En deze hoorde ik vanochtend op de podcast van programma Andersmans Veren:
Je moet zeilen op de wind van vandaag
De wind van gisteren helpt je niet vooruit
De wind van morgen blijft misschien wel uit
Je moet zeilen op de wind van vandaag,
(c) Frans Mulder voor Jos Brink/Purper
Misschien wel een nieuw levensmotto?
Twee spreuken van de schoorsteenmantel in de jeugddherberg:
A bad day on the hill
is always better
than a good day in the office
Getting to the summit is optional
Getting down is mandatory
Eerste week (met R. de R.) in Scotland wordt Bourgondisch, Die is bij vertrek gelijk ingeluid. Het Scandinavisch buffet a/b King of Scandinavia houdt ons bijna drie uur bezig. Het ene visgerecht na het andere verdwijnt in de maag, vergezeld door een puike Chablis en dan is het dessert er nog. Dit keer als toppertje een glaasje (nou ja, nog twee keer gehaald…) met een mousse en wat caramelsaus. Bijzonder goed. De avond besloten met een heerlijke Glenmorangie Lasanta.
De eerste dag aan de overkant is als altijd een autodag. Met twee stops rijden we in 6,5 uur naar Glencoe, mijn thuis voor de komende weken.
En dat treffen wij weer: een kamergenoot die de ramen heeft gesloten en de kachel op een hoge stand heeft gezet. Kachel aan op een slaapkamer??? Nou, dan kent hij ons nog niet. Kachel is all snel uit en de ramen gaan wagenwijd open! Als het vriest, willen we dat voelen ook!
Nog zo moe (net als de laatste weken), dat ik 20.00 uur Schotse tijd, mijn mandje opzoek en daar blijf tot iets na 07.00 uur de volgende ochtend..
De woensdag, de eerste echte dag in Scotland, is voor Glen Nevis. Een pittige wandeling van 3,5 uur in de regen en de wind. Heerlijk gelopen. De wind blaast het brein schoon. Kleren drogen wel in de droogkamer.
In de jeugdherberg kookt R een heerlijke kipschotel. Daarna lekkere stukjes kaas die we wegspoelen met een portachtige Orkney wine.
Mochten jullie trek krijgen: ik schuif zo dadelijk aan in het 7 Seas restaurant a/b King of Scandinavia voor een smakelijke vismaaltijd met bijbehoren de Chablis.
Bulderend van de lach vanavond de allerlaatste show, Mannen het allerbeste, van Erik van Muiswinkel en Diederik van Vleuten bijgewoond. Ze stoppen ermee als duo en in de slotshow spelen ze delen uit oude shows, bekende typetjes, kortom een feest van herkenning. Zo is daar Willem ze Boekehoekie die The Lord of the Ring van Tolkien samenvat. Er klinken het Nelson Mandelalied en het lied voor Theo van Gogh, het capella nummer over Tibet. En er zijn Harry van Raay en Willem Oltmans (als de Schepper), natuurlijk de Romeinse soldaten, de NRC-man, de vakantie in Pruisen, het stapelbed,en boekenantiquariaat Oblomow (inclusief de Chinese Paul van Vliet-imitator). Kortom, een goede doorsnee van twaalf jaar shows.
Mannen, het allerbeste heet deze laatste show. Ik zeg: Mannen, bedankt! 
Hieronder – van YouTube de Chinese Paul van Vliet Imitator. Daaronder Tolkien, dan de Romeinen en dan de Schepper.
De eerste vakantieweek in Scotland ziet er iets anders uit. R. de R. gaat mee. Dat biedt de gelegenheid iets dieper de sneeuwgebieden in te duiken. Waar we gaan lopen bekijken we nog wel. In ieder geval eindigen we elke dag in de pub!
Om mezelf alvast in de stemming te brengen, hier alvast het muziekprogramma van mijn pub in Scotland tijdens de jaarwisseling, de Boots bar, onderdeel van de Clachaig Inn in Glencoe. Ik krijg nu al dorst.
Over precies twee weken om deze tijd zit ik aan boord aan een heerlijke vismaaltijd met, om die weg te spoelen, een heerlijke Chablis of Pouilly Fum!
Vandaag weer ontdekt wat mij motiveert om les te geven aan de IMC Weekendschool. Nadat mijn groepje (wegens griep uitgedund tot twee kinderen), bij een vormgeefster fotos bij hun interviews en verslag persconferentie hebben gekozen voor hun eigen krantenpaginas, worden de twee paginas op hun aanwijzingen aangepast. Teksten worden op lengte gemaakt en ze laten vasthoudend weten dat de grote kop op voorpagina niet wit, maar toch echt zwart moet blijven. De krant is nog voor de deadline klaar. Terwijl de vormgeefster van haar plek achter de twee beeldschermen verdwijnt, neemt het meisje uit mijn groepje plaats op haar stoel. Minutenlang blijft ze met een grote glimlach op haar gezicht het resultaat van haar inspanningen aanschouwen. Ze is zichtbaar trots op wat vier weken journalistiek heeft opgeleverd. Zonder het te beseffen maakt ze mijn hele zondag goed.
De twee vriendinnen die Jan Smit heeft gehad, zijn allebei uiteindelijk zeer goed terechtgekomen met hun partnerkeuze. Dus als je het als kansloos meisje ver wilt schoppen, moet je het eerst met Jan Smit aanleggen Een van de grappen van Jan Jaap van der Wal in zijn voor-voorstellingen van de Oudejaarsconference Lekker hard lachen met oliebollen. En de dertienjarige zeilster Laura kwam voorbij, Michael Jackson, Geert Wilders uiteraard en 12/3, de aanslag op Ikea in Amsterdam. De terroristen zijn de twin towers binnen gevlogen, lieten bommen ontploffen in het openbaar vervoer in Spanje en Engeland. En toen dachten ze: wat zullen we in Nederland eens doen. Ikea, op een maandagochtend Uiteraard besteedt hij ook aandacht aan het drama in Apeldoorn op Koninginnedag. Nou, de rest verklap ik niet. Je gaat zelf maar kijken.
‘k Zat op tweede balkon (JJvdW: ,,Dat is toch net alsof je tv zit te kijken…”) en dat blijft een slechte plek. Maar je kunt niet alles hebben.
Het is een voor-voorstelling. De vaart moet er soms nog inkomen. Dat kan niet anders moet een oudejaarsconference eind november. Daarom toch maar voldoende sterren: 
Puffinnest 