Wat zeg je? WAT ZEG JE??

Gehoor (links) gaat al weer een tijdje achteruit. Telefoon aan rechter oor (terwijl links standaard is bij mij), hoofd kwartslag draaien als iemand links van mij iets zegt. Tijd dus om weer eens via de huisarts verwijzing naar de kno-arts te krijgen voor onderzoek. Wellicht – als blijkt dat het een herhaling uit het verleden is – een nieuwe operatie.
Ach, als ik er weer een jaar of vijf mee vooruit kan (de laatste, vijfde operatie dateert uit 2013), heb ik het er wel voor over.
Eerst gehoortest (tweede helft augustus) en dan verder kijken.

Later meer!

Die andere oudste stad van Nederland

Vandaag in die andere oudste stad van Nederland geweest: Nijmegen. Weet dat de stad met Maastricht wedijvert om die titel. Mij maakt het niet uit. Bezoek was buitengewoon interessant. Fraaie binnenstad, mooi museum.

romerins masker kleinDie binnenstad was een bonus. Eigenlijke doel was museum Het Valkhof. Fraai museum. Modern gebouw en attributen uit de tijd dat de Romeinen in Nederland waren. Stukken steen, dakpannen en andere vondsten uit lang vervlogen tijden die bij opgravingen tevoorschijn zijn gekomen.

Ook moderne kunst in de tentoonstelling 99+1, kunst vanbeeld klein Nijmeegse bodem. Niet alles even naar mijn smaak, maar toch voldoende om het museum een dikke voldoende te geven. Vooral de projectie Het Kleine Melkmeisje van de Nijmeegse kunstenaar Frank ter Beek was boeiend om naar te kijken.

Daarna nog even gewandeld in de omgeving en kijkje genomen in de Valkhofkapel, de Barbarossaruïne en het park er omheen. Fraai uitzicht ook vanaf deze hoogte.

Daarna de Stevenskerk bezocht. Niet zo oogstrelend als de St.-Jan in mijn Gouda, maar toch de moeite waard. Had het geluk dat het Königsorgel werd bespeeld.

Kortom weer een geslaagd stedenbezoek. En Nijmegen is eenherhaling waard.

Hieronder twee korte filmpjes en een foto-overzicht van het bezoek aan Nijmegen:

 

 

Rijksmuseum van Oudheden

Hernieuwde kennismaking met de collectie van het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden. Altijd leuk om hier rond te dolen. Maar dit jaar is het museum vanwege het 200-jarig bestaan (‘al 200 jaar van hier’) zeker een bezoek waard.

beeld kleinDe soms duizenden jaren oude voorwerpen in het museum blijven het bezoek waard. Je kunt het zo gek niet bedenken als het gaat om het oude Egypte, Griekenland of de tijd van de Romeinen, of je vindt het hier. Een lust voor het oog, zelfs alsje maar een heel, heel klein beetje is de oude geschiedenis bent geïntersseerd.
Het kost je vijf minuten zitten (of staan als je wilt), maar de aanlichting van de tempel in de entreehal is het waard. Vier keer per dag (driemaal met Nederlandse uitleg en eenmaal in het Engels) is interessant, maar de bijzondere aanlichting is oogstrelend.
Het houdt het midden tussen een tekenfilm en de lichtprojecties die ik ken van de Franse kuntenaar Patrice Warrener die jaren geleden in de kerstperiode het Goudse stadhuis onder handen heeft genomen.

Een filmpje staat hieronder. Bekijk het. En ga dan naar Leiden om het met eigen ogen in het echt te zien.

 

Theaterkaartjes

Hoera, al mijn schouwburgwensen zijn vervuld voor het komende theaterseizoen. Dat betekent dat ik naar de volgende voorstellingen ga:

30/11: De Parelvissers (opera)
06/12: Dolf Jansen
22/12: Christmas with Anùna
23/02: Helmert Woudenberg (dit keer: Kronkels van Simon Carmiggelt)
16/03: Op Hoop van Zegen (musical)
01/04: Freek de Jonge
14/04: Cape Town Opera Chorus
01/05: Toneelgroep Het Volk

De prachtigste ikonen

Vanmiddag voor vergadering naar Zwolle geweest. Het nuttige met het aangename verenigd en dus in de ochtend een zijsprongetje (tien minuten met de trein) vanuit die IJsselstad naar Kampen gemaakt.
ikoon klein liggendAldaar het Ikonenmuseum bezocht. Klein museum, maar vol prachtige ikonen. En ook nog in verschillende stijlen, hout brons. Christusikonen, feestdagenikonen, Moeder Godsikonen en zalen met profeten uit het Oude Testament, evangelisten, apostelen en martelaren. In diverse zalen staan vitrines met bronzen reisikonen.

Het museum, in de historische binnenstad is eigendomikooon 2 klein liggend van de Alexanderstichting, die zelf 2.000 ikonen in bezit heeft. En de collectie blijft groeien door donaties van mensen die zo weten dat hun verzameling hier in goede handen is.
Je kijkt je ogen uit. Had maar weinig tijd en heb het zeer behulpvaardige medewerkers (vrijwilligers?) laten weten dat ik nog een terug kom.

beeld klein liggendDe rest van de ochtend besteed aan een wandeling door de binnenstad van Kampen, de gemeente waar twee van mijn broers en een schoonzus en hun kinderen enkel jaren hebben gestudeerd en gewoond. Mooie besteding van de ochtend.

De middag vakbondsvergadering in Zwolle, maar daar zal ik jullie hier niet mee vermoeien.

Nieuwe theaterseizoen

schouwburg_2018-05-11 11.01.01
Mijn schouwburgkeuze
voor volgend seizoen in
de Goudse Schouwburg:

 

30/11: De Parelvissers (Charkov Staats Opera Theater; zie foto hieronder)
06/12: Dolf Jansen
22/12: Christmas with Anùna
23/02: Helmert Woudenberg (dit keer: Kronkels van Simon Carmiggelt)
16/03: Op Hoop van Zegen (musical)   Parelvissers
01/04: Freek de Jonge
14/04: Cape Town Opera Chorus
01/05: Toneelgroep Het Volk

En nu maar afwachten of mijn bestellingen worden gehonoreerd.

Muziek voor het weekeinde

Afgelopen zondagavond gehoord en gezien bij Podium Witteman op Nederland 2. Heerlijk lied (zie onderaan) gezongen door mezzosopraan Nora Fischer, begeleid door gitarist Marnix Dorrestein.Nora Fischer
Heerlijk nummer: Come all ye songsters, uit de semiopera Fairy Queen van Henry Purcell. Door hem gecomponeerd, op basis van teksten van Shakespeare.

Come all ye Songsters of the Sky, 
Wake, and Assemble in this Wood; 
But no ill-boding Bird be nigh, 
None but the Harmless and the Good. 

Het lied staat op het eerste album van Fischer dat afgelopen woensdag is gepresenteerd in Paradiso.
De opname in Podium Witteman vind ik overigens mooier dan de onderstaande versie op YouTube. Kijk maar op internet of de aflevering nog is terug te zien.

Prettig weekeinde allemaal.

Imponerend Grieks drama

4 sterren
Was tevoren wat sceptisch. Vooral het decor in de voorstelling De Oresteia van Het Nationale Theater (HNT) was onderhevig aan kritiek. Het is een gegolfde (de zee tussen Griekenland en Troje verbeeldend) en steeds ronddraaiende en bij tijd en wijle krakende speelvloer. Het (in de woorden van dagblad Trouw ‘bizarre decor’ leidt hinderlijk af. Alhoewel: halverwege de dik 2,5 uur durende voorstelling ben je er zo aan gewend, dat het niet meer opvalt.

Ores1
Anniek Pheifer en Hans Croiset

Over het stuk zelf niets dan lof. Het is imponerend. HNT brengt vaker klassiekers uit de oudheid op het toneel. Dit keer De Oresteia, daterend uit bijna 500 jaar voor Chr. Geen dijenkletser, of iets als ‘tussen de schuifdeuren’. Een zwaar stuk waarbij je constant moet opletten.

Het is het verhaal van het huis Atreus waarvan legeraanvoerder Agamemnon zijn dochter Iphigeneia offert om gunstige wind te smeken van de goden. Het vervolg, heel kort samengevat: zijn vrouw Klytaimnestra doodt hem als wraak hiervoor. En dan keert de eerder gevluchte zoon Orestes terug om zijn vader te wreken, door zijn moeder te doden. Dat zet je op het puntje van de stoel. Je ziet en hoort de twijfel. De jongeman moet zijn vader wreken van de goden, maar heeft wel moeite met het doden van zijn moeder. Uiteindelijk doet hij dat toch. In de ‘rechtzaak’met de godinnen, komt hij zijn moeder nog één keer tegen. Hij wil haar kussen, maar zij wendt het hoofd af.

Alles valt op staat bij zo’n stuk met de spelers. Die zijn geweldig. De bitch van een

oresta
Bram Suijker als Orestes

moeder wordt fantastisch neergezet door Anniek Pheiffer en met Bram Coopmans wordt Agamemnon een echte strijder. Het meest was ik nog onder de indruk van het spel van Bram Suijker als Orestes. Vooral dankzij de live projecties op schermen achterin het toneel, zie je de vertwijfeling en het ongeluk in zijn gezicht. Meesterlijk knap. En natuurlijk is het heerlijk om de lange beginmonoloog te horen uit de mond van de gelauwerde Hans Croiset.

The_Remorse_of_Orestes_(1862)
De wroeging van Orestes (Adolphe Williams Bouguereau, 1862)

Kortom, geen spijt van deze voorstelling, waarop ik pas een paar weken geleden werd geattendeerd. Wel jammer voor HNT dat Griekse drama’s geen groot publiek trekken. De grote zaal van de Goudse Schouwburg was voor ongeveer een derde gevuld. Wel goed van het Goudse theater dat het niet gaat voor alleen vorostellingen die volle zalen trekt, maar ook oog heeft voor de liefhebbers van dit soort zware stukken.

Zou het eigenlijk 5 sterren willen geven, maar een punt aftrek voor het decor.

 

Woord voor woord

5 sterren
Genoten vanavond van de voorstelling Mozes door Helmert Woudenberg. Heb al veel (solo)voorstellingen van hem gezien, maar dit was een van de beste volgens mij.
Het is – wel vertaald en ingekort – het Bijbelse verhaal van Mozes vanaf de vondst in het biezen mandje in Egypte, de plagen die over het land kwamen omdat de farao het volk niet liet gaan, tot en met het ‘gedonder’ onder het volk bij terugkeer in Kanaän.

HelmertKnap hoe Woudenberg (foto) het verhaal hertelt, zonder af te wijken van het oorspronkelijke. OK, de woorden zijn anders gekozen, maar het lijden van het volk in ballingschap, de relatie met Mirjam, Aäron, Jozua, God (‘consequent aangeduid als de ‘Ene’, de ‘Enige’), de onzekerheid en het gemor tijdens de terugtocht of exodus naar Kanaän, de dood van de eerstgeborenen, de nieuwe woorden voor de tien geboden, het is allemaal herkenbaar herleidbaar tot het origineel in de Bijbel.

Oud verhaal? Zoals Woudenberg het vertelt, is het ook zeer toepasselijk voor vandaag. Vluchtelingen, volksverhuizing, het niet welkom zijn in Kanaän. Het is zeer herkenbaar. Een voorstelling over rampspoed en ontberingen, maar ook over vrijheid, hoop en verandering.

En Woudenberg eigen, heeft hij weinig decor nodig. De vloer en achterwand van de 2018-04-13 20.19.56kleine zaal van de uitverkochte kleine zaal is slechts gevuld met een zeil van een schip. Zie de foto. Knap. Het decor is functioneel, maar het leidt absoluut niet af van het verhaal dat wordt verteld.

Aart Staartjes
Grappig dat ik al vrij snel aan het begin van de voorstelling bij mij de gelijkenis zich opdrong van Woord voor Woord, het IKON-programma dat vijftig jaar geleden werd uitgezonden. Aart Staartjes vertelde daar wekelijks (volgens mij) een Bijbels verhaal. Ze waren geschreven door Karel Eykman en gingen vergezeld van fraaie tekeningen van Bert Bouman.
De verzamelde verhalen zijn als kinderbijbel nog steeds te koop. Op de website Bol.com luidt de omschrijving direct, toegankelijk en levendig zonder dat het bijzondere karakter van de verhalen tekort gedaan wordt. Dat is volgens mij ook zeer van toepassing op het verhaal Mozes dat Helmert Woudenberg zijn publiek vanavond heeft voorgezet.