde

 

 

Een prachtig lied, afgelopen zondag in Podium Witteman: De boom. Een lied over een boom die als een omgekeerde bezem de hemel schoonveegt voor de lente. Lekkere melodie, fijne lentetekst.

Gewoon een leuk begin van het weekeinde. Mooi werkje van Henny Vrienten (Doe Maar), Mike Boddé en de vier heren van Herman in een bakje Geitenkwark.

Prettig weekeinde!

Het vierde gezicht

5 sterren

Hoeveel (solo)voorstelling van Helmert Woudenberg heb ik in de loop der jaren wel niet gezien? Terugbladerend op mijn weblog tel ik er al zeven. Het moeten er meer zijn geweest.

Vanavond de voorstelling Het vierde gezicht.

De samenvatting: Een juridisch adviseur adviseert een klokkenluider: een oud-militair die nu als beveiliger in de haven werkt en merkt dat daar een smerig zaakje speelt. Maar die juridisch adviseur adviseert ook de tegenpartij. Dan wordt de klokkenluider (zijn cliënt dus) voor de ogen van de jurist op straat geliquideerd. De adviseur vraagt zich af of hij dit noodlottige incident heeft veroorzaakt en of hij het volgende slachtoffer is. En is het wel mogelijk voor de overheid om, zonder vuile handen te maken, corruptie en criminaliteit te bestrijden? HW2

Geweldig stuk weer. Het is al knap om vijf kwartier aaneengesloten een voorstelling – mag je het een monoloog noemen? – vol te praten. De twijfel en worsteling van de juridisch adviseur hiudenb je bij de les. Afdwalen met je gedachten is er niet bij. Zeer knap als een acteur dat weet te bewerkstellingen

Knap geschreven ook door Frans Strijards, Hij is toch wel de meester van stukken waarin het ontrafelen van de psychologie van de personages leidraad is. Twijfel, chaos, onzekerheid zijn de drie sterke pijlers van zijn stukken.