http://www.123video.nl/123video_emb.swf?mediaSrc=11867
De Bouwmeesterrevue, naar de schenker. Geeft het verlenen van de
stadsrechten [een politieke daad, om de bisschop van Utrecht af te troeven]
weer door Graaf Floris V in 1272
Een glansrijke victorie voor de Dark Blues
(Excuses voor de kwaliteit van de fotos. Moest boven mijn hoofd werken en had slecht zicht op het schermpje van het toestel. Volgend jaar beter!)
Op het tv-scherm in de pub meende ik het via een luchtopname al te zien: Oxford wint met zon vier bootlengten de 157e The Boat Race. Das veel. Hoewel In 2009 wonnen de Dark Blues met 3,5 bootlengte en het jaar daarvoor met zelfs zes. Dat Cambridge het wel eens heeft gedaan met dertien lengten, ach dat was in 1972. Een tijd van 17.32 over de 4 miles van Putney naar Mortlake, is niet de allerbeste tijd, maar het kan er mee door. Maar wat maakt het ook uit: OXFORD HEEFT GEWONNEN!!! Wat zeg ik, dat is geen winnen meer, dit is je tegenstander diep vernederen!
Dagje London is weer goed besteed, stevig ontbijt in het zeer simpele cafetaria tegenover het Victoria Coach Station, 
Bacon and eggs na een nacht in de bus, gaan er goed in. Vette hap,
prima om de dag in London mee te beginnen
koffie bij Starbucks, een paar pinten en natuurlijk zon drie uur lang aan de waterkant bij Putney, waar de roeiers hun gelgenheidsboothuis hebben en waar de roeiers te water gaan. Dichter bij de roeiers en hun ranke boten, kun je niet komen. Pas als de race begint, duik ik weer een pub in om op te warmen (want de wind maakt het behoorlijk koud en dat voel je extra als je paar uur aan de waterkant staat te niksen) en op groot scherm het verloop van de race te volgen.
Ook in London de beste manier om de wedstrijd zelf te volgen: in de pub
Het blijft toch bijzonder om zon typisch Brits evenement mee te maken. Studenten, oud-studenten, zeer oud-studenten lopen door elkaar heen, drinken een pint in dezelfde pub. De een roept Hup Oxford en de ander Hup Cambridge en de goede harmonie verdwijnt geen seconde.
Nog zoiets. Het is een wedstrijd tussen n team van Oxford en n team van Cambridge. Tweede worden is dus… Twee keer acht roeiers en elke ploeg een stuurman. Dat is alles. Er is de reserve race, met de reserveploegen van beide universiteiten (er zou eens iemand ziek kunnen worden), maar die heet geen Oxford Cambridge, maar Isis Goldie. De toss wordt verricht met een gold sovereign, een pond uit 1829, die gebruikt is sinds de eerste race. En al staat de datum al zon beetje een jaar tevoren vast, toch gaat de president van de verliezende boatclub ergens in het najaar naar de winnaar toe om hem formeel uit te dagen om op datum X met acht van zijn beste roeiers op de Thames te verschijnen; een re-match dus. Nou, de rest zoek je maar op op internet. Ik ben in ieder geval dol op het evenement dat bol staat van de tradities en probeer er zo vaak mogelijk bij te zijn. Hoewel, je zou niet verwachten dat een Briots evenement met zulk een lange traditie het metrieke stelsel heeft omarmd. Het gewicht van de roiers wordt zelfs in het programmaboekje aangeduid in kg’s., in plaats van in stone en lbs…
Een van de roeiers van Oxford,Karl Hudspith, verlaat het botenhuis en loopt naar de rivierkant
Waarom ik voor Oxford ben? Het eerste jaar dat ik met een vriend, A. B., erheen ging, vond hij dat je toch voor de een of de ander moest zijn. Ik koos Oxford (geen idee meer waarom) en Oxford won
Oxford wint de toss gewonnen dit keer en zijn president, Ben Myers kiest de Sussexkant (waar ik dus sta). Altijd veilig, zeggen de kenners, hoewel de laatste vier races zijn gewonnen door de boten die aan de overzijde Middelsex) lagen. Ter hoogte van de opslaggebouwen van Harrods, begint Oxford op te bouwen. Bij St. Pauls School boathouse is het verschil al een bootlengte (They broke to clear water) en dan is er geen houden meer aan. De ploeg roeit zeer gelijkmatig. Of, zoals de BBC-commentator zegt, Eight became one en aan het einde:To them the victory, the rest what’s left is for Cambridge.
O ja, Isis Goldie is gewonnen (met zes bootlengten) door Isis. Nog een Oxfordoverwinning dus.
Het botenhuis van Oxford deze dag
De boot van Isis wordt naar de Thames gedragen door de roeiers zelf
De binnenzijde van de Oxfordboot
Kijk hier naar de finish van Oxford Cambridge, The Boat Race:
De gehele race staat Bekijk de hele race hier op de site van BBC Sport.
Geen bezoek aan London is trouwens compleet zonder een pint en het liefst een maal in Wetherspoon, op de concourse van Liverpool Street Station. Goed bier, goed eten (vandaag een mooie moot zalm, weggespeodl met een Newcastle Brown Ale), maar vooral een prachtige inrichting. Dit keer hier een exclusief voor pubketen Wetherspoon gebrouwen Nederlands bier: een Dutch Delight (5,5 ABV) van Lodewijk Swinkels uit Koningshoeven.
De pub van Wetherspoon in Liverpool Street Station
Me zus op tv
De Wereld Draait Door, op ongeveer 35 minuten, bij de introductie van de band.
Vakantie 2011
Juli zou de maand worden, maar vanwege het sktsjesilen en zo, zou het een kortere vakantie worden dan ik de laatste jaren gewend (verwend?) ben. Nu kwam er ook nog piketweek van het werk bij. Die kan ik misschien wel ruilen, maar alles afwegende heb ik besloten vakantieplan bij te stellen. k Vertrek nu kort na Pasen, om 20 mei terug te keren. Dan blijven er nog genoeg vakantiedagen over voor tripje in september, of misschien weer in december/januari. De wintervakanties in Scotland zijn me uitstekend bevallen.
Betekent wel dat ik nu plan ga maken. Waar wil ik heen? Orkney (lopen, wijn halen), Glen Affric (wandelen, weinig midges), Mull (maar nog veel te vroeg voor de puffins)? Decisions, decisions, decisions. Uiteraard staan als altijd vast op de agenda: Skye en Edinburgh.
Nou, komend weekeinde in London bij een pint maar eens over nadenken.
The Boat Race 2011
Sommige dingen moet je snel besluiten en gelijk boeken. Ik ga dus eind deze maand naar The Boat Race in Londen. Even (race duurt ong. 20 minuten) mijn bemanning van mijn team (Oxford!!!) aanmoedigen. Sowieso leuk om bij deze moeder aller roeiwedstrijden (de 157e editie) te zijn. De sfeer is, weet ik nu al, geweldig, het bier dito. De wedstrijd begint 18.00 uur (NL-tijd); de reserve (Isis – Goldie) een half uur eerder. Als vanouds sta ik bij Putney Bridge, daar waar de crews in de boten stappen en waar de start is. Na startsignaal duik ik de pub (Dukes Head) in, om de wedstrijd zelf op tv te volgen. En dat in het totaallijstje van 157 jaar Oxford nipt achter Cambridge staat, is niet relevant!
De historie (in Engels):The idea for a rowing race between the Universities of Oxford and Cambridge came from two friends – Charles Merivale, a student at Cambridge, and his Harrow school friend Charles Wordsworth (nephew of the poet William Wordsworth), who was at Oxford. On 12 March 1829, Cambridge sent a challenge to Oxford and thus the tradition was born which has continued to the present day, where the loser of the previous years race challenges the opposition to a re-match.
De rest van de dag: boodschappen doen (o.a de beste boekenzaak in Londen, Foyles, Boots, HMV, Starbucks, pubs, etc. Kortom, een leuk weekeinde in het vooruitschiet. Come on, Oxford!
De race van 2009 (twee jaar geleden, ja, toen Oxford won)
The Boat Race 2009 from iProductions – Bruce Sabin on Vimeo.
De muziek voor dit weekeinde
Ben Middeldorp speelt prachtige uptempo L’amour toujours van Gigi dAgostino op het kerkorgel te Tiel. Een technosong uit 1999. Volgens mij is dit zon nummer dat nu het hele weekeinde in je hoofd blijft zitten Voor wie ook de tekst wil:
I still believe in your eyes
I just don’t care what you’ve done in your life
Baby I’ll always be here by your side
Don’t leave me waiting too long, please come by
I-I-I-I still believe in your eyes
There is no choice, I belong to your life
Because I will live to love you someday
You’ll be my baby and we’ll fly away
And i’ll fly with you-ou
I’ll fly with you-ou-ou
I’ll fly with you-ou-ou-ou
I’ll fly with you
I’ll fly with you
I’ll fly with you
Every day and every night
I always dream that you are by my side
Oh, baby, every day and every night
Well I said everything’s gonna be alright
And i’ll fly with you-ou-ou
I’ll fly with you-ou-ou-ou
I’ll fly with you-ou-ou-ou-ou
En nou er toch extra info komt, net als u misschien, had ik geen idee wie Gigi dAgostino (Luigino Celestino Di Agostino, 1967, Turijn, Itali) is. Het blijkt een dj, remixer te zijn. Het zal allemaal wel, het gaat me vandaag om dit leuke werkje op een kerkorgel. Zouden de organisten in mijn kerk dit ook kunnen spelen?
Ma Carmen adore
Weer eens wat anders: Carmen van Georges Bizet, vanavond in de Goudse Schouwburg, door inmiddels mijn favoriete gezelschap, de Staatsopera van Tatarstan. Vanwaar mijn voorliefde voor dit gezelschap? Er zijn (Nederlandse) gezelschappen die alles in een modern jasje steken. De Staatsopera van Tatarstan brengt opera zoals opera bedoeld is: vol herkenbare ensceneringen en prachtige kostuums.
De muziek van Carmen (gisteren precies 136 jaar geleden voor het eerst opgevoerd) klinkt me bekender in de oren dan het verhaal rond het zigeunermeisje van wie de opera de naam draagt. Dus maar opgezocht op internet: Het spannende, dramatische verhaal van liefde, bedrog, passie en moord. De tragische held Don Jos is aan het begin van het verhaal een jongen met een zonnige toekomst, maar aan het einde een moordenaar. Wat hem intussen is overkomen? Carmen, de femme fatale bij uitstek. Maar dan dus meer dan twee uur lang
Wat ik dan alleen niet snap is dat als je naar zon voorstelling gaat en het orkest zet de ouverture in, je als vrouwen op de rij achter mij gewoon doorgaat met kleppen. Iets over boodschappen of fotoalbum En twee keer achterom kijken helpt niet, h. Ze gaan stug door. Ongelooflijk!
Dat is dan ook het enige smetje op de meer dan geweldige voorstelling. De solisten, het koor (onder andere de meisjes van de sigarettenfabriek), er wordt prachtig gezongen, voortreffelijk begeleid door het orkest. Mooie dans, dito kostuums zoals gezegd, super decors (in tweede bedrijf wat Esscherachtig). Geen moment slaat de verveling toe. Van begin tot eind blijf je geboeid kijken. En zoals gebruikelijk bij de opvoeringen van de Staatsopera van Tatarstan, Nederlandse boventiteling voor de Franse tekst. 
De muziek herken je, zoals gezegd, uit duizenden. Zelfs de niet operaliefhebbers moeten onderstaande nummers wel eens gehoord hebben. Torador ( Torador, L’amour, l’amour t’attend !)
En anders deze wel: de aria Habanera L’amour est un oiseau rebelle, que nul ne peut apprivoiser,
Verkiezingsuitslag PS Gouda
Opkomst 61,1%
Partij Deze verkiezingen (2011) 2007 +/- (%)
CDA 9,70% 17,70% -8,00%
VVD 16,00% 15,60% 0,40%
PvdA 18,60% 19,30% -0,70%
SP 9,50% 13,60% -4,10%
ChristenUnie 6,00% 9,80% -3,80%
GroenLinks 7,50% 8,10% -0,60%
SGP 5,10% 5,80% -0,70%
PvdD 2,30% 2,90% -0,60%
Platf.Lokale Partijen 0,50% – –
D66 8,60% 3,10% 5,50%
50PLUS 2,10% – –
PVV 14,00% – –
Unie van Democraten 0,10% – –
Overige – 4,10% –
Avondje folkmuziek
Keltische folksfeer vanavond in de de Goudse Schouwbrug waar de Celtic Folk NIght is. Optredens van de Schotse formatie Lau, Fernhill (Wales), Startijenn (Frankrijk, Bretagne) en John ODreams (Nederland). Geen van de aangekondigde bands hebben A. die met me mee is, ooit gehoord, zelfs Lau niet.
Fernhill valt me wat tegen. Niks mis met de zang en de instrumenten, maar te zoetjes allemaal voor mij, om bij in slaap te vallen. Dan is Startijenn (spreek uit star-ti-zjen), stukken beter. De vonken vliegen er vanaf in de kleine zaal. Lekkere folk, met een Bretonse tune, dankzij de bombard een instrument dat wel iets weg heeft van een klarinet, maar het toch niet is. De muziek is goed, het is opzwepend. Een echt feestje.
En dan Lau, de Schtose driemansformatie. Nou ja, Schots de accordeonist komt uit East Anglia (Engeland dus), maar de gitarist van Orkney en de violist van Argyll. Meer de folk zoals ik die gewend ben. Ook weer muziek waar je niet stil bij kunt blijven zitten. De energie spat van het podium af.
Aan het Nederlandse duo John ODreams komen we niet toe. Het moet goed zijn geweest, want het is behoorlijk druk bij het podium, zien we als we de grote zaal uitlopen.
Zowel van Startijenn als van Lau heb ik een cd gekocht, kan ik de komende tijd nog even nagenieten.
Hieronder een nummer van Lau:
Geen gaatjes
Halfjaarlijkse controle bij de tandarts. Voor de zekerheid zijn er foto’s gemaakt van mijn gebit. Die liegen niet: alweer geen gaatjes. En alle vullingen in mijn gebit zien er nog picobello uit. ,,Tot over een half jaar”, hoor ik al na vijf minuten.
Puffinnest 