Categorie: Daagjes uit

Voor de tweede keer deze week bezoek gebracht aan Radio Kootwijk. Kende het wel van naam, maar was er nog nooit geweest. Afgelopen woensdag de buitenzijde gezien, tijdens ‘dagje Veluwe’, dat ik voor mezelf had bedacht.
Fraai complex. Het zendstation, dat de Sfinx als bijnaam heeft, maar in de volksmond ook wel de kathedraal heet, is imposant. Een ander woord is er niet voor. Fraai ontwerp van de vroegere rijksarchitect Julius Luthmann.

Op briefje achter een van de ramen, las ik dat er vandaag een rondleiding was. De kans om binnen te kijken liet ik mij niet ontnemen.
Na een uitleg door een deskundige gids, een filmpje met onder andere oude beelden, ben ik met de 27 andere deelnemers het gebouw. Je waant je al bij binnenkomst in een andere wereld. De Art Deco stijl van bijna 100 jaar geleden is nog vrijwel geheel te zien. Op alle plekken merk je dat destijds alles in het werk is gesteld iets bijzonders van het gebouw te maken. Niet alleen de fraaie hal, maar ook de trapleuningen naar de grote (900 m2) zaal.

In de zendzaal is niets meer te zien van het eigenlijke doel van Radio Kootwijk: de verbinding onderhouden met Nederlands Indië (“Hallo Bandoeng”) en later ook nog als zendpost van Scheveningen Radio. Alle apparatuur is verdwenen. Ook de grote zendmasten op het terrein zijn naar de schroot. Op één apparaat na, dat naar museum in Denemarken is gegaan. Er was zelfs een spoorlijn van Assel (bij Apeldoorn) naar Radio Kootwijk ten tijde van de bouw. Behalve de muur van het perron en het patroon in het landschap (waarop deels een fietspad is aangelegd) herinnert daar ook niets meer aan.
Wat is gebleven is de immense ruimte van het hoofdgebouw, het fraaie tegelpatroon van de vloer. Dat is in de zaal zelf al te ervaren, maar nog beter vanaf het balkon. Je snapt direct waarom het gebouw de bijnaam Kathedraal heeft. Een lust voor het oog. Het gebouw wordt nu vooral gebruikt voor evenementen en congressen. En er zijn dus rondleidingen in de weekeinden (17,50 euro).

Staatsbosbeheer, eigenaar van het gehele complex, is wel bezig allerlei gebouwen op het terrein te restaureren. De watertoren is al af, een van de twee pompgebouwen ook. En als alles meezit wordt volgend jaar begin gemaakt met de restauratie van het deels afgefikte hotel (ooit het woonverblijf voor ongehuwde ambtenaren van Radio Kootwijk)

De bonus van de kathedraal is de toren. Daar heb je een schitterend uitzicht over het Kootwijkerzand. Jammer dat het mistig was, waardoor ver kijken niet mogelijk was. OK, een reden om nog eens terug te keren.

Hieronder een filmpje van mijn bezoek vandaag. En daaronder nog een fotomap via YouTube met oude foto’s van Radio Kootwijk.

 

 

 

Na kerkvergadering in Rotterdam vanmiddag ritje gemaakt in het reuzenrad in het centrum van de stad, op steenworp – of minder – van de Markthal. Mede dankzij het heldere weer en de zon een ge-wel-di-ge ervaring. Kan ik iedereen aanraden.

Een rit tot op 50 meter hoogte van ongeveer een kwartier. Genoeg tijd om je wild te fotograferen en volop van het uitzicht te genieten. Zicht (en carillongeluid van de toren van de Laurenskerk), de warenmarkt, de Willemsbrug, het Potlood,  en tal van vergezichten.
Je kunt ook lunchen,  dineren in de gondel en dergelijke, maar dat vond ik nou weer wat overdreven.
Heb later deze maand nog week vakantie, Misschien ga ik nog wel een keer tot grote hoogte in mijn geboortestad Rotterdam.

Bekijk hieronder een filmpje, gemaakt vanuit de gondel.

 

Dag Limburg zonder de binnenstad van Maastricht te bezoeken. Doorgetreind naar Eijsden. Je waant je al op weg naar het buitenland, want de treinrit vanaf Maastricht wordt uitgevoerd met treinstellen van de Belgische vervoersmaatrschapij NMBS (Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen).

Eijsden stelt niet heel veel voor. Wel een aangename verrassing is het kunstwerk van Vera de Haas op het Vroenhof: Groep danst de Cramignon. Als je doorloopt naar de oever van de Maas, kun je met fiets- voetgangerspontje oversteken naar Ternaaien/Lanaye. Wat straatjes door en je steekt via de brug  het Albertkanaal over. Dan sta je aan de voet van de St. Pietersberg. Een leuke, korte, wat steile wandeling en je staat langs de bergwand. Uitzicht op het Albertkanaal en de splitsing van het water naar de Maas die richting Maastricht gaat.
Ik had het geluk dat het het mooiste weer was dat je je kunt wensen. Zeer zonnig, licht briesje, niet te warm. Een zeer aangename kennismaking met dit gebied.

Uiteraard de grotten in geweest. Ik ken mergelgrotten uit Valkenburg. Zeer groot, zeer toeritisch. Hier zijn ze veel kleine grotten. Stil, doodstil. Het is dan ook geen hogseizoen meer voor vakanties. Prima gelegenheid dus om er in alle rust van te genieten.
Een volgend treinkaartje dat me naar Zuid-Limburg lokt, zou zo maar weer eens deze bestemming kunnen opleveren.

Hieronder nog twee filmische impressies van deze dagtocht.

Eerst Eijsden, Lanaye en daaronder de St. Pietersberg:

En hieronder de mergelgrotten van de St. Pietersberg:

Weer geweldige zeilmiddag gehad met de donateurs van het Ljouwert skûtsje op de Wijde Ee, niet ver van Grou/Grouw.
Ben al jaren donateur. Volg met vier vrienden (ook donateurs) al jaren het zeilen met dit oude vrachtschip. Onderlinge competitie (twee weken in de zomervakantie) van veertien skûtdsjes.

Met de bescheiden jaarlijkse bijdrage draag je bij aan de instandhouding van het skûtsje en darmee Fries erfgoed. En je leert gaandweg iets over het schip, de bouw, de termen. En je maakt kennis met de bemanning die het ookg echt leuk vindt dat je in het schip geïnteresserd bent.

De donateursmiddag is een cadeautje van de bemanning. Paar uurtjes meevaren. Je hoeft de handen niet uit de mouwen te steken (behalve om je glaasje Berenburg aan te pakken). Jammer dit keer was dat er bijna tot aan het einde weinig tot gen wind stond. Tot twee keer toe een stuk op de motor moeten varen. Ach, wat maakt het uit. De zon scheen, dus topmiddag.
Met de twee vrienden die ook mee waren, daarna uitmunteld gegeten in hotel/eetcafé Duhoux. Dank nog voor de uitnodiging R+M!

Jammer dat ik na afloop gelijk terug moest rijden naar Gouda i.v.m. afspraak zondagochtend. Ach. Friesland is er volgend jaar ook nog wel…

Hieronder een filmische impressie

 

De fiere foto hierboven doet geen recht aan de prestaties vandaag van ons skûtsje Ljouwert dit weekeinde in Stavoren. Daarom ook niet Ljouwert Boppe als titel, maar Fryslân Boppe. Zondag namelijk dagtochtje Terschelling gedaan en dat was zeeeeer de moeite waard.

Tweede Waddeneiland in mijn leven (de eerste was Schiermonnikoog begin jaren negentig, om een andere reden ook een mooie ervaring). Nu met vrienden overgevaren van Harlingen. Daar elektrische fietsen gehuurd.
Wat een genot. Met 20+ km/uur rondrijden (onder andre door Midsland, foto links) en dan na een paar uur nog zo fris als een hoentje afstappen. Het enige dat e-bikes niet kunnen voorkomen is zadelpijn… Maar toch een mooie manier om deel van het eiland te verkennen.
De dagtocht zou een dikke 10 hebben gekregen, ware het niet dat vermoedelijk de kipsaté op de veerboot terug naar Harlingen niet helemaal goed doorbakken was. Je raadt het vermoedelijk al. De hele nacht in de weer geweest…

De tweede domper zou je bijna denken. Immers de hoofdreden voor dit weekeinde Friesland was de SKS-wedstrijd skûtsjesilen op het IJsselmeer bij Stavoren.
Ljouwert doet het bijzonder goed dit seizoen.
En om de bemanning extra te motiveren deze zaterdag hebben we (twee vriendenstellen ik) traditiegetrouw Goudse stroopwafels afgeleverd bij de bemanning en aanhang op het volgschip Vrouwe Nieske. Hoor ik u nou zeggen: dat interesseert die Friezen niks, Goudse stroopwafels? Nou, zodra wij de draaitrap afdalen, klinkt het “Ha, stroopwafels”. De jaarlijkse traktatie wordt wel degelijk op prijs gesteld.

Al snel installeren we ons daarna op een goede plek op de dijk, om – met een ruime voorraad Berenburg in de aanslag – de onzen aan te moedigen.
Helaas. Ljouwert verlaat voortijdig het wedstrijdveld. Schipper Willem Zwaga komt op de kont van Heerenveen, dat stuurloos met een gebroken helmhout de wedstrijd moet staken. Zelf kwamen de Leeuwarders ook gehavend uit de strijd. Ze verlieten de wedstrijd met een kromme waterstag. Protestvlaggen bij zowel Heerenveen als Leeuwarden. Jury en later ook de zeilraad (‘hoger beroep’)  stelt Ljouwert in het ongelijk.

Jammer van de wedstrijd, maar niet getreurd. Een heerlijke dag in Stavoren met vier fantastische, trouwe vrienden. Beetje kletsen, beetje drinken, lachen, rondkijken, had ik al gezegd dat we wat hebben gedronken?

De nacht doorgebracht in Workum. Zelfde, prima hotel als vorig jaar. Uitstekend gegeten in die stad bij De Gulden Leeuw.
Al met al een fantastisch weekeinde. De kotspartij kan dat niet van me afnemen. Dus Fryslân Boppe. En met een beetje geluk aan het einde van deze week Ljouwert Boppe!

 

Hieronder twee filmpjes. De eerste is een korte impressie van het skûtsjesilen bij Stavoren, de tweede het bezoek aan Terschelling.
Plezier ermee!

 

Eerste wedstrijd van het SKS Skûtsjesilen 2018 op het Pikmeer en de Wijde Ee bij Grou. En meteen een glorieuze overwinning voor het skûtsje van Ljouwert/Leeuwarden. OK, beetje overdrijven mag toch wel?

Ben met vier vrienden al jaren fan/donateur van de stichting die het skûtsje van Ljouwert in de vaart houdt. Leuk om met onze – kleine – financiële jaarbijdrage dit varend erfgoed en deelname aan het jaarlijkse kampioenschap mede in stand te houden. Je leert wat over deze Friese watersport, over het schip. En door elk jaar een paar wedstrijden te volgen, heb je ook nog een leuke tijdbesteding.
Een eerste plek voor ‘ons’ skûtsje is echter al weer even geleden. Zo’n overwinning op de eerste dag van het seizoen 2018 voelt dus extra goed. Jammer dat ik de BOB was, dus vieren met veel berenburg zat er niet in.

Skûtsjes zijn er in vele maten en uitvoeringen, maar bij de wedstrijden van de SKS (Sintrale Kommisje Skûtsjesilen) doen veertien van deze platbodems mee en ze moeten aan tal van oorspronkelijkheidseisen voldoen. En de schipper moet uit een skûtsjegeslacht komen. Dat zijn niet veel families, dus de achternamen Zwaga en Meeter komen nogal eens voorbij…

Het kost je twee uur rijden vanuit Gouda naar Earnewâld, maar dan zie je ook wat. Met de Marprinses van rederij Princenhof vanuit Earnewâld naar de Wijde Ee gevaren om afgemeerd bij de zuidoever op het zonnedek de wedstrijd mee te maken.
Op het open water gelukkig niet te heet, zeker niet zo heet als in Gouda. Tijdens de wedstrijd zelf een NW-wind, kracht 4. Perfecte zeil- en kijkomstandigheden.
Enige nadeel: het hoge grijsgehalte aan boord. Laat ik het zo zeggen: ik haalde de gemiddelde leeftijd aardig omlaag….

Spannend is de wedstrijd zeker. In de tweede ronde die gevaren wordt (met een kruisrak), ligt Ljouwert flink vooraan. In de derde ronde is de overwinning al zeker, al doet het skûtsje van Huizum op weg van de Wijde Ee naar het Pikmeer nog één verwoede poging om Zwaga voorbij te gaan. Maar als het finishschot klinkt, is daar de eerste overwinning sinds jaren voor Ljouwert.
En nou maar hopen dat Zwaga dit goede begin kan vasthouden. Ljouwert Boppe!

Traditiegetrouw het bezoek aan Friesland afgesloten met een heerlijke maaltijd (mosselen, ze zijn er weer!) bij restaurant Het Achterhuis op Urk.

Hieronder een kort filmpje van de eerste wedstrijd

 

Al heel vaak langs gelopen op weg naar-van de pub, maar nu eens naar binnengestapt: het Mauritshuis. Geen spijt van gehad. Een voerdaad aan kunst van onder ander de grote meesters uit de Gouden Eeuw Rembrandt. Ruysdael, Jan Steen en de lijst is nog langer.

Wat het museum bijzonder maakt, is dat fantastische app. Bij tal van schilderijen kan op de Maurits App een nummer worden ingetoetst, waarna je via je oortjes een uitleg krijgt over het schilderij zelf, op welke details je moet letten, zoals de lichtval, een er in verwerkt zelfportret van de schilder en ga zo maar door. Je leert ook door wie de schilder is beïnvloed, iets over zijn tijdgenoten en soms is er een filmpje te raadplegen om het doek nog meer in perspectief te plaatsen.

Een lesje, wat zeg ik, een les kunstgeschiedenis. Je blijft uren naar de opgesomde details van de gelaatsuitdrukkingen in bijvoorbeeld De anatomische les van Dr Nicolaes Tulp (zie foto boven dit verhaal) van Rembrandt. En natuurlijk bij Het meisje met de parel (rechts naast dit tekstblok) van Johannes Vermeer. Bijzonder is ook Apelles schildert Campaspe van Willem van Haecht (links). Er valt zoveel te zien in dit schilderij, dat je blij bent dat er bankjes staan, zodat je alles (als dat mogelijk is) zittend tot je kunt nemen.
En op een warme dag als vandaag is IJsvermaak van Hendrick Avercamp (hieronder)  zeer verkoelend om te zien.

Het gebouw zelf is al een bezoek waard. Net als in het Rijksmuseum in Amsterdam imponeren de schilderijen in het Mauritshuis meer door de geschiedenis van het gebouw. Statig, allure. Alles klopt.

Eigenlijk bestaat het museum uit twee delen. Aan de andere kant van het Binnenhof, het Buitenhof, naast de Gevangenpoort, vindt zich Galerij Prins Willem V. Het herbergt de grote kunstcollectie van prins Willem V van Oranje-Nassau. De muren hangen mudvol schilderijen. Bijna teveel bij elkaar om ze goed tot je kunnen nemen. 150 stuks. Werken van onder andere Rembrandt, Steen, Rubens en Potter.

Filmpje (van YouTube) over Galerij Prins Willem V: