Categorie: Daagjes uit

Voor het eerst sinds mijn kinderjaren weer eens in miniatuurstad Madurodam geweest. Herkende er weinig meer van. Kan ook niet anders, want veel van de gebouwen (zoals Beeld en Geluid uit Hilversum en het Groninger museum) en bruggen (Erasmusbrug van Rotterdam) en ook de windmolens (‘wek zelf je windenergie op’) waren er een halve eeuw geleden nog niet.

Zal destijds vast en zeker gewezen zijn op het Paleis op de Dam, het Vredespaleis en natuurlijk het Goudse stadhuis, maar bouwwerken als de Waterpoort in Sneek, het Scheepvaartmuseum in Amsterdam en zoiets als grachtenpanden of het Rietveld Schröderhuis zal me als kind niets hebben gezegd. Net zo min als de Onze Lieve Vrouwebasiliek in Maastricht, het kerkgebouw uit Maastricht, in het echt naast mijn favo terras als ik in de Limburgse hoofdstad ben.

Uiteraard eerst koers gezet naar het stadhuis van Gouda, het gebouw dat ik dagelijks in het echt kan zien in mijn voortuin. Het carillon klinkt (grijp toch twee keer naar mijn telefoon, omdat dit ook mijn ringtone is). En de poppetjes komen ook naar buiten. Moderne gebouwen die ik regelmatig in het echt tegenkom, zijn indrukwekkend nauwkeurig, zoals het vernieuwde centraal station van Utrecht. Wat me wel opvalt: naast het station staat het nieuwe stadhuis van Utrecht, maar wel aan de verkeerde kant… En zo zie ik bij Schiphol een geel vrachttoestel van DHL aan de gate staan. Lijkt me sterk dat dit vliegtuig in het echt hier parkeert. Maar een kniesoor…

ss Rotterdam
Uiteraard genoten van het zicht op het schaalmodel van de ss Rotterdam, dat in het echt in Katendrecht (Rotterdam) ligt afgemeerd. Mijn grootvader heeft er nog aan gewerkt. Aan de echte, niet dit model.
En wat is de St.-Jan van Den Bosch prachtig gedetailleerd weergegeven. Mooi weergegeven bollenvelden en de bloemenveiling. En naast de oude gebouwen van ons parlement in Den Haag, staat ook de nieuwbouw van de Tweede Kamer. Ook bijzonder zijn de indoor vertellingen van de tocht van Amsterdam naar Nieuw Amsterdam, het latere New York, en over het Hof van Nederland, over de eerste vrije Statenvergadering in 1572 in Dordrecht.

Gecombineerd met het prachtige, zonnige weer een dag om met genoegen op terug te kijken. Misschien moet ik nog een keer gaan als het donker is (de eerste week van januari in het park tot 20.00 uur open) als de lichtjes branden.

Hieronder een filmische impressie (20 minuten) en daaronder nog een fotoreeks. Veel plezier ermee.

Het lijkt nu bijna een jaarlijkse traditie te worden. Heb vandaag, net als in 2017 en 2018, een bezoek gebracht aan het Openluchtmuseum in Arnhem.

Dit keer veel tijd besteed aan de Canon van Nederland, het zeer fraai vormgegeven overzicht van de historie van Nederland, zoals het museum zelf zegt: van ‘hunebed tot heden’. Interactief, leerzaam.
Voordeel van bezoek op deze zaterdag boven een doordeweekse dag: gen schoolreisje, dus geen rondrennende kinderen. Tijd genoeg om ongestoord van de verschillende tijdvakken kennis te nemen.

In de middag veel door het park gelopen en soms afstanden per oude tram van de RET afgelegd. Al is het sinds mijn kinderjaren de derde keer dat ik hier ben, het bezoek aan het Openluchtmuseum blijft boeien. Het kan dus nog niet van mijn museumlijstje worden geschrapt.

O ja, ter afsluiting op zonnig museumterras genoten van ter plekke gebrouwen Zwarte Barrie. Vanwege hoge alcoholgehalte (10 procent), maar bij eentje gelaten…

Hieronder een foto-overzicht (in YouTube-indeling) en daaronder een filmische impressie van vandaag.

 

In aanloop naar diner in Roosendaal deze zonnige Tweede Paasdag door deel van het land gekruist. Was van plan ‘even’ een blik te werpen op strand Zandvoort.
Trein Haarlem naar de kust was zo vol als de treinbeelden van Japan je altijd tonen. Op perron besloten rechtsomkeert te maken. Via de Bollenstreek (mooie kleuren) naar Delft.

Kan me niet heugen dat ik het centrum van de Prinsenstad heb bezocht. Vanwege kort tijdbestek (er moest even tijd overblijven voor inspectie van het terras van Willem van Oranje) slechts klein deel kunnen bezien. Ook geen tijd genoeg om de Nieuwe Kerk in te gaan. De korte rondwandeling door binnenstad biedt me in elk geval voldoende informatie om nog eens terug te gaan, maar dan voor wat meer uren.

In Roosendaal nog even tijd voor bezoek binnenstad. Blijkt er kermis te zijn. Niet mijn grootste vermaak, maar laat ik in het gebied van de Markt, Bloemenmarkt en het Tongerloplein stuiten op de Ronde Spiegeltent. Die herken ik uit duizenden, want de fraaie, historische feesttent was jarenlang het centrale punt van het Randstad Jazzfestival, het jaarlijkse, zeer succesvolle evenement begin september, waarvan ik aantal jaren medeorganisator heb mogen zijn. Nostalgie.

Het diner? Dat houd ik privé. Maar het was geweldig. Fantastisch gezelschap en goed eten (lamsvlees). Wat wil een mens nog meer. Dank dus G. R. voor de uitnodiging.

Voor de tweede keer deze week bezoek gebracht aan Radio Kootwijk. Kende het wel van naam, maar was er nog nooit geweest. Afgelopen woensdag de buitenzijde gezien, tijdens ‘dagje Veluwe’, dat ik voor mezelf had bedacht.
Fraai complex. Het zendstation, dat de Sfinx als bijnaam heeft, maar in de volksmond ook wel de kathedraal heet, is imposant. Een ander woord is er niet voor. Fraai ontwerp van de vroegere rijksarchitect Julius Luthmann.

Op briefje achter een van de ramen, las ik dat er vandaag een rondleiding was. De kans om binnen te kijken liet ik mij niet ontnemen.
Na een uitleg door een deskundige gids, een filmpje met onder andere oude beelden, ben ik met de 27 andere deelnemers het gebouw. Je waant je al bij binnenkomst in een andere wereld. De Art Deco stijl van bijna 100 jaar geleden is nog vrijwel geheel te zien. Op alle plekken merk je dat destijds alles in het werk is gesteld iets bijzonders van het gebouw te maken. Niet alleen de fraaie hal, maar ook de trapleuningen naar de grote (900 m2) zaal.

In de zendzaal is niets meer te zien van het eigenlijke doel van Radio Kootwijk: de verbinding onderhouden met Nederlands Indië (“Hallo Bandoeng”) en later ook nog als zendpost van Scheveningen Radio. Alle apparatuur is verdwenen. Ook de grote zendmasten op het terrein zijn naar de schroot. Op één apparaat na, dat naar museum in Denemarken is gegaan. Er was zelfs een spoorlijn van Assel (bij Apeldoorn) naar Radio Kootwijk ten tijde van de bouw. Behalve de muur van het perron en het patroon in het landschap (waarop deels een fietspad is aangelegd) herinnert daar ook niets meer aan.
Wat is gebleven is de immense ruimte van het hoofdgebouw, het fraaie tegelpatroon van de vloer. Dat is in de zaal zelf al te ervaren, maar nog beter vanaf het balkon. Je snapt direct waarom het gebouw de bijnaam Kathedraal heeft. Een lust voor het oog. Het gebouw wordt nu vooral gebruikt voor evenementen en congressen. En er zijn dus rondleidingen in de weekeinden (17,50 euro).

Staatsbosbeheer, eigenaar van het gehele complex, is wel bezig allerlei gebouwen op het terrein te restaureren. De watertoren is al af, een van de twee pompgebouwen ook. En als alles meezit wordt volgend jaar begin gemaakt met de restauratie van het deels afgefikte hotel (ooit het woonverblijf voor ongehuwde ambtenaren van Radio Kootwijk)

De bonus van de kathedraal is de toren. Daar heb je een schitterend uitzicht over het Kootwijkerzand. Jammer dat het mistig was, waardoor ver kijken niet mogelijk was. OK, een reden om nog eens terug te keren.

Hieronder een filmpje van mijn bezoek vandaag. En daaronder nog een fotomap via YouTube met oude foto’s van Radio Kootwijk.

 

 

 

Na kerkvergadering in Rotterdam vanmiddag ritje gemaakt in het reuzenrad in het centrum van de stad, op steenworp – of minder – van de Markthal. Mede dankzij het heldere weer en de zon een ge-wel-di-ge ervaring. Kan ik iedereen aanraden.

Een rit tot op 50 meter hoogte van ongeveer een kwartier. Genoeg tijd om je wild te fotograferen en volop van het uitzicht te genieten. Zicht (en carillongeluid van de toren van de Laurenskerk), de warenmarkt, de Willemsbrug, het Potlood,  en tal van vergezichten.
Je kunt ook lunchen,  dineren in de gondel en dergelijke, maar dat vond ik nou weer wat overdreven.
Heb later deze maand nog week vakantie, Misschien ga ik nog wel een keer tot grote hoogte in mijn geboortestad Rotterdam.

Bekijk hieronder een filmpje, gemaakt vanuit de gondel.

 

Dag Limburg zonder de binnenstad van Maastricht te bezoeken. Doorgetreind naar Eijsden. Je waant je al op weg naar het buitenland, want de treinrit vanaf Maastricht wordt uitgevoerd met treinstellen van de Belgische vervoersmaatrschapij NMBS (Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen).

Eijsden stelt niet heel veel voor. Wel een aangename verrassing is het kunstwerk van Vera de Haas op het Vroenhof: Groep danst de Cramignon. Als je doorloopt naar de oever van de Maas, kun je met fiets- voetgangerspontje oversteken naar Ternaaien/Lanaye. Wat straatjes door en je steekt via de brug  het Albertkanaal over. Dan sta je aan de voet van de St. Pietersberg. Een leuke, korte, wat steile wandeling en je staat langs de bergwand. Uitzicht op het Albertkanaal en de splitsing van het water naar de Maas die richting Maastricht gaat.
Ik had het geluk dat het het mooiste weer was dat je je kunt wensen. Zeer zonnig, licht briesje, niet te warm. Een zeer aangename kennismaking met dit gebied.

Uiteraard de grotten in geweest. Ik ken mergelgrotten uit Valkenburg. Zeer groot, zeer toeritisch. Hier zijn ze veel kleine grotten. Stil, doodstil. Het is dan ook geen hogseizoen meer voor vakanties. Prima gelegenheid dus om er in alle rust van te genieten.
Een volgend treinkaartje dat me naar Zuid-Limburg lokt, zou zo maar weer eens deze bestemming kunnen opleveren.

Hieronder nog twee filmische impressies van deze dagtocht.

Eerst Eijsden, Lanaye en daaronder de St. Pietersberg:

En hieronder de mergelgrotten van de St. Pietersberg:

Weer geweldige zeilmiddag gehad met de donateurs van het Ljouwert skûtsje op de Wijde Ee, niet ver van Grou/Grouw.
Ben al jaren donateur. Volg met vier vrienden (ook donateurs) al jaren het zeilen met dit oude vrachtschip. Onderlinge competitie (twee weken in de zomervakantie) van veertien skûtdsjes.

Met de bescheiden jaarlijkse bijdrage draag je bij aan de instandhouding van het skûtsje en darmee Fries erfgoed. En je leert gaandweg iets over het schip, de bouw, de termen. En je maakt kennis met de bemanning die het ookg echt leuk vindt dat je in het schip geïnteresserd bent.

De donateursmiddag is een cadeautje van de bemanning. Paar uurtjes meevaren. Je hoeft de handen niet uit de mouwen te steken (behalve om je glaasje Berenburg aan te pakken). Jammer dit keer was dat er bijna tot aan het einde weinig tot gen wind stond. Tot twee keer toe een stuk op de motor moeten varen. Ach, wat maakt het uit. De zon scheen, dus topmiddag.
Met de twee vrienden die ook mee waren, daarna uitmunteld gegeten in hotel/eetcafé Duhoux. Dank nog voor de uitnodiging R+M!

Jammer dat ik na afloop gelijk terug moest rijden naar Gouda i.v.m. afspraak zondagochtend. Ach. Friesland is er volgend jaar ook nog wel…

Hieronder een filmische impressie