Puffinnest

De tocht naar Applecross is met ruim 2,5 uur niet lang, maar wel mooi. Vooral het deel van Garve, via de rand van Torridon Wester Rosse) naar Strathcarron en dan de haarspeldbochten op de laatste heuvelgroep blijven na al die jaren fascinerend. Ik hoop in Torridon iets van de schade te zien van de bosbranden van de afgelopen dagen. Helaas niks te zien. Het gebied is ook zo groot, dat de fik ook op een heel ander deel, ver van de autoweg, kan zijn geweest. Net als in Nederland is het hier al weken kurkdroog en de enkele bui van de afgelopen dagen zet geen zoden aan de dijk. Niet alleen hier hebben branden gewoed, ook aan de oostkant van Scotland, zoals het koninklijke domein Balmoral, is het raak geweest. Iets teveel vuur tussen Wills en Kate die, zo zegt men, hier het huwelijksweekeinde hebben doorgebracht? Tijdens de rit weer eens lekker naar Runrig geluisterd, de Schotse rockband. Het was de eerste Schotse muziek waar ik kennis mee maakte na die eeuwig zuigende doedelzakmuziek 🙂 Het was nog in de tijd dat de ferry van IJmuiden naar Newcastle niet voer en ik in de Rotterdamse Beneluxhaven stond te wachten om in te schepen voor overtocht naar Hull. Vlak bij me stond auto waaruit rockmuziek klonk. Goede muziek, vond ook de eigenaar van het voertuig, een Schotse militair, op weg naar huis. Hij gaf me wat info en in Scotland ben ik op zoek gegaan naar � toen nog � cassettebandje van Runrig. In de loop der jaren mijn verzameling uitgebreid en zelfs eens naar concert geweest in Oban in de zaal waar het succes van Runrig ooit is begonnen. Zanger Donnie Munro heb ik later nog eens gezien, als bezoeker van het Skyefestival, F�is an Eilean. Hij maakt inmiddels geen deel meer uit van Runrig maar ook zijn nieuwe cd’s (ik heb er 2 op mijn Ipod die in de auto aan het audiosysteem is gekoppeld) zijn het beluisteren waard. Zoals gezegd, heb ik veel cd�s van Runrig, mar zoals het vaak gaat, raken ze wel eens in de vergetelheid. Nu dus dik twee uur lang genieten.
Op Applecross, als de tent net opstaat, de vanochtend op de radio beloofde enkele bui. Komt mooi uit. Had me al voorgenomen eens goed in het boekje van de nieuwe auto te lezen, om enkele functies te doorgrondden. Zo is er een systeem dat (indien gewenst) een alarm geeft als harder dan een bepaalde snelheid wordt gereden. Maar hoe het werkt??? Gebruikershandleidingen zijn kennelijk nooit voor de gebruiker geschreven, maar na drie keer de tekst te hebben bestudeerd en wat te hebben uitgeprobeerd, verschijnt de juiste info in de display. Ook de cruise control (in de handleiding nog steeds heel vreemd kruissnelheidsysteem genoemd) blijkt meer mogelijkheden te bieden dan ik had gedacht. En als ik op hete dag naar auto loop, weet ik nu ook hoe ik alvast op afstand de ramen kan openen. En ook hoe ik na verlaten van de auto een vergeten openstaand raam nog kan sluiten zonder portier te oenen.
Na bijna 20 jaar in mijn rode Mazda coup�, is de verdeling van de (kampeer)spullen ook weer iets van uitproberen. Er is meer ruimte, maar wat is de beste, nee, meest logische plek voor alles nu ik 5 deuren (incl. de achterklep) heb? Na dikke week ben ik er wel uit en zie voor de vakanties de voordelen van een hatchback boven de coup�. Voor het overige oogt de coup� wel sportiever dan de ouwelullen hatchback. Tijd voor de maandagmiddagborrel.

Voor het diner in de Aplecross Inn had ik gehoopt op kreeft, maar helaas… OK, de Sirloin steak is prima en de Cranachan is beduidend beter dan die in Deacons Brodie in Edinburgh, maar toch… kreeft, met uitzicht op de zee en Raasay (eiland vlak voor Skye) was het eigenlijke doel van bezoek aan dit gat in niemandsland.

Applecross by night

Applecross en de Applecross Inn

Afzien: geen internet (nou ja, soms ietsiepietsie WiFi van campinggebouw, maar veel stelt het niet voor). Aan de andere kant: vanuit de luie passagiersstoel in mijn auto heb ik ook uitzicht op Skye (ik denk dat het de toppen van de Cuillins zijn). Zo houd ik het nog wel een tijdje vol. Steeds minder bewolking, dus het zal wel koud zijn als ik vannacht voor kleine boodschap (na 3 pinten) de slaapzak uit moet.
Het blijkt iets anders uit te pakken. In de loop van de nacht begint het te regenen. Een buitje, dan weer droog, aar onder de morgen begint het stevig door te regenen. Het maakt in de tent altijd meer herrie, maar eenmaal buiten blijkt het echt raak te zijn. Eerst het weerbericht maar eens luisteren. Dat belooft iets beter weer voor de loop van de dag: droger, maar nog steeds kans op een bui. Hoe dan ook: het wordt in de regen tent opbreken. Look at the bright side (sic): alles is straks zo zeiknat, dat ik eens volop kan genieten van de automatische airo-installatie van de auto…

Nou, die kans krijg ik inderdaad op woensdag. Al vanaf onder de morgen is het regen, regen en nog eens regen. Meestal zeg ik dan: in een tent lijkt het altijd erger dan het is. Dit keer niet. Alles (douchen, ontbijt, afwas) moet tussen de buien door worden gedaan. Autodeur open en dicht, wachten, etc. tegen de tijd dat ik wegrijd, zijn alle ramen beslagen. Maar inderdaad, binnen no time heb ik zicht door de ramen.

De rit naar het zuiden is relaxed. Weinig verkeer en sinds ik nu alle onderdelen van de cruise control van de nieuwe auto onder de knie heb, is het hier heerlijk autorijden. Niet al teveel verkeer, zoals gezegd dus genoeg gelegenheid om rond te kijken. Vooral het stuk langs de Crommerty Firth blijft boeiend. De verleiding is groot voor een hernieuwde kennismaking met de distilleerderij van Glenmorangie, maar ik verman me. Het wordt een stop in Inverness, met bezoekje aan Starbucks in de Eastgate Shopping Centre.

Koffie bij Starbucks inverness

Na nog eens veertig minuten in de auto, arriveer ik op de vertrouwde camping van Cannich aan het begin an Glen Affric. Tent staat snel, het weer is fantastisch en na zo’n lange reisdag smaakt de whisky meer dan prima.
Op vrijdag wordt uiteraard eerst koers gezet naar vertrouwde plekken in de glen. Fraai stukje lopen. Weinig wind (wel fris), maar geen midges. Niet dat die beestjes me nog erg hinderen, maar het loopt wel zo prettig. Uitzicht hier blijft me boeien. Voordeel van een vakantie in mei is, dat het heel rustig is met bezoekers. Ik kom bijna geen mensen tegen.

Glen Affric

Na het avondeten uiteraard naar mijn stamkroeg, de Slaters Arms. Stamgasten Duncan (voor al uw vistochten en Bill (gepensioneerde politieman van de Met in Londen herkennen me direct bij binnenkomt. Hi Ruud, how are you doing Het voelt als thuiskomen. En ik weet dat na de eerste bestelling, Scott de landlord voortaan bij binnenkomst direct mijn pint 80/- tapt. Ik hoef niet meer aan te wijzen wat ik drink. Dat weet hij gewoon…
Bijpraten over het dorp, de roddels en uiteraard de parlementsverkiezingen. Het noordwesten van het vasteland van Scotland is altijd een LibDem gebied geweest, maar ook hier heeft men massaal op de SNP van Alex Salmond gestemd. Die heeft voor het eerst sinds de vorming van het Schotse parlement in 1999 de meerderheid (69 van de 129 stemmen) behaald.
Salmonds grootste uitdaging komen over zo’n drie jaar. Dan komt het door hem beloofde referendum over de Schotse onafhankelijkheid. Wie er nu naar vraagt, hoort verdeelde geluiden. De SNP is echt Schots, heeft het goed gedaan de afgelopen periode, maar onafhankelijkheid… Een belangrijke inkomstenbron moet de olie worden (de olievelden op de Noordzee liggen in de Schotse wateren), maar Londen zal die nooit uit handen geven. En Schotland heeft weinig andere ‘sterke’ inkomstenbronnen. Van alleen het toerisme kan de schoorsteen niet roken.

In de loop van de avond raakt de pub voller. Voor de jeugd is het weekeinde begonnen en veel meer dan deze pub, heeft Cannich niet. De eerste echte stad is Inverness en dat is, zoals gezegd, 40 autominuten weg. En na een paar pinten met de bus terug is er niet bij. Die rijdt een paar keer per dag, maar niet ’s avonds. En gelet op de reistijd is een taxi onbetaalbaar. de landlord heeft gelukkig een voorraad drank die de jeugd aanspreekt, leuke biertjes, mixdrankjes, enzovoorts. En zoals eerder, wordt de Nederlandse toeristen meegenomen in de conversaties. Ik hoor er helemaal bij. Ik hoor de geheimen over het omzeilen van de belasting op brandstof. Gewoon de goedkoper landbouwdiesel tanken. Dat is verboden en net als in Nederland is er een kleurtje aan toegevoegd, maar in Glen Affric is de politie wegbezuinigd, dus de kans om gepakt te worden, is verwaarloosbaar. Met wat rondjes uitdelen en terugkijken, zit ik zo aan zeven pinten (ruim 3,5 liter!) bier… Maar een leuke avond.

Zaterdag met de kranten koers gezet naar de waterdam bij Loch Mullardoch.(ochtend) en Flodda Falls (middag).

Flodda Falls

De avond voor me laten koken in de pub: lamsbout. Uiteraard weggespoeld met den pint 80/-.

Op zondag niet zoals voorgaande jaren, naar de kerk in Beauly, maar via website van mijn kerk de fraaie Cown Church in Inverness ontdekt. Door samenloop van omstandigheden moet de predikant vandaag ook het orgel bespelen. Het gaat het goed af. Dat klopt, zegt tijdens kopje thee na afloop, een kerkganger tegen me. Hij is een begenadigd musicus, met zelfs een voorliefde voor jazz. Inspirerende predikant, die door zijn verhaaltrant mij geen moment ‘verliest’.
Daarna even verfrissing genuttigd in pub Johnny Foxes, aan de oever van de river Ness.

Pub Johnny Foxes, Inverness (foto speciaal geplaatst voor G.P�.)

Inverness en pub Johhny Foxes

Na ommetje op tijd terug op de camping met twee hele dikke zondagskranten, de Scotland on Sunday en de The Sunday Times. Glaasje ingeschonken en een paar uur heerlijk genieten an dit Britse fenomeen. Daarna eten koken (rijst, met Kip Korma uit blik) en eten aan de picknicktafel. Als de zon achter de bomen verdwijnt, is het gelijk uit met de pret. Tering wat koud.
De pub is vanavond veel stiller. Ja, zegt landlord Scott, de mensen moeten morgen werken en dan is het dus altijd rustiger…
Morgen opbreken en naar Applecross.

De, voor mijn doen, korte zomervakantie begint met een weekeinde Edinburgh. K. is naar Nederland, maar met L. vermaak ik me prima. Vrijdag gaan we onze eigen gang (zo vaak heeft hij geen super lang weekeinde: vrijdag vanwege huwelijk William en Kate en maandag Bank holiday). Rond vijven ontmoeten we elkaar in Deacon Brodie’s op de Royal Mile. En na wat omzwervingen komen we hier weer uit voor het diner (fish and chips en Cranagan toe).
Zaterdag is boodschapppendag: kijken of Clarks nog iets leuks in de aanbieding heeft (nee dus), after shave halen bij Crabtree and Evelyn in Hannover Street. Ook langs Vodafone voor simkaart voor mijn Britse dongel. Dat is nog niet zo eenvoudig. Wel 25 pond lichter, maar om die simkaart werkend te krijgen op een laptop die op Linux werkt… De instellingen moet ik ophalen bij de telefonische helpdesk. Die verwijst me door naar de winkel en de winkel weer naar de helpdesk. Inloggen via WiFi brengt me op internet niet veel verder dan methoden om de dongel van een Linux driver te voorzien. Dat is niet nodig. Dongel werkt, simkaart doet het ook, zie ik aan melding. Het enige dat moet gebeuren is de juiste instellingen in het Vodafoneprogramma op de laptop, zoiets als office.vodafone.co.uk (dat is ‘m niet, ook de gevonden pp.internet is niet de goede instelling. Klusje voor de komende dagen dus. Wie iets kan vinden: ik houd me aanbevolen.
Nederlandse Vodafone zegt voor mijn NL-smartfone dat ik Dagbundel internet kan gebruiken, maar als ik de opdracht stipt uitvoer, zegt een sms�je dat ik terugkrijg, dat ik 1 GB web eerst moet uitzetten. Pardon??? Die ergernis verdwijnt s avonds met bezoek aan Nederlands consulaat in Edinburgh, waar ik welkom word geheten door de niet-Nederlandse honorair consul, mr. Gul.. Op de Koninginnedagborrel ontmoet ik enkele Nederlanders die me vertellen waarom ze hier wonen. Zo is daar Chris, die drie jaar geleden min of meer op goed geluk naar Edinburgh is gegaan en hier een baan in de IT-sector heeft gevonden. Waarom Edinburgh? De relaxte sfeer van de stad en Schotland is gewoon een heerlijk land. Daar herken ik me wel in. Voor het eerst ook de Lord Provost (ceremoni�le burgemeester) gezien. Niet alleen hij, maar ook zijn vrouw draagt een ambtsketen.
Na afloop van de twee uur durende ontvangst nog afzakkertje gehaald in bar 99 Hannover Street, tegenover onze bushalte, dus wel zo gemakkelijk.

De volgende ochtend (zondag) na ontbijt en laatste dingen, auto weer ingeladen en koers richting Durness, in het noorden van Sutherland. Tot voorbij Inverness verloopt de reis zeer voorspoedig, maar op 1/3 in Sutherland, kom ik in file terecht. Eindje voor me is ernstig ongeluk gebeurd en de traumaheli landt op de weg, vlak voor ik daar aankom. Maar ach, de zon schijnt en de sfeer onder alle wachtenden in uitmuntend

Rit over Sutherland naar het noorden

.De camping in Durness is gelukkig niet veranderd. Mooie strandlocatie zonder veel poespas. Barmeal met uitzicht op zee. Wat wil een mens nog meer.
De volgende ochtend (maandag) fraaie route door Sutherland nar Gills Bay, voor de ferry naar Orkney. Moet deze route eerder hebben gereden met G. P., maar ik herinner me er niets van. Schitterende route met prachtige uitzichten. Regelmatig gestopt om stukjes film te ‘schieten
op tijd n Gills Bay voor de ferry naar St. Margarets Hope, Orkney), met de catamaran van Pentland Ferrys. Fraaie overtocht en tegen half drie zie ik de pier al opdoemen. Na boodschappen in hoofdplaats (stad is teveel eer) Kirkwall, naar de camping op Deerness. Nou ja, camping…. grasveld naast het dorpshuis. Maar wel stroomaansluiting en de gebelde beheerster komt langs om geld (5 pond all in) te innen en me de sleutel voor het dorpshuis te brengen. Deel dorpshuis dat ik mag gebruiken (vooral om naar de keuken te gaan), Donderdagochtend zal het al vroeg druk zijn, wordt gezegd, want dan is het dorpshuis ballot office (stemlokaal) voor de Schotse parlementsverkiezingen.
Dorp ziet het belang in van de inkomsten die het grasveld genereert voor de exploitatie van het dorpshuis (en de kassa van de dorpwinkel natuurlijk), dus iedereen is zeer vriendelijk. Wie langsrijdt, zwaait. Kinderen die op het grasveld verstoppertje spelen, vragen elke dag of het OK is als ze zich achter mijn tent verstoppen. Ga je even naar het toilet, hoef je je auto niet af te sluiten. Moet je in Gouda eens proberen…
Tent opzetten is weer hele kunst, want het waait als een gek. Toch lukt het me. Rest middag doorgebracht met de nog niet uitgelezen zondagskranten, een borrel (de eerste pub is op 10 autominuten, dus dat wordt niks, want ik rijd niet als ik drink) in de auto. Prachtig,, helder uitzicht op zee. Wat wil een mens nog meer. Koeien dartelen in de wei, het wordt allengs kouder, tijd dus om de warme slaapzak op te zoeken. Morgen is er weer een dag.

Drie redenen heb ik dit keer voor bezoek aan Orkney. De eerste is rust en zeeeer langzaam tempo met alles. Ben zo moe, zo druk in lijf en hoofd, dat het de hoogste tijd is even paar dagen goed gas terug te nemen. Dat lukt hier voortreffelijk.
De tweede reden is het hoofdeiland beter te verkennen. Vorig jaar rotsachtige (rode steensoort nog van de tijd van 400.000 miljoen jaar geleden, toen Orkney nog ten zuiden van de evenaar lag) westkust ontdekt bij Yesnaby en daar wil ik wandeling maken. In de ochtend wandeling naar het noorden, richting Hole O’Row en ’s middags na tukkie in de zon op een groot rotsblok, naar het zuiden, eindje voorbij een grote stac in het water, Yesnaby Castle. Prachtige vergezichten, want geen wolkje aan de lucht.

Yesnaby, westkust Orkney mainland

De derde reden is Orkney Wine Company, van de Nederlander Emile van Schaik. Ben er eerder geweest en van zijn assortiment ben ik fan geworden van de portachtige Elderberry Borealis. Vorig jaar was die er niet. Nu tevoren gemaild of ik niet voor niks zou komen. Er is voldoende voorraad, dus er gaan 20 flessen de auto in. Eentje wordt deze vakantie al leeggedronken, de meeste andere flessen gaan thuis de garage in om te rijpen en te bewaren voor bijzondere gelegenheden..
Donderdag, laatste dag op Orkney, op tijd op, om nog paar uur hier te kunnen rondrijden, voor ik me kort na elven op de pier moet melden voor de bootreis terug naar het vaste land.

Ring of Brodgar, Orkney mainland

Italian chapel, Orkney

Mochten jullie trek krijgen: ik schuif zo dadelijk aan in het 7 Seas restaurant a/b King of Scandinavia voor een smakelijke vismaaltijd met bijbehorende Chablis.

Recent verbljid met cd vol oude familiefoto�s, mijn broers en zussen, (over)grootouders en zelfs een trouwfoto van mijn ouders. Dierbare beelden. Bedankt samensteller!

Driemaal raden wie die kleine is�

Kom maar op met die reacties!

Trouwfoto van mijn ouders

Voor wie het wil weten, ik heb korte lijst gemaakt van de reis vanaf volgende week, als ik naar huis ga. Na paar dagen Edinburgh (aan de boemel met vrienden, ontvangst op consulaat vanwege Koninginnedag), naar Orkney (boodschappen ophalen) en dan Glen Affric, Skye, Mull, Kinlochleven/Lochaber/Glencoe. Geen nieuwe ontdekkingen deze trip. Is niet erg. Ben graag op plekken waar ik vaker ben geweest. Verdieping. Op Orkney bijvoorbeeld, zijn zoveel plekken die ik nader wil leren kennen. En zelfs op Mull en Skye ontdek ik altijd wat nieuws. En als er niks te ontdekken valt, is er altijd nog een lekker hoorspel op BBC4, een nieuw boek, een pub (niet noodzakelijkerwijs in die volgorde!) om me te vermaken. Stop me drie weken in Scotland en ik kom als herboren terug. Bovendien, de volgende trip is nooit ver weg.

Het was, werk, echt waar!: vandaag vaartocht gemaakt van Gouda naar Rotterdam:

Bekijk de video in andere formaten.