Meekijken tijdens de wedstrijden kan hier

Meekijken tijdens de wedstrijden kan hier

Prachtige zeildag op het Hegemer Mar bij Woudsend. Zoveel wind, dat het nog even spannend was of de wedstrijd wel zou doorgaan. Maar rond 14.30 uur klonk dan toch het startschot.
De bemanning van het Ljouwerter skûtsje heeft deze toeschouwer/fan/donateur niet teleurgesteld. Uiteindelijk als zesde geëindigd. Tuurlijk, hoger is leuker, maar gelet op eerdere wedstrijden dit kampioenschap, is deze plek niet verkeerd.
En los van de uitslag, was het een prachtige wedstrijd om te zien. Door de al genoemde wind, gingen de skûtsjes vervaarlijk schuin. De bodems waren regelmatig zeer goed te zien… Het ging steeds goed, maar het was wel spectaculair om te zien. Kortom, een prachtige zeilmiddag.
Rest van de week volg ik de wedstrijden (waaronder een van de Lemmerwedstrijden, die de Leeuwarden dag heet – Leeuwarden heeft zelf geen wedstrijdwater) via Twitter en Omroep Friesland (livecam en ’s avonds tv-programma skutsjejournaal).
En daarna is het wachten tot midden september. Dan gaan we als Goudse donateurs zelf meezeilen. Nou jou, ik lig op dek en geniet van de Beerenburg. Maar blijft leuk om een middag te zeilen op zo’n fantastische historisch (ruim 100 jaar oud) vrachtzeilschip.
Hieronder nog een filmpje:

Prachtige wedstrijddag van het skûtsjesilen vandaag op het IJsselmeer bij Stavoren. Volop wind en golven, prachtig weer en heel veel publiek voor de veertien skûtsjes.
En voor het eerst dit kampioenschap is Ljouwert in het eerste rijtje terechtgekomen. Als derde geëindigd. Toegegeven, die hoge notering is te danken aan Akkrum en Joure die voortijdig het wedstrijdwater hebben verlaten, vanwege een fikse aanvaring (met een lichtgewonde bij Akkrum). Maar goed, anders was Ljouwert, onder leiding van schipper Siete Meeter, vijfde geworden en nog steeds bij de eerste zeven, dus linker rijtje. De wedstrijd is gewonnen door Langweer.
Dat is natuurlijk ook te danken, praten we als Goudse fans onszelf aan, door de vanochtend aan boord van het volgschip Vrouwe Nieske afgeleverde Goudse siroopwafels.
Maandag ga ik nog één wedstrijd bekijken, op het Hegemer Mar, bij Woudsend.
Hieronder het wedstrijdverslag van vandaag van de website van de SKS, de organisatie van dit Friese kampioenschap.
Een wedstrijd met twee lange kruisrakken, spektakel bij de bovenboeien en een ongelukkige aanvaring. Johannes Hzn. Meeter (Langweer) genoot na afloop van zijn eerste dagoverwinning. ,,Dit is heel erg lekker. Alles moet perfect zijn anders win je niet”
Op het wedstrijdwater bij Stavoren krijgen de skûtsjes naast de wind te maken met nog een extra element: de golven. Dat zorgde ervoor dat schippers en bemanningen opnieuw hun handen vol hadden. Vanuit de start kozen de skûtsjes voor een bakboordslag en Lemmer leek bovenin als eerste goed weg. De start van Langweer was volgens de schipper geen ‘100 punten’ en van ellende ging het skûtsje eerder dan gepland overstag om vervolgens een lange stuurboordslag te maken.
Na het eerste kruisrak werd duidelijk of de start van Lemmer inderdaad goed uitpakte. Albert Jzn. Visser (Lemmer) draaide inderdaad als eerste om de boventon. De Sneker Pan en de Oeral Thús (Joure) kwamen over stuurboord op de boei af en stuurden met lef voor Langweer langs. Langweer rondde net achter Joure en vóór Sneek als derde de bovenste boei. D’Halve Maen en Woudsend kwamen gelijk al in de problemen bij deze eerste boeironding. Ze haalden de boei niet, moesten gijpen en de boei opnieuw ronden.
Woudsend ging dus net als bij Elahuizen als laatste om de bovenboei, maar dit keer konden zij niet zo’n inhaalrace maken als op De Fluezen.
Het was prachtig om te zien hoe de skûtsjes voor de wind richting het publiek zeilden. Na dit voordewindse rak bleek dat Langweer een plaatsje naar voren was geschoven en tweede lag achter Lemmer dat de koppositie behield. Terwijl Lemmer en Langweer bij elkaar blijven in het tweede kruisrak, koos Joure met een lange stuurboordslag langs het publiek voor de aanval. Dit pakte niet uit zoals Dirk Jan Reijenga gehoopt had, want hij verspeelde twee plekken ten koste van Sneek en Akkrum.
Maar de Jousters knokten zich terug in de top drie, terwijl klassementsleider Sneek juist weer terugzakte tot de zesde plaats. In het tweede kruisrak van de tweede route sloeg Langweer zijn slag. Samen met Lemmer kwam het skûtsje over bakboord op de boventon af, maar zeilde hoger aan de wind. Bovendien hield Lemmer zich ook bezig met Joure dat inmiddels over stuurboord aankwam. Hierdoor wist Langweer de koppositie over te nemen en bleef Lemmer nog maar net voor Joure. Pieter Ezn. Meeter (Akkrum) volgde als vierde en broer Siete (Leeuwarden) hield prima stand op de vijfde stek. Er werd flinke strijd geleverd, zowel voorin als achterin het veld. De Súdwesthoek zeilde op ‘thuiswater’ haast ongemerkt van de negende naar de zevende plek.
In het laatste kruisrak ging het faliekant mis tussen Akkrum en Joure. Akkrum lag over bakboord en Joure zou over stuurboord achterlangs zeilen. Plots één grote klapper! Joure botste op het skûtsje van Akkrum. Wonder boven wonder ‘slechts’ één lichtgewonde aan boord van Akkrum en veel schade aan beide skûtsjes die de wedstrijd moesten verlaten.
Met het wegvallen van twee concurrenten was daar ineens Grou die vanaf de zesde plek de aanval op koploper Langweer inzette. Precies op tijd kreeg het Langwarder skûtsje nog een goede windvlaag en zo zeilde het als eerste over de finish. Grou volgde als tweede en ook bij de Leeuwarders kon de vlag in top, want zij eindigden als derde.
Twee skûtsjes finishten met rode vlag. Heerenveen had een protest tegen d’Halve Maen; bakboord-stuurboordsituatie. Dit protest werd toegekend; d’Halve Maen 14 punten. Verder protesteerden Drachten en Heerenveen tegen elkaar. Dit eindigde onbeslist. De jury stelde vervolgens Akkrum in het gelijk betreffende de bakboord-stuurboordkwestie met Joure. Joure kreeg 14 punten en Akkrum het gemiddelde van de gezeilde wedstrijden. Dit wordt na elke gezeilde wedstrijd aangepast.
Het “Ljouwert Boppe!” Van de fans, heeft het Ljouwerter skûtsje (skûtsje of schuitje ) van Leeuwarden vanmiddag niet geholpen. Van de – gereglementeerde – veertien deelnemers is het Ljouwerter skûtsje tiende geworden in de eerste wedstrijd van de editie 2016 van het SKS kampioenschap.
Ben met vier vrienden al jaren fan/donateur van de stichting die het skûtsje van Ljouwert in de vaart houdt. Leuk om met onze – kleine – financiële jaarbijdrage dit varend erfgoed en deelname aan het jaarlijkse kampioenschap mede in stand te houden. Je leert wat over deze Friese watersport, over het schip. En door elk jaar een paar wedstrijden te volgen, heb je ook nog een leuke tijdbesteding.

Traditioneel wonen we de eerste wedstrijd op de Wijde Ee -Pikmeer – Tynje bij Grou bij. Dit keer via Facebookactie zelfs met een VIP-behandeling op een partyschip.
Geweldig verzorgd. Natje (Beerenburg van Weduwe Joustra) en droogje (lunch door Onder de luifel).
We hadden niets te klagen. Prima plek op de boot.
Alleen tja, het gaat natuurlijk om het zeilen. Dat viel tegen vandaag. Weinig wind. De skûtsjes leken soms amper vooruit te komen, vooral op het Pikmeer leek het alsof ze stil lagen. NIet echt spannend dus. En vervelende pech voor Ljouwert. Te vroeg gestart, dus moest opnieuw over de startlijn. Men bleef steken op de elfde plaats, klom op het laatst nog naar de tiende positie. Maar meer is het niet geworden.

Niet getreurd. We houden de moed er in. Het kampioenschap duurt een kleine twee weken. Volgende week zaterdag wonen we de wedstrijd in Stavoren (de skûtsjes zeilen dan op het IJsselmeer) bij. En, omdat ik toch vrij ben, neig ik er sterk naar, om de maandag erna opnieuw naar Friesland te gaan, voor de wedstrijd bij Woudsend.

Het Friese Volkslied dit keer. Ter gelegenheid van het begin – morgen – van de jaarlijkse SKS wedstrijden skûtsjesilen. Ben donateur van het skûtsje van Ljouwert (Leeuwarden). Morgenochtend mert vrienden naar Grou om de openingswedstrijd op de Wijde Ee/Pikmeer te bekijken en volgende week zaterdag met ze naar die op het IJsselmeer (Stavoren). Rest van de twee weken volgen op Omroep Friesland (rechtstreeks via de radio en begin avond verslag op tv).
Ik heb er zin in!


De weblog is iets aangepast. Het gaat om de kolom hier links. Onder de naam en het fotootje van de weblog, kun je je nu aanmelden voor het verkrijgen van een automatische melding als er een nieuw bericht is verschenen hier.
Daar onder kun je zien welk bericht op de weblog het meest gelezen is. Niet echt belangrijk, maar gewoon voor de leuk.
Wie naar beneden scrollt, kan ook de meest recente tweets en retweets van mijn Twitteraccount lezen.
Herbenoemd tot presbytery elder (classisouderling) namens mijn kerk in Rotterdam. Dat betekent dat ik in oktober lang weekeinde ga vergaderen in Lausanne. Met de International Presbytery (officieel: Presbytery of International Charges), in de Schotse kerk in die Zwitserse stad.

Ben er al vroeg in de donderdagmiddag (vliegen met KLM op Geneve, met de trein van de SBB verder), maar als ik het zo bekijk, zijn er weinig bezienswaardigheden. De kathedraal in het oude stadsdeel schijnt wat tegen te vallen en het Olympisch museum is aan mij niet besteed. Korte stadswandeling dus en dan maar even kroeg in duiken.
Het vergaderen zelf begint pas vrijdagochtend.
De volgende vergadering, maart 2017, is dichter bij huis. Dan is de classisvergadering in mijn eigen kerk… Oktober volgend jaar in Parijs. En tussendoor nog de week durende synode (General Assembly) in Edinburgh.
Vanmiddag om 15.15 uur is, geheel volgens zijn eigen wil en in overleg met mijn schoonzus en hun kinderen, mijn oudste broer Bert overleden. Terminaal kanker en geen zin te verworden tot een kasplantje, laat staan zijn laatste dagen te moeten slijten in een andere locatie dan zijn vertrouwde en geliefde flat.
Het is goed zo, al zal de pijn en het verdriet er voor mijn schoonzus, hun kinderen en kleinkinderen er niet minder om zijn. Ze hebben in elk geval samen op goede wijze afscheid in gezinsverband afscheid van elkaar kunnen nemen.
Mijn afstand is iets groter, maar ben wel mijn oudste broer kwijtgeraakt. We leken veel op elkaar qua karakter, zijn ook jaren in dezelfde sector werkzaam geweest. Hij als voorlichter in de energiesector, ik als dagbladjournalist. Kwamen veel bij elkaar over de vloer. ‘Ha broer’, of ‘met mijn’ (ja, met die ‘n’ aan het einde), waren vaste openingswoorden in menig telefoongesprek.

Hoe ik mij hem voortaan zal herinneren? Nou, zoals op de foto (zie hiernaast), die ook op de rouwbrief staat. Vrolijk en met een pijp binnen handbereik.
En met de vele mooie logeerpartijen in Waddinxveen, de vakanties in Chaam, de kerst, het eten van boerenkool of mosselen… En natuurlijk met een glaasje wijn of een whisky.
Niemand kan zich een betere broer voorstellen.
R.I.P Bert
Gabriel Fauré: Requiem (Pie Jesu)
Opname in de BBC Proms-serie van deze zomer. The Choir of King’s College, Cambridge, met de Orchestra of the Age of Enlightenment. Dirigent Stephen Cleobury.

Vier weken Scotland hebben me goed gedaan. Al snel uitgerust en al halverwege de eerste week volop genieten van landschappen, stadjes en dorpjes. Globale route dit jaar: via Edinburgh naar Glen Affric (1 nacht), Dornoch (weekeinde) en paar dagen Orkney. Daarna wat langer in Glen Affric, Applecross, Skye, Lochaber/Glen Nevis/ Rannoch Moor (Corrour Estate), Mull, Morvern en Edinburgh.
Als altijd voor luxe gekozen op de veerboot van IJmuiden naar Newcastle (Premium, of Commodore de luxe). Bezoek aan Dornoch had een bijzondere reden. Ik wilde wel eens kerkdienst bijwonen van predikante Suzan Brown, van de Dornoch Cathedral. Heb haar paar keer in Europa ontmoet tijdens vergaderingen van mijn classis (presbytery) van mijn kerk.

Orkney is altijd fantastisch om te zijn. Veel zeer, zeer oude geschiedenis. Al eerder de 5.000 jaar oude nederzetting Skara Brae bezocht. Dit keer koers gezet naar die van Gurness. De moeite waard. Waar je bij Skara Brae alleen om de opgravingen heen kunt lopen, kun je hier de ruïnes in. Je loopt dus letterlijk door 5.000 jaar oude huizen.
Tijdrovend is mijn – wel geslaagde – poging om de standing stones van de Ring of Brodgar op de foto’s te krijgen, zonder dat er mensen door mijn beeld lopen.

Het kost een uur, maar het wachten was in het zonnetje geen straf.
Een extra reden voor het bezoek aan Orkney is de aanschaf van Elderberry Borealis bij Orkney Wine Company van de Nederlander Emile van Schaik. Een heerlijke, portachtige wijn. Ideaal bij een kaasplankje. En zeker bij de rookkaas (cheddar) van Orkney, die de koelkast in de auto inschuift voor thuis. De rit meer dan waard.
Als altijd gekampeerd op het grasveld bij het dorpshuis. Heerlijk rustig en ik betaal 5 pond per nacht, inclusief stroom en wifi. Je krijgt sleutel van zijdeur dorpshuis, waar je gebruik maakt van douche en toilet. De keuken heeft een magnetron. Ook zeer handig.
Is er al weer een jaar voorbij?
Glen Affric is thuiskomen. Bijna letterlijk. De eigenaar van de camping kent je naam nog. En als ik ’s avonds de pub binnenstap, zegt de landlord: ,,Is er al weer een jaar voorbij?’’ En schenkt zonder te vragen het bier in dat ik altijd drink.

Volgende dag kom ik twee vaste gasten tegen, die me ook nog bij naam kennen en we hebben heerlijke gesprek over de uitslag van het EU-referendum (,,rubbish’’). Verder heerlijk gewandeld in Glen Affric en het dal naar loch Mullardoch.
Kerkdienst bijgewoond in Beauly, waar ik de kennismaking hernieuw met de predikant Ian Mason en zijn vrouw. Hij is de voormalige predikant van onze zusterkerk in Geneve. Ze herinneren zich de classisvergadering in Rotterdam (met als partnerprogramma stadswandeling en lunch in Gouda) nog zeer goed.
De rit naar Applecross is alleen al leuk vanwege de haarspeldbochten. Maar de echte reden is de Applecross Inn. Altijd druk, leuke sfeer en een fantastische viskaart.
Skye staat elk jaar wel op mijn lijstje. Dit keer staat een nieuwe wandeling (kan na 35 jaar hier komen nog steeds gebeuren) op het programma: Fairy Pools. Vaak – zonder het te weten – langs gekomen op weg naar Glenbrittle, maar er nooit gelopen. Nu dus wel.

Het is de moeite meer dan waard. Fantastische watervallen die eindigen in bekkens (pools). Bewolkt en (deels zeer) regenachtig. Hier wil ik nog een keer lopen bij mooi weer. Het is wel zaak de wandeling ’s morgens op tijd te beginnen, want de kleine carpark vult zich in no time. Tweede mooie wandeling is bij Neist Point, in het westen van Skye. Dar als eens paar keer naar de vuurtoren gelopen. Ditmaal gekozen voor een wat noordelijker route over het sponzige hoogveen. Zicht op Neist Point en de vuurtoren.

En in het zonnetje is het heerlijk vertoeven aan de oever van een meertje.
Na een paar dagen Skye, zet ik koers naar Kinlochleven, mijn uitvalsbasis voor een paar dagen Glen Nevis, Rannoch Moor. Wellicht wat uit de route, maar de camping is klein, de douches meer dan fantastisch. Geen herriecamping. Hier verblijven veel wandelaars van de West Highland Way. Ze hebben hierna nog een etappe te gaan, dus het discogevoel is er nog lang niet…
Uiteraard per trein (het kan nog net, want er zit een treinstaking aan te komen) naar Corrour Estate, voor wandeling naar Peters Rock.

Is een stuk gemakkelijker te doen dan in het verleden, want de modderpaden of wat er voor moet doorgaan nabij Loch Ossian, hebben plaatsgemaakt nog een net pad. Er zijn vernieuwingen toegepast op de estate, waarvoor een bouwweg nodig was. En men heeft toen het nuttige met het aangename verenigd. Maar met fotostops en een zit bij Peters Rock zelf, is het toch nog opschieten. Als je om 15.20 uur de trein terug naar Fort William mist, moet je zes uur (!) wachten op de volgende.
Ook even bezoek gebracht aan mijn allereerste predikant in de Church of Scotland, Alan Ramsay (75). Stroopwafels gebracht, bijgepraat en kerk en zijn gezondheid. Altijd bijzonder om hem en zijn vrouw Linn weer even te zien.
Fish and chips
Een bezoek aan Mull staat voor mij altijd onder andere in het teken van fish and chips, bij de frietkraam op de pier in de hoofdplaats Tobermory. Niet zomaar een frietkot, maar eentje die is aangesloten bij de keten van wegrestaurants Les Routiers. En zelfs Prins Charles heeft hier gegeten.

Geen bezoek aan dit puffins dit keer. Wel weer eens gaan kijken bij Art in Nature, in Calgary. De kunstwerken (hout en andere materialen) blijven prachtig om te zien. Vooral het van takken gemaakte hert is indrukwekkend. En omdat het mooi weer is, ook maar even neergestreken op het nabijgelegen strand. Ik blijk niet de enige…
De tocht terug naar Kinlochleven, voert – gewoon, omdat het supermooie rit is – over Morvern,

langs de ruïne van kasteel Tioram en Roshven en langs Fort William.
Dan naar Edinburgh. Bezoek aan vrienden (Nederlandse boodschappen afleveren) en eigen inkopen doen. Volgende dag naar Engeland, om bij Newcastle in te schepen voor de thuisreis. Heb een hut met een tweepersoonsbed. Na vier weken slaapzak, is dat wel eens lekker 🙂 En uiteraard weer genoten van het visbuffet en de geneugten van de bijna privé-lounge.
Dinsdag weer aan de bak.
Kan haast niet wachten op volgende reis naar Schotland.
I have a friend a song and a glass
Gaily along lifes road I pass
Joyous and free out of doors for me
Over de the hills in the morning
Hieronder komt nog een filmpje met wat beelden van de reis in Scotland. Keer dus, als je interesse hebt, een van de komende dagen terug naar mijn weblog.
De vakantiefilm Scotland 2016 die ik eerder in YoutTube wilde uploaden, werd wegens de te lange duur geweigerd. Dit weekeinde eindelijk eens tijd genomen/gevonden om de film op te knippen in partjes. Je kunt de delen hieronder bekijken. Scotland de serie, als het ware.
Deel 1:
Fairy Pools, Isle of Skye
Deel 2:
Birsay, Orkney

Deel 3:
Glen Affric & glen Mullardoch
Deel 4:
Neist Point (Isle of Skye)

Deel 5:
Glen Nevis
Deel 6:
Art in Nature (Calgary, Mull)

Leuk aandenken aan jaar werk in de Nominating Committee (beroepingscommissie) van mijn kerk, op zoek naar een nieuwe predikant.
Was voor onze kerk voor het eerst dat we een eigen Nominating Committee (NC) hadden (20 jaar geleden vielen we nog onder andere regeling vanuit Edinburgh). Niemand in de kerk met echte ervaring dus. En als de keuze van de NC dan na proefpreek leidt tot 99 procent voorstemmen voor de kandidaat, is dat iets om met genoegen op terug te kijken.