Auteur: Puffinnest

Nooit gedacht dat ik ooit eens een uitvaartdienst zou leiden, maar vandaag is dat gebeurd. Mijn oom H, is in de nacht van zondag op maandag overleden. Mijn oudste zus zou � dat was 4 jaar geleden al afgesproken � de uitvaartdienst leiden, maar door verblijf in het buitenland kon dat niet doorgaan. Eigen predikant van mijn oom en tante J. bevond zich eveneens in het buitenland. Om een lang verhaal kort te maken: vanmorgen ging ik naar een verpleeghuis in Bennekom om voor het eerst van mijn leven voor te gaan in een dienst. Het vreemde was dat ik van het moment dat ik hiervoor maandagmiddag werd benaderd, geen moment heb getwijfeld. Er moest iets geregeld worden rond mijn werk en wat andere activiteiten (voorbereiden 2 toespraken vakbond), moesten even op een zijspoor, maar verder� De voorbereiding viel gedeeltelijk mee. Het stramien voor de liturgie was ook al 4 jaar geleden klaar. Alleen de overdenking ontbrak. Dus �mede dankzij zoeken op internet- zelf wat in elkaar gezet en met via e-mail aangeleverd materieel van mijn in Egypte verblijvende zus het verhaal vanmorgen vroeg afgerond. Een vreemde gewaarwording dat je in zo�n geval ergens kracht uit kunt putten om treffende � troostende – woorden op papier te zetten. Diezelfde kracht zorgde er ook voor dat van zenuwen geen sprake was. Het was al met al een mooi en goed afscheid van mijn oom. Ik ben blij dat ik het gedaan heb.

Van een gerespecteerd toneelgezelschap als Toneelgroep Amsterdam verwacht je niet dat hij een stuk van Shakespeare kan verkrachten. Toch heeft dit gezelschap het gepresteerd een bijzonder slechte Romeo en Julia neer te zetten. Een aanfluiting was het, dit stuk in een regie van Ola Mafaalani. Van de 7 kwartier spel zijn er zeker 3 opgegaan aan tango! Ja, u leest het goed: tango. Je verwacht dus naar een klassieker te gaan en dan blijk je bij een dansvoorstelling te zitten! Shakespeare zal zich hebben omgedraaid in zijn graf. Jammer dat er geen pauze was en ook dat ik midden in een rij zat, anders had ik de voorstelling voortijdig verlaten. Het enige lichtpuntje was Pierre Bokma, die een goede Romeo neerzette. Celia Nufaar is uit Zuid-Amerika ingevlogen om mooi tango te dansen (en voor haar oogverblindende schoonheid), maar ze spreekt niet meer dan een paar woordjes Nederlands (een beetje Marokkaanse vrouw van in de 60 beheerst onze taal nog beter) en dat is te weinig voor de rol van Julia. Haar woorden worden dus verteld door anderen, onder wie Romeo. Ziet u het voor zich? �k Heb andere stukken van Shakespeare gezien, ook in mooie Nederlande vertalingen, maar hier werd teveel va het oorspronkelijke losgelaten. Dus miste ik die mooie, beroemde zin van Julia:
O Romeo, Romeo! wherefore art thou Romeo?
en die al even beroemde slotzin van Escalus, de prins van Verona:
For never was a story of more woe
Than this of Juliet and her Romeo.
Op 5 mei wordt het programma voor het volgende schouwburgseizoen bekend. Ik hoop dat er weer veel toneelvoorstellingen inzitten en ook een Shakespeare, maar dan wel een echte!
Wie de gehele tekst van de echte Romeo and Juliet wil lezen, moet hier klikken.

Dat krijg je ervan als je te lang wacht met kaartjes bestellen. Tijdje geleden hoorde ik van optreden van Engelse jazzzanger Jamie Cullum. Na lang zoeken ontdekte ik dat hij komende woensdag optreedt in het Bimhuis in Amsterdam. VVV in Gouda kon me niet aan kaartje helpen. Afgelopen weekeinde bedacht ik me kaartjes via Uitburo in Amsterdam te bestellen. En wat denk je: concert is uitverkocht! Nou ja, gelukkig heb ik nog twee CD�s van deze, een van de weinige mannelijke jazzzangers ter wereld.
Maar ik heb wel kaartje voor voorstelling Dralion van Cirque du Soleil voor L. en mij op vrijdag 21 mei. Heb al verschillende voorstellingen bijgewoond. Geweldige show, beregoeie muziek en prachtige lichtshow.

Zo, de vakantie is geboekt. 20 Juni vertrek vanuit Zeebrugge met Superfast Ferries naar Rosyth in Schotland (even ten noorden van Edinburgh). Terug op zaterdag 17 juli met Scandinavian Seaways.
Wat ik in die 4 weken ga doen? Nog geen idee. Dat zie ik wel �zoals elk jaar- als ik dar ben. OK, ik neem me voor naar het Skye Festival/F�is an Eilein te gaan, maar ook naar Glen Affric, vermoedelijk het eiland Mull, maar misschien ook niet. Ik maak niet zoveel plannen voor de vakantie als ik allen ga. Natuurlijk bezoek ik wel �mede voor het afleveren van de boodschappen- vrienden K&L in Edinburgh, maar verder� als ik zaterdag 17 juli maar op de kade van Newcastle sta�

Alleen de naam al: Antoine de Saint-Exup�ry . De in 1900 in Lyon geboren Fransman was schrijver en vliegenier. Hij schreef De kleine prins een jaar voor zijn dood. Ook is hij de auteur van Terre des Hommes.
Een groot vrouwenliefhebber, misschien een groot schrijver, en beslist g��n groot vliegenier, schreef De Volkskrant in 2000 over hem. Een politiek warhoofd met duistere vrienden, geen liefhebber van de Republiek en tegenstander van De Gaulle. Maar toch: schrijver �n ‘mort pour la France’. Een oorlogsheld die in een desperate behoefte voorziet.
In dienst van de geallieerden werd hij op 31 juli 1944 na een verkenningsvlucht boven het Rh�nedal, op weg naar zijn thuisbasis Borgo neergeschoten. Dezer dagen is dat weer nieuws, omdat het vliegtuigwrak van de Lockheed Lightning P38J is gevonden, op 60 meter diepte, in de Middellandse Zee, nabij Marseille.
De kinderrechtenorganisatie Terre des Hommes is naar het gelijknamige boek vernoemd. In het logo van de organisatie staat misschien wel de bekendste zin uit Terre des Hommes: Een gestaag vallende druppel holt zelfs de hardste steen uit.
De kleine prins (Le Petit Prince) wordt over de hele wereld tot de klassieken gerekend en kent ruim 100 vertalingen, waaronder die in het Nederlands. Ter viering van het 100ste geboortejaar van ‘Saint-Ex’ is in april 2000 een nieuwe vertaling verschenen van de hand van Ernst van Altena.
De verteller, een piloot, verhaalt hoe hij na een noodlanding in de woestijn de kleine prins ontmoet. De wijze en betoverende verhalen die de kleine prins vertelt over zijn planeet waar hij woont met een ijdele roos, over de andere planeten en hun bewoners en over zijn gevecht met de zaadjes van de apebroodboom, maken de kleine prins tot een verrukkelijke en onvergetelijke figuur.
Bij Vara Laat hoorde ik gisteravond een prachtige zin uit het boek, die een wijze les is en ik de lezers van de weblog niet wil onthouden:
,,Vaarwel, zei de vos. Dit is mijn geheim, het is heel eenvoudig: Alleen met het hart kun je goed zien; het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar.“
Een gedeelte uit het boek (met bovenstaande zin), vind je op deze pagina

Dan hoor je behoudende gereformeerden en behoudende hervormden ruziemaken over de kerkenfusie. Ze willen hun eigen clubje houden, want die eigen clubjes vormen de enige ware kerk! En dan is er de uitvaartdienst van prinses Juliana, van het Huis van Oranje, waar beide kerkgroeperingen zo hoog van opgeven. En wat blijkt: de prinses was wars van dat soort dogma�s. Dan moet je je als behoudende gereformeerde en behoudende hervormde toch de ogen uit de kop schamen?

Only Fools And Horses is gisteravond uitgeroepen tot de beste Britse tv-comedy. Wel dat was niet mijn keus. Ik ging voor Fawlty Towers. Maar ja, het is net als bij Idols h�: niet stemmen, omdat je denkt dat je favoriete kandidaat er toch wel komt� Met 22 procent van de stemmen bleef Only Fools and Horses, over de twee sjacheraars Del boy en Rodney Trotter, Blackadder (18,3 procent) en de Vicar of Dibley (13,8) voor.
De Britten konden in eerste instantie kiezen uit een lijst met 100 series. Daarvan bleven er 10 over voor de finaleronde.
Het ook bij ons eindeloos herhaalde Fawlty Towers gold als de grootste concurrent van Only Fools and Horses. In de finale kwam de serie met John Cleese niet verder dan de vijfde plek (11,2 procent � 170.901 stemmen), net achter Dad’s Army – Daar komen de Schutters – (11,3 procent).
Via onderstaande lijst kun je naar de verschillende (Engelstalige) pagina’s van elke comedyserie uit de top 10 gaan. Have fun!
1. Only Fools and Horses
2. Blackadder
3. The Vicar of Dibley
4. Dad�s Army
5. Fawlty Towers
6. Yes Minister
7. Porridge
8. Open all Hours
9. The Good Life
10. One Foot in the Grave
Pas op, de bovenstaande �links� verwijzen naar BBC-pagina�s die wellicht over enige tijd worden verwijderd van de BBC-site. Goede kans dus dat je over enkele weken of maanden niet meer naar die pagina�s kunt gaan via mijn weblog.

Op de commerci�le zenders heb ik het niet zo. De ene presentatrice is nog dommer dan de andere en dan heb ik het nog niet eens over die randdebiele belspelletjes, waar zelfs de eerste de beste Geuk nog met de hoofdprijs kan weglopen. Maar goed, vandaag dan de uitzondering: op Yorin zag ik een presentatrice van een vakantieprogramma met echte humor. Ze mocht in Brugge op het carillon van een kerktoren spelen (Vader Jacob). En daarna �letterlijk rond de klok van twee uur- liet ze een �donkere� klok vier keer slaan� ,,Even de mensen beneden in de war maken.� Een 10 en een griffel voor die meid voor haar humor, althans voor deze zaterdag. Misschien doet ze volgende keer wel weer zo dozendom als van een presentatrice van een commerci�le omroep verwacht wordt.

De kleine lettertjes (zeg maar: Arial 10 en kleiner!) zijn wat moeilijker te lezen, dus de (eerste) stap gezet naar een bril. Niet op recept of zo, dat kan altijd nog. Nee, een gewoon dingetje van de Hema. Eens kijken hoe het bevalt. De eerste ervaringen zijn bemoedigend.

Gisteravond de prachtige voorstelling gezien van Helmert Woudenberg en Felix Strategier: Leefbaar. Het is geen toeval geweest, dat ik deze voorstelling in mijn schouwburgabonnement heb genomen. Vorig jaar heb ik Woudenberg al � solo – zien spelen in de prachtige produktie Jezus.
Leefbaar is het verhaal van de Jood (Felix Strategier) en de NSB-er Brandwacht (Woudenberg). Het eerste bedrijf speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog en zit de Jood bij de NSB-er omgedraaid. Na de pauze is ere de periode kort na de bevrijding en zijn de rollen omgedraaid: de NSB-er heeft nu onderdak gevonden bij de Jood. Het is een komedie en er zit dan ook volop, soms verstopte humor in. Zoals de Jood een dagboek bijhoudt. De NSB-er houdt hem voor dat na de oorlog heus niemand ge�nteresseerd zal zijn in het dagboek van een ondergedoken Jood�
Aanvankelijk zou de rol van de Jood worden gespeeld door Ren� Eljon, maar het thema bleek hem emotioneel te zwaar, werd ons vlak voor de voorstelling op een briefje meegedeeld.
Niet alleen het verhaal wordt prachtig gebracht. In het eerste bedrijf worden de sc�nes onderbroken door liedjes van de Jood op zijn trekharmonica. Je hoort (in het begin voor het verhaal aangepaste) liedjes van Louis Davids, zoals De grote kleine man:
Het is op ons kleine wereldje een beetje raar gesteld
Want de ene mens neemt veel te grote happen
De een woont in een villa en de ander bij de belt
En die moet zich op z’n teentjes laten trappen
De een slaat z’n slag, doet wat ie soms niet mag
En de andere, dat is een feit, betaalt steeds het gelag
Dat is de kleine man, die kleine burgerman
Zo’n hele kleine man met een confectiepakkie an
De man die niks verdragen kan blijft altijd onder Jan
Zo’n hongerlijer, zenuwelijer van een kleine man
Na de pauze worden de sc�nes afgewisseld door moppen, zoals die Komt Saar bij de dokter…