Heerlijk dagje Londen

Stond nog op mijn verlanglijstje zonder een datum voor dit jaar: dagje Londen. Het moet een lekker geintje blijven, dus goedkoop. Met de nachtbus van Eurolines. De ene nacht heen en de ander nacht terug. Dik twaalf uur netto in Londen te besteden. Als je het een beetje zonder aan een datum gebonden bent ga je voor een prikkie naar de overkant. Mij ontbijtkostte het 33 euro (bus en overvaren). Geen geld dus.

Londen is en zalige stad, voor een of meerdere dagen. In mijn geval wat shoppen (bacon, Christmas pudding, nog wat spulle en een lekkere dikke zaterdagkrant voor thuis) en wat slenteren door de stad. Heb Oyster card (de ov chip voor bus en metro), dus kan gaan en staan waar ik wil.

Eerst ontbeten bij Sicily (voorheen Da Scalzo). Italiaans restaurant, maar perfect Egnels ontbijt. Uiteraard naar Covent Garden en Harrods. Beide volop in kerstsfeer. Covent Garden kleinEn in de avond nog even genoten van het uitzicht over de Thames: London Eye (zie foto boven dit verhaal) en het parlementsgebouw (met Big Ben in de steigers).

Bijna geen plek in de herberg

En als er de vermoeide voeten zijn, is er wel een Starbucks of pub Sherlock Holmes pub (aanrader!) in de buurt. Dag besloten met een eenvoudige, doch voedzame maaltijd bij Hamilton Hall -Wetherspoon Liv.str.station.
Slechts om één reden beetje slecht Sherlock Holmes baruitgekozen weekeinde: het is s-t-e-r-v-e-n-s-d-r-u-k in Londen. Schuifelen in metrostations, als sardientjes in de metro en bijna geen plek in de herberg… Maar goed, daar tegenover staat dat het is de bus van Amsterdam naar Londen vv niet druk was, dus kon op heen- en terugreis beetje liggen (wel opgevouwen, maar toch) om parlementsgebouwte slapen. De eigenlijke slaap thuis ruim ingehaald.

Zal zo’n tripje niet te vaak doen, maar zo af en toe is het een mooie, goedkope grap om even dagje in Londen door te brengen.

Hieronder nog twee zeer korte filmpjes, omdat een foto soms minder uitbeeldt dan een filmpje. Hier eerst een living statue net buiten Covent Garden. Trok veel bekijks.

 

En stukje muziek in de basement van Covent Garden. Muziek komt hier goed tot zijn recht vanwege de goede akoestiek.

Muziek voor het weekeinde

 

 

Hoorde het afgelopen zaterdag weer even tijdens de rugbywedstrijd Scotland – Australia op TV (BBC Scotland) en dacht: wat een heerlijk upbeat nummer toch. Daarom dus als Muziek, voor het weekeinde.

Plezierig weekeinde!

 

Hier de volledige tekst:

I’m Gonna Be (500 Miles)
The Proclaimers
When I wake up, well I know I’m gonna be,
I’m gonna be the man who wakes up next you
When I go out, yeah I know I’m gonna be
I’m gonna be the man who goes along with you
If I get drunk, well I know I’m gonna be
I’m gonna be the man who gets drunk next to you
And if I haver up, yeah I know I’m gonna be
I’m gonna be the man who’s havering to you
But I would walk 500 miles
And I would walk 500 more
Just to be the man who walks a thousand miles
To fall down at your door
When I’m working, yes I know I’m gonna be
I’m gonna be the man who’s working hard for you
And when the money, comes in for the work I do
I’ll pass almost every penny on to you
When I come home (when I come home) well I know I’m gonna be
I’m gonna be the man who comes back home to you
And if I grow-old (when I grow-old) well I know I’m gonna be
I’m gonna be the man who’s growing old with you
But I would walk 500 miles
And I would walk 500 more
Just to be the man who walks a thousand miles
To fall down at your door
Da da da (da da da)
Da da da (da da da)
Da da da dun diddle un diddle un diddle uh da
Da da da (da da da)
Da da da (da da da)
Da da da dun diddle un diddle un diddle uh da
When I’m lonely, well I know I’m gonna be
I’m gonna be the man who’s lonely without you
And when I’m dreaming, well I know I’m gonna dream
I’m gonna dream about the time when I’m with you
When I go out (when I go out) well I know I’m gonna be
I’m gonna be the man who goes along with you
And when I come home (when I come home) yes I know I’m gonna be
I’m gonna be the man who comes back home with you
I’m gonna be the man who’s coming home with you
But I would walk 500 miles
And I would walk 500 more
Just to be the man who walks a thousand miles
To fall down at your door
Da da da (da da da)
Da da da (da da da)
Da da da dun diddle un diddle un diddle uh da
Da da da (da da da)
Da da da (da da da)
Da da da dun diddle un diddle un diddle uh da
Da da da (da da da)
Da da da (da da da)
Da da da dun diddle un diddle un diddle uh da
Da da da (da da da)
Da da da (da da da)
Da da da dun diddle un diddle un diddle uh da
And I would walk 500 miles
And I would walk 500 more
Just to be the man who walked a thousand miles
To fall down at your door
Songwriters: Charles S. Reid / Craig M. Reid
Songteksten voor I’m Gonna Be (500 Miles) © Warner/Chappell Music, Inc

 

Muziek voor het weekeinde

De wintertijd gaat in morgen. Daarom als Muziek voor het weekeinde dit keer het deel Winter uit de Vier jaargetijden van Antonio Vivaldi.

Over een paar jaar is het mogelijk afgelopen met de zomertijd. Het Europees Parlement wil er van af. ‘Brussel’ stemt er in december over en dan moet er nog heel wat water door de Europese rivieren stromen, voor het echt zover is. Ik hoop dat het plan sneuvelt. Ik vind het wel wat hebben die tijdswijziging tweemaal per jaar. Mijn bioritme heeft er geen last van.

Hoe dan ook: prettig weekeinde. Enne, vergeet dus morgenavond die klok niet een uur terug te zetten, nu het nog kan…

 

 

Speelklok

Vandaag bezoek gebracht aan museum Speelklok in Utrecht. Ben er jaren geleden (feest van jongste broer en schoonzus) geweest en daarna nooit mee. Hernieuwde kennismaking dus.

Niet echt interactief museum, tenzij je met de rondleiding meegaat. De gids kan een speeldoos kleinaantal van de speeldozen en draaiorgels bedienen, voor de bezoekers zelf is dat niet weggelegd. Kijken doe je met je ogen kinderen. Jammer, maar gelet op de fragiliteit van de collectie wel zeer begrijpelijk.

Toch leuk om zoveel vermaak uit de tijd dat er nog niet eens grammofoonplaten bestonden te zien. En hoeveel vernuft er in speeldozen werd gestopt. Zo knap, speeldoos klein 2ook al in de tijd dat ze zijn vervaardigd. De uitvoeringen in beeld en geluid in de klokken waren bedoeld om mensen te attenderen om het komende ‘uurslag’ van de klok. Maar ze groeiden uit tot instrumenten met een eigen doel: vermaak.

Ook leuk om draaiorgels van Carl Frei te zien. Duitse orgelbouwer uit Breda, van wie er ook in Gouda een is: De Lekkerkerker. Keurig gerestaureerd door de Goudse orgelman. Was paar decennia geleden bijna voorgoed verdwenen naar Australië. Heb daar als journalist verschillende artikelen aan gewijd. En ook mooi om te zien hoe een carillon (zie onderste filmpje) mechanisch in elkaar steekt. Helemaal nieuw is dat laatste niet voor mij. Heb het als eens mogen aanschouwen in de toren van de St.-Jan in Gouda.

Al met al leuk om geweest te zijn in Speelklok, al is dit geen museum waar je twee keer per jaar of zo naar toe gaat.

Hieronder een filmpje met draaiorgelmuziek en een met carillon in museum Speelklok vandaag:

 

Lausanne

Kort bezoek voor de International Presbytery (classis) van mijn kerk (Church of Scotland) aan de zusterkerk in Lausanne.

Over de inhoud van de besprekingen hoor ik geen mededelingen te doen in hetscots kirk kleinb openbaar. Dus hier op het weblog maar iets van Lausanne zelf.
Ben hier vorig jaar ook geweest voor vergadering, dus dit was een hernieuwde kennismaking. Leuke stad, vooral het oude centrum. Mooie kathedraal, fraai modern stadshart (Quartier du Flon).
En het weer werkte ook mee. Van het hotel buskaartje gehad voor twee dagen, maar dat is niet gebruikt. De wandeling van hotel naar kerk was kathedraal kleinongeveer twintig minuten en met het fraaie herfstweer fantastisch. Zeker als je weet dat je de rest van die dagen vooral zit.

Vergaderingen waren gelukkig niet zo in tijd volgeplempt. Er bleef nog wat tijd over voor wat ‘zijwegen’ in Lausanne zelf. Vandaar de foto’s en de filmpjes. Zoals gezegd was het een kort bezoek. Vrijdagmiddag aangekomen, ’s Avonds het eerste overleg en vanmiddag na de kerkdienst gelijk terug naar Nederland.

Vrijdagavond en zaterdagmiddag was het eten verzorgd in de kerk. Zaterdagavond als bezoekende delegatie dichtbij het hotel (want het was inmiddels gaan regenen) pizzeria La Torre bezocht. Geen slechte keus. Prima keuken. En we waren kennelijk niet de enigen die er zo over dachten, want de zaak zat afgeladen vol. Als je eens in Lausanne bent: een aanrader.

De hoofdfoto (helemaal bovenaan dit artikel dus), toont de klok in de fraaie hal van het station van Lausanne.

Hieronder wat filmpjes:

De landing in Genève:

Shakespeare compleet

5 sterren
In de aankondiging omschreven als ‘de grappigste opfriscursus en de snelste introductie op ’s werelds grootste theaterschrijver’. Als eerste voorstelling voor mij in dit nieuwe theaterseizoen in de Goudse Schouwburg : Het verzamelde werk van William Shakespeare (ingekort). Alle 37 stukken van Shakespeare op één avond. Ingekort dus. Van ‘Romeo en Julia‘ tot ‘Hamlet‘, van ‘As you like it‘ tot ‘De storm‘, van ‘Midzomernachtdroom‘ tot ‘Wintersprookje‘.

Met enige scepsis na zo’n belofte naar het theater gegaan. Shakespeare 2 kleinAl na een paar minuten bleek er niets teveel gezegd aan die aankondiging. Man, man, man, wat een geweldige voorstelling. Fenomenaal. Hilarisch. Bram Suijker, Vincent Linthorst en Jappe Claes presenteren alle werken met grote humor. De teksten (,,ja, ik heb dit ook niet geschreven hoor…’’) de kostuums, de interactie met de zaal. Het is werkelijk ongelooflijk knap. Zo worden koningsdrama’s gespeeld als rugbywedstrijd, wordt in Hamlet een poppenkast functioneel toegevoegd. En er is een bijzonder knappe rapversie van Othello. Uiteraard ontbreken de bekende ‘onderdelen’, zoals de schedel (York), niet.

Origineel is ‘Het verzameld werk’ niet. Met negen jaar is het de langstlopende komedie op West End in Londen. Het is zelfs ooit beginnen als theatergrap op het Edinburgh Fringe Festival. Maar wat een indrukwekkende Nederlandse uitvoering – vertaling kun je het niet noemen – is er gemaakt voor Het Nationale Theater. Vrijwel alle werken voor de pauze en daarna volop de ruimte voor Hamlet. shakespeare kleinEn omdat er tijd over is (,,We hebben nog drie minuten’’) wordt dat stuk nog twee keer, de laatste keer zelfs heeeel erg ingekort en in omgekeerde volgorde opgevoerd. De tranen biggelden over mijn wangen. En dat gebeurt niet snel.

Bram Suijker (Kris in de voorstelling) draagt volgens mij deze twee uur durende voorstelling. En dat wil wat zeggen als de gelauwerde Jappe Claes naast je staat. Als je na minutenlang lachen, gieren, brullen met een monoloog als jonge acteur de zaal dood- en doodstil krijgt en houdt, dan heb je wel wat in je mars. Suijker stuitert over het toneel, is perfect in de vrouwenrollen, zonder dan je ook maar één moment iets hebt van ‘nou weet ik het wel’. Met de twee mede-acteurs wisselt hij in recordtempo in deze doldwaze revue van kostuum, pruiken en rol. Het snelle, knappe spel houdt je tot het einde in de ban van Shakespeares stukken.

Suijker stuitert over het toneel

Zelfs puriteinse Shakespeareliefhebbers moeten genoten hebben van deze slapstick uitvoering. Een heerlijk begin van mijn theaterseizoen. Een voorstelling waar ik met groot genoegen op terug kijk.