Superlekker weer (zon, behaaglijk warm). Alleen dat zou al een reden zijn geweest voor een lang weekeinde Gibraltar, het zuidelijkste puntje van het Iberisch Schiereiland. En volgens de Grieks mythologie een van de twee zuilen van Hercules.
De echte reden was de classisvergadering van mijn kerk, de Church of Scotland. Die wordt (vanwege de grote afstanden tussen onze lokale kerken) tweemaal per jaar gehouden, in 
maart en oktober.
Dit keer dus in Gibraltar, met als gastkerk St. Andrews. Ben hier jaren geleden al een keer geweest voor 
een clasissvergadering. Een hernieuwde kennismaking dus. Ik zal jullie hier niet vermoeien met saaie details van de vergaderingen op vrijdag en zaterdag. Alleen dat er extra vrije tijd was. Door omstandigheden ontbraken verschillende mensen. Dus een report minder te bespreken en ook minder lange toespraken. Kortom op zaterdag al om 13.30 uur klaar i.p.v. gemiddeld 16.00 uur. Mijn aandeel: commissievergadering op vrijdagochtend, toespraak op vrijdagavond en op zaterdag een presentatie van de publiciteit die we als internationale classis hebben gegenereerd in het kerkblad van de Church of Scotland en op de websites, Facebook Twitter en Instagram van dezelfde kerk en het kerkblad.
‘Vroeg’ stoppen op zaterdag was dit keer allesbehalve een straf. Had ik al verteld dat het prachtig weer was in Gibraltar? De vrijdagmiddag ben ik altijd vrij (vergadering dagelijks bestuur en de commissievoorziters en daar hoor ik niet bij), dus volop tijd om in een heerlijke zonnetje jasloos door 
Gibraltar te wandelen.
De vrijdagmiddag gebruikt om in Morrisons wat Britse bacon in te slaan voor thuis. En verder op balkon van mijn hotelkamer (het kleine rode cirkeltje op de foto is balkon van mijn kamer) een kleur op het gezicht te krijgen.
De grote foto boven dit verhaal is het uitzicht vanaf mijn balkon, met in het midden de zes hectare grote en twee eeuwen oude Botanische tuin van Gibraltar. In 1816 aangelegd in opdracht van de Britse gouverneur van Gibraltar, generaal George Don. Het was zijn bedoeling dat de soldaten gestationeerd in het fort een aangename recreatiegebied tot hun beschikking hadden wanneer ze vrij waren. Ook andere bewoners van Gibraltar mochten hier genieten, beschermd tegen de extreme hitte van de zon. Op de achtergrond van de foto de Straat van Gibraltar.
De zaterdagmiddag met de kabelbaan naar boven op de 200 miljoen jaar oude Rots van Gibraltar pal achter mijn hotel. De berberapen (makaken) bezocht (die brutaal azen op eventueel eten in je jas of rugzak).
De legende gaat dat zolang er apen op de rots leven, Gibraltar in handen blijft van de Britten. De Britten doen er dus alles aan om ervoor te zorgen dat de apen op de rots blijven.
Ook genoten van het fenomenale uitzicht. Geen wolkje aan de lucht, dus zo ver kijken als het oog reikt.
Ook bijzonder: vanwege het mooie weer zondagmiddag van kerk naar luchthaven gelopen. Klein 
halfuurtje met als bonus dat je via de Winston Churchill Avenue de landingsbaan moet krusien om van de stad naar het luchthavengebouw te gaan. Als er een vliegtuig komt of vertrekt? Dan gaan de slagbomen omlaag, net als bij een spoorwegovergang. Leuk om eens legaal over de landingsbaan te mogen wandelen.
Bij de classisvergaderingen zelf gaat het niet alleen om de officiële kerkbeslommeringen, ze zijn ook een goede gelegenheid om banden aan te halen met predikanten en ouderlingen van de verschillende kerken in dit regioverband. Een fantastische ploeg mensen die zich samen inzetten voor onze kerken. 
Een vriendenclub, iets dat zich vooral uit tijdens de diners op vrijdag- en zaterdagavond. Zeker ook voor de predikanten, want die zien alleen over het algemeen ook niet vaak. De kerkregio is immers zeer groot: van Bochum in het noordoosten en Amsterdam in het noordwesten tot Malta in het zuidoosten en Lissabon in het zuidwesten. En dan de kerken nog Colombo (Sri Lanka) en Bermuda.
De volgende bijeenkomst is in het tweede weekeinde van oktober, dan in Boedapest. Ook een hernieuwde kennismaking. Ik kijk er al naar uit.
Filmpje van de apen op de Rots van Gibraltar
En een filmpje van het kruisen van de start- en landingsbaan van Gibraltar International Airport
(internationale classis) van mijn kerk houdt tweemaal per jaar een classis vergadering bij een van de tot de classis of presbytery behorende kerken als gastvrouw optreedt. Dit keer in Genève.
Tijdens de vergadering (commissiebijeenkomst vrijdagochtend en de algemene vergadering op vrijdagavond en zaterdag) gaat het over zaken die alle kerken
in de presbytery raken: het gemeenteleven, financiën, gebouwenbeheer, vacatures, zendingsprojecten, publiciteit en noem maar op. Daar zal ik jullie hier niet mee vermoeien.
licht via de ramen naar binnen) en zo groot dat je er op een zondag verloren zou voelen. Maar de kathedraal is wel mooi, zowel van binnen als van buiten.
gelegenheid van de 400ste verjaardag van 
Met de bus (hotel leverde een gratis bus- en treinpas voor de duur van het verblijf) nog even kort ritje naar het complex van de 
clusterbommen.
mijn koffer in het vliegtuig naar Zwitserland te stoppen. Kreeg daar bij aankomst (nadat ik al tijdje vruchteloos naar de bagageband had gekeken) een sms-je over. Kon een online formulier invullen met adres waar ik verbleef. Koffer ging mee op volgende vlucht naar Genève en werd in de loop van de avond afgeleverd in hotel. Tot tevredenheid opgelost. Of KLM iets wilde goedmaken weet ik niet. Feit is dat bij aankomst op Schiphol op terugreis mijn koffer als eerste op de bagageband belandde.
en twee uur voor het tweede deel. Met de partituur op de schoot genieten van de akoestiek in deze prachtige, beroemde Rotterdamse kerk genoten.
Het was vergaderweekeinde van de 
In ongeveer vier uur tijd de Notre Dame bezocht (prachtige kerk), de Eiffeltoren (moet je gezien hebben natuurlijk) en heel bijzonder het monument 
Joden, die in de Tweede Wereldoorlog werden gedeporteerd naar concentratiekampen en daar vermoord werden.
week bestond de kerk 375 jaar. Dat weten we, omdat alle en dan bedoel ik alle archiefstukken sinds de vorming van de kerk in 1643 bewaard zijn gebleven.
in de afgelopen maanden. Onder andere met de samenstelling van een fraai jubileumboekje:
Nu was Portugal aan de beurt. De kerk staat in Lissabon, maar om praktische redenen was voor de overnachtingen en vergaderingen uitgeweken naar Cascais, op drie kwartier treinen ten westen van Lissabon.
openbaar. Dus hier op het weblog maar iets van Lausanne zelf.
ongeveer twintig minuten en met het fraaie herfstweer fantastisch. Zeker als je weet dat je de rest van die dagen vooral zit.
Op dit blog geen aandacht voor de kerkvergadering zelf, behalve dan dat ik de vergadering van business committee (‘dagelijks bestuur’) op de vrijdagmiddag niet bijwoon en dus er op uit kan trekken. Aanvankelijk stond de hoofdstad Valletta op het programma. De korte tijd – de vergadering werd al om 17.30 uur vervolgd, het ov per bus van de plek waar we verbleven (
zonnige middag. Uiteraard de 
Zeer betrokken, zeer aardig. Je krijgt amper de gelegenheid zelf een deur naar de zaal te openen. Fantastische mensen die maar één doel hebben: zorgen dat alles gladjes verloopt voor de commissioners of deelnemers aan de assembly. De meesten waren er de gehele week en ik heb ze nooit kunnen betrappen op een vermoeide, of verveelde blik!
Puffinnest 