Muziek voor het weekeinde

Hoorde dit nummer deze week op de radio. Schijnt zeer bekend te zijn, maar ik kende het niet. Geweldig gezongen. Eenvoudige melodie. Het heeft iets wat je aandacht blijft trekken.

Als je op internet (YouTube) zoekt, kom je nog veel meer uitvoeringen tegen. Deze met Amerikaanse bluegrass-zangeres Alison Krauss vind ik wel een heel mooie. Ook door de begeleiding door het Berklee Gospel Ensemble.

Hieronder de tekst:

As I went down in the river to pray
Studying about that good old way
And who shall wear the starry crown
Good Lord, show me the way!

O sisters, let’s go down,
Let’s go down, come on down
O sisters, let’s go down
Down in the river to pray

As I went down in the river to pray
Studying about that good old way
And who shall wear the robe and crown
Good Lord, show me the way!

O brothers, let’s go down
Let’s go down, come on down
Come on, brothers, let’s go down
Down in the river to pray

As I went down in the river to pray
Studying about that good old way
And who shall wear the starry crown
Good Lord, show me the way!

O fathers, let’s go down
Let’s go down, come on down
O fathers, let’s go down
Down in the river to pray

As I went down in the river to pray
Studying about…

Goed weekeinde!

Werelds museumbezoek

Weer museumbezoek vandaag. Dit keer Museum Volkenkunde in Leiden. Vakantie, dus alle tijd voor zoiets. Nog nooit geweest (maar dat geldt vaker voor de combinatie Ruud en musea), dus nieuwsgierig wat hier te zien is.

indonesie kleinNou, het is in één woord overweldigend. Verschillende werelddelen, keurig gerangschikt. Veel gezien en geleerd van ‘vroeger’ in Afrika, Azië, de Amerika’s. Kleding, kleden, gebruikersvoorwerpen, (ceremoniële) wapens. Alles een lust voor het oog.

Het bijzonderst is nog wel de waka, van de Maori’s. Niet zozeer de houten, veertien meter lange kano zelf die in de gracht naast het museum ligt, als wel de film over het maken van de bootversiering klein in Nieuw-Zeeland en alles wat er bij komt kijken. Uit een Kauriboom van ongeveer 700 jaar oud. En een tweede, opgebouwd uit een polyester frame en versierd met houtsnijwerk. Alles rond de bouw en de overdracht zit vol ceremonie, is te zien in een filmpje dat in het museum wordt vertoond.

En leuk voor de Goudse bezoeker: een uitstalling in het museum van Goudse pijpen (of wat er van over is). Gevonden op de plek van de Deshima in Nagasaki. De plek waar Hollanders actief zijn geweest. Het gewone volk had eenvoudig Japans porselein. De welgestelden dronken wijn en jenever uit glas en ze rookten uit Goudse pijpen.

Wat me minder kan bekoren,goudse pijpen klein is de tentoonstelling Cool Japan. Voor een groot deel gebouwd rondom het maken van Japanse computerspelletjes.
Ik heb niks met die spelletjes en ken die figuurtjes dus ook niet.
Gelukkig is het bepaald geen verloren bezoek als je hier in sneltreinvaart doorheen loopt.

 

Al met al een museum dat ik nog eens ga bezoeken. Het was teveel om in één bezoek alles goed tot je te nemen.

Hieronder een filmische impressie van wat ik heb gezien in het museum:

Voorgoed ongeschikt

Nostalgie. Waarom Ruud? Wel, de Rabobank in mij stad gaat verhuizen en de huurkluizen moeten leeg. Vanochtend er heen om de spullen op te halen. Mijn diploma’s/getuigschriften lagen er – dat wist ik wel – en nog een vrijwaringsbewijs en kopie deel III van vorige auto’s (o, daar waren ze dus…).

Ook dus mijn oproeping voor de keuring (afzender: De burgemeester der gemeente, Bureau voor Militaire Zaken) voor de dienstplicht i maart 1976 in Delft en het verlossende briefje (afzender Het Hoofd van de Indelingsraad) een maand later: VOORGOED ONGESCHIKT.

Was ik destijds heel blij mij. Tijdens middelbare schooltijd geprobeerd bij de Luchtmacht te komen (ik wilde vliegen) en uiteindelijk medisch afgekeurd: afgekeurdkromming in de wervelkolom. De oproep voor de dienstplicht in 1976 kwam heel ongelukkig uit. Ik had inmiddels een baan in de journalistiek in Amsterdam. De vorige afkeuring uiteraard in de strijd geworpen. Of dat het is, of dat ik gewoon echt niet geschikt was voor welke militaire functie dan ook…

Kennelijk leek het me wel belangrijk dat bewijsje goed te bewaren. O ja, de aantekening op de oproepingsbrief leert dat het treinretour Gouda – Delft destijds 7,50 gulden kostte, omgerekend 3,40 euro. Nu is het, leert NS-site me, 14,40 euro.

 

Zoveelste keer Blijdorp

Vrije week. Eerst paar dagen helemaal niks gedaan (OK, op een avondje vergaderen in Rotterdam na dan). Luieren, bank hangen, zappen, beetje computeren. En dat allemaal zonder tijdsdruk. Heerlijk!

Vandaag boodschappen gedaan, flyer kleinvoor kerkmanifestatie in Edinburgh gemaakt. En even van de zon genoten tijdens paar uur durend bezoek aan Blijdorp. Altijd een feestje om daar rond te lopen. Niet alleen de dierenpracht, maar ook de fraaie architectuur van Sybold van Ravesteyn

Zo, wat ga ik morgen doen? Het werk roept pas maandagochtend weer.

Hieronder een filmische impressie van het bezoek aan Blijdorp vanmiddag.

 

Muziek voor het weekeinde

Kan natuurlijk niet anders op de ze Goede Vrijdag. Iets uit de Mattheus Passion. En dan ook maar het slotkoor:
Wir setzen uns mit Tränen nieder
und rufen dir im Grabe zu,tranen
ruhe sanfte, sanfte ruh.
Ruht, ihr ausgesognen Glieder,
euer Grab und Leichenstein
soll dem ängstlichen Gewissen
ein bequemes Ruhekissen
und der Seelen Ruhstatt sein,
höchst vergnügt schlummern da die Augen ein.

Goed paasweekeinde allemaal

Niet helemaal mijn smaak

3-sterren

In de schouwburg vanavond de voorstelling South African Road Trip (SART) bijgewoond. Fraaie voorstelling, maar in mijn herinnering waren de concerten van Ladysmith Black Mambazo.

Kom er al vrij snel achter wat het is. Ladysmith was alleen het (mannen)koor. Bij SART is er ook nog de Zuid-Afrikaanse gitarist annex rapper Jitsvinger. En daar heb ik niks mee. Hij wordt omschreven als groot talent, maar het is niet mijn smaak. Het doet – voor mij – afbreuk aan de voorstelling. Maar de nummers van SART zelf klinken heerlijk. Prachtige zang die niet alleen door je oren binnenkomt.weblog1

Was alles prachtig? Nee, om het publiek te behagen deden ze een versie van Het Dorp van Wim Sonneveld. Grappig bedoeld dus, maar voor mij voegt het helemaal niets toe. De zanggroep (mannenkoor Khayelitsha United Mambazo, aangevuld met de prachtige Xhosa-zangeressen Lungiswa Plaatjies en Nomapostile Nyiki) had zich wat mij betreft mogen beperken tot een typische Zuid-Afrikaans repertoire, als er zoiets bestaat. Over de jaren heen moeten dit soort gezelschappen toch een heel dikke map met nummers hebben.

Het was de laatste voorstelling die ik dit seizoen heb bijgewoond in de Goudse Schouwburg. Maar niet getreurd. Later deze maand is er het Tipje van de sluier, de jaarlijkse presentatie van het aanbod voor het volgende seizoen in dit theater. De schouwburg kent mijn voorliefdes op theatergebied en liet me vanavond al weten dat er zeker heel veel voor mij bij zit in 2017/2018.

Ik kan niet wachten.

Hieronder een kort filmpje van de voorstelling vanavond.

Muziek voor het weekeinde

Lijdenstijd is Bachtijd.

Maar dit keer geen Mattheus Passion als Muziek voor het weekeinde, maar iets anders. Kende het al, maar hoorde het afgelopen dagen een paar keer op de (internet)radio. De Prelude van de eerste cello suite.

Als je het hoort, herken je het uit duizenden, al leg je mogelijk niet de link met de naam van het stuk.

Het blijft een heel bijzonder cellowerk. Hoop dat je er net zo van geniet als ik altijd.

Prettig en zonnig weekeinde!

Toerist in eigen stad

Vrije ochtend zoetgebracht als toerist in eigen stad. Jarenlang beroepsmatig de toeristische Kaasmarkt bezocht, of er verder geen aandacht aan besteed. Nu dan toch kasmarkt met stadhuis kleinmaar eens een tijdje op de Markt rondgekeken.

Weer blij met de mooie binnenstad van Gouda: het stadhuis, de Waag en nauturlijk de kaasmarkt zelf. kaasmarkt kleinEn dat allemaal in mijn voortuin! Genoeg te zien en te beleven.

Voor Gouwenaars en niet-Gouwenaars een aanrader!

 

Hieronder een kort filmpje van de kaasmarkt.

Whisky Galore!

Het het boek van Compton Mackanzie gelezen en de oude film gezien. Schitterend whiskyverhaal. Kan dus niet wachten tot de nieuwe filmversie van Whisky Galore uitkomt.

Het is het verhaal van een Schotse eilanden Great en Little Todday dat in de oorlog hevig gebukt aan onder het tekort aan whisky. Dan loopt een met 50.000 flessen whisky geladen vrachtschip, de ss Cabinet Minister, aan de grond. De bewoners azen op de whisky, maar op de streng gelovige eilanden mag standjutten natuurlijk niet op zondag, de sabbat.

Het verdere verhaal is een wedloop tussen het leger (dat de vracht voor de rechtmatige eigenaren wil behouden, maar van het niveau van Dad’s Army is) en de eilanders die alles doen om de zeer welkome aanspoeling voor zichzelf te houden.

De nieuwe film komt in Schotland uit op 5 mei, twee weken later in de rest van de UK. Zet ik dus op mijn lijstje voor de zomervakantie. Ik kom vast wel ergens een bioscoop tegen.

Hieronder de tailer: