Over de inhoud van de besprekingen hoor ik geen mededelingen te doen in het openbaar. Dus hier op het weblog maar iets van Lausanne zelf.
Ben hier vorig jaar ook geweest voor vergadering, dus dit was een hernieuwde kennismaking. Leuke stad, vooral het oude centrum. Mooie kathedraal, fraai modern stadshart (Quartier du Flon).
En het weer werkte ook mee. Van het hotel buskaartje gehad voor twee dagen, maar dat is niet gebruikt. De wandeling van hotel naar kerk was ongeveer twintig minuten en met het fraaie herfstweer fantastisch. Zeker als je weet dat je de rest van die dagen vooral zit.
Vergaderingen waren gelukkig niet zo in tijd volgeplempt. Er bleef nog wat tijd over voor wat ‘zijwegen’ in Lausanne zelf. Vandaar de foto’s en de filmpjes. Zoals gezegd was het een kort bezoek. Vrijdagmiddag aangekomen, ’s Avonds het eerste overleg en vanmiddag na de kerkdienst gelijk terug naar Nederland.
Vrijdagavond en zaterdagmiddag was het eten verzorgd in de kerk. Zaterdagavond als bezoekende delegatie dichtbij het hotel (want het was inmiddels gaan regenen) pizzeria La Torre bezocht. Geen slechte keus. Prima keuken. En we waren kennelijk niet de enigen die er zo over dachten, want de zaak zat afgeladen vol. Als je eens in Lausanne bent: een aanrader.
De hoofdfoto (helemaal bovenaan dit artikel dus), toont de klok in de fraaie hal van het station van Lausanne.
Kerkvergaderingen brengen me naar verschillende uithoeken van Europa. Afgelopen weekeinde was de driedaagse bijeenkomst in Malta. Door vluchtvertraging het slechte weer daar gemist. Alle dagen verder een heerlijke 20 – 25 graden, zon, wat wind. Kortom, heerlijk.
Op dit blog geen aandacht voor de kerkvergadering zelf, behalve dan dat ik de vergadering van business committee (‘dagelijks bestuur’) op de vrijdagmiddag niet bijwoon en dus er op uit kan trekken. Aanvankelijk stond de hoofdstad Valletta op het programma. De korte tijd – de vergadering werd al om 17.30 uur vervolgd, het ov per bus van de plek waar we verbleven ( Mount Saint Joseph Retreat House) in Mosta) was niet optimaal en zo nog wat – die er netto was, maakte dat voor mij de rit niet waard. Daarom koers gezet naar de dichterbij gelegen oude hoofdstad van Malta, Mdina.
De trip meer dan waard. De oude, ommuurde stad ziet er schitterend uit, vooral op een zonnige middag. Uiteraard de Kathedraal van Sint Pieter en Paulus bezocht. Schitterende kerk, al komt het voor iemand uit de Calvinistische traditie wel zeer overdadig over.
Bezoek zondagochtend besloten met kerkdienst in St.Andrews church, de gastheer van de vergadering. Mooie kerk. En net als eerder heeft de voorzitter, of Moderator van onze International Presbytery de ‘Call to worship’ aan het begin van de dienst in Gaelic gezongen. Voor mij als Schotlandliefhebber blijft zo’n solo gezongen psalmdeel toch altijd heel bijzonder.
Dienst niet tot het einde kunnen bijwonen. Anders dan andere deelnemers aan de meeting, vloog ik zondag al terug naar Amsterdam, maar de vliegverbindingen Schiphol – Malta zijn niet optimaal te noemen. Rechtstreeks vlucht naar huis alleen vroeg in de ochtend, of anders met een overstap. In mijn geval Lyon in Frankrijk. Al met al vertrek je om 13.35 uur vanaf Malta en sta je 20.05 uur pas op Schiphol. Heenreis (wel direct) met Air Malta zou drie uur duren, maar door een forse vertraging vanwege het slechte weer kwam er nog eens drie uur bij.
Hoop dat het in het maart volgend jaar sneller gaat. Dan is de vergadering in Lissabon en vlieg ik ook nog eens vanaf het relaxtere Zestienhoven.
Hieronder een filmische impressie van bezoek Malta:
(verhaal gaat verder onder de twee filmpjes)
En een ‘map‘ met wat foto’s:
Voor de liefhebbers van oude auto’s, of oldtimers: juist afgelopen vrijdagmiddag werden oldtimers geshowd op en rond het plein van de kathedraal in Valletta. De expo is het begin van een vierdagen durend evenement, de Malta Classic. Daarbij wordt met de auto’s gereden op Malta. Een aantal voertuigen heb ik op de gevoelige plaat (dat hoor je toch zo te zeggen bij ooldtimers?). Zie hieronder:
De afgelopen week do9orgebracht in Edinburgh voor de General Assembly (synode) van mijn kerk, de Church of Scotland.
Een vol programma, met tal van onderwerpen, toespraken en op de tussenliggende zondag een grote, druk bezochte publieksmanifestatie. Thema: Word of Life.
Assembly Hall
Mijn tweede General Assembly. Maar die eerste, in 2013, was eigenlijk een valse start. Hoorde dat ik naar de synode moest, nadat er al een classisweekeinde was geweest. Behalve mijn eigen predikant, kende ik daar niemand. Had geen idee hoe de synode in elkaar stak, wat de procedures waren, enzovoorts.
Inmiddels ken ik door de verschillende classisweekeinden een aantal mensen uit Europa en daar ver buiten en van de kerkorganisatie in Edinburgh zelf.
Aankomst Anne
Naast wat saaie onderwerpen (gebouwenbeheer, pensioenen en dat soort zaken), ook veel onderwerpen waarbij je absoluut niet in slaap valt, al was het alleen maar omdat de besprekingen doorspekt zijn met humor. Vooral de droge humor van de Moderator, of voorzitter, Derek Browning zal me bijblijven.
De openingsdag is er een met veel toeters en bellen. Prinses Anne, de afgezant (Lord High Commissioner) van de koningin die met veel eerbetoon binnen wordt geleid en een toespraak houdt. Stijlvol.
Toespraak Lord High Commissioner, the Princes Royal
Moet even wennen aan de mores van de synode. Ga je even naar buiten, dan buig je bij het verlaten van de zaal richting de Moderator, of voorzitter. En bij binnenkomst nogmaals. Alles bij elkaar heeft het wel iets.
Pittig debat, zoals de afgelopen jaren steeds het geval was, over Same sex relations. Een onderwerp waarin kerken recht tegenover elkaar staan. Het is vooral een punt, omdat in in het Verenigd Koninkrijk huwelijken in de kerk worden voltrokken, terwijl we dat in Nederland in het stadhuis doen.
Het meer ‘wereldse’ van de grote steden, tegen de orthodoxe van de westelijke eilanden, de Buiten Hebriden. Meestal eindigt het rapport met de aanbeveling voor een volgend rapport voor de volgende synode. Een van de weinige keren dat de stemkastjes tevoorschijn komen.
Later in de week heb ik de voorzitter van de theologische panel, professor Iain Torrence, gevraagd of ik het ooit meemaak dat er een laatste rapport over dit onderwerp verschijnt. Daarop glimlachte hij alleen maar. Dat zei me genoeg.
Indrukwekkend was de toespraak van prins Ghazi bin Muhammad van Jordanië
Prins Ghazi
(een gast van de Lord High Commissioner). Op woensdag, dus kort na de aanslag in Manchester, veroordeelde hij, mede namens zijn vader, de koning, in niet mis te verstane woorden die zelfmoordaanslag. Ook sprak hij over de strijd tegen het fundamentalisme.
Zeker zo indrukwekkend was de toespraak van Andrews MacPherson, de moderator of voorzitter van de National Youth Assembly van de Church of Scotland. De jeugd heeft zich afgelopen jaar onder ander bezig gehouden met het onderwerp geestelijke gezondheid. Niet vreemd, want het aantal zelfdodingen onder jongeren in Schotland is hoog. ,,Nothing kills more young men in Scotland than suicide does. Nothing. No accidents, no cancer, no acts of violence and no disease kills more young men than suicide.’’
Nothing kills more young men in Scotland than suicide does. Nothing. No accidents, no cancer, no acts of violence and no disease kills more young men than suicide
Een meer ontspannen onderdeel van de synodeweek was Heart & Soul, de grote publieksmanifestatie van de Church of Scotland, in Princes Street Gardens. Wist nog dat ik de vorige keer had genoten
Heart & Soul Swing Band
van de fantastische muziek van de vooral uit predikanten en hun familieleden bestaande Heart & Soul Swing Band. Wilde graag weer optreden bijwonen. Werd niet teleurgesteld (zie filmpje hieronder). En de toevoeging voor enkele stukken van de Presbyterian Church of East Africa London Choir was prachtig.
Een andere kers op de taart was, uiteraard, de receptie die prinses Anne donderdagavond gaf in het paleis (Palace of Holyrood House). Volle bak, prinses slechts op afstand gezien, haar man Sir Tim wat dichter bij. Het maakte niet uit. Wie kan zeggen dat hij heeft geborreld bij een echte prinses in een echt paleis… En in het heerlijke
Beating Retreat
zonnetje als ‘voorgerecht’ van de receptie genoten van de Beating Retreat, of mini-taptoie. Daar onderstaand een filmpje van. Van de receptie zelf geen foto’s, want het was nadrukkelijk verboden opnamen te maken. en ik wilde niet het risico lopen na het eerste glas witte wijn naar buiten te worden geknikkerd 🙂
Kortom, een volle, maar zeer boeiende week.
Was erg blij met mijn logeeradres, bij vrienden. Een hotel of jeugdherberg kunnen niet tippen aan zo’n fantastische thuisbasis. En wat een fantastisch leger aan vrijwilligers in en rond de synodezaal. Zeer betrokken, zeer aardig. Je krijgt amper de gelegenheid zelf een deur naar de zaal te openen. Fantastische mensen die maar één doel hebben: zorgen dat alles gladjes verloopt voor de commissioners of deelnemers aan de assembly. De meesten waren er de gehele week en ik heb ze nooit kunnen betrappen op een vermoeide, of verveelde blik!
Hieronder filmpjes en foto’s van de afgelopen week. Plezier ermee
De Heart & Soul Swing Band, met het resbyterian Church of East Africa London Choir
Fotomap General Assembly
Beating Retreat
Clapping Out
En – tot slot – voor de vliegenthousiastelingen (zoals ik):
Vliegreis Edinburgh – Amsterdam (met luchtbeelden Edinburgh en kust bij IJmuiden, Haarlem en de landing)
Vanochtend wordt de synode of (General Assembly) van mijn kerk in Edinburgh geopend. Ben er bij (net als bij alle ander zittingen tot en met volgende week vrijdagmiddag). Strenge veiligheidsmaatregelen, want de vertegenwoordiging van koning Elisabeth II is haar dochter Anne, the Princess Royal, die tijdens de synode de titel The Lord High Commissioner draagt.
Wil je het circus van de openingsochtend meekijken? Dat kan hier live. Eerst benoeming nieuwe voorzitter of Moderator, daarna het welkom voor de prinses, het voorlezen van de koninklijke boodschap, enzovoorts. Ook alle andere vergaderingen de komende dagen worden live uitgezonden.
Het boek met alle onderwerpen die aan bod komen deze week (de ‘Blue Book‘), is hier te raadplegen en te downloaden. Alleen in het Engels, uiteraard.
Kom in de kerstsfeer morgenavond. Kom naar de Scots International Church Rotterdam. Met onder andere carols and lessons (18.30 uur). Klik hier voor de liturgie. Hoe de kerk te bereiken is, lees je hier. Kom als het kan met het openbaar vervoer. Parkeren kost een vermogen in het centrum van Rotterdam, als je al een plekje weet te vinden.
Volgend jaar mei voor tweede keer afgevaardige namens de Europese gemeenten van de Church of Scotland naar de synode (‘general assembly”) in Edinburgh. Daar is ook altijd een vertegenwoordiger (‘Lord High Commissioner’ [m/v]) namens de Kroon. Volgend jaar is dat prinses Anne, the Princess Royal.
Rev Dr John Chalmers, Principal Clerk van de Church of Scotland, is blij met de aankondiging. ,,We are delighted with the news that Her Royal Highness The Princess Royal has been appointed by Her Majesty The Queen as Lord High Commissioner to the General Assembly of 2017. Her Royal Highness served as Lord High Commissioner in 1996 and we look forward to her returning to the General Assembly next year.’’
Zal haar die vergaderweek elke dag ’s morgens even zien zitten op de troon, op de galerij van de synodezaal of Assembly Hall en misschien even dichterbij tijdens receptie op de donderdagsavond ten paleize.
Hoe dichtbij, of hoe ver af ik ook sta, het lijkt me bijzonder boeiend om mee te maken.
Al kom ik er al jaren niet meer – de functie is ruim tien jaar geleden definitief verdwenen – gaat het me toch aan mijn hart dat de Turfmarktkerk in Gouda wordt gesloopt. Er is geen redden meer aan, zegt eigenaar Timpaan.
Eerder dit jaar werd in mijn eigen krant al gemeld dat restaureren/renoveren geen reële optie meer is. De verwaarlozing van het pand de afgelopen jaren is dusdanig, dat herstel een miljoen euro kan kosten. Het gaat dan om herstel van fundering, gevel, de vloer op de begane grond en dergelijke. Dat zou niet in welke exploitatie zijn op te nemen.
Heb spiritueel gezien al tien jaar een ander ‘huis’, maar toch…
Denk dat ik de bewuste informatiedag, over een paar weken, toch maar even bijwoon. Nog eenmaal, met weemoed, door ‘mijn’ kerk te lopen en wat te mijmeren. Herinneringen ophalen aan de vele vriendschappen die ik hier sloot, het werk voor de kerkradio, hert repeteren/zingen met The Griffin Singers, kortom een belangrijk deel van mijn leven.
Per Aspera Ad Astra
De preekstoel zelf lijkt nog in goede staat
De nieuwe (kunst)bestemming kan me niet bekoren
Lamp aan het plafond. Serie lampen die er al hangen zo lang ik me kan heugen
Het orgel van de Turfmarktk, dat na de sluiting naar Kroatië is gegaan
Vergaderweekeinde in Lausanne (Zwitserland) heeft gelukkig genoeg vrije tijd opgeleverd om iets van de stad te zien. Het weer werkte prima mee. Met 15 graden of zo, in de zon is het goed toeven op een bankje met uitzicht over deel van de stad en het Meer van Genève.
Elk half jaar (tweede weekeinde van maart en oktober) is een andere gemeente aan de
Verzamelen in de Scots Kirk Lausanne
beurt om het classisweekeinde (vrijdagochtend tot en met zondag [kerkdienst]) te organiseren. Om praktische en financiële redenen zijn de bijeenkomsten altijd op het vaste land van Europa. Dit keer dus in Lausanne. In maart volgend jaar is mijn kerk in Rotterdam aan de beurt. Elke kerk vaardigt een predikant en een ouderling af. Het gezelschap wordt aangevuld met ‘predikanten in algemene dienst’ en vertegenwoordigers van deputaatschappen in Schotland (Edinburgh, de hoofdzetel van de Church of Scotland).
We praten over aardse zaken (financiën, onderhoud gebouwen), maar ook over het geestelijk leven van de gemeenten. Zo krijgt in principe elke gemeente eens in de vijf jaar een bezoek van een afvaardiging van de classis om uitgebreid te horen wat er leeft in de betreffende gemeente, de Local Church Review. Waar loopt men (financieel) tegen op, hoe gaat het met het kerkbezoek, enzovoorts.
Scots Kirk Lausanne
Ook wordt stil gestaan bij gemeenten die vacant zijn, het soms allemaal moeilijk kunnen bolwerken, te steunen projecten, of (Mission project).
En natuurlijk is er volop ruimte voor onderlinge ontmoeting in zo’n weekeinde. In de paar jaar dat ik nu afgevaardigde ben, merk ik dat het een geweldige groep mensen is. De onderlinge band is stevig en als nieuweling een paar jaar geleden in Genève, heb ik geen enkele keer het gevoel gehad met te moeten binnendringen of dergelijke. Je hoort er direct helemaal bij.
Maakte al deel uit van de Superintendence Committee (die onder andere de Local Church Reviews organiseert en coördineert). In Lausanne nu ook officieel benoemd tot communications & publicity coordinator. Geen dagtaak gelukkig. En het is vooral coördineren. In de gaten houden wanneer de sluitingsdatum voor kopij is van het landelijke kerkblad Life & Work. Gemeenten aansporen hun verhalen en foto’s in te sturen. Overleggen met de communications & publicity mensen van de Church of Scotland in Edinburgh (‘121’, naar het huisnummer van het kantoor in George Street aldaar). Terugkoppelen welke publiciteit de International Presbytery of de gemeenten hebben gegenereerd binnen en buiten de Church of Scotland. En ga zo maar door. Moet te doen zijn. Lijkt me leuk met deze taak, die aanschuurt tegen mijn dagelijkse werk, op me te nemen.
Lausanne
Zoals gezegd: tijd genoeg om Lausanne te verkennen. Was al donderdag rond middaguur in die stad, omdat de eerste vergadering op vrijdag voor 09.30 uur staat geagendeerd. En ook vrijdagmiddag vrij, want dan vergadert het ‘dagelijks bestuur’ (Business Committee), waar ik niet bij hoef te zijn.
Kathedraal van Lausanne
Breng al mijn vakanties door in Schotland, maar zo biedt de kerk mij de mogelijkheid wat Europese steden te bezoeken. Dit bezoek was in alle opzichten zeer geslaagd.
Nu, met anderen, aan de slag om de classis of presbytery in maart volgend jaar een warm welkom in Rotterdam te bieden.
Hieronder wat filmpjes (2 echte filmpjes, 1 fotomap) van het bezoek aan Lausanne.
Leuk aandenken aan jaar werk in de Nominating Committee (beroepingscommissie) van mijn kerk, op zoek naar een nieuwe predikant.
Was voor onze kerk voor het eerst dat we een eigen Nominating Committee (NC) hadden (20 jaar geleden vielen we nog onder andere regeling vanuit Edinburgh). Niemand in de kerk met echte ervaring dus. En als de keuze van de NC dan na proefpreek leidt tot 99 procent voorstemmen voor de kandidaat, is dat iets om met genoegen op terug te kijken.
… bij de aanblik van de kerk meer dan 40 jaar mijn spiritual home is geweest. De Turfmarktkerk (1931, architect J. Groenendijk) in Gouda ziet er zeer bouwvallig uit. Gaten in plafond, waterschade, scheuren in de muren. Behalve wat er over is van de preekstoel, de kleuren van d vloerbedekking en de gebrandschilderde ramen – nog niet ten prooi gevallen aan Het Verval – herinnert niets meer aan de fantastische tijd die ik hier gehad heb.
Als kind van net drie jaar, kwam ik hier al. Vanuit onze bank in de zijbeuk keken we links naar de preekstoel, waar predikanten als Seegers, Hengeveld (met altijd kinderpraatje over Peter) en Kunst onbegrijpelijke woorden over mijn hoofd heen uitspraken in te lange – althans zo voelde het – preken.
En later, met de jongerenvereniging 18+ op de grote gaanderij van het middenschip nog actie gevoerd (met een beschilderd laken), om afstoten van die zitplaatsen tegen te gaan. En op het podium staande zingen met The Griffin Singers. En natuurlijk nog weer later het beheer over de geluidsinstallastie, inclusief de live-uitzendingen van Kerkradio.
Nadat dik tien jaar geleden werd besloten het kerkgebouw af te stoten, heb ik de Gereformeerde kerk van Gouda verlaten. Heb gelukkig een fantastisch ander spiritueel onderkomen gevonden bij de Schotse kerk in Rotterdam.
Maar toch, als je dan na zoveel tijd even terugkeer top het oude nest, doet de aanblik toch wat pijn. Per Aspera ad Astra. Die Goudse wapenspreuk staat in een van de gebrandschilderde ramen van de Turfmarktkerk. Door het duister naar de sterren. Ik vrees dat dat er voor dit voormalige godshuis niet in zit…
Het liturgisch centrum voor de jongste verbouwingHet orgel van de Turfmarktk, dat na de sluiting naar Kroatië is gegaan
openbaar. Dus hier op het weblog maar iets van Lausanne zelf.
ongeveer twintig minuten en met het fraaie herfstweer fantastisch. Zeker als je weet dat je de rest van die dagen vooral zit.
Op dit blog geen aandacht voor de kerkvergadering zelf, behalve dan dat ik de vergadering van business committee (‘dagelijks bestuur’) op de vrijdagmiddag niet bijwoon en dus er op uit kan trekken. Aanvankelijk stond de hoofdstad Valletta op het programma. De korte tijd – de vergadering werd al om 17.30 uur vervolgd, het ov per bus van de plek waar we verbleven (
zonnige middag. Uiteraard de 
Zeer betrokken, zeer aardig. Je krijgt amper de gelegenheid zelf een deur naar de zaal te openen. Fantastische mensen die maar één doel hebben: zorgen dat alles gladjes verloopt voor de commissioners of deelnemers aan de assembly. De meesten waren er de gehele week en ik heb ze nooit kunnen betrappen op een vermoeide, of verveelde blik!
Kom als het kan met het openbaar vervoer. Parkeren kost een vermogen in het centrum van Rotterdam, als je al een plekje weet te vinden.
Zal haar die vergaderweek elke dag ’s morgens even zien zitten op de troon, op de galerij van de synodezaal of Assembly Hall en misschien even dichterbij tijdens receptie op de donderdagsavond ten paleize.
Puffinnest 