Auteur: Puffinnest

Vannacht om 01.00 uur is mijn piketdienst voor de krant ge�indigd en dat betekent: VAKANTIE. Het klinkt bejaard, maar ik ben er aan toe. Uitrusten, het hoofd laten doorwaaien, genieten van het landschap en al het andere goede dat Schotland te beiden heeft. En niet in de laatste plaats het terugzien van oude bekenden, zoals in Cannich in (Glen Affric), waar ik de eerste week -de camping als rustige, goede standplaats- doorbreng. Verheugen kan ik me ook op het meer dan uitstekende (vis)maaltijd aan boord van de veerboot van Zeebrugge naar Rosyth (net ten noorden van Edinburgh).
Volgens de papieren brochure van Superfast Ferries moet ik tijdens de overtocht kunnen internetten. Of dat lukt, merk je vanzelf, want in dat geval zet ik even een stukje op deze weblog. Bij tijd en wijle zal ik in internetcaf�s ook wat vakantieervaringen hier melden, dus blijf terugkeren naar deze weblog. Dat laatste moet je sowieso doen, want aan de layout van deze weblog wordt achter de schermen nog volop gewerkt. De proeve die ik heb gezien, ziet er veelbelovend en gelikt �dankjewel Martijn- uit! Op een dag zul je het resultaat zien. Voor nu:

I have a friend, a song and a glass
gaily along life’s road I pass
joyous and free
out of doors for me
over the hills in the morning

Peter Trowell

Sinds deze week is het mogelijk om het laatste nieuws ook te beluisteren via nu.nl. In samenwerking met het ANP heeft NU.nl een applicatie ontwikkeld waarmee het laatste nieuws razend snel te beluisteren is. Om het nieuwsbulletin snel te kunnen beluisteren wordt gebruik gemaakt van flashtechniek. Ieder heel uur is een vers bulletin te beluisteren via de site. Naast algemeen nieuws op de voorpagina is ook het laatste EK 2004 nieuws te beluisteren op het speciale EK katern. In de nabije toekomst zal ook het economische, internet- en het sportnieuws te horen zijn. Nu.nl is in de linkerkolom van deze weblog toegevoegd aan de rubriek webradio

In de Volkskrant staat een verhaal om het vroegere Evoluon nieuw leven in te blazen. Het ook nu nog futuristische gebouw werd in 1966 door Philips geopend als techniektentoonstleling ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van de gloeilampenfabriek in het zuiden des lands. Ben er een keer met mijn ouders geweest, maar ook later toen ik in de zomer tienertoer had.
Het lijkt me geweldig er straks weer eens rond te lopen. �t Is dat ik druk bezig ben met de voorbereidingen van mijn vakantie, anders zou ik direct alle dozen in huis en de garage overhoop halen om de radio in de vorm van het Evoluon, die ik destijds daar heb gekocht, weer eens op te zoeken. Tot die tijd: er staan zat herinneringen (en foto�s en voor de kenners twee geluidbestanden van de gidofoon) op de herinneringensite van het Evoluon.
Het Evoluon is sinds 1989 en doet nu dienst als congrescentrum van Philips.

Dit weekeinde zijn in Gouda de Kadedagen. Minder deelnemers en ook beduidend minder druk dan voorgaande jaren. Toch is het leuk dagje stil te staan bij de �waterkant� van Gouda. Bijzonder is het meevaren op de werfsleper Dockyard V, in 1947 gebouwd (en gebruikt) door de Rotterdamsche Droogdok Maatschappij (RDM), de werf van Rotterdam-Heijplaat waar mijn vader en opa ooit scheepsbouwer zijn geweest. Uit een boek (uit de erfenis van min grootvader) ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de werf in 1952, staat bij deze sleepboot vermeld: werfnummer 227, 23m meter lang, 6 meter breed en 2,9 meter hoog. De waterverplaatsing is 230 ton en de Dockyard geeft een snelheid van 9,5 km per uur. De naam doet al vermoeden dat er meerder schepen van dit type zijn gebouwd door en voor de RDM. Uit het eerder genoemde boek komt naar voren dat er 9 moeten zijn geweest, maar de nummering klopt niet. Zo staat er wel een Dockyard I genoemd, maar bijvoorbeeld geen II, III en IV. Ook bestaat er bijvoorbeeld een Dockyard XI, maar dat is geen sleepboot, maar een motorboot. En de Dockyard VII is een veerboot (om mensen van Heijplaat naar het centrum van Rotterdam te brengen)

Wie kent het (nog)? Biest, het lekkerste toetje (en ontbijt en afsluiting van de lunch) op aarde!
Om melk te geven moet een koe eerst een kalf hebben gekregen. De melk geproduceerd (1, 2 of 3 keer) vlak na het kalven wordt biest of colostrum genoemd.
De samenstelling van deze melk verschilt van de melk die later in het lactatiestadium wordt geproduceerd. De belangrijkste verschillen zijn een hoger gehalte aan eiwitten, antistoffen en vitaminen, die de weerstand van de jonge dieren verhogen. De smaak is net zoals slagroom maar zoeter en dunner. Biest kostte vroeger niks (een klein bedrag als gebaar werd door de boerin op prijs gesteld), omdat het niet bij de melk die de boer aan de melkfabriek leverde kon worden toegevoegd. De rest van de melk zou dan namelijk bederven Er is een verschil tussen stal- en landbiest. De laatste is geler en vetter. Tot zover het ‘biologisch-economische’ verhaal.
Biest is niet gemakkelijk te bereiden. Het wellen is een secuur werkje. Je brengt een brede pan met biest op een vuur bijna aan de kook. Je moet al die tijd met een houten spatel roeren. Vlak voor het koken (en dat moment luistert zeer nauw) gaat het vuur uit en giet je de warme massa in een schaal. Daarin zit al (naar keuze) suiker en/of brokken beschuit. Gekoeld opeten is het lekkerst.
Als kind kregen we het in de ‘biesttijd’ heel vaak te eten: ’s morgens als ontbijt, ’s middags een schaaltje bij de boterham, ’s avonds als toetje na het eten en soms nog een schaaltje voor het naar bed gaan. Vier keer per dag, hoor ik je denken, ging dat niet tegenstaan? NEE !!! Wie mij kent, weet dat ik dol ben op een kaasplankje na het eten of een Trifle als dessert. Maar er gaat niets boven biest!
Mijn geluk is dat ik een zuster heb die als kraamverzorgster nogal eens bij boerengezinnen actief is. Ze kan bovendien biest wellen. Waarom ik dit nu schrijf? Omdat ik zaterdag van haar weer flinke voorraadje heb gehad. EN DE 2 SCHALEN ZIJN NU HELEMAAL LEEG, UITGELIKT, OP!!!
Ben ik nou een van de weinigen die nog van biest houd?
Klik hieronder op comments om te reageren.

Onderstaand bericht staat deze maandag op het ANP. Het is toch niet te geloven…
NEW YORK (ANP) De Amerikaanse regering hoeft het in bijzondere gevallen niet zo nauw te nemen met de internationaal geldende regels die marteling verbieden. Amerikaanse juristen hebben hierover voor het Pentagon een lijvig stuk opgesteld dat rond de aanval op Irak in het voorjaar van 2003 gereedkwam.
Hun advies luidde: Martelen mag indien de president dat als hoogste bevelhebber noodzakelijk acht voor het land. Een folteraar die meent met marteling een ernstig gevaar voor het land te kunnen afwenden, zou zich bovendien kunnen beroepen op zelfverdediging.
Het stuk bevatte voorts een uitgebreide specificatie van talrijke geoorloofde ondervragingstechnieken, omdat er behoefte was aan een minder verkrampte kijk op wat martelen is en wat niet.

De nieuwe weblog krijgt langzamerhand meer vorm. Vandaag (maandag) zijn de links die op de oude weblog stonden geplaatst. De links heb ik er primair voor mezelf opstaan, opdat weblog zo ook handiger startpagina wordt. Maar iedereen mag ze natuurlijk aanklikken. Alleen die waar redactie achter staat, heeft geen zin om te proberen. Die zijn alleen via intranet (dus op de redactie van mij en andere PcM-kranten) toegankelijk.
Nieuw op deze weblog is een zoekfunctie. Vooral handig (ook voor mezelf!) om oudere bijdrage terug te vinden. Voorwaarde is natuurlijk wel (dat geldt voor elke zoekmachine) dat je een trefwoord weet.
De komende dagen/komende tijd worden nog meer veranderingen doorgevoerd door Martijn, dus keer regelmatig terug om een kijkje te nemen naar de verfraaiingen.

47, bijna 48.
30 Jaar geleden kon ik naar de toen net opgerichte jongerenvereniging 18+ van onze kerk. Een van de hoogtepunten was de seizoensluiting met een kampweekeinde. Dat werd Pinksteren, want een dag extra.
De vereniging bestaat al lang niet meer, maar de vriendschappen zijn gebleven. De groep dunde uit, er kwamen kennissen van andere groepen (zoals koffiebar) bij, het pinksterkamp bleef. Aanvankelijk –dus bij 30+ of zo- bestond het kamp alleen uit mezelf, maar met het bijtrekken van anderen, kunnen we al weer jarenlang spreken van een succesvol, drukbezocht pinksterkamp in Elspeet op de Veluwe.
Ook het afgelopen weekeinde waren er 21 volwassenen en 16 kinderen. Bijzonder gezellig, met als hoogtepunt de enige georganiseerde activiteit, de barbecue op zaterdagavond.

Ook dit jaar hoop ik weer enkele concerten bij te wonen van het folkfestival F�is an Eilein op het Schotse eiland Skye. Het programma vermeldt concerten van Da�mh, Cliar en Emily Smith Band. Daarna is het snel richting Edinburgh (vernachten bij vrienden), om zaterdagavond 17/7 terug te gaan naar Nederland. Tja, ik kan er maar drie dagen zijn (tegen 2 weken de afgelopen 2 jaar), maar alles beter dan niets. Da�mh (spreek uit: Daiv) heb ik al eerder gehoord en ik verheugd me er op de band opnieuw te horen spelen. Clair (spreek uit: Clear) en Emily Smith ken ik niet. Maar ach, het eerste jaar op het festival, kende ik nog geen enkele band en kwam steeds dolenthousiast en met een tas vol cd�s terug naar Nederland.

Afgelopen vrijdag in Amsterdam naar de voorstelling Dralion van Cirque du Soleil geweest. Net als de vorige voorstellingen die ik heb gezien (Saltimbanco, Allegria en Quidam) was het weer een groots spektakel. Vergeet al je gedachten aan een circus. Geen leeuwen en olifanten of rondjes lopende paardjes, maar �vegetarisch� vermaak. Dit is acrobatiek en clowneske humor van de bovenste plank. De �kunstjes� zijn prachtig en indrukwekkend, de lichtshow is perfect, de muziek (een echte band) uit de kunst. Het kost een paar centen (sic!), maar dan heb je ook wat!