Nostalgische treinrit

hoofdfoto

Zag eerder deze week de aankondiging van speciale treinritten op de Hoekse Lijn, het treintracé Rotterdam Centraal – Hoek van Holland Strand. Reden: de lijn (althans het deel Schiedam – Hoek van Holland) wordt na 1 april omgebouwd tot de verlengde RET-metrolijn B naar Nesselande.

Nou heb ik niet zoveel met die 125 jaar bestaande lijn, maar een rit met de Mat ‘46 (‘Muizenneus’) is het vandaag wel waard. coupe klein 1De trein ken ik uit mijn eerste jaren van mijn journalistieke loopbaan. Nog geen rijbewijs, dus elke dag met dit treintype op en neer van Gouda naar Amsterdam CS (de lijn Woerden – Breukelen). Ja, lieve kijkbuiskinderen dat was de tijd ver voor de Intercity Direct, Thalys.

Maar: in mijn beleving reden de treinen altijd op tijd. Wel elke ochtend vlak voor de aansluiting met de lijn Utrecht – Amsterdam een paar minuten stil staan in stukje niemandsland. En als je bijna te laat op het perron was, kon je de deur nog cabine staandopentrekken en in de trein springen. En als je trek had, liep er op perron Gouda een ‘railcateraar’ met een dienblad vol dampende koffie die je kon kopen via het coupéraam dat met een zwengeltje nog gewoon geopend kon treinkaartje Hoekse Lijnworden.  Hoezo airco? Arko!: alle ramen kunnen open.

Heb de trein overigens de afgelopen jaren nog wel van dichtbij gezien: in het Spoorwegmuseum. Maar er in stilstand naar kijken, is toch iets anders dan er weer eens in meerijden. Dus dank Nederlandse Spoorwegen voor een middagje nostalgie.

Hieronder een filmische impressie van de rit:

Muziek in Maastricht

hoofdfoto weblog

Dagje Maastricht en het leek wel carnaval. Overal muziek. Blijkt te gaan om het dubbeljubileum van carnavalsorkest De Kachelpijpen. In het Maastrichts: Dobbel Zjubilei 6×11 jaor Rizzjemint – 50 jaor Börgerkorps Garderizzjemint De Kachelpiepers.
De muziek is aan mij niet besteed. Wel de twee reuzenpopen. De Engel van Maastricht ( naar het stadswapen van Maastricht) en Gigantius. Dat maakt het tot een ander dagje Maastricht dan anders.
wijnMaar laat ik het hoofddoel niet uit het oog verliezen. Natuurlijk glaasje knisperende Chardonnay op zeer zonnig en vrij windstil terras op het Onze Lieve Vrouweplein, bij café Charlemagne. Gelukkig de reuzenparasols niet uitgeklapt, zodat met volle teugen van de zon kan worden genoten.

Filmische impressie hieronder:

Muziek voor het weekeinde

Hoorde deze muziek gisterochtend op weg van Gouda naar Alphen a/d Rijn. Rustig op de weg, zonnetje speelt in het gezicht. En dan een heerlijk werk van Bach. Cantate 140 (BWV 645, Wachet auf, ruft uns die Stimme). Dan kan je dag toch niet meer stuk? Ik snapte direct weer waarom ik toch zo’n liefhebber ben van Bach. Tears in my eyes.

Het is de uitvoering die het dichtst komt bij die op Britse Classic FM die ik donderdag in de auto hoorde. Daar meer strings (cello, bas) in plaats van koperwerk (hoorn) in dit koraal. En ook een fractie langzamer, ‘dragender’, gespeeld. Maar niet te min een fantastische instrumentale uitvoering, deze YouTube versie.

Volume omhoog en een prettig weekeinde!

(voor de jeugd die een hippe uitvoering wil: scroll naar beneden)

Wachet auf, ruft uns die Stimme
Der Wächter sehr hoch auf der Zinne,
Wach auf, du Stadt Jerusalem!
Mitternacht heißt diese Stunde;
Sie rufen uns mit hellem Munde:
Wo seid ihr klugen Jungfrauen?
Wohl auf, der Bräutgam kömmt,
Steht auf, die Lampen nehmt!
Alleluja!
Macht euch bereit
Zu der Hochzeit,
Ihr müsset ihm entgegengehn! 

Bach 1Bach 2

De hierboven beloofde moderne uitvoering:

En om de mond te spoelen, hieronder een uitvoering op het orgel van de kathedraal van  Forcalquier in Frankrijk:

Muziek voor het weekeinde

 

 

Een prachtig lied, afgelopen zondag in Podium Witteman: De boom. Een lied over een boom die als een omgekeerde bezem de hemel schoonveegt voor de lente. Lekkere melodie, fijne lentetekst.

Gewoon een leuk begin van het weekeinde. Mooi werkje van Henny Vrienten (Doe Maar), Mike Boddé en de vier heren van Herman in een bakje Geitenkwark.

Prettig weekeinde!

Het vierde gezicht

5 sterren

Hoeveel (solo)voorstelling van Helmert Woudenberg heb ik in de loop der jaren wel niet gezien? Terugbladerend op mijn weblog tel ik er al zeven. Het moeten er meer zijn geweest.

Vanavond de voorstelling Het vierde gezicht.

De samenvatting: Een juridisch adviseur adviseert een klokkenluider: een oud-militair die nu als beveiliger in de haven werkt en merkt dat daar een smerig zaakje speelt. Maar die juridisch adviseur adviseert ook de tegenpartij. Dan wordt de klokkenluider (zijn cliënt dus) voor de ogen van de jurist op straat geliquideerd. De adviseur vraagt zich af of hij dit noodlottige incident heeft veroorzaakt en of hij het volgende slachtoffer is. En is het wel mogelijk voor de overheid om, zonder vuile handen te maken, corruptie en criminaliteit te bestrijden? HW2

Geweldig stuk weer. Het is al knap om vijf kwartier aaneengesloten een voorstelling – mag je het een monoloog noemen? – vol te praten. De twijfel en worsteling van de juridisch adviseur hiudenb je bij de les. Afdwalen met je gedachten is er niet bij. Zeer knap als een acteur dat weet te bewerkstellingen

Knap geschreven ook door Frans Strijards, Hij is toch wel de meester van stukken waarin het ontrafelen van de psychologie van de personages leidraad is. Twijfel, chaos, onzekerheid zijn de drie sterke pijlers van zijn stukken.

Canto Ostinato

5 sterren

Heerlijk genoten van Canto Ostinato. In de Goudse Schouwburg dit keer. Weer eens wat anders dan in Orgelpark, waar ik dit meesterwerk van Simeon ten Holt al drie keer heb beluisterd. Ten eerste: geen orgel, alleen de twee vleugels. Ten tweede Mensen op de vloer op matjes.

Was heel bang dat dat laatste mijn aandacht van de muziek zou afhouden. Dat is gelukkig heel erg meegevallen. Al direct bij het begin werd ik weer betoverd door de prachtige muziek. Wie het ook eens heeft gehoord, zal het met me eens zijn: of je vindt het fantastisch, of je vindt er geen bal aan. Een tussenweg is er niet. Dik anderhalf uur pianospel, zonder pauze.co1-klein

Uit het feit dat ik ‘Canto’ nu voor de vierde keer live heb meegemaakt, mag je opmaken dat ik tot de eerste categorie behoor. En dan heb ik het nog niet eens over de keren dat ik het heb grijsgedraaid op mijn Ipod (is dat technisch wel mogelijk?).

De muziek klinkt zo simpel, maar juist door de herhalingen die er in zitten, het dubbelspel luistert het heel nauw voor de beide muzikanten, Jeroen en Sandra van Veen. Zij zijn dan ook de meesters van de vertolking van deze minimalistische muziek. De drie keer in Orgelpark in Amsterdam, vertolkten zijn het ook, toen samen met organist Aart Bergwerff.

Twee fragmenten uit het concert in Gouda

Jan Akkerman, still going strong

akkerman-02-twi-klein

© André Bomhof 2017

5 sterren

Heerlijk genoten vanavond van concert Jan Akkerman en zijn band. Blijft toch Nederlands grootste gitarist. En natuurlijk niet alleen omdat zijn muziek uit zijn Focus-tijdperk zo herkenbaar is. OK, het was wel heerlijk om wat stukje van die band te horen vanavond. Natuurlijk stukken als Streetwalker, Floatin’, Skydancer en Crackers

Je moet er wel tegen kunnen. Sommige composities waren een ware aanslag op de trommelvliezen. Maar geen spijt gehad van dit theaterkaartje, integendeel. Vanaf rij 3 in het midden meer dan goed zicht ook op het virtuoze spel zelf. En ook complimenten voor de band. Perfecte begeleiding door toetsenist Coen Molenaar, bassist/percussionist David de Marez Oyens en drummer Marijn van den Berg.

Nou, niet teveel tekst hier dit keer. Geniet maar lekker van het filmpje hieronder en van de foto’s.

Film

Filmpje 2

Fotoserie

janakkerman-gouda-pano-twi

© André Bomhof

Skeletten in mijn achtertuin

Vandaag, moest toch voor een ‘klus’ voor de krant even terug naar Gouda. Kijkje genomen bij de opgravingen op de Achter de Kerk. Zeg maar, mijn achtertuin. Nu of nooit, want eenmalig. Alleen vandaag te aanschouwen. Interessant om van zo dichtbij de resten te zien van mijn vroegere stadgenoten.

© Ruud F. Witte 2017
© Ruud F. Witte 2017

Twee kinderkistjes gezien. Een van kindje van een jaar oud, de tweede van een kind van ongeveer vijf jaar oud. Vermoedelijk overleden bewonertjes van het nabijgelegen weeshuis. En verder de schedel van iemand die een flinke hersentumor had. De uitleg leidde de langs het gat in de schedel tot in de oogkas.

Luguber? Welnee, vooral archeologisch reuze interessant. Weer iets geleerd over het verre verleden van mijn stad.

Opgraving was nodig in verband met grootschalige kabel- en ophoogwerkzaamheden.

 

Mooie harpmuziek

4 sterren

Rondweg genoten van Lavinia Meijer in de Goudse Schouwburg vanavond. Nou ja, niet helemaal dan. Ze is een fantastische harpiste. Zonder meer. Maar ik geniet toch meer van haar soleren, dan van de kunstjes die er bij worden gehaald en ‘opnames’, die door haar muziek worden gekwakt. De meerwaarde ervan is mij in elk geval ontgaan. Vandaar geen vijf sterren dit keer.

Laat onverlet dat als zijn alleen met haar harp in de weer is, je als kijker/luisteraar niets tekort komt. Wat een geweldig geluid.

Uiteraard speelde ze veel werk van Philip Glass (zoals de zeer fraaie Etude 12) die komende dinsdag (31 januari) zijn 80ste verjaardag viert. En werken van componisten die zijn geïnspireerd door Glass, onder wie Ellis Ludwig-Leone (het stuk Night Loops).

Tot slot speelde ze Hallelujah (zie stukje film hieronder), van Leonard Cohen, die volgens Meijer ook door Glass is geïnspireerd.