Auteur: Puffinnest

Toegegeven, jaren geleden dacht ik bij Schotse muziek uitsluitend aan het geluid dat een doedelzak voortbrengt. Inmiddels weet ik wel beter. Ben al weer jaren fan van Runrig en dankzij het Skye Festival F�is an Eilein heb ik veel band ontdekt die moderne muziek combineren met traditionele Schotse muziek, voortgebracht door andere doedelzakken dan de bij ons bekende doedelzak, de viool, de harmonica en de Keltische harp, de Clarsagh. Op het festival van dit jaar heb ik kennis gemaakt met weer een paar prachtige bands die ballads en opzwepende muziek combineren. Een van die bands is de Emily Smith Band. Natuurlijk heb ik na afloop van het fantastische concert -en na de zangles van de naamgeefster in de middag- de CD A day like today van deze band gekocht en beluisterd. In ��n woord geweldig. Helaas zit de kofferbak van de auto vol met vakantiespullen en drank, dus ik kan niet bij de CD-wisselaar, anders had ik vandaag tijdens de rit van Edinburgh naar Newcastle niets anders gedraaid.
Voor wie meer over band wil weten, zie de website die aanklikbaar is in de meest rechtse kolom onder Actuele wisselende links.

Madainn mhath/Feasgar math/Oidhche mahth (goedemorgen/goedemiddag/goedenavond -in Gaelic). Ja, op het Skye Festival F�is an Eilein heb ik in een te kortdurende workshop kennis gemaakt met wat algemene woorden, uitdrukkingen en dergelijke in het Keltisch. Moeilijk, maar leerzaam.
De workshops zijn altijd leuk op het festival, maar centraal staan toch de optredens in de avond. Dinsdag -openingsdag- was het de beurt aan Da�mh (spreek uit: Daiv), een traditionele Schotse band die ik hier twee jaar geleden ook al heb horen en zien optreden. Nummers die gespeeld werden, staan ook op CD die in de autoradiocdspeler zitten, dus driemaal raden welke CD vandaag grijs gedraaid wordt…
Vandaag, woensdag, is het de beurt aan Cliar, een band die ik nog niet ken, maar de vooraankondigingen (die hier nog nooit zijn overdreven) zijn veelbelovend. Donderdagavond (mijn laatste dag op Skye) is het de beurt aan Emily Smith Band. De naamgeefster is zangeres en speelt op de accordeon. In 2002 won ze de BBC Radio Scotland’s Young Musician of the Year prijs.
Tot mijn verrassing kwam op eerste avond festival een aantal mensen tegen met wie ik vorig jaar een aantal avonden ben opgetrokken. Leuk weerzien. Het zal woensdag- en donderdagavond na de concerten dus wel weer laat worden…
Meer info over het programma van F�is an Eilein staat in de meest rechtse kolom, onder het kopje Actuele wisselende links

Nog een week te gaan en die dagen breng ik door op Skye, op de Binnen-Hebriden. Tot en met maandag staat de tent op Sligachan en de liefhebbers kunnen zien welk weer ik daar heb, door in de rechter kolom van deze weblog te klikken op Webcam Cuillins (Skye)
Maandag vertrek ik naar Armadale, waar dinsdag het festival F�is an Eilein begint. Voor het programma, zie de gelijknamige link, rechts op deze pagina. Ik verheug in het bijzonder op de workshop Gealic, omdat ik daar zelf de afgelopen twee jaar om heb gevraagd. Het aovndprogramma ziet er aantrekkelijk uit. Vooral naar het concert van Da�mh kijk ik uit, want ik heb de band al eerder op F�is an eilein horen en zien spelen. De twee cd’s die ik van de groep heb, zijn inmiddels aardig grijs gedraaid (kan dat eigenlijk ook bij cd’s?).
Helaas moet het bij drie dagen festival blijven, want vrijdagochtend ga ik met de eerste boot van het eiland af, om naar Edinburgh te gaan voor kort bezoek aan vrienden L en K. En tja, dan volgende week zaterdag is het hup naar Newcastle voor de veerboot naar Nederland.

Vandaag een prachtige vaartocht gemaakt naar Staffa en de Treshnish eilanden. Tot die laatste groep behoort Lunga, een vogelkolonie. Vooral de papegaaiduikers of puffins zijn er rijk vertegenwoordigd. En daar was het me om te doen. Deze weblog heet natuurlijk niet voor niets Puffin… Sinds ik deze clowneske vogels voor het eerst heb gezien op St. Kilda, begin jaren negentig van de vorige eeuw, ben ik dol op die vrolijke beestjes. Op Lunga zaten er vandaag honderden en heb er veel foto’s en .avi filmpjes en gewoon videofilm gemaakt. Gelukkig heeft mijn fototoestel een 1 GB schijfje (microdrive), dus ik kan even vooruit. En vreest niet: ik zal ze jullie niet allemaal tonen als je op bezoek komt. Het is niet zo erg als met de dia-avonden van je ouders die je misschien nog uit jeugd kent… Een van de foto’s plaats ik later bij dit bericht.
Staffa is ook bijzonder. De componist Mendelssohn heeft er een bezoek gebracht en was zo onder de indruk van de grot Fingle Cave, dat hij er de Ouverture on the Hebrides op heeft gecomponeerd. Het was mijn tweede bezoek aan Staffa en net als de eerste keer had ik cd-walkman bij me en heb paar keer in de grot de ouverture tweemaal beluisterd. Zeer moving. Dit is muziek om naar naar te kijken.
Het bezoek aan Mull is ook nog cultureel geweest. Maandagavond heb ik in de hoofdplaats Tobermory de toneelvoorstelling Whisky Galore bijgewoond. De uitvoerende groep, Mull Theatre, heb ik vaker zien spelen hier. Het is geen gezelschap van tussen de schuifdeuren, maar echt professioneel. Het stuk kende ik wel; ‘k heb het boek gelezen en de film gezien. Het speelt zich af in de Tweede Wereldoorlog en de eilanden Groot en Klein Toddy zijn van whisky verstoken. Dan loopt een vrachtschip, op weg naar Amerika, aan de grond. De lading bestaat uit 55.000 dozen whisky. Probleem is alleen dat het schip net voor het begin van de zondag of sabbath vastloopt….
Wie het hele verhaal wil lezen: volgens mij heb ik het boek thuis.

Je ziet het, de layout van mijn weblog is nu ‘af’. Misschien dat er in loop van de tijd nog wat aanpassingen volgen, maar die zijn dan heel klein. De foto die je bovenin ziet is een uitgerekte, dus bewerkte foto van een drinkwatermeer bij Kinlochleven in Schotland. Het origineel staat hieronder. De puffin links op de pagina zal niemand meer bevreemden, denk ik.
Dat de weblog er zo mooi uitziet is te danken aan Martijn ten Napel, die er heel veel tijd in heeft gestoken. Gelukkig was het weer in Nederland er toch niet naar om naar het strandje in de binnenstad van Rotterdam te gaan… 🙂

Vakantie is halverwege.Na een zeer nat Applecross (Wester Ross) zit ik nu in een iets minder vochtig Kinlochleven (Lochaber). Weinig wandelen, want de mensen die ik hier tegenkom, komen allemaal net voor een ‘ break’ in hun 10 dagen durende wandeling West Higland Way. En met zulke vochtige grond ga ik niet alleen de heuvels in. Is dat geen geweldig excuua om maar weer naar de pub te gaan voor een biertje en het lezen in boek Inspector Rebus (de Schotse Baantjer ) van Ian Renkin ?
Zondag vertrek ik naar Mull. Daar staat een tochtje op het programma naar kolonie puffins (papegaaiduikers) en als het meezit een theatervoorstelling. Of het allemaal gelukt is, kun over enige tijd hier lezen.

Eerste week in Schotland (Cannich, Glen Affric) was een periode van lekker uitrusten, veel lezen, veel radio luisteren en af en toe een beetje wandelen. En natuurlijk elke avond de pub in. Na 2 avonden weet de barman/landlord precies wat je drinkt. Als hij je op straat ziet aankomen, begint hij je bier vast te tappen).
Vandaag (maandag) naar de noordwestkust, Applecross in Wester Ross . Vlakbij de camping bevindt zich een Inn, waar ze een uitstekende viskaart hebben. Driemaal raden waar ik een van de komende avonden uit eten ga…

Leuke van deze ferry (Zeebrugge – Rosyth/Edinburgh) is dat toen ik vanmorgen rond half vijf even wakker werd en door het raam naar buiten keek, ik de heuvels van het zuiden van Schotland al zag. Zoiets brengt je direct in vakantiestemming. Ook het varen op de Firth of Forth is een belevenis. Er valt genoeg te zien. Nog klein uurtje en dan wordt afgemeerd in Rosyth. Hij die vakantie viert, groet u!

Een geheel nieuwe gewaarwording: internetten op zee. Ja, Superfast Ferries maakt waar wat in de brochure wordt beloofd: je kunt aan boord van het schip internetten. Dat is toch weer een nieuwe dimensie van het world wide web… Je dobbert met een snelheid van weet ik veel hoeveel knopen per uur van Zeebrugge richting Edinburgh/Rosyth en je chat wat, checkt je mail en werkt je weblog bij… Aan alle landrotten: ahoy!