Een begin om te onthouden. Bij de cantatedienst in de Grote of St. Laurenskerk in Rotterdam vanochtend met de Matthäus Passion, trok ds. Bernard van Verschuer de volgende lijdensvergelijking:
,,Mensen die naar de Matthäus Passion gaan hebben iets gemeen met mensen die naar De Kuip gaan om Feyenoord te zien spelen. Je weet bij allebei hoe het afloopt. Bij de eerste zeker, bij de tweede meestal. En dat stemt mensen droevig…”
Een vrolijke noot bij een zeer mooie Matthäus Passion door de Laurenscantorij en het Laurensconcert. Het is in de setting van de cantatedienst, dus ruimte voor Schriftlezingen, een korte overdenking (met de bovengemelde woorden van Verschuer), samenzang, gebed en collecte.
Hoofdmoot uiteraard de volledige Matthäus Passion. Vier uur (twee uur voor het eerste
en twee uur voor het tweede deel. Met de partituur op de schoot genieten van de akoestiek in deze prachtige, beroemde Rotterdamse kerk genoten.
Weer genoten, moet ik zeggen. Heb deze cantatedienst al vaker bijgewoond, zelfs nog met mijn vader, een groot liefhebber van ‘de Matthäus’.
De Laurenscantorij voert de Matthäus al jarenlang op deze manier uit. Sterker nog: de Matthäus is door Bach zelf voor een kerkdienst geschreven. Zo beleef je de muziek pas echt goed.
Palmpasen
De Matthäus Passion of Matteüspassie (BWV 244) is een oratorium gecomponeerd door Johann Sebastian Bach. Het is in Nederland een van zijn bekendste composities en een van zijn langste. De Matthäus Passion vertelt het lijdens- en stervensverhaal van Jezus als in het Evangelie volgens Matteüs. Van de intocht in Jeruzalem (het is vandaag Palmpasen), de instelling van het Laatste Avondmaal, het verraad door Judas (voor 30 zilverlingen), de verloochening door Petrus (Eer de haan kraait, zult gij mij driemaal verloochend hebben), de rechtszaak, de kruisiging en de graflegging (Ruhe sanfte, sanfte ruh).
Wat mij jaar op jaar verbaast is het aantal mensen dat tijdens de lunchpauze, dus na het eerste deel, vertrekt. Zelf vind ik het tweede deel het meest indrukwekkend. En dan vooral het slotkoraal Wir setzen uns mit Tränen nieder (…) ruhe sanfte sanfte ruh.
En dan die stilte erna. Een concert, maar misschien mag je het zo niet noemen, zonder applaus. Een complete stilte in de kerk. Iedereen onder de indruk van met name dat laatste lied.
Partituur
Het ligt er uiteraard ook aan hoe het gezongen wordt. Als ik thuis met Spotify of dergelijk mee zing, is dat niet te vergelijken met de prachtige stemmen van de Laurenscantorij en de solisten.
Bijzonder onder de indruk van de bas (mijn stempartij) Pieter Hendriks. Waar koor en solisten toch wel altijd hun partituur voor zich hebben, zingt hij zijn solo Mache dich, mein Herze rein volledig uit het hoofd. OK, het zal niet de eerste keer zijn dat hij de Matthäus zingt, maar zo recht richting de toehoorders, komt het lied zeer mooi tot zijn recht.
En ook onder de indruk van de alt (hier althans, in het echt een countertenor), de Zuid-Koreaan Minho Jeong, gen onbekende in de Bachmuziek, -cantates. Wat een stem. De evangelist Stephan Adriaens kwam wat minder uit de verf, omdat hij – zeker wat achterin de kerk – erg zacht overkwam.
Maar al met al weer een indrukwekkend begin van de Stille week in deze hectische tijd. Goed om weer op de essentie van ons christelijk geloof te zijn gewezen met deze Matthäus Passion.
Het was vergaderweekeinde van de 
In ongeveer vier uur tijd de Notre Dame bezocht (prachtige kerk), de Eiffeltoren (moet je gezien hebben natuurlijk) en heel bijzonder het monument 
Joden, die in de Tweede Wereldoorlog werden gedeporteerd naar concentratiekampen en daar vermoord werden.
week bestond de kerk 375 jaar. Dat weten we, omdat alle en dan bedoel ik alle archiefstukken sinds de vorming van de kerk in 1643 bewaard zijn gebleven.
in de afgelopen maanden. Onder andere met de samenstelling van een fraai jubileumboekje:
Nu was Portugal aan de beurt. De kerk staat in Lissabon, maar om praktische redenen was voor de overnachtingen en vergaderingen uitgeweken naar Cascais, op drie kwartier treinen ten westen van Lissabon.
openbaar. Dus hier op het weblog maar iets van Lausanne zelf.
ongeveer twintig minuten en met het fraaie herfstweer fantastisch. Zeker als je weet dat je de rest van die dagen vooral zit.
Op dit blog geen aandacht voor de kerkvergadering zelf, behalve dan dat ik de vergadering van business committee (‘dagelijks bestuur’) op de vrijdagmiddag niet bijwoon en dus er op uit kan trekken. Aanvankelijk stond de hoofdstad Valletta op het programma. De korte tijd – de vergadering werd al om 17.30 uur vervolgd, het ov per bus van de plek waar we verbleven (
zonnige middag. Uiteraard de 
Zeer betrokken, zeer aardig. Je krijgt amper de gelegenheid zelf een deur naar de zaal te openen. Fantastische mensen die maar één doel hebben: zorgen dat alles gladjes verloopt voor de commissioners of deelnemers aan de assembly. De meesten waren er de gehele week en ik heb ze nooit kunnen betrappen op een vermoeide, of verveelde blik!
Kom als het kan met het openbaar vervoer. Parkeren kost een vermogen in het centrum van Rotterdam, als je al een plekje weet te vinden.
Zal haar die vergaderweek elke dag ’s morgens even zien zitten op de troon, op de galerij van de synodezaal of Assembly Hall en misschien even dichterbij tijdens receptie op de donderdagsavond ten paleize.
Puffinnest 