Een dagje Maastricht (“Mestreech”) is nooit een straf. En met het prachtige weer van vandaag zeker niet. Lekker geslenterd door het centrum, over het Vrijthof (die fraaie, kleurige beeldengroep ’t Zaat Herremenieke – zie boven – blijft leuk om te zien) staren over de Maas. Genoten van de fraaie beelden, zoals de uit 1985 daterende Huivende kinder (knikkerende kinderen), van de Maastrichtse beeldbouwer Jos Hermans (1930). Lopen langs de ommuring en wat straatjes links en rechts. Als vast ritueel ook even de mooiste boekenzaak van Nederland (Dominicanen) aangedaan. Natuurlijk gaat er niets boven Gouda en Rotterdam, maar Maastricht scoort wel zeer hoog in mijn balboekje…
Het wandelen maakt hongerig en dorstig, dus uiteraard het terras van Charlemagne op het Onze Lieve Vrouweplein aangedaan. Een knisperende Sauvignon uit de Loire en een verrukkelijke asperge-zalm salade als lunchgerecht. Daar houd ik het wel op uit. Machinist van de Nederlandse Spoorwegen was de BOB vandaag.
KPN belde op vanochtend. Ze kan geen probleem vinden in haar systemen, dus moet internetprobleem bij mij thuis zitten. Zo ben ik terug bij situatie twee weken geleden. Denkt zo’n helpdesker nou echt dat ik geloof dat als 3 bezoekjes van Het Exper Team en 2 x 2 KPN-monteurs opleveren dat probleem voorbij de telefooncentrale, dus in de KPN-systemen zit, ik nu ineens aanneem dat er iets thuis niet in orde is met internet?
Je raadt het al: hij heeft probleem doorgezet naar een andere afdeling…
Na 1,5 week nog steeds internetprobleem via KPN. Gebeld door de ene na de andere afdeling, Al 2 x 2 monteurs over de vloer gehad en medewerkers van bedrijf Het Exper Team. 3 modems verder, maar niks, noppes, nada. Het enige dat al die tijd lukt, is e-mail ontvangen.
Dat is te zeggen, via de vaste lijn. KPN ziet dat het niet mijn probleem is en heeft inmiddels een dongel (zie foto onder) geleverd als noodverbandje. Ik kan dus weer chatten, twitteren, mijn weblog bijwerken en facebooken uit een bundel van 20 Gb. O ja, en morgenochtend mijn eigen krant downloaden en lezen.
Probleem zit niet in de bekabeling o.d. in huis, ook niet in de telecomkabel in straat. Tot in de telefooncentrale is alles OK. Het zit dus verder, dieper in de KPN-krochten. Maar waar? De KPN’ers komen er zelf ook niet achter kennelijk. Ik word al dagenlang door wisselende contacten van de ene afdeling naar de andere doorverbonden. Het eindigt meestal met de boodschap, dat mijn probleem naar een hoger gelegen (lees: deskundiger) afdeling wordt ‘doorgezet’. Na anderhalve week verbaas ik me over het aantal afdelingen en medewerkers bij KPN. En al die afdelingen en medewerkers zijn dus al anderhalve week (ik herhaal: anderhalve week!) niet in staat mijn internetprobleem op te lossen.
Vandaag is het wereldwijd (nou ja, waar het mag…) de Dag van de Persvrijheid. Die dag is nog steeds nodig, misschien wel meer dan ooit tevoren. De persvrijheid staat wereldwijd ‘drastisch en zorgelijk’ onder druk. Wereldleiders zijn paranoia, zegt de journalistenorganisatie Reporters sans Frontières. Media worden in veel landen steeds verder beperkt in hun onafhankelijke werk. Niet alleen door commerciële belangen, maar ook door regeringen die de duimschroeven aandraaien bij media/journalisten.
Op de jaarlijkse ranglijst die Reporters sans Frontières opstelt, valt vooral Polen op. Het land is gezakt van plaats 18 naar 47.
Prioriteiten Nederland voor de persvrijheid
Reden: de invloed van de regering op de vrije pers. Maar het Midden-Oosten als geheel, scoort ook slecht, net als Afrika (gewapende conflicten), China de vroegere Sovjet-republiek en Latijns Amerika (georganiseerde misdaad). Zelfs de VS gaan niet vrijuit. Dat land pakt klokkenluiders aan die informatie doorspelen over de inlichtingendiensten. Het slechtst is het met de persvrijheid gesteld in Eritrea, gevolgd door Noord-Korea. En Turkije zal in de volgende jaarrapportage ook wel heel slecht scoren, door de lange tenen van Erdogan.
Nederland staat op nummer 2 van landen waar het dik voor elkaar is, na Finland.
Wie meer wil weten hoe het wereldwijd is gesteld met de persvrijheid, leze het jaarlijkse rapport van Freedom House, waarvan bovenstaande afbeelding afkomstig is.
Sprankjes van hoop
Het opleidingsprogramma ‘Youth Women in Community Media and Journalism’ ontvangt vandaag in Geneve de UN World Summit on Information Society (WSIS) Prize 2016 voor Media. Het project is een initiatief van het Bangladesh NGO Network for Radio and Communication (BNNRC) en de Nederlandse organisatie Free Press Unlimited. Dankzij het programma zijn in de afgelopen twee jaar 59 vrouwen uit afgelegen gebieden in Bangladesh opgeleid tot journalist.
De prijs wordt vandaag, op de Internationale Dag van de Persvrijheid, in Genève uitgereikt tijdens de UN World Summit on Information Society.
De jury heeft het project deze belangrijke prijs toegekend, omdat het een grote bijdrage levert aan het versterken van de positie van vrouwen in Bangladesh, waarmee de vrouwen met hun reportages inzicht geven in de vergaande problemen van miljoenen Bengalen in afgelegen gebieden.
Zo zette het project de lokale autoriteiten aan tot actie. Naar aanleiding van de reportages bijvoorbeeld kwam er meer actie om kindhuwelijken tegen te gaan, werden lokale budgetten met meer belanghebbenden besproken en werden er speciale rapporteurs in dienst genomen om huiselijk geweld tegen te gaan.
Free Press Unlimited verheugd over extra hulp aan journalisten in nood
(persbericht)
Free Press Unlimited verwelkomt het initiatief van de Kamerleden Sjoerdsma, Ten Broeke en Servaes voor een fonds voor Nederlandse journalisten in nood. Het is goed om te zien dat er extra geld wordt vrijgemaakt zodat deze journalisten hun werk kunnen blijven doen. Een fonds voor journalisten in nood bestaat echter al: Reporters Respond helpt jaarlijks tientallen journalisten die het slachtoffer zijn van vernielingen en intimidaties.
,,We zien een grotere nadruk op de bescherming van alle journalisten, niet alleen Nederlandse, in het parlement als een steun in de rug,” aldus Ruth Kronenburg, Directeur Operations van Free Press Unlimited. ,,Het is belangrijk dat journalisten door kunnen gaan met hun onmisbare werk, dat de informatiestroom op gang blijft. Juist ook in landen waar persvrijheid onder druk staat.”
Reporters Respond helpt sinds jaar en dag journalisten in nood. Free Press Unlimited heeft jaarlijks 150.000 euro beschikbaar in het fonds, dit bedrag komt ten goede aan juridische bijstand en materiële hulp. In 2014 werden er op deze manier 66 journalisten geholpen. In enkele gevallen vragen Nederlandse journalisten om hulp, verreweg de meeste hulpvragen komen van lokale journalisten die tijdens hun werk te maken krijgen met intimidaties en geweld.
Free Press Unlimited werkt voor het noodfonds samen met Rory Peck Tust, Frontline Defenders en Committee to Protect Journalists. Specialisten van Media Legal Defence verlenen juridische bijstand.
Mijn keuze voor het nieuwe schouwburgseizoen. Geen opera dit keer. Het geweldige gezelschap Staatsopera Tatarstan, brengt er twee in het nieuwe seizoen. De ene heb ik al 1 of 2 keer gezien, de nieuwe is op een datum dat ik niet kan. Volgende keer beter.
Al met al een mooie lijst met (solo)toneel, cabaret en muziek.
Even afwachten wat wordt toegewezen in de tombola
In bioscoop (Cinema Gouda in dit geval) via satelliet live meekijken naar voorstelling ‘Shakespeare Live! From the RSC’ rond 400ste sterfdag van William Shakespeare, is toch indrukwekkender dan thuis op de buis.
Was gelokt door de melding over de opzet van de voorstelling in Stratford upon Avon en de keur aan acteurs, actrices (onder wie Shakespeare-vertolkers), het Royal Ballet en nog veel meer. De met sterren overladen voorstelling eert de toneelstukken van Shakespeare en de blijvende invloed die zijn werk heeft op muziek, dans, opera, muziektheater en komedie.
En dat voor 12.50 euro. Deze ‘once in a lifetime’ voorstelling was het geld dubbel en dwars waard, wat in dit geval niet moeilijk is. In 2,5 uur passeerden grote namen als Dame Judi Dench, David Tennant, Dory Kinnear, Benedict Cumberbatch, Paapa Essiedu, Sir Ian McKellen, Helen Mirren, Gregory Porter, John Lithgow en zo gaat de lijst nog wel even door. En ook prachtig ballet, geïnspireerd op werken van Shakespeare (Romeo and Juliet), liederen gebaseerd op zijn werken (sonnetten, maar ook het mooie Tonight uit de West Side Story), muziek van Berlioz (in de ban van Shakespeare na een voorstelling in Parijs en muziek gebaseerd op zijn werken gecompnoneerd) en zelfs Shakespeare in een hip-hop presentatie. Historische ditjes en datjes over Shakespeare (23 april 1564 – 23 april 1616), ach, wat is er eigenlijk niet voorbijgekomen.
Alles prachtig, maar één van de hoogtepunten vond ik toch de sketch rond de beroemdste Shakespearezin: To be, or not to be, that is the question, uit Hamlet. Zie onderstaand filmpje (voor zolang het op YouTube online blijft).Wel uitkijken tot het eind, want de clou is heel leuk.
To be or not to be
Cinema Gouda is ook een fantastische locatie om zo’n live-voorstelling ‘bij te wonen’. Goede zit, ruimte bij je stoel om een glaasje wijn neer te zetten. En bovenal de techniek. Als in een van de opgevoerde delen van een werk van Shakespeare aan een deur wordt geklopt en de acteur naar links achter in de Goudse zaal kijkt, komt dat geluid ook daar vandaan.
O ja, en je voelt je echt gast. Bij de zaal neemt een van de medewerkers je jas aan (,,Zal ik uw jas even ophangen?”) . Super!
Soms heb je van die theaterpareltjes waar je met meer dan heel veel genoegen op terugkijkt. Zo’n pareltje is de voorstelling Mijn nachten met Churchill, van Diederik van Vleuten. Vooraf gedacht dat het alleen maar over Churchill zou gaan, met de hoop op veel citaten. Een geschiedenisles derhalve. Niets is minder waar. OK, veel feitenkennis, veel mooie citaten – geciteerd met de stem die echt heel veel weg heeft van Churchill – en vertellende beeltenissen van de man. Maar in de voorstelling van de anglofiel Van Vleuten (,,als er geen verkeer is, wil ik nog wel een slinks rijden’’) verweven met zijn eigen familie. Over zijn vader – die Churchill zeer goed kon imiteren – en zijn oom Dick, die tijdens de Boerenoorlog in Zuid-Afrika bewaarder was van de gevangenis in Pretoria waar de oorlogsverslaggever Churchill was geïnterneerd. Heel – lang – verhaal hoe oom Dick even niet keek, waarop Churchill kon ontsnappen en uiteindelijk premier van Groot-Brittannië werd. ,,Als dat niet was gebeurd, zou de wereld er heel anders uitgezien hebben.’’ Om dat mooie verhaal te b3sluiten met de opmerking dat hij in het archief in Den Haag alle kranten uit die tijd heeft nageplozen, foto’s heeft bekeken en voor dat hele verhaal over oom Dick niet met minste bewijs had gevonden.
En zo gaat deze geweldige voorstelling nog even door. Uiteraard hier en daar een link met de actualiteit. Hij citeert Churchill: The best argument against democracy is a five-minute conversation with the average voter’’ ,,Nou, daar hebben we vorige week,’’ doelend op het Oekraïne-referendum, ,,het bewijs van gemerkt.’’ En natuurlijk ontbreekt een van de bekendste citaten van Churchill niet: We shall defend our island, whatever the cost may be, we shall fight on the beaches, we shall fight on the landing grounds, we shall fight in the fields and in the streets, we shall fight in the hills; we shall never surrender.’’
Dan even Amsterdam. Dat hij de tram instapt en aan de bestuurder vraagt om deze tram naar het Leidseplein gaat. In plat, onvervalst Amsterdams luidt het antwoord: ,,Als ik hem in zijn achteruit zet, wel.’’ ,,O, dus had kan ik bete de tram in de andere richting nemen.” ,,Ja, dat lijkt me wel, Columbus.’’ De zaal ligt plat.
Of over het Nederlands elftal dat in 1988 Duitsland in de halve finale van het EK verslaat. ,,De tweede keer dat Duitsland op eigen bodem is verslagen’’. En dan weer een historisch Churchillfeitje en een verhaaltje over zijn jong overleden zus (,,zij besloot voor altijd 23 te blijven’’) die stemmen in haar hoofd hoorde. Of over de Amerikaanse soldaten die op Margraten begraven liggen.
Verhalen, waarbij het soms zo stil is in de volgepropte grote zaal van de mooie Goudse Schouwburg, dat je een speld kunt horen vallen.
Van Vleuten bewijst voor mij met deze voorstelling een historyteller pur sang. Je mocht willen dat je zo vroeger geschiedenisles had gekregen. De voorstelling – in een regie van Berend Boudewijn – duurt bijna twee uur en ik heb nog nooit zo lang, zo stil aan iemands lippen gehangen.
… bij de aanblik van de kerk meer dan 40 jaar mijn spiritual home is geweest. De Turfmarktkerk (1931, architect J. Groenendijk) in Gouda ziet er zeer bouwvallig uit. Gaten in plafond, waterschade, scheuren in de muren. Behalve wat er over is van de preekstoel, de kleuren van d vloerbedekking en de gebrandschilderde ramen – nog niet ten prooi gevallen aan Het Verval – herinnert niets meer aan de fantastische tijd die ik hier gehad heb.
Als kind van net drie jaar, kwam ik hier al. Vanuit onze bank in de zijbeuk keken we links naar de preekstoel, waar predikanten als Seegers, Hengeveld (met altijd kinderpraatje over Peter) en Kunst onbegrijpelijke woorden over mijn hoofd heen uitspraken in te lange – althans zo voelde het – preken.
En later, met de jongerenvereniging 18+ op de grote gaanderij van het middenschip nog actie gevoerd (met een beschilderd laken), om afstoten van die zitplaatsen tegen te gaan. En op het podium staande zingen met The Griffin Singers. En natuurlijk nog weer later het beheer over de geluidsinstallastie, inclusief de live-uitzendingen van Kerkradio.
Nadat dik tien jaar geleden werd besloten het kerkgebouw af te stoten, heb ik de Gereformeerde kerk van Gouda verlaten. Heb gelukkig een fantastisch ander spiritueel onderkomen gevonden bij de Schotse kerk in Rotterdam.
Maar toch, als je dan na zoveel tijd even terugkeer top het oude nest, doet de aanblik toch wat pijn. Per Aspera ad Astra. Die Goudse wapenspreuk staat in een van de gebrandschilderde ramen van de Turfmarktkerk. Door het duister naar de sterren. Ik vrees dat dat er voor dit voormalige godshuis niet in zit…
Het liturgisch centrum voor de jongste verbouwingHet orgel van de Turfmarktk, dat na de sluiting naar Kroatië is gegaan
Bij het ochtendgloren concert bijgewoond van Schola Cantorum Karolus Magnus bij de ruïne van de St. Walrick kapel in Overasselt (bij Nijmegen). Vroeg uit de veren dus, want concert begon om even na zeven uur vanochtend.
Al vaker gedaan. Het is de moeite waard. Bij het ochtendgloren komen vanuit het niets de zangers in hun monnikspij zingend naar de kapel gelopen. Daar wacht al een menigte fans van de Gregoriaanse zang die hier in de buitenlucht ten gehore wordt gebracht.
De organisatie is perfect. Een aantal vrijwilligers loopt rond en deelt een programmaboekje uit met daarin alle liederen in het Latijn en het Nederlands. Zo klinkt het psalm 14 Domine, quis habitat in tabernaculo tuo? Aut quis requiscet in monte Sancto tuo – Heer, wie zal mogern wonen in uw tent? wie rusten op uw heilige berg? Het Kyrie Eleison is in deze opzet de ‘Litanie van de glorierijke Sint Walrick’.
Het concert is niet bij toeval begin april. De sterfdag van Sint Walrick, of eigenlijk St. Valéry, is 1 april 622. Hij zou als prediker wonderen hebben verricht,. Koortslijders zouden door hem van hun kwaal zijn verlost. Zijn volgelingen hebben in 952 een Benedictijnerklooster gesticht. Het kloostergebied bestond verder uit twee boerderijen. De huidige kapel stamt uit de 15e eeuw.
Al in de vijftiende eeuw zijn er bedevaarten naar St. Walrick. Sinds het begin van de vorige eeuw fungeert een eik als koortsboom. Door een kledingstuk van een zieke in de boom te hangen, zou de zieke genezen.
Kledingstuken aan de koortsboom
Honderd jaar geleden stond er nog een veel grotere ruïne overeind. Juist toen er opgravingen werden gedaan en de ruïne gerestaureerd zou worden, brakde Tweede Wereldoorlog uit. De geallieerden gingen niet zo netjes om met de ruïne, waar weinig meer van overbleef. Na de oorlog is de kapel deels weer opgemetseld met oude stenen van het voormalige kasteel van Balgoij.
De ‘8’ van Oxford heeft verloren dit jaar. The Boat Race, de moeder aller roeiwedstrijden, is gewonnen door Cambridge. Klopt, meer dan deze twee namen zijn er niet. OK, er is de race tussen de teams van de reserveboten en er is de vrouwenrace, maar The Boat Race is toch van oudsher de wedstrijd tussen de beste mannenroeiteams van Oxford en Cambridge. In de wereld van het (internationale) roeien gaat het nergens over, maar de wedstrijd en de voorbereidingen staan bol van de Britse tradities. Alleen al de uitdaging en de wil om je als sporter maanden- en maandenlang te ontzien voor een circa 20 minuten durende onderlinge wedstrijd tussen de teams van beide universiteiten.
‘k Ga er al jaren heen. Niet dat is verstand heb van sport in het algemeen, of roeien in het bijzonder. De traditie en de sfeer (dik 200.000 man langs het parcours en er valt geen onvertogen woord of erger), het is geweldig. Je kunt nog relatief overal dichtbij komen, bij het instappen in Putney. OK, niet meer zo als in het begin dat je moest bukken als de boot bij het uit het Boat House dragen werd gedraaid, maar toch. Als er op tijd bent, sta je nog letterlijk dicht bij de roeiers en hun materiaal.
OK, het moet een geintje blijven voor me, zoiets. Dus busretourtje 39 euro (all in) van Nederland naar Londen, betekent afzien. Twee nachten in de lijnbus, een middag langs de waterkant. Ik ben kapot als ik weer thuis ben, maar het is het weer waard geweest. Zeker als je meerekent dat je weer ff lekker door Covent Garden kunt rondstruinen, pubje hier, pubje daar, boodschappen, gewoon … Londen!
Ben tijdens de wedstrijd voor Oxford. Waarom? In 1992 – de eerste reis – vond vriend A. B. dat je wel voor een van de twee moest zijn. Ik koos voor Oxford en de 8 met stuurman won dat jaar. Dus ben het aan de traditie verplicht Oxford elk jaar aan te moedigen.
Volgend jaar aan de oever van de Thames hoor je mij weer mijn Come on Oxford! roepen.
O ja, bij de vrouwen heeft Oxford wel gewonnen. Een Nederlands overwinningstintje: in de vrouwen 8 zat de Nederlandse Joanneke Jansen.
Deze slideshow vereist JavaScript.
Het nuttige met het aangename verenigen. Voor niks naar Covent Garden gegaan met de metro. Winkels dicht op Eerste Paasdag en mijn favo koffietent Starbucks niet meer te vinden. Gelukkig maakte de mooie muziek – Covent Garden heeft fraaie akoestiek – veel goed…
De roeiers van Oxford stappen in hun boat (kort filmpje)
En natuurlijk het nuttige met het aangename verenigd.Prtima (Italiaans) restaurant vlakbij Victoria Coach Station war prima full englishBreakfast wordt geserveeerd.
En de pub van dit jaar is Dirty Dick’s, vlakbij Liverpool Street Station
,,We zien een grotere nadruk op de bescherming van alle journalisten, niet alleen Nederlandse, in het parlement als een steun in de rug,” aldus Ruth Kronenburg, Directeur Operations van Free Press Unlimited. ,,Het is belangrijk dat journalisten door kunnen gaan met hun onmisbare werk, dat de informatiestroom op gang blijft. Juist ook in landen waar persvrijheid onder druk staat.”
En natuurlijk het nuttige met het aangename verenigd.Prtima (Italiaans) restaurant vlakbij Victoria Coach Station war prima full englishBreakfast wordt geserveeerd.
Puffinnest 