Puffinnest

Gisteren het vreselijke nieuws gehoord dat Ed van Dantzig is overleden. Een pr-man in hart en nieren, met wie ik al jaren de passie voor de jazzmuziek deel.
al vroeg in mijn journalistieke carri�re leerde ik hem kennen, nota bene op een schip op het IJsselmeer. Ik was verslaggever voor twee tijdschriften in de voedings- en genotmiddelen sector en ging aan boord voor een verhaal over een nieuw type kaas. Ed was de woordvoerder voor het bedrijf. Het klikte, omdat zijn bedrijf destijds al in mijn woonplaats Gouda was gevestigd. Later, bij Rijn en Gouwe kreeg ik vaker met hem te maken. Ergens begin jaren tachtig, benaderde hij me voor het samenstellen van het programmaboekje van het in die tijd roemruchte Randstad Jazzfestival . En als je dat doet, word je vanzelf een keer gevraagd in het bestuur zitting te nemen� Daar leerde ik Ed nog veel beter kennen. Een man die bol stond van de creativiteit, wilde idee�n had (die hij vaak nog wist te verwezenlijken ook) voor kwaliteit ging en iedereen met zijn enthousiasme wist te bewegen er toch elk jaar een groot feestje van te maken.
Nadat we beiden uit het bestuur waren vertrokken in de jaren negentig, kwamen we elkaar nog wel eens tegen. Een paar jaar geleden benaderde hij me weer met jazzwensen. Zijn eigen orkest (Dutch Swing Society ging na vele weer eens optreden op Schouwen Duivenland en of ik in de krant er niet een verhaal kon schrijven, met het doel enkele streekgenoten die kant op te krijgen. En nog iets later een uitgebreid voorverhaal over het vijftigjarig bestaan van DSS in �t Vaantje in Reeuwijk. En we ontmoetten elkaar een paar keer per jaar op de ss Rotterdam waar Ed de gangmaker was van de serie jazzmiddagen. Na een aarzelend begin, kwamen steeds meer bezoekers naar de optredens hier van de Dutch Swing College Band, waarbij Ed de vaste presentator was, die heel goed wist hoe hij er de stemming in moest brengen.

Zijn overlijden is uiteraard een groot gemis voor zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen. Maar ook de Nederlandse jazzwereld is hem veel dank verschuldigd.
Ik bewaar dierbare herinneringen aan hem.

[update]:Na overleg besloten zondagmiddag toch naar het concert van de DSCB op ss Rotterdam te gaan.

Jamie Cullum met Too close for comfort.

Voor dit weekeinde weer eens een lekker nummer van Jamie Cullmum uitgezocht. Hoewel, van Jamie Cullum� Het is van niemand minder dan Frank Sinatra natuurlijk. Geniet. En: prettig weekeinde!

Bekijk de video in andere formaten.

Glas half vol of half leeg?

Als slot van serie vrije dagen vandaag naar Maastricht. Altijd leuk en er was goed weer (20 � 22 graden ,zon) voorspeld. Dat laatste kwam niet uit. Fris, wind, bewolkt. Dus tijdens winkelen op terras bij winkelgebied Entre Deux (van de Goudse projectontwikkelaar Multi Vastgoed) aan de warme chocolademelk en aan het slot op het Onze Lieve Vrouweplein aan een glas witte wijn, gewoon omdat ik hoe dan ook op terras glas witte wijn wilde drinken!. Hieronder een impressie in foto en film van het dagje uit. Morgen weer aan het werk.

Filmimpressie St. Servaes

Volgens mij de mooiste boekenzaak van Nederland: Selexyz
Dominicanen in Maastricht

Orgelspel in de Onze Lieve Vrouwekerk in Maastricht

Glas halfvol of halfleeg op terras Onze Lieve Vrouweplein in Maastricht

Beeld Jezus en Maria in de ST. Servaes

Graftombe St. Servaes

Gebrandschilderd raam St. Servaes

Fontein op de binnenplaats van de St. Servaes

Oude kerkklok op binnenplaats St. Servaes

Boeken zoeken in een oude kerk�

� en daarna wat eten of drinken

Kwintelooyen heet het nu de zandafgraving bij de Oud Veense-
grindweg een recreatiegebied is geworden

Vandaag bezoek gebracht aan recreatiegebied Kwintelooyen, al wist ik niet dat het zo heette. Van de jaren zestig tot middag jaren zeventig dat ik hier in de buurt met familie vakantie vierde, kenden wij het alleen als de zandafgraving. Dat was het dan ook in die tijd. Een grote zandvlakte, met machines voor het afgraven er in. Nu met bomen, struiken en zelfs een motor- en fietscrossterrein. Toch wel leuk om er weer even gewandeld te hebben.
Daarna bezoek gebracht aan plaatsje Rhenen, waar we vroeger elke vakantie wel een dag heen gingen. Stadje zelf of de dierentuin, Ouwehand. Kortom, weer een leuk dagje om mezelf achter de werk-laptop weg te houden.
Wat ga ik morgen doen�

Het bos ten zuiden van de zandafgraving

Bosgebied ten zuiden van de zandafgraving

Water in de plas zag er niet aanlokkelijk uit om in te zwemmen

Curenatoren Rhenen

Veerpont – Ingen Elst na toertje, op terugreis richting Gouda

Filmpje deel 1

Filmpje deel 2: Rhenen (Cuneratoren/-kerk) en de pont Ingen � Amerongen

Grote kerk Breda, gezien vanaf de Grote Markt

Paar vrije dagen en besloten direct de eerste dag op pad te gaan, om te voorkomen dat ik toch achter de laptop blijf zitten. Ik ken mezelf. Hoewel, helemaal vrij toch niet, want ik heb me vrijwillige aangemeld voor verhaal van de verkiezingsuitslag. Is altijd leuk en spannend om te doen.
Maar goed, Breda dus. Beetje door de binnenstad gewandeld en bezoek gebracht aan de Grote Kerk. Kan niet tippen aan de St.-Ja in Gouda natuurlijk, maar toch leuk om gezien te hebben. Bezoek afgesloten in De Colonie aan de Grote Markt. Een leuke plek van Breda overigens, met gezellige terrasjes.

Wat ga ik donderdag doen?

Orgelfront, Grote Kerk Breda

Wapenschild boven orgelfront

Kasteel Breda

Koningin Wilhelminapaviljoen, naast Kasteel Breda

Kort filmverslag van dagje Breda

Het moest er een keer van komen. In het voorjaar mijn mede DB-leden bij de sectie Dagbladen van de Nederlandse Vereniging van Journalisten laten weten dat ik op enig moment wilde aftreden. Een vervolg heb ik er nooit aan gegeven, zodat het in het schemerlicht bleef. Na denkwerk tijdens de vakantie besloten dat ik er dit najaar daadwerkelijk mee stop. Vanmiddag tijdens de reguliere bestuursvergadering mijn besluit meegedeeld dat ik in oktober of november, maar in elk geval voor het einde van dit jaar daadwerkelijk aftreed.
Geen gemakkelijk besluit. Maak deel uit van het dagelijks bestuur sinds 30 november 1994. Dat is erg lang, maar het maakt het ook minder gemakkelijk te vertrekken. Voel dat het tijd is toch te vertrekken. Het is niet het werk, niet de vergaderingen, maar gewoon het gevoel dat het nu hoog tijd is plaats te maken voor minder oud bloed.
Afscheid als bestuurslid is geen afscheid van �mijn� NVJ. Ben nog steeds vol overtuiging van de vakvereniging/vakbond en zal dat ook altijd blijven. Een geweldige club die opkomst voor de (CAO)belangen van journalisten, voor de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting. Een club waar ik (met lidmaatschap algemeen bestuur) meer dan twintig jaar actief in heb mogen zijn. Een club die ook in de toekomst mijn onvoorwaardelijke steun zal behouden.

Minister Melanie Schultz van Haegen is er trots op dat we nu 130 km/u kunnen rijden. Het is zelfs ‘een hoogtepunt van haar ministerschap’ en ze spreekt van ‘een historische stap vooruit. Trots? Tijdwinst op ritje Gouda ‘- Den Haag is 20 seconden of zo. Van waar die trots? Kan iemand mij uitleggen wat het voordeel is van de maatregel?

Gewoon een fantastisch muziekstuk, gebaseerd op Psalm 42. Hoorde het pas op Hilversum 4 en vond het (weer) ontroerend mooi.

Zit ff opgenomen eerste aflevering nieuwe comedy Dokter Tinus te bekijken. Weet nog niet of het leuk is. Wel fantastisch om Kitty Courbois weer te zien. Herinner me haar als Kniertje in de film Op Hoop van Zegen (Herman Heijermans). Zeer gedragen rol. ,,Een bal op, een bal op���. Verklaring: dat werd geroepen door de vrouwen als er aan de haven een bal werd gehesen als teken dat er vissersschip naar de haven kwam met een overleden opvarende. Door haar spel voelde je het verdriet en de angst.
Hoewel, nu ik er over nadenk die rol werd nog indrukwekkender gespeeld in gelijknamige toneelstuk in de jaren zeventig door Beppie Nooij sr.. En gek, door dit hier te schrijven, krijg ik al weer zin in toneelvoorstellingen in het nieuwe theaterseizoen. Ik kan niet wachten.