Woord voor woord

Genoten vanavond van de voorstelling Mozes door Helmert Woudenberg. Heb al veel (solo)voorstellingen van hem gezien, maar dit was een van de beste volgens mij.
Het is – wel vertaald en ingekort – het Bijbelse verhaal van Mozes vanaf de vondst in het biezen mandje in Egypte, de plagen die over het land kwamen omdat de farao het volk niet liet gaan, tot en met het ‘gedonder’ onder het volk bij terugkeer in Kanaän.

Knap hoe Woudenberg (foto) het verhaal hertelt, zonder af te wijken van het oorspronkelijke. OK, de woorden zijn anders gekozen, maar het lijden van het volk in ballingschap, de relatie met Mirjam, Aäron, Jozua, God (‘consequent aangeduid als de ‘Ene’, de ‘Enige’), de onzekerheid en het gemor tijdens de terugtocht of exodus naar Kanaän, de dood van de eerstgeborenen, de nieuwe woorden voor de tien geboden, het is allemaal herkenbaar herleidbaar tot het origineel in de Bijbel.

Oud verhaal? Zoals Woudenberg het vertelt, is het ook zeer toepasselijk voor vandaag. Vluchtelingen, volksverhuizing, het niet welkom zijn in Kanaän. Het is zeer herkenbaar. Een voorstelling over rampspoed en ontberingen, maar ook over vrijheid, hoop en verandering.

En Woudenberg eigen, heeft hij weinig decor nodig. De vloer en achterwand van de kleine zaal van de uitverkochte kleine zaal is slechts gevuld met een zeil van een schip. Zie de foto. Knap. Het decor is functioneel, maar het leidt absoluut niet af van het verhaal dat wordt verteld.

Aart Staartjes
Grappig dat ik al vrij snel aan het begin van de voorstelling bij mij de gelijkenis zich opdrong van Woord voor Woord, het IKON-programma dat vijftig jaar geleden werd uitgezonden. Aart Staartjes vertelde daar wekelijks (volgens mij) een Bijbels verhaal. Ze waren geschreven door Karel Eykman en gingen vergezeld van fraaie tekeningen van Bert Bouman.
De verzamelde verhalen zijn als kinderbijbel nog steeds te koop. Op de website Bol.com luidt de omschrijving direct, toegankelijk en levendig zonder dat het bijzondere karakter van de verhalen tekort gedaan wordt. Dat is volgens mij ook zeer van toepassing op het verhaal Mozes dat Helmert Woudenberg zijn publiek vanavond heeft voorgezet.