Categorie: Daagjes uit

Het Bonnefantenmuseum het Museum aan het Vrijthof, wie heeft er niet van gehoord. Vandaag een nieuw museum ontdekt in een van mijn favo –dagje-uit-steden Maastricht: het Natuurhistorisch Museum Maastricht.

Een eeuwenoud gebouw, vroeger kloostercomplex Sint Elisabethsdal, dat van 1673 tot 1796 bewoond werd door, later zwakzinnigengesticht grauwzusters. Wikipedia: In de 19e eeuw was het gebouw in gebruik als zwakzinnigengesticht, weeshuis en tijdelijke huisvesting van gemeentelijke diensten. De kern van het complex bestaat uit het zeventiende eeuwse Huis Stas in Maaslandse renaissancestijl (met ‘speklagen’ en krulgevels). Het interieur van het pand is nog deels origineel. Ook de twee aangrenzende kloostervleugels stammen uit de zeventiende eeuw, maar deze zijn later sterk verbouwd.

Relatief klein van opzet dit museum, maar een bezoek zeker waard. Geleerd dat mergel uit krijttijdperk stamt en dat ‘krijt’ komt van schelpen en dergelijke. Schelpen, in Maastricht? Jazeker, het museum leert je dat Limburg en du sook Maastricht miljoenen jaren geleden een ondiepe zee was, complete met haaien en andere vissen.
Het museum, al meer dan 100 jaar oud, neemt je mee in de reis door de tijd. Van schuivende continenten naar de Romeinen en van mosasaurus (roofreptiel) naar de bonte specht, of hoe al die vogels ook heten. Je leest het verhaal van de door de Fransen in 1794 geroofde mosasaurus (maashagedis, 10 meter lang, gevonden in de Sint Pietersberg), je ziet in en apart glazen gebouw een i de mergel vastzittende ander mosasaurus, Bèr, (want te log om binnen in het museum te plaatsen.

Fraaie tekst op een van de muren in het museum, die de doorgaande veranderingen in landschap en natuur weergeeft: Alleen de verandering houdt stand. Landschap, flora en fauna zijn de resultaten van processen waar nooit een einde aan komt. Alleen de verandering houdt stand. Een variatie op de gedachte van de Griekse filosoof Heraclitus van Efeze (535 – 474 voor Christus) in zijn boek over de natuur ‘Alles beweegt en niets is blijvend.’

Niet alleen de vondsten, flora en fauna zijn mooi om te zien. In het oudste deel van het museum het genoemde Huis Stas, waan je je decennia terug. De grote kamer herbergt een historisch kabinet, ingericht in de stijl van een natuurhistorisch museum omstreeks 1900.
Al met al een museum dat een bezoek meer dan waard is. Een aanrader!. Maar misschien niet een waar je keer op keer terugkeert.

Het dagje Maastricht natuurlijk traditiegetrouw afgesloten bij mijn favo café Charlemagne op het Onze Lieve Vrouweplein, met een mooi Kasteelbier. Op het gevelterras, wel onder de terrasverwarmer, want behoorlijk koud vandaag.

Na open dag nieuwe metrostations CS en Rokin (noordzuidlijn) in Amsterdam (zie artikel hieronder), onverwacht bezoek gebracht aan het Allard Piersonmuseum. Wilde eigenlijk wat rondwandelen in Amsterdam, maar te koud. Geen spijt gehad van dit bezoek. Prachtig museum, prachtig gebouw ook: hert voormalige hoofdgebouw van De Nederlandsche Bank.

Het Allard Pierson Museum, het archeologie museum van de Universiteit van Amsterdam, is genoemd naar Allard Pierson (1831-1896, voormalig predikant), die in 1877 de eerste hoogleraar archeologie aan de Universiteit van Amsterdam werd.

Fraaie collectie beelden en attributen (sommige als kopie) uit de tijd van het oude Egypte en Rome en de Romeinen. Vooral de tentoonstelling Crossroads, Reizen door de Middeleeuwen.

Ook leuk om met modern toetsenbord je eigen naam in hiëroglyfen tevoorschijn te toveren (zie rechts) en te printen. Al zegt een vriend dat er van de vertaling niets klopt. Maar het blijft leuk.

Fotoreeksje van mijn foto’s in het museum hieronder.

Vandaag bezoek gebracht aan de toekomstige Noord Zuidlijn van de metro in Amsterdam. Mooi om te zien, nu alles nog maagdelijk schoon is. Was vooral onder de indruk van de kunst-tegelwanden op station Rokin. Als metro vertraging heeft en je moet wachten, is dat geen straf voor de reiziger lijkt me.

Kunst op CS ontbrak nog. Er komt iets groots dat, als ik de uitleg goed heb begrepen wisselt met de seizoenen.

Zie het filmverslag van de open dag hieronder

Stond nog op mijn verlanglijstje zonder een datum voor dit jaar: dagje Londen. Het moet een lekker geintje blijven, dus goedkoop. Met de nachtbus van Eurolines. De ene nacht heen en de ander nacht terug. Dik twaalf uur netto in Londen te besteden. Als je het een beetje zonder aan een datum gebonden bent ga je voor een prikkie naar de overkant. Mij kostte het 33 euro (bus en overvaren). Geen geld dus.

Londen is en zalige stad, voor een of meerdere dagen. In mijn geval wat shoppen (bacon, Christmas pudding, nog wat spulle en een lekkere dikke zaterdagkrant voor thuis) en wat slenteren door de stad. Heb Oyster card (de ov chip voor bus en metro), dus kan gaan en staan waar ik wil.

Eerst ontbeten bij Sicily (voorheen Da Scalzo). Italiaans restaurant, maar perfect Egnels ontbijt. Uiteraard naar Covent Garden en Harrods. Beide volop in kerstsfeer. En in de avond nog even genoten van het uitzicht over de Thames: London Eye (zie foto boven dit verhaal) en het parlementsgebouw (met Big Ben in de steigers).

Bijna geen plek in de herberg

En als er de vermoeide voeten zijn, is er wel een Starbucks of pub Sherlock Holmes pub (aanrader!) in de buurt. Dag besloten met een eenvoudige, doch voedzame maaltijd bij Hamilton Hall -Wetherspoon Liv.str.station.
Slechts om één reden beetje slecht uitgekozen weekeinde: het is s-t-e-r-v-e-n-s-d-r-u-k in Londen. Schuifelen in metrostations, als sardientjes in de metro en bijna geen plek in de herberg… Maar goed, daar tegenover staat dat het is de bus van Amsterdam naar Londen vv niet druk was, dus kon op heen- en terugreis beetje liggen (wel opgevouwen, maar toch) om te slapen. De eigenlijke slaap thuis ruim ingehaald.

Zal zo’n tripje niet te vaak doen, maar zo af en toe is het een mooie, goedkope grap om even dagje in Londen door te brengen.

Hieronder nog twee zeer korte filmpjes, omdat een foto soms minder uitbeeldt dan een filmpje. Hier eerst een living statue net buiten Covent Garden. Trok veel bekijks.

En stukje muziek in de basement van Covent Garden. Muziek komt hier goed tot zijn recht vanwege de goede akoestiek.

Voor het eerst sinds mijn kinderjaren vandaag naar het Openluchtmuseum in Arnhem geweest. Stond, sinds ik een Mueumjaarkaart heb al op mijn lijstje, maar het was er nog niet van gekomen. Nu, aangetrokken door het fantastische najaarsweer en de opening van de permanente geschiedenisexpositie Canon van Nederland, per trein naar Arnhem dus.

Beslist geen spijt van gehad. En dan druk ik mij nog zachtjes uit. Wat geweldig hier. Minstens zo leuk als het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen, waar ik al paar keer ben geweest. Wat zeg ik, misschien nog wel leuker. Weert je wat, ik ga ze later nog eens met elkaar vergelijken. Hoewel: beide hebben een eigen opzet. Het Zuiderzeemuseum behelst, de naam zegt het al, meer de geschiedenis rond het IJsselmeer. Het Openluchtmuseum (ook) andere delen van het land.

De juist vandaag geopende Canon van Nederland, in de zeer grote kelder van het entreegebouw alleen al is een bezoek aan het Openluchtmuseum meer

dan waard, Leerzaam, boeiend, zeer interactief. Geweldig van opzet. Je wordt op een zeer relaxte manier meegenomen door de lange en rijke geschiedenis van ons land. Je kunt er (zie foto boven dit verhaal) een selfie maken met je eigen gezicht op kostuums uit verschillende perioden in de geschiedenis. Met een ‘tag‘ die je bij binnenkomst krijgt opslaan op je eigen internethoekje van het museum en vervolgens thuis ophalen en bewaren. Ook onderwerpen die je interesseren kun je met die tag opslaan en thuis nog eens bekijken en lezen.

Fantastisch. De bedenkers, uitvoerders en de ondersteunende musea zijn volgens mij meer dan geslaagd in hun opzet om bezoekers op een interessante, speelse edoch zeer leerzame manier mee te nemen door onze vaderlandse geschiedenis. Was er zo van onder de indruk, dat ik beslist nog een keer hier heen ga.

De rest van het Openluchtmuseum was het bezoek ook zeker meer dan waard. Een prachtig landgoed, met veel mooie oude boerderijen en andere gebouwen. Niet volgepropt, volop gelegenheid om bijvoorbeeld een mooie boerderij in haar volle glorie op de foto te zetten. Weet niet of het altijd het geval is, maar op deze zonnige, drukke zaterdag (hoewel het niet vol overkomt tijdens de rondgang) waren er volop vrijwilligers die boeiend over details wist te vertellen die je zag, of over het tijdvak/regio waar de boerderij of ander gebouw vandaan kwam.

Tram RETn hoe fantastisch is het om als geboren Rotterdammer om ‘door’ het museum te rijden in een oude tram van de RET. Kortom, ik ga snel nog een keer naar het Openluchtmuseum.

O ja, het ter plekke gebrouwen bier smaakt uitstekend!

Fimpje2 vandaag hieronder:

Hieronder een promofilmpje van Canon van Nederland. Eigen opnamen waren niet om over naar huis te schrijven, laat staan hier te publiceren.

En hier nog filmpje vol foto’s van vandaag

Vandaag twee (ja, echt: twee!) musea bezocht in Amsterdam. Onverwachte dag vrij. Rijksmuseum is weer boeiend, al is het deze vakantietijd wel zeer druk. Uiteindelijk toch nog gelukt heel dicht bij de Nachtwacht te komen.

Genoten van de tentoonstelling Small Wonders. Een gepriegel op de vierkante centimeter. Knap werk.
Ook weer even gekeken bij de zeer mooie lichtinstallatie Shy Lights van Lonneke Gordijn en Ralph Nauta. Blijft grappig om te zien.
En hoe is dat vliegtuig toch op de zolder van het museum gekomen?

St. Joris

Ook tijdlang gekeken bij kunstwerk uit hout van de legende van St. Joris die de draak verslaat. Kende de achtergrond niet, maar de beeltenis is ook die van het bevrijdingsmonument in de westmuur van het stadhuis van Gouda.

O ja, die achtergrond:
De stad werd door een draak getiranniseerd. Dagelijks verslond hij twee schapen, die hem geofferd werden, zodat hij zich rustig zou houden. Toen de laatste schapen op deze manier verdwenen waren, eiste de draak mensenoffers. Hierbij viel het lot ook op de dochter van de koning. In bruidskleren trad zij haar dood tegemoet. Maar Joris viel de draak met een lans aan en verwondde het gedrocht. Hij beloofde de koning en het volk dat hij het ondier zou doden als iedereen zich door hem zou laten dopen. Toen koning en volk akkoord gingen doodde hij de draak en op die dag lieten 15.000 mensen zich dopen.
(Vrij naar Jacobus de Voragine, de Gouden legende)

Foto’s

Zo mogelijk nog drukker was het in het Van Gogh museum. Je moet, ook met de gratis Museumjaarkaart, een e-ticket downloaden (of bij het museum uren in de rij gaan staan) voor een vaste entreetijd. Eenmaal binnen is het allemaal zeer relaxed. Alleen mag je hier in tegenstelling tot het Rijks geen foto’s maken. En daar wordt streng op toegezien. Het museum mag natuurlijk de eigen huisregels bepalen, maar het komt niet echt vriendelijk over de bezoekers.

Mooi om de werken van Gogh en de omgeving (zowel letterlijk als figuurlijk) nu eens in het echt te ervaren.

De bruiloft te Kana, glas-in-lood raam

De geboorte van Mozes, glas-in-lood raam

Glas-in-lood-raampjes in tentoonstelling Rijksmuseum. Links de Bruiloft te Kana, rechts De geboorte van Mozes.

Meer foto’s in het ‘filmpje‘ hieronder:

In straffe wind en vrijwel zonder regen middag op de dijk IJsselmeer bij Stavoren doorgebracht om het skûtsje (historisch varend vrachtzeilschip) van Leeuwarden/Ljouwert aan te moedigen tijdens de wedstrijd hier van de SKS (Sintrale Kommisje Skûtsjesilen). Ben met aantal vrienden al bijna 20 jaar donateur/vriend van het skûtsje van Ljouwert en steevast gaan we weekeinde naar Stavoren om de wedstrijd op het IJsselmeer te aanschouwen. Met vast ritueel: even naar het volgschip met pakken stroopwafels ter aanmoediging.
(Tekst gaat door onder het filmpje)

Het heeft – weer – niet mogen baten. ‘Ons’ skûtsje is nege geworden. En door twee uitvallers (Joure gediskwalificeerd en Langweer die zich zaterdag terug trok uit het kampioenschap dit jaar), zijn er twaalf deelnemers… En door ingewikkelde puntentelling twaalfde in het klassement (dat nog wel op dertien skûtsjes is gebaseerd). 

De overnachting was dit keer in Workum. Leuke plaats (zie foto rechts), zeer goed restaurant (Seburch) en een in alle opzichten perfect hotel, de Gast Inn.

Zondag, op terugreis naar Gouda, over de Afsluitdijk gereden en bij het monument van het uitzicht over het water (Texel in beeld) genoten. En naqtuurlijk van het fraaie kunstwerk van kunstenares Ineke van Dijk uit Stolwijk uit 1982. (zie de foto hieronder)

Kortom een zeer geslaagd weekeinde, mede door de gezelligheid met de vrienden.

Morgen nog één wedstrijd bijwonen in mijn uppie, die van Woudsend op de Hegemer Mar. Het wordt prachtig weer. Dus Ljouwert Boppe! En “VIOS” (Vooruit Is Ons Streven), zoals het bestuur zelf zegt op Twitter en Facebook.