Puffinnest

Vandaag begint het sk�tsjesilen (Pikmeer, bij Grou). Natuurlijk hoop ik als trouw lid van de supportersvereniging van de boot van Leeuwarden (de Kloatclub), dat ‘ons’ sk�tsje dit jaar goed presteert en kampioen wordt. Ik wens Jappie Meeter uit Zwaagwesteinde die nu aan het helmhout staat (al jaren trouw bemanningslid van de Ljouwerter sk�tsje en opvolger van de afgestapte Ulbe Zwaga) en zijn bemanning alle succes toe.
Net als de afgelopen jaren, houd ik de dagstand bij op deze weblog. In de loop van de avond is de uitslag (en de stand) hier te vinden. Veel plezier er mee.

De herkenningstekens, zoals die staan in
de zeilen van de bijbehorende sk�tsjes
Bij die van Leeuwarde staat nog de naam
van de voormalige schipper. Jitze Grondsma
(d’Halve Maen) is overleden.

Voor het nieuwe theaterseizoen van de Goudse Schouwburg heb ik de volgende kaarten kunnen aanschaffen:

11/10: Javier Guzman
12/10: A�da
16/10: Noord Nederlands Toneel: Het Licht
20/10: Louis van Dijk, Cor Bakker & Philippe Elan
28/10: The African mama�s
07/12: Soweto Gospel choir
21/12: Dolf Jansen
04/01: HNT: Eline Vere
26/01: Big Chris Barber Band
08/02: L�nasa e.a.
12/02: NNT: De Kaukasische krijtkring
23/02: Nabucco
01/03: Michel Varekamp
04/03: Urban Myth � Echte liefde?
18/03: Van oude dingen die voorbijgaan
28/03: Moeder Courage
22/04: TGA: Naar Damascus
09/05: Marc-Marie Huijbregts
13/06: HTS: De familie Avenier 3&4

En daarmee heb ik alles gekregen dat ik had besteld.

De laatste week is geenszins een voorbereiding op de thuisreis. Dat gebeurt pas op de laatste dag, bij het doen van de boodschappen die mee moeten naar Nederland.
Opgebroken op Mull en nog even een leuke rit gemaakt over de heuvels naar de hoofdstad Tobermory. De beste fish and chips shop van de UK, maar de plaats is vooral bij kinderen heel geliefd. Er is een Brits kleuterprogramma Balamory en dat heeft – in tekeningen – het havenfront van deze plaats als decor. Alle winkels hier verkopen ook Balamory speelgoed…
Na twee overtochten teruggekeerd in Kinlochleven, waar ik nog twee nachten blijf. Dat geeft me de kans op dinsdag nog een lekkere wandeling te maken. Het is deze dag bewolkt, dus een beklimming van de Ben Nevis heeft geen zin (want geen uitzicht). Dus met de trein naar Corrour op Rannoch Moor voor een wandeling tot aan Peters rock. Die is vernoemd naar Peter Trowell, die in 1979 in Loch Ossian onder het ijs is verdwenen. De tekst op de plaquette die op het stuk rots is geschroefd (en daarom als Peters Rock bekend staat, zelfs op de OS-stafkaarten) luidt:
I have a friend a song and a glass,
gaily along lifes road I pass,
joyous and free out of doors for me,
over the hills in the morning.
Wie mijn liefde voor de Schotse hooglanden kent, zal het niet verbazen dat het gedicht mijn levensmotto is geworden.
De laatste dagen doorgebracht in Edinburgh. Even wennen weer, zo’n grote stad, maar de Schotse hoofdstad is geenszins een straf om te moeten vertoeven. Wat een genot die ruim gesorteerde platenzaken en Waterstone’s is toch een van mijn favoriete boekenzaken en wat te denken van ’s werelds beste koffietent Starbucks. OK, en er zijn een paar goede pubs natuurlijk (Deacon Brodie’s, The Last Drop, The Oxford Bar, Rose Street Brewery, Botanic, Ensign Ewart, The Hebredies) en niet te vergeten de Edinburgse Bijenkorf, Jenners. En Edinburgh is de stad waar ik vlak voor ik naar Engeland vertrek de auto vol stouw met bier, frisdrank, bacon, Weetabix en alkles waar ik nog meer een voorraadje van thuis wil hebben, insla.
En dan is er de terugreis. Geen mooiers slot van een zomervakantie dan je te laten verwennen in de eersteklas of Commodore-afdeling van de veerboot naar IJmuiden. Het heeft me weer uitstekend gesmaakt allemaal. Ik kan er weer even tegen.

Na 25 jaar is het eiland Mull een van de <I<jongere reisdoelen tijdens mijn vakanties. Ook nu is het weer volop genieten van de schoonheid van het eiland. Het is compact (kleiner dan Skye), dus alles wat je wilt doen, is nooit ver weg. Dit jaar weer eens twee concerten bijgewoond van het Mendelssohn op Mull festival. Kamermuziek door jonge, veel belovende strijkers die hier de kans krijgen met elkaar en in een stimulerende omgeving te spelen. Een van de concerten was in de oude abdij op het naastgelegen eilandje Iona. Geweldig om de muziek daar te horen. Mendelssohn als naamgever is niet toevallig gekozen. De componist heeft ooit een reis gemaakt naar de Hebriden (zo heet de eilandengroep waar Mull en Skye toe behoren) en was daar zo van onder de indruk, dat hij er een ouverture op heeft geschreven (Ouverture on the Hebrides), met als ondertitel Fingels Cave, want die grot met reusachtige zeshoekige basaltpilaren waar de zee met veel geweld naar binnen stroomt, had nog de meeste indruk op hem gemaakt). Maar er worden niet allen werken van Mendelssohn uitgevoerd. Dit concert waren er ook stukken van Haydn te horen. Geweldig.
En net als voorgaande jaren ben ik met bootje uitgevaren naar Lunga, waar ontelbare puffins verblijven om te nestelen. Als je je rustig gedraagt, lopen die beestjes (30 cm hoog ongeveer) bijna om je heen. Zo’n bezoek naar die watervogels met hun clowneske bekken maakt me altijd vrolijk.
O ja, en ik zou het bijna vergeten: k ben ook nog naar de pub geweest…

Vandaag voor laatste keer kerkdienst bijgewoond in de Macintosh Memoral Church in Fort William. De kerk sluit eind augustus en fuseert met een andere Church of Scotland in die plaats. Bijzondere dienst dus, juist ook, omdat ik hier 25 jaar geleden voor het eerst een kerkdienst bijwoonde. Door predikant gevraagd weer eens mee te werken aan de dienst, door een van de schriftlezingen te verzorgen. Uiteraard ja gezegd. Het werd zo een bijzondere afscheidsdienst voor mij. Volgend jaar naar de nieuwe kerk. En ach, kerk zijn gaat niet om het gebouw, maar om de mensen toch? En aangezien de stemming over de fusie unaniem was, neem ik aan dat de sfeer in de andere kerk fantastisch zal zijn.

Mijn vader heeft vier jaar geleden nog op het orgel van de Macintosh Memorial Church gespeeld.

Skye blijft me altijd weer boeien. 25 Jaar geleden was ik hier voor het eerst en na al die tijd ontdek ik toch steeds iets nieuws. Dit keer een prachtige rit naar een vuurtoren op een punt van het eiland, Neish Point. Uiteraard ook alle bekende plekken opgezocht om te zien of er nog iets veranderd is.
Uiteraard ook de pub tegenover de camping in Sligachan bezocht. Het voordeel van het koude weer (overdag 14 graden, ’s nachts zo’n 10 graden lager) is dat de open haard brandt. En als je daar zit met het zicht op de vlammen en de geur van het brandende hout, smaakt een glas Talisker 18 y toch anders dan thuis. Niet voor niets hier gekozen voor juist deze whisky. Bij de jaarlijkse verkiezing van de beste malt, is deze als winnaar uit de bus gekomen.
Op Skye heb ik ook aantal keren het cultuurfestival Feis an Eilein bijgewoond. Als het dit jaar begint, ben ik al weer thuis. Niet getreurd, afgelopen woensdag was er de voorstelling The island tapes geweest in Gaelic College Sabhal M�r Ostaig. Heerlijke live muziek (gitaren, fluit, zang) als begeleiding bij de vertoning van films die in de jaren twintig en dertig zijn gemaakt op onder andere Skye, Lewis. St. Kilda en het leven van alledag weergeven. Geweldig.

De eerste week zit er op. Tot en met zaterdag in Cannich in Glen Affric verbleven. Uitgerust en wel daarna naar Applecross. Leuke plek, mar het gaat me hier vooral om het eten. De pub (The Applecross Inn), heeft een ruime selectie vis op het menu en het geweldige is dat schaaldieren local catch zijn, dus vers. Zaterdagavond daarom genoten van kreeft. Weggespoeld met Applecrossbier van de Isle of Skye brouwerij, terwijl door het raam van het fraaie uitzicht (ondergaande zon en zo) wordt genoten. Nu (maandag) op weg naar Skye, met de zonnebril op!

Zo, het begin van de vakantie is daar. Groeten vanaf de Noordzee. Kalme zee, nauwelijks deining, dus zelfs al zou ik aanleg hebben voor zeeziekte (wat niet zo is), zou alle vis die ik vanavond van het visbuffet heb gegeten, binnen zijn gebleven. Het is droog, maar schijn bedriegt misschien. De kapitein heeft vanavond laten omroepen dat het zondag bij aankomst in Newcastle regent. We merken het wel. En ik moet hele dag in de auto rijden, dus met muziekje erbij, de aanwijzingen van Bert van TomTom, wordt het vast wel gezellig. En eenmaal voorbij Perth zal de aanblik van regen die op de heuvels neerdaalt me het gevoel van thuiskomen geven. De regen zal dus de pret niet drukken, maar dat heeft de regen nog nooit gedaan tijdens mijn reizen in Scotland.
Volgende week een update.

Het AD meldt vandaag de sterk gestegen vraag naar navigatiesystemen. Dit jaar worden er meer dan 850.000 verkocht. TomTom is 75 procent marktleider. En ja, ook ik ben gezwicht en heb een TomTom One XL Europe aangeschaft.

Een leuke onderbreking van twee werkweken: een dagje zeilen op het Pikmeer bij Grou, met de Ljouwerter sk�tsje. Met grijze wolken Gouda achter ons gelaten, om met lichtere bewolking met wat blauwe strepen in Grou aan te komen, om vervolgens met een prachtige blauwe lucht en een licht briesje uit te varen. Een fantastische dag, mede dankzij de Berenburg natuurlijk�