Puffinnest

Vandaag voor laatste keer kerkdienst bijgewoond in de Macintosh Memoral Church in Fort William. De kerk sluit eind augustus en fuseert met een andere Church of Scotland in die plaats. Bijzondere dienst dus, juist ook, omdat ik hier 25 jaar geleden voor het eerst een kerkdienst bijwoonde. Door predikant gevraagd weer eens mee te werken aan de dienst, door een van de schriftlezingen te verzorgen. Uiteraard ja gezegd. Het werd zo een bijzondere afscheidsdienst voor mij. Volgend jaar naar de nieuwe kerk. En ach, kerk zijn gaat niet om het gebouw, maar om de mensen toch? En aangezien de stemming over de fusie unaniem was, neem ik aan dat de sfeer in de andere kerk fantastisch zal zijn.

Mijn vader heeft vier jaar geleden nog op het orgel van de Macintosh Memorial Church gespeeld.

Skye blijft me altijd weer boeien. 25 Jaar geleden was ik hier voor het eerst en na al die tijd ontdek ik toch steeds iets nieuws. Dit keer een prachtige rit naar een vuurtoren op een punt van het eiland, Neish Point. Uiteraard ook alle bekende plekken opgezocht om te zien of er nog iets veranderd is.
Uiteraard ook de pub tegenover de camping in Sligachan bezocht. Het voordeel van het koude weer (overdag 14 graden, ’s nachts zo’n 10 graden lager) is dat de open haard brandt. En als je daar zit met het zicht op de vlammen en de geur van het brandende hout, smaakt een glas Talisker 18 y toch anders dan thuis. Niet voor niets hier gekozen voor juist deze whisky. Bij de jaarlijkse verkiezing van de beste malt, is deze als winnaar uit de bus gekomen.
Op Skye heb ik ook aantal keren het cultuurfestival Feis an Eilein bijgewoond. Als het dit jaar begint, ben ik al weer thuis. Niet getreurd, afgelopen woensdag was er de voorstelling The island tapes geweest in Gaelic College Sabhal M�r Ostaig. Heerlijke live muziek (gitaren, fluit, zang) als begeleiding bij de vertoning van films die in de jaren twintig en dertig zijn gemaakt op onder andere Skye, Lewis. St. Kilda en het leven van alledag weergeven. Geweldig.

De eerste week zit er op. Tot en met zaterdag in Cannich in Glen Affric verbleven. Uitgerust en wel daarna naar Applecross. Leuke plek, mar het gaat me hier vooral om het eten. De pub (The Applecross Inn), heeft een ruime selectie vis op het menu en het geweldige is dat schaaldieren local catch zijn, dus vers. Zaterdagavond daarom genoten van kreeft. Weggespoeld met Applecrossbier van de Isle of Skye brouwerij, terwijl door het raam van het fraaie uitzicht (ondergaande zon en zo) wordt genoten. Nu (maandag) op weg naar Skye, met de zonnebril op!

Zo, het begin van de vakantie is daar. Groeten vanaf de Noordzee. Kalme zee, nauwelijks deining, dus zelfs al zou ik aanleg hebben voor zeeziekte (wat niet zo is), zou alle vis die ik vanavond van het visbuffet heb gegeten, binnen zijn gebleven. Het is droog, maar schijn bedriegt misschien. De kapitein heeft vanavond laten omroepen dat het zondag bij aankomst in Newcastle regent. We merken het wel. En ik moet hele dag in de auto rijden, dus met muziekje erbij, de aanwijzingen van Bert van TomTom, wordt het vast wel gezellig. En eenmaal voorbij Perth zal de aanblik van regen die op de heuvels neerdaalt me het gevoel van thuiskomen geven. De regen zal dus de pret niet drukken, maar dat heeft de regen nog nooit gedaan tijdens mijn reizen in Scotland.
Volgende week een update.

Het AD meldt vandaag de sterk gestegen vraag naar navigatiesystemen. Dit jaar worden er meer dan 850.000 verkocht. TomTom is 75 procent marktleider. En ja, ook ik ben gezwicht en heb een TomTom One XL Europe aangeschaft.

Een leuke onderbreking van twee werkweken: een dagje zeilen op het Pikmeer bij Grou, met de Ljouwerter sk�tsje. Met grijze wolken Gouda achter ons gelaten, om met lichtere bewolking met wat blauwe strepen in Grou aan te komen, om vervolgens met een prachtige blauwe lucht en een licht briesje uit te varen. Een fantastische dag, mede dankzij de Berenburg natuurlijk�

Wat te doen met nutteloze mensen en welke dieren mogen in de Ark van Noach? Zie daar wat vragen die aan bod komen in de geweldige voorstelling Natuurlijke selectie van NUHR. Het is totaaltheater wat Vigo Waas, Peter Heerschop, Joep van Deudekom en Eddie Wahr brengen. Een zeer hoge grapdichtheid, veel afwisseling, simpele begeleiding van goede liedjes. En actueel dus. Het aantal mensen op aarde moet drastisch worden teruggebracht, er moet een selectie komen. Maar moeten wij die selectie aan de natuur overlaten? Moeten wij toestaan dat er slachtoffers worden gemaakt met de willekeur van natuurrampen, hongersnoden en epidemie�n? Is het niet beter om de natuur een handje te helpen? Onder aanvoering van hun politieke partij NUT, moeten nutteloze mensen worden gedeporteerd naar het laagste stukje van Nederland – zou het viertal weten dat die laagste polder om de hoek van de Goudse Schouwburg is gelegen?
Een prachtige afsluiting van mijn abonnement van dit schouwburgseizoen. Een hoge waardering derhalve:

Geweldig cabaret vanavond van Erik van Muiswinkel en Diederik van Vleuten. Je verwacht de bekende typetjes en daarvan komt alleen Harry van Raay langs. Maar typetjes genoeg, als jet het zo mag noemen Van Vleuten doet een geweldige Simon Carmiggelt die met zijn bekende mimiek een Kronkel voordraagt. De tranen biggelen je over de wangen als in een razend, wat, zeg maar moordend tempo, alle zekerheden van nu en het verleden worden doorgeprikt. En hoe Van Vleuten vreest dat over tien jaar de eerste ronkende Marokkaantjes in de tuin wachten om met zijn dan veertienjarige dochter naar de disco: ,,Eerst de Breezer er in en dan er overheen. En hoe hij het land heeft aan de Gestapo van het consultatiebureau, waar zijn zoontje zijn FBTO-prik moet krijgen. En zo gaat het maar door. En dan een schitterend liedje van Vincent van Gogh, wat Van Muiswinkel voor problemen stelt, want tja de opdracht voor de musical Van licht naar donker betrof toch echt Rembrandt� En als het lachen net is verstomd, komt er een serieus stukje over Theo van Gogh.
Het was anderhalf uur lang de tranen op de wangen van het lachen. Een geweldige voorstelling, die daarom van mij vijf sterren krijgt. O ja: gelukkig weer een voorstelling zonder pauze!

Voor het nieuwe theaterseizoen heb ik de volgende kaarten besteld bij de Goudse Schouwburg:

09/10: Javier Guzman
12/10: A�da
16/10: Noord Nederlands Toneel: Het Licht
20/10: Louis van Dijk, Cor Bakker & Philippe Elan
28/10: The African mama�s
07/12: Soweto Gospel choir
21/12: Dolf Jansen
04/01: HNT: Eline Vere
26/01: Big Chris Barber Band
08/02: L�nasa e.a.
12/02: NNT: De Kaukasische krijtkring
23/02: Nabucco
01/03: Michel Varekamp
04/03: Urban Myth � Echte liefde?
18/03: Van oude dingen die voorbijgaan
28/03: Moeder Courage
22/04: TGA: Naar Damascus
09/05: Marc-Marie Huijbregts
13/06: HTS: De familie Avenier 3&4

Vanmorgen om vier uur wakker geworden op de camping in Ommen. Het vroege ontwaken was geen enkele straf. Vanuit de bomen rond het veld en in het bos daaromheen, gaven meer dan duizend vogels het mooiste concert dat je je kunst wensen. Geen valse noot, mooie hoge tonen, ruimte voor alle partijen en af en toe de koekoek er als apart element doorheen roepend. Na enige tijd vanzelf weer in slaap gevallen. Wat wil een mens nog meer op een mooie tweede pinksterdag.
De reden dat ik hier kampeer: al 30 jaar breng ik het pinksterweekeinde door met vrienden. Vroeger was het �kamp� het slot van het jeugdwerkseizoen (�18+�), nu is het gewoon een gezellig lang weekeinde kamperen. Een element is al die jaren gebleven: de bbq op zaterdagavond. Gelukkig geen dropping of speurtocht meer! En verder niets moet; geen verplichting tot wandelen, fietsen of wat dan ook. En al klinkt vanuit het zwembad uit dik tien kinderkelen Ruud moet zwemmen, Ruud moet zwemmen, ik geef er geen gehoor aan. Zover gaat het groepsgevoel dus niet�