Vanochtend vroeg bij de ruïne van de St. Walrick kapel in Overasselt (bij Nijmegen) de jaarlijkse uitvoering – bij het ochtendgloren – bijgewoond van de Sint Walrick processie
door het Schola Cantorum Karolus Magnus. Twaalf als Benedictijner monniken geklede leden van het koor zingen zeer oude Gregoriaanse gezangen. Gregoriaanse gezangen komen voort uit de oude katholieke traditie. De schola brengt gezangen ten gehore over Sint Walrick en Sint Willibrord en gezangen voor het komende Paasfeest. Gesprekken van het publiek verstommen als uit de bossen het gezang luider en luider richting de
kapel komt. Scouts van het naastgelegen scoutingkampeerterrein kijken verbaasd naar wat er gebeurt.
De kapel (of wat er van over is) is gewijd aan Sint Walrick, of eigenlijk St. Valéry (overleden in het jaar 622). Hij zou als prediker wonderen hebben verricht,. Koortslijders zouden door hem van hun kwaal zijn verlost. Zijn volgelingen hebben in
952 een Benedictijnerklooster gesticht. Het kloostergebied bestond verder uit twee boerderijen. De huidige kapel stamt uit de 15e eeuw.
Al in de vijftiende eeuw zijn er bedevaarten naar St. Walrick. Sinds het begin van de vorige eeuw fungeert een eik als koortsboom. Door een
kledingstuk van een zieke in de boom te hangen, zou de zieke genezen.
Honderd jaar geleden stond er nog een veel grotere ruïne overeind. Juist toen er opgravingen werden gedaan en de ruïne gerestaureerd zou worden, brak de Tweede Wereldoorlog uit. De
geallieerden gingen niet zo netjes om met de ruïne, waar weinig meer van overbleef. Na de oorlog is de kapel deels weer opgemetseld met oude stenen van het voormalige kasteel van Balgoij.
Klik hier voor het programmaboekje van vanochtend (voor zolang het op de site van het koor beschikbaar blijft uiteraard).
In de film hieronder enkele gezangen van vanochtend.

Fraai complex. Het 
Staatsbosbeheer, eigenaar van het gehele complex, is wel bezig allerlei gebouwen op het terrein te restaureren. De watertoren is al af, een van de twee pompgebouwen ook. En als alles meezit wordt volgend jaar begin gemaakt met de restauratie van het deels afgefikte hotel (ooit het woonverblijf voor ongehuwde ambtenaren van Radio Kootwijk)
De eerste,
uitdagende smaaksensatie in de mond en op de tong, dat ik gelijk besloten heb een fles te kopen. Is verder uitverkocht, dus een fles om zuinig aan mee te doen.
om al die verschillende typen aan te schaffen gaat mijn begroting te boven…
Een rit tot op 50 meter hoogte van ongeveer een kwartier. Genoeg tijd om je wild te fotograferen en volop van het uitzicht te genieten. Zicht (en carillongeluid van de toren van de Laurenskerk), de warenmarkt, de Willemsbrug, het Potlood, en tal van vergezichten.
De proeftuin geeft een beeld van wat Boskoopse tuinders/boomkwekers hebben te bieden, maar er is ook een uitspanning bij (theeschenkerij, streekwinkel, klik op de link hierboven). En er zijn workshops.
kneepje van het tajinekookvak. Hoe je de gerechten (vis, kip, gehakt, lamsvlees en een vegetarische schotel) opbouwt in de tajine, het toevoegen van de juiste kruiden en veel uitleg over de Marokkaanse keuken. Fantastische gedaan. En uiteraard na afloop alles opgegeten.
Vera de Haas op het Vroenhof: Groep danst de
Een leuke, korte, wat steile wandeling en je staat langs de bergwand. Uitzicht op het Albertkanaal en de splitsing van het water naar de Maas die richting Maastricht gaat.
Ben al jaren donateur. Volg met vier vrienden (ook donateurs) al jaren het zeilen met dit oude vrachtschip. Onderlinge competitie (twee weken in de zomervakantie) van veertien skûtdsjes.
pakken). Jammer dit keer was dat er bijna tot aan het einde weinig tot gen wind stond. Tot twee keer toe een stuk op de motor moeten varen. Ach, wat maakt het uit. De zon scheen, dus topmiddag.
Zoals gezegd een indrukwekkende perfomance. Het zijn niet alleen de drie reuzen, maar het is het straattheater zelf dat alle fantasie te boven gaat. De duiker loopt. Om zijn benen te bewegen, springen leden van de theatergroep vanaf een verhoging naar een touw (denk aan die in een gymnastieklokaal), ze gaan met touw omlaag en door de beweging van het touw zet de reus een stap. En hup, daar komt de volgende ‘springer’ al. Met andere acties beweegt zijn hoofd. En ga zo maar door.
onder de zeespiegel te verstoppen. Met hulp van de goden werd een Reuzenduiker gevonden die zichzelf altijd heeft verstopt. Opeens stond hij op en begon alle bergen op te pakken die hij vervolgens als modder bij de dijken smeet voor extra bescherming.
Tweede Waddeneiland in mijn leven (de eerste was Schiermonnikoog begin jaren negentig, om een andere reden ook een mooie ervaring). Nu met vrienden overgevaren van Harlingen. Daar elektrische fietsen
het bijzonder goed dit seizoen.
Al snel installeren we ons daarna op een goede plek op de dijk, om – met een ruime voorraad Berenburg in de aanslag – de onzen aan te moedigen.
Jammer van de wedstrijd, maar niet getreurd. Een heerlijke dag in Stavoren met vier fantastische, trouwe vrienden. Beetje kletsen, beetje drinken, lachen, rondkijken, had ik al gezegd dat we wat hebben gedronken?
Ben met vier vrienden al jaren fan/donateur van de stichting die het
Skûtsjes zijn er in vele maten en uitvoeringen, maar bij de wedstrijden van de SKS (Sintrale Kommisje Skûtsjesilen) doen veertien van deze platbodems mee en ze moeten aan tal van oorspronkelijkheidseisen voldoen. En de schipper moet uit een skûtsjegeslacht komen. Dat zijn niet veel families, dus de achternamen Zwaga en Meeter komen nogal eens voorbij…
Spannend is de wedstrijd zeker. In de tweede ronde die gevaren wordt (met een
Traditiegetrouw het bezoek aan Friesland afgesloten met een heerlijke maaltijd (mosselen, ze zijn er weer!) bij restaurant Het Achterhuis op Urk.