Zo mijn best gedaan door vroege vakantie te kunnen ontsnappen aan Koninginnedag, ga ik in Edinburg die dag naar feestje op consulaat 🙂 , in het Lismore House op George Street. Uitgenodigd via vrienden die er wonen (zie hieronder) en al uitnodiging op zak hadden. Consulaat heeft ze laten weten dat het absolutely fine als ik kom. Geen idee wat me te wachten staat, maar uit de mail van vriendin K. Vorig jaar was het bijzonder goed omdat het gesponsord werd door Heineken, maar het is ook wel eens kleinschaliger gevierd met een glaasje oranjebitter. Gasten zijn een mix van heel sjiek (burgemeesters met kettingen en medailles etc.) tot gewone Hollandse jongens in spijkerbroek. Everything goes! Oranje boven, dus maar.
Verlies II
Net bericht gekregen uit Edinburgh dat in Nederland wonende vader (79) van vriendin K. is overleden. De goede man was al verzwakt en lag sinds n dag in het ziekenhuis. Gelukkig is ze twee weken geleden nog in Nederland geweest om een week bij hem te zijn. Terug in Edinburgh zei ze al te vermoeden dat ze hem voor het laatst gezien had. Maar ook al zie je het aankomen, het blijft een rot bericht. Sterkte K. en L.!
Verlies
Afgelopen nacht is de moeder van goede vriend A. B. overleden. Speciaal voor A en zijn broer J, hier nog een keer mijn gedicht uit 2000, het jaar dat mijn moeder overleed
Verlies van een dierbare
Nooit gaat het weg
Altijd blijft het bij je
Altijd blijft het in je
Gelukkig maar
Verlies mag geen vergeten worden
Vergeten geen leeg blad
Een foto
Een herinnering
als de dag van gisteren
Iets
Iets dat herinnert
Iets dat bij je blijft
Voor altijd
Of zolang als mogelijk
Verlies van een dierbare
Nooit gaat het weg
Altijd blijft het bij je
Altijd blijft het in je
Verlies mag geen vergeten worden
Vergeten geen leeg blad
Weet je nog
Herinner je je
Toen
Ze zei altijd
Je moeder zou zeggen
Die glimlach
Die strenge blik
Verlies van een dierbare
Nooit gaat het weg
Altijd blijft het bij je
Altijd blijft het in je
Verlies is geen vergeten
Gelukkig maar
Ruud F. Witte 2000 – 2011
Uit: Gedacht, een serie op gedichten lijkende gedachten
Met K. van der H. bijzonder concert bijgewoond vanochtend (‘half vasten’)kort na zeven uur bij de rune van St. Walrick bij Overasselt (Nijmegen). Gregoriaanse zang door de Schola Cantorum Karolus Magnus uit Nijmegen. Vanuit het bos komen de zangers zingend naar de rune gelopen. Je hoort de Hymnus ad Galli cantum: de hymne bij het kraaien van de haan. ( De vogel die de dag verkondt, voorzingt het naderende licht: ons roept de wekker van de geest, Christus, ten leven wederom). De eerstvolgende liederen zingen ze bij de heilige boom, de rest in de rune, om vervolgens al zingend terug te lopen, het bos in. Zo horen we liederen als psalm 14 (Heer wie zal mogen wonen in uw tent?), het lied van St. Walrick: Lauda Sion Walricum (Loof o Sion, Walrick, vroom wijs en zuiver, met zoete melodie) en Litaniae Gloriosi Sancti Walarici, de Litanie van de glorierijke St. Walrick.
Het kost je vijf kwartier met de auto (en nog eens vijf terug), maar dat heb ik er wel voor over.
Minpuntje is dat het vandaag al vroeg geopende, nabijgelegen restaurant St. Walrick geen behoorlijk ontbijt serveert. De menukaart op tafel belooft uitsmijters en noem maar op, maar de keuken blijft dicht. Broodje kaas, broodje ham van dertien-in-een-dozijn is te verkrijgen en koffie/thee. Restaurant zit vol na het concert in het bos, dus handel is er genoeg, zou je zeggen.
De kapel is vernoemd naar de heilige Walrick of Valry die overleed op 1 april 622, die veel wonderen zou hebben verricht. . Hij zou koortslijders van hun kwaal af helpen. Ruim drie eeuwen later werd in Overasselt een Benedictijnerklooster gesticht door de volgelingen van Walrick. Sinds het begin van de vorige eeuw wordt een heilige eik bij de kapel gebruikt als koortsboom. Door een kledingstuk van een zieke in de boom te hangen, zou de zieke genezen.
Na het zingen in de kapelrune, vertrekken de de zangers richting bos
Gouds muziekje voor het weekeinde
http://www.123video.nl/123video_emb.swf?mediaSrc=11867
De Bouwmeesterrevue, naar de schenker. Geeft het verlenen van de
stadsrechten [een politieke daad, om de bisschop van Utrecht af te troeven]
weer door Graaf Floris V in 1272
Een glansrijke victorie voor de Dark Blues
(Excuses voor de kwaliteit van de fotos. Moest boven mijn hoofd werken en had slecht zicht op het schermpje van het toestel. Volgend jaar beter!)
Op het tv-scherm in de pub meende ik het via een luchtopname al te zien: Oxford wint met zon vier bootlengten de 157e The Boat Race. Das veel. Hoewel In 2009 wonnen de Dark Blues met 3,5 bootlengte en het jaar daarvoor met zelfs zes. Dat Cambridge het wel eens heeft gedaan met dertien lengten, ach dat was in 1972. Een tijd van 17.32 over de 4 miles van Putney naar Mortlake, is niet de allerbeste tijd, maar het kan er mee door. Maar wat maakt het ook uit: OXFORD HEEFT GEWONNEN!!! Wat zeg ik, dat is geen winnen meer, dit is je tegenstander diep vernederen!
Dagje London is weer goed besteed, stevig ontbijt in het zeer simpele cafetaria tegenover het Victoria Coach Station, 
Bacon and eggs na een nacht in de bus, gaan er goed in. Vette hap,
prima om de dag in London mee te beginnen
koffie bij Starbucks, een paar pinten en natuurlijk zon drie uur lang aan de waterkant bij Putney, waar de roeiers hun gelgenheidsboothuis hebben en waar de roeiers te water gaan. Dichter bij de roeiers en hun ranke boten, kun je niet komen. Pas als de race begint, duik ik weer een pub in om op te warmen (want de wind maakt het behoorlijk koud en dat voel je extra als je paar uur aan de waterkant staat te niksen) en op groot scherm het verloop van de race te volgen.
Ook in London de beste manier om de wedstrijd zelf te volgen: in de pub
Het blijft toch bijzonder om zon typisch Brits evenement mee te maken. Studenten, oud-studenten, zeer oud-studenten lopen door elkaar heen, drinken een pint in dezelfde pub. De een roept Hup Oxford en de ander Hup Cambridge en de goede harmonie verdwijnt geen seconde.
Nog zoiets. Het is een wedstrijd tussen n team van Oxford en n team van Cambridge. Tweede worden is dus… Twee keer acht roeiers en elke ploeg een stuurman. Dat is alles. Er is de reserve race, met de reserveploegen van beide universiteiten (er zou eens iemand ziek kunnen worden), maar die heet geen Oxford Cambridge, maar Isis Goldie. De toss wordt verricht met een gold sovereign, een pond uit 1829, die gebruikt is sinds de eerste race. En al staat de datum al zon beetje een jaar tevoren vast, toch gaat de president van de verliezende boatclub ergens in het najaar naar de winnaar toe om hem formeel uit te dagen om op datum X met acht van zijn beste roeiers op de Thames te verschijnen; een re-match dus. Nou, de rest zoek je maar op op internet. Ik ben in ieder geval dol op het evenement dat bol staat van de tradities en probeer er zo vaak mogelijk bij te zijn. Hoewel, je zou niet verwachten dat een Briots evenement met zulk een lange traditie het metrieke stelsel heeft omarmd. Het gewicht van de roiers wordt zelfs in het programmaboekje aangeduid in kg’s., in plaats van in stone en lbs…
Een van de roeiers van Oxford,Karl Hudspith, verlaat het botenhuis en loopt naar de rivierkant
Waarom ik voor Oxford ben? Het eerste jaar dat ik met een vriend, A. B., erheen ging, vond hij dat je toch voor de een of de ander moest zijn. Ik koos Oxford (geen idee meer waarom) en Oxford won
Oxford wint de toss gewonnen dit keer en zijn president, Ben Myers kiest de Sussexkant (waar ik dus sta). Altijd veilig, zeggen de kenners, hoewel de laatste vier races zijn gewonnen door de boten die aan de overzijde Middelsex) lagen. Ter hoogte van de opslaggebouwen van Harrods, begint Oxford op te bouwen. Bij St. Pauls School boathouse is het verschil al een bootlengte (They broke to clear water) en dan is er geen houden meer aan. De ploeg roeit zeer gelijkmatig. Of, zoals de BBC-commentator zegt, Eight became one en aan het einde:To them the victory, the rest what’s left is for Cambridge.
O ja, Isis Goldie is gewonnen (met zes bootlengten) door Isis. Nog een Oxfordoverwinning dus.
Het botenhuis van Oxford deze dag
De boot van Isis wordt naar de Thames gedragen door de roeiers zelf
De binnenzijde van de Oxfordboot
Kijk hier naar de finish van Oxford Cambridge, The Boat Race:
De gehele race staat Bekijk de hele race hier op de site van BBC Sport.
Geen bezoek aan London is trouwens compleet zonder een pint en het liefst een maal in Wetherspoon, op de concourse van Liverpool Street Station. Goed bier, goed eten (vandaag een mooie moot zalm, weggespeodl met een Newcastle Brown Ale), maar vooral een prachtige inrichting. Dit keer hier een exclusief voor pubketen Wetherspoon gebrouwen Nederlands bier: een Dutch Delight (5,5 ABV) van Lodewijk Swinkels uit Koningshoeven.
De pub van Wetherspoon in Liverpool Street Station
Me zus op tv
De Wereld Draait Door, op ongeveer 35 minuten, bij de introductie van de band.
Vakantie 2011
Juli zou de maand worden, maar vanwege het sktsjesilen en zo, zou het een kortere vakantie worden dan ik de laatste jaren gewend (verwend?) ben. Nu kwam er ook nog piketweek van het werk bij. Die kan ik misschien wel ruilen, maar alles afwegende heb ik besloten vakantieplan bij te stellen. k Vertrek nu kort na Pasen, om 20 mei terug te keren. Dan blijven er nog genoeg vakantiedagen over voor tripje in september, of misschien weer in december/januari. De wintervakanties in Scotland zijn me uitstekend bevallen.
Betekent wel dat ik nu plan ga maken. Waar wil ik heen? Orkney (lopen, wijn halen), Glen Affric (wandelen, weinig midges), Mull (maar nog veel te vroeg voor de puffins)? Decisions, decisions, decisions. Uiteraard staan als altijd vast op de agenda: Skye en Edinburgh.
Nou, komend weekeinde in London bij een pint maar eens over nadenken.
The Boat Race 2011
Sommige dingen moet je snel besluiten en gelijk boeken. Ik ga dus eind deze maand naar The Boat Race in Londen. Even (race duurt ong. 20 minuten) mijn bemanning van mijn team (Oxford!!!) aanmoedigen. Sowieso leuk om bij deze moeder aller roeiwedstrijden (de 157e editie) te zijn. De sfeer is, weet ik nu al, geweldig, het bier dito. De wedstrijd begint 18.00 uur (NL-tijd); de reserve (Isis – Goldie) een half uur eerder. Als vanouds sta ik bij Putney Bridge, daar waar de crews in de boten stappen en waar de start is. Na startsignaal duik ik de pub (Dukes Head) in, om de wedstrijd zelf op tv te volgen. En dat in het totaallijstje van 157 jaar Oxford nipt achter Cambridge staat, is niet relevant!
De historie (in Engels):The idea for a rowing race between the Universities of Oxford and Cambridge came from two friends – Charles Merivale, a student at Cambridge, and his Harrow school friend Charles Wordsworth (nephew of the poet William Wordsworth), who was at Oxford. On 12 March 1829, Cambridge sent a challenge to Oxford and thus the tradition was born which has continued to the present day, where the loser of the previous years race challenges the opposition to a re-match.
De rest van de dag: boodschappen doen (o.a de beste boekenzaak in Londen, Foyles, Boots, HMV, Starbucks, pubs, etc. Kortom, een leuk weekeinde in het vooruitschiet. Come on, Oxford!
De race van 2009 (twee jaar geleden, ja, toen Oxford won)
The Boat Race 2009 from iProductions – Bruce Sabin on Vimeo.
De muziek voor dit weekeinde
Ben Middeldorp speelt prachtige uptempo L’amour toujours van Gigi dAgostino op het kerkorgel te Tiel. Een technosong uit 1999. Volgens mij is dit zon nummer dat nu het hele weekeinde in je hoofd blijft zitten Voor wie ook de tekst wil:
I still believe in your eyes
I just don’t care what you’ve done in your life
Baby I’ll always be here by your side
Don’t leave me waiting too long, please come by
I-I-I-I still believe in your eyes
There is no choice, I belong to your life
Because I will live to love you someday
You’ll be my baby and we’ll fly away
And i’ll fly with you-ou
I’ll fly with you-ou-ou
I’ll fly with you-ou-ou-ou
I’ll fly with you
I’ll fly with you
I’ll fly with you
Every day and every night
I always dream that you are by my side
Oh, baby, every day and every night
Well I said everything’s gonna be alright
And i’ll fly with you-ou-ou
I’ll fly with you-ou-ou-ou
I’ll fly with you-ou-ou-ou-ou
En nou er toch extra info komt, net als u misschien, had ik geen idee wie Gigi dAgostino (Luigino Celestino Di Agostino, 1967, Turijn, Itali) is. Het blijkt een dj, remixer te zijn. Het zal allemaal wel, het gaat me vandaag om dit leuke werkje op een kerkorgel. Zouden de organisten in mijn kerk dit ook kunnen spelen?
