Dagje Stavoren. Een bleek zonnetje aanvankelijk, maar toch minder fraai weer in Friesland dan ik had gedacht. Voor het Vrouwtje van Stavoren maakt dat niets uit. Ze bleef over de oude haven naar het meer staren.
Door de wind aan het IJsselmeer ook behoorlijk fris. Toch lekker uitgewaaid op de dijk. En door de wind werd er ook nog wat gezeild op het IJsselmeer. Kortom een welbestede dag.
Kom ik hier altijd tijdens het skûtsjesilen. Dan is Stavoren afgeladen. Ben hier ook keer in de winter geweest en toen kon je er een kanon afschieten. Nu zat het er tussen in.
Weer museumbezoek vandaag. Dit keer Museum Volkenkunde in Leiden. Vakantie, dus alle tijd voor zoiets. Nog nooit geweest (maar dat geldt vaker voor de combinatie Ruud en musea), dus nieuwsgierig wat hier te zien is.
Nou, het is in één woord overweldigend. Verschillende werelddelen, keurig gerangschikt. Veel gezien en geleerd van ‘vroeger’ in Afrika, Azië, de Amerika’s. Kleding, kleden, gebruikersvoorwerpen, (ceremoniële) wapens. Alles een lust voor het oog.
Het bijzonderst is nog wel de waka, van de Maori’s. Niet zozeer de houten, veertien meter lange kano zelf die in de gracht naast het museum ligt, als wel de film over het maken van de boot in Nieuw-Zeeland en alles wat er bij komt kijken. Uit een Kauriboom van ongeveer 700 jaar oud. En een tweede, opgebouwd uit een polyester frame en versierd met houtsnijwerk. Alles rond de bouw en de overdracht zit vol ceremonie, is te zien in een filmpje dat in het museum wordt vertoond.
En leuk voor de Goudse bezoeker: een uitstalling in het museum van Goudse pijpen (of wat er van over is). Gevonden op de plek van de Deshima in Nagasaki. De plek waar Hollanders actief zijn geweest. Het gewone volk had eenvoudig Japans porselein. De welgestelden dronken wijn en jenever uit glas en ze rookten uit Goudse pijpen.
Wat me minder kan bekoren, is de tentoonstelling Cool Japan. Voor een groot deel gebouwd rondom het maken van Japanse computerspelletjes.
Ik heb niks met die spelletjes en ken die figuurtjes dus ook niet.
Gelukkig is het bepaald geen verloren bezoek als je hier in sneltreinvaart doorheen loopt.
Al met al een museum dat ik nog eens ga bezoeken. Het was teveel om in één bezoek alles goed tot je te nemen.
Hieronder een filmische impressie van wat ik heb gezien in het museum:
Vrije ochtend zoetgebracht als toerist in eigen stad. Jarenlang beroepsmatig de toeristische Kaasmarkt bezocht, of er verder geen aandacht aan besteed. Nu dan toch maar eens een tijdje op de Markt rondgekeken.
Weer blij met de mooie binnenstad van Gouda: het stadhuis, de Waag en nauturlijk de kaasmarkt zelf. En dat allemaal in mijn voortuin! Genoeg te zien en te beleven.
Ja hoor, de roeiers van Oxford (“Dark Blue”) hebben de aloude race tegen Cambridge (“Light Blue”) gewonnen. In 16.59 minuten en met 1,25 bootlengte verschil. Al vanaf het begin had Oxford de leiding. Prachtige wedstrijd (8 met stuurman) om te zien. En mooi dat er Nederlander (Olivier Siegelaar, op plek 5,”the engine room“) zat.
Dit jaar niet naar de oever van de Thames in London zelf gegaan om het begin van het spektakel (de toss, BBC-presentatrice Claire Baulding, het naar buiten dragen van de ranke boten, het instappen en het voorbij zien komen van de twee ploegen bij het begin van de wedstrijd. De race begint om 17.30 u (Engelse tijd) en als de lijnbus naar Nederland al om 21.30 u vertrekt, blijft er weinig tijd over voor het volgen van de wedstrijd of een overwinningspintje (of 2) in de pub.
Vandaar met neeft Dimitri (die net als vriend André voor Cambridge is) naar Ierse pub O’Caseys in Den Haag om de wedstrijd op een groot scherm te volgen. Niet hetzelfde, maar second best. En ook een pint Kilkenny smaakt prima.
Vergeet ik nog te melden dat ik voor Oxford ben. Waarom? Jaaaren geleden met André voor het eerst de wedstrijd bijgewoond. Hij vond dat we dan wel voor de een of de ander moesten zijn. Gewoon, voor de spanning en de leut. Ik koos Oxford. EN OXFORD WON….
Zag eerder deze week de aankondiging van speciale treinritten op de Hoekse Lijn, het treintracé Rotterdam Centraal – Hoek van Holland Strand. Reden: de lijn (althans het deel Schiedam – Hoek van Holland) wordt na 1 april omgebouwd tot de verlengde RET-metrolijn B naar Nesselande.
Nou heb ik niet zoveel met die 125 jaar bestaande lijn, maar een rit met de Mat ‘46 (‘Muizenneus’) is het vandaag wel waard. De trein ken ik uit mijn eerste jaren van mijn journalistieke loopbaan. Nog geen rijbewijs, dus elke dag met dit treintype op en neer van Gouda naar Amsterdam CS (de lijn Woerden – Breukelen). Ja, lieve kijkbuiskinderen dat was de tijd ver voor de Intercity Direct, Thalys.
Maar: in mijn beleving reden de treinen altijd op tijd. Wel elke ochtend vlak voor de aansluiting met de lijn Utrecht – Amsterdam een paar minuten stil staan in stukje niemandsland. En als je bijna te laat op het perron was, kon je de deur nog opentrekken en in de trein springen. En als je trek had, liep er op perron Gouda een ‘railcateraar’ met een dienblad vol dampende koffie die je kon kopen via het coupéraam dat met een zwengeltje nog gewoon geopend kon worden. Hoezo airco? Arko!: alle ramen kunnen open.
Heb de trein overigens de afgelopen jaren nog wel van dichtbij gezien: in het Spoorwegmuseum. Maar er in stilstand naar kijken, is toch iets anders dan er weer eens in meerijden. Dus dank Nederlandse Spoorwegen voor een middagje nostalgie.
Dagje Maastricht en het leek wel carnaval. Overal muziek. Blijkt te gaan om het dubbeljubileum van carnavalsorkest De Kachelpijpen. In het Maastrichts: Dobbel Zjubilei 6×11 jaor Rizzjemint – 50 jaor Börgerkorps Garderizzjemint De Kachelpiepers.
De muziek is aan mij niet besteed. Wel de twee reuzenpopen. De Engel van Maastricht ( naar het stadswapen van Maastricht) en Gigantius. Dat maakt het tot een ander dagje Maastricht dan anders. Maar laat ik het hoofddoel niet uit het oog verliezen. Natuurlijk glaasje knisperende Chardonnay op zeer zonnig en vrij windstil terras op het Onze Lieve Vrouweplein, bij café Charlemagne. Gelukkig de reuzenparasols niet uitgeklapt, zodat met volle teugen van de zon kan worden genoten.
Mooi dagje Maastricht. Niet de gehoopte sneeuw in Zuid-Limburg, dus maar stadswandeling gemaakt. Geen spijt van gehad. Maastricht is zoveel rustiger op een winterse zeer zonnige zondag dan op een Zomerse dag.
Bij toeval de tentoonstelling LUMA, in Museum aan het Vrijthof. Mooie tentoonstelling (zie het filmpje hieronder) en fraai museum ook. De lichtobjecten zijn het bekijken meer dan waard. Als je de kans hebt, LUMa is nog te bezoeken tot en met 19 februari.
Kan me niet heugen dat ik er nooit geweest ben, maar bezoek aan Deventer vandaag was zeer de moeite waard. Het weer werkte natuurlijk ontzettend mee.
IJssel
Volop zon, nog wat besneeuwd (altijd leuk voor winterse plaatjes) , nauwelijks wind en door het wegblijven van die wind was de temperatuur zelfs aangenaam te noemen. Kortom, prima omstandigheden voor een stadswandeling.
Botermarkt
Rondje door deze oude Hanzestad gelopen, met het pontje over de IJssel naar gene zijde. Daar de Bolkwerksmolen (zie foto bovenaan) bekeken. Helaas gesloten voor rondleidingen in de winter.
Als je de St.-Jan van Gouda bent gewend, valt de Grote of Lebuïnuskerk wat tegen. Prachtig gebouw, met een crypte. Daar niet van. Maar ‘blank’ glas in de sponningen…. Dan zijn gebrandschilderde ramen van de kerk in Gouda toch wel veel mooier. Het enige dat in de buurt komt,
Magistraatkapel
zijn de elf figuren (profeten en evangelisten) bij de Magistraatskapel, afkomstig uit een andere kerk in Deventer.
Wat Deventer ook zeer de moeite waard maakt, zijn de kleine straatjes met bijzondere winkeltjes. Kortom, een dagtocht die voor herhaling vatbaar is.
In het kader van De Museumjaarkaart moet zijn geld wel opbrengen, vandaag bezoek gebracht aan het Spoorwegmuseum in Utrecht. Blijft altijd weer fascinerend. De oude treinen. Leuk om ff 3e klas te zitten. Bezoek is extra leuk deze periode, vanwege het Winterstation, met naast de jaarlijkse ijsbaan dit keer voor het eerst het draaimolenrestaurant. Een hapje en/of drankje, terwijl men rondjes draait tussen de treinen. En – had ik geen tijd voor – wat eten in het echte restauratierijtuig van de legendarische Wagon Lits.
En, vorige keren niet ontdekt: de Vuurproef. Veel informatie – verteld door Rutger Hauer – over spoorgeschiedenis. En – echt waanzinnig – een rit door spoorverleden, -heden en –toerkomst. Gezeten in een treinstoel, ga je echt heen en weer en bij afremmen naar voren.
Mooi gedaan.