Glen Nevis

Heerlijke, maar pittige tocht in Glen Nevis. Aanhoudende regen en op de terugweg tegenwind. Maar het was de drie uur lopen wel weer waard. Prachtige natuur en stilte. Ook al was het gebied niet nieuw, blijft het met sneeuw op de heuvels en de grijsheid van de wolken toch weer anders dan de vorige wandeling hier. Ook R. was impressed.

Glen Nevis -  Ruud F. Witte 2008

Zeik- en zeiknat terug bij de auto. Hoewel, de nieuwe bergjas (zie eerder weblogverhaal) heeft zich prima gehouden. Met de fleecepet en de capuchon geen last van koude oren. De rest van het lichaam onder het gezicht blijft droog natuurlijk. Volgend jaar met groep vrienden hierheen. Benieuwd hoe ze het vinden.
Toch koud en nat genoeg ( 🙂 ) om in de Tailrace Inn in Kinlochleven op te warmen bij een pint 80. /-.
in de jeugdherberg van Glencoe heerlijk gegratineerde stooflappen klaargemaakt in de oven, met echte gebakken aardappelen en gegrilde maskolf (R.) of broccoli (R.) en na het uitbuiken- een kaasplankje met naar keuze geitenkaas (R.) en Stilton (R.). Zo voldaan, dat we geen puff ( 🙂 ) meer hebben om naar de pub te gaan…

4 gedachten over “Glen Nevis”

Geef een reactie op Ien Reactie annuleren