Na kerkvergadering in Rotterdam vanmiddag ritje gemaakt in het reuzenrad in het centrum van de stad, op steenworp – of minder – van de Markthal. Mede dankzij het heldere weer en de zon een ge-wel-di-ge ervaring. Kan ik iedereen aanraden.
Een rit tot op 50 meter hoogte van ongeveer een kwartier. Genoeg tijd om je wild te fotograferen en volop van het uitzicht te genieten. Zicht (en carillongeluid van de toren van de Laurenskerk), de warenmarkt, de Willemsbrug, het Potlood, en tal van vergezichten.
Je kunt ook lunchen, dineren in de gondel en dergelijke, maar dat vond ik nou weer wat overdreven.
Heb later deze maand nog week vakantie, Misschien ga ik nog wel een keer tot grote hoogte in mijn geboortestad Rotterdam.
Bekijk hieronder een filmpje, gemaakt vanuit de gondel.
De proeftuin geeft een beeld van wat Boskoopse tuinders/boomkwekers hebben te bieden, maar er is ook een uitspanning bij (theeschenkerij, streekwinkel, klik op de link hierboven). En er zijn workshops.
kneepje van het tajinekookvak. Hoe je de gerechten (vis, kip, gehakt, lamsvlees en een vegetarische schotel) opbouwt in de tajine, het toevoegen van de juiste kruiden en veel uitleg over de Marokkaanse keuken. Fantastische gedaan. En uiteraard na afloop alles opgegeten.
Vera de Haas op het Vroenhof: Groep danst de 
Een leuke, korte, wat steile wandeling en je staat langs de bergwand. Uitzicht op het Albertkanaal en de splitsing van het water naar de Maas die richting Maastricht gaat.
Ben al jaren donateur. Volg met vier vrienden (ook donateurs) al jaren het zeilen met dit oude vrachtschip. Onderlinge competitie (twee weken in de zomervakantie) van veertien skûtdsjes.
pakken). Jammer dit keer was dat er bijna tot aan het einde weinig tot gen wind stond. Tot twee keer toe een stuk op de motor moeten varen. Ach, wat maakt het uit. De zon scheen, dus topmiddag.
Zoals gezegd een indrukwekkende perfomance. Het zijn niet alleen de drie reuzen, maar het is het straattheater zelf dat alle fantasie te boven gaat. De duiker loopt. Om zijn benen te bewegen, springen leden van de theatergroep vanaf een verhoging naar een touw (denk aan die in een gymnastieklokaal), ze gaan met touw omlaag en door de beweging van het touw zet de reus een stap. En hup, daar komt de volgende ‘springer’ al. Met andere acties beweegt zijn hoofd. En ga zo maar door.
onder de zeespiegel te verstoppen. Met hulp van de goden werd een Reuzenduiker gevonden die zichzelf altijd heeft verstopt. Opeens stond hij op en begon alle bergen op te pakken die hij vervolgens als modder bij de dijken smeet voor extra bescherming.
Tweede Waddeneiland in mijn leven (de eerste was Schiermonnikoog begin jaren negentig, om een andere reden ook een mooie ervaring). Nu met vrienden overgevaren van Harlingen. Daar elektrische fietsen 
het bijzonder goed dit seizoen.
Al snel installeren we ons daarna op een goede plek op de dijk, om – met een ruime voorraad Berenburg in de aanslag – de onzen aan te moedigen.
Jammer van de wedstrijd, maar niet getreurd. Een heerlijke dag in Stavoren met vier fantastische, trouwe vrienden. Beetje kletsen, beetje drinken, lachen, rondkijken, had ik al gezegd dat we wat hebben gedronken?
Ben met vier vrienden al jaren fan/donateur van de stichting die het 
En door elk jaar een paar wedstrijden te volgen, heb je ook nog een leuke tijdbesteding.
Skûtsjes zijn er in vele maten en uitvoeringen, maar bij de wedstrijden van de SKS (Sintrale Kommisje Skûtsjesilen) doen veertien van deze platbodems mee en ze moeten aan tal van oorspronkelijkheidseisen voldoen. En de schipper moet uit een skûtsjegeslacht komen. Dat zijn niet veel families, dus de achternamen Zwaga en Meeter komen nogal eens voorbij…
Spannend is de wedstrijd zeker. In de tweede ronde die gevaren wordt (met een 
Traditiegetrouw het bezoek aan Friesland afgesloten met een heerlijke maaltijd (mosselen, ze zijn er weer!) bij restaurant Het Achterhuis op Urk.
van Haecht (links). Er valt zoveel te zien in dit schilderij, dat je blij bent dat er bankjes staan, zodat je alles (als dat mogelijk is) zittend tot je kunt nemen.
En dan het binnenmuseum. Fraai overzicht van het maritieme heden en verleden van Rotterdam. Bijzonder is het 
voor je het weet ben je twee uur verder. En na invoering van je gegevens in het systeem aan het einde van de experienc, kun je deze ervaringen thuis op de pc nog eens nalezen/-zien.
Niet onvermeld mag blijven dat het personeel (deels vrijwilligers?) bijzonder betrokken is bij de bezoekers. Zelfs op deze zeer warme dag is niets teveel gevraagd. Geduldig volgt een antwoord op al je vragen. Dat maak je soms wel eens anders mee. Niets dan lof dus voor iedereen bij het Maritiem Museum in Rotterdam.
Maar goed, toch weer genoten van de dieren. Leukste, vandaar de titel, de olifanten. Zie het filmpje hieronder. De kleinste in de groep is sterk genoeg om een oudere olifant bijna het water in te duwen. De pogingen worden door de talrijke toeschouwers bewonderend en lachend gadegeslagen. Ja, ook door mij.
Puffinnest 